വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.35.1
अपृच्छत तदा रामो दक्षिणाशाश्रमं मुनिम् ।
प्राञ्जलिर्विनयोपेत इदमाह वचो ऽर्थवत् ॥ ७.३५.१ ॥
അപ്പോൾ രാമൻ ദക്ഷിണദിക്കിലെ ആശ്രമത്തിലെ മുനിയോട് ചോദിച്ചു. വിനയത്തോടെ കൈകൂപ്പി അവൻ ഈ അർത്ഥവത്തായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.35.2
अतुलं बलमेतद्वै वालिनो रावणस्य च ।
न त्वेताभ्यां हनुमता समं त्विति मतिर्मम ॥ ७.३५.२ ॥
വാലിയുടെയും രാവണന്റെയും ഈ ബലം അതുല്യമാണ്. എന്നാൽ ഇവർ രണ്ടുപേരും ഹനുമാനോട് തുല്യരല്ല എന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
7.35.3
शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम् ।
विक्रमश्च प्रभावश्च हनूमति कृतालयाः ॥ ७.३५.३ ॥
ശൗര്യം, ദക്ഷത, ബലം, ധൈര്യം, പ്രജ്ഞ, നീതിയുടെ ഉപാധി, വിക്രമം, പ്രഭാവം—ഇവയെല്ലാം ഹനുമാനിൽ വസിക്കുന്നു.
7.35.4
दृष्ट्वैव सागरं वीक्ष्य सीदन्तीं कपिवाहिनीम् ।
समाश्वास्य महाबाहुर्योजनानां शतं प्लुतः ॥ ७.३५.४ ॥
കടലിനെ കണ്ട്, നിരാശയിലാണ്ടുപോയ വാനരസേനയെ കണ്ട്, മഹാബാഹുവായവൻ അവരെ ആശ്വസിപ്പിച്ച് നൂറു യോജന ദൂരം ചാടി.
7.35.5
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तदा ।
दृष्ट्वा सम्भाषिता चापि सीता ह्याश्वासिता तथा ॥ ७.३५.५ ॥
ലങ്കാനഗരത്തെ ഭയപ്പെടുത്തി, രാവണന്റെ അന്തഃപുരത്തിൽ സീതയെ കണ്ട്, അവളോട് സംസാരിച്ച്, അവൾക്കും ആശ്വാസം നൽകി.
7.35.6
सेनाग्रगा मन्त्रिसुताः किङ्करा रावणात्मजः ।
एते हनुमता तत्र ह्येकेन वितिपातिताः ॥ ७.३५.६ ॥
സേനയുടെ മുൻനിരക്കാർ, മന്ത്രിപുത്രന്മാർ, ഭൃത്യന്മാർ, രാവണന്റെ പുത്രൻ—ഇവരെല്ലാം അവിടെ ഒരാളായ ഹനുമാനാൽ വീഴ്ത്തപ്പെട്ടു.
7.35.7
भूयो बन्धाद्विमुक्तेन भाषयित्वा दशाननम् ।
लङ्का भस्मीकृता येन पावकेनेव मेदिनी ॥ ७.३५.७ ॥
വീണ്ടും ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ദശാനനനോട് സംസാരിച്ച്, അഗ്നി ഭൂമിയെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവൻ ലങ്കയെ ഭസ്മമാക്കി.
7.35.8
न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वित्तपस्य च ।
कर्माणि तानि श्रूयन्ते यानि युद्धे हनूमतः ॥ ७.३५.८ ॥
കാലന്റെയോ ഇന്ദ്രന്റെയോ വിഷ്ണുവിന്റെയോ കുബേരന്റെയോ അല്ല; യുദ്ധത്തിൽ ഹനുമാൻ ചെയ്ത ആ കർമ്മങ്ങൾ കേൾക്കപ്പെടുന്നു.
7.35.9
एतस्य बाहुवीर्येण लङ्का सीता च लक्ष्मणः ।
प्राप्ता मया जयश्चैव राज्यं मित्राणि बान्धवाः ॥ ७.३५.९ ॥
ഇവന്റെ ബാഹുബലത്താൽ ലങ്കയും സീതയും ലക്ഷ്മണനും എനിക്ക് ലഭിച്ചു; വിജയവും രാജ്യവും മിത്രങ്ങളും ബന്ധുക്കളും ലഭിച്ചു.
7.35.10
हनूमान्यदि मे नः स्याद्वानराधिपतेः सखा ।
प्रवृत्तिमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत् ॥ ७.३५.१० ॥
ഹനുമാൻ നമ്മുടെ വാനരരാജാവിന്റെ സുഹൃത്തല്ലായിരുന്നെങ്കിൽ, ജാനകിയുടെ വിവരം അറിയാൻ ആർക്കാണ് കഴിയുമായിരുന്നത്?
7.35.11
किमर्थं वाल्यनेनैव सुग्रीवप्रियकाम्यया ।
तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा ॥ ७.३५.११ ॥
വൈരം ഉണ്ടായപ്പോൾ, സുഗ്രീവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വാലി അഗ്നി വള്ളികളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതുപോലെ അവനെ ദഹിപ്പിച്ചില്ലല്ലോ?
7.35.12
नहि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम् ।
यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम् ॥ ७.३५.१२ ॥
ഹനുമാൻ തന്റെ ബലം അറിഞ്ഞിരുന്നില്ല എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു; അതുകൊണ്ടാണ് പ്രാണപ്രിയനായ വാനരരാജാവ് ദുഃഖിക്കുന്നത് അവൻ കണ്ടത്.
7.35.13
एतन्मे भगवन्सर्वं हनूमति महामतौ ।
विस्तरेण यथातत्त्वं कथयामरपूजित ॥ ७.३५.१३ ॥
ഭഗവാനേ, മഹാമതിയായ ഹനുമാനെക്കുറിച്ചുള്ള ഇതെല്ലാം വിസ്തരിച്ച്, യഥാർത്ഥമായി എനിക്ക് പറഞ്ഞുതന്നാലും, ദേവന്മാരാൽ പൂജിതനായവനേ.
7.35.14
राघवस्य वचः श्रुत्वा हेतुयुक्तमृषिस्तदा ।
हनूमतः समक्षं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३५.१४ ॥
രാഘവന്റെ വാക്കുകൾ, യുക്തിയോടുകൂടിയവ, കേട്ട് അപ്പോൾ ഋഷി ഹനുമാന്റെ സന്നിധിയിൽ അവനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.35.15
सत्यमेतद्रघुश्रेष्ठ यद्ब्रवीषि हनूमतः ।
न बले विद्यते तुल्यो न गतौ न मतौ परः ॥ ७.३५.१५ ॥
രഘുശ്രേഷ്ഠാ, ഹനുമാനെക്കുറിച്ച് നീ പറയുന്നത് സത്യമാണ്; ബലത്തിലും ഗതിയിലും ബുദ്ധിയിലും അവനു തുല്യനായ മറ്റൊരാളില്ല.
7.35.16
अमोघशापैः शप्तस्तु दत्तो ऽस्य मुनिभिः पुरा ।
न वेत्ता हि बलं येन बली सन्निरिमर्दनः ॥ ७.३५.१६ ॥
വ്യർത്ഥമാകാത്ത ശാപങ്ങളാൽ ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ; പണ്ട് മുനിമാർ ഇവന് ഈ ശാപം നൽകി; തന്റെ ബലം അറിയാത്തവൻ, ശത്രുക്കളെ മർദ്ദിക്കുന്ന ബലവാൻ.
7.35.17
बाल्ये ऽप्येतेन यत्कर्म कृतं राम महाबल ।
तन्न वर्णयितुं शक्यमिति बालतया ऽ ऽस्यते ॥ ७.३५.१७ ॥
രാമാ, മഹാബലാ, ബാല്യത്തിലും അവൻ ചെയ്ത കർമ്മങ്ങൾ വർണ്ണിക്കാൻ സാധ്യമല്ല; ബാലത്വം കൊണ്ട് അവ അവഗണിക്കപ്പെടുന്നു.
7.35.18
यदि वा ऽस्ति त्वभिप्रायस्तच्छ्रोतुं तव राघव ।
समाधाय मतिं राम निशामय वदाम्यहम् ॥ ७.३५.१८ ॥
രാഘവാ, അത് കേൾക്കാൻ നിനക്ക് ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ, രാമാ, മനസ്സ് ഏകാഗ്രമാക്കി കേൾക്കുക; ഞാൻ പറയാം.
7.35.19
सूर्यदत्तवरस्वर्णः सुमेरुर्नाम पर्वतः ।
यत्र राज्यं प्रशास्त्यस्य केसरी नाम वै पिता ॥ ७.३५.१९ ॥
സൂര്യൻ നൽകിയ വരത്താൽ സ്വർണ്ണപ്രഭ ലഭിച്ച സുമേരു എന്ന പർവതമുണ്ട്; അവിടെ ഇദ്ദേഹത്തിന്റെ പിതാവ് കേസരി എന്ന പേരിൽ രാജ്യം ഭരിച്ചിരുന്നു.
7.35.20
तस्य भार्या बभूवैषा ह्यञ्जनेति परिश्रुता ।
जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम् ॥ ७.३५.२० ॥
അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഭാര്യ അഞ്ജന എന്നു പ്രസിദ്ധയായിരുന്നു; അവളിൽ വായുദേവൻ ഉത്തമനായ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു.
7.35.21
शालिशूकनिभाभासं प्रासूतामुं तदा ऽञ्जना ।
फलान्याहर्तुकामा वै निष्क्रान्ता गहनेचरा ॥ ७.३५.२१ ॥
നെല്ലിൻ തളിരിന്റെ പ്രഭയുള്ള ആ പുത്രനെ പ്രസവിച്ച ശേഷം അഞ്ജന പഴങ്ങൾ കൊണ്ടുവരാൻ ആഗ്രഹിച്ച് ഇടതൂർന്ന കാട്ടിൽ സഞ്ചരിക്കാൻ പുറപ്പെട്ടു.
7.35.22
एष मातुर्वियोगाच्च क्षुधया च भृशार्दितः ।
रुरोद शिशुरत्यर्थं शिशुः शरवणे यथा ॥ ७.३५.२२ ॥
അമ്മയുടെ വിയോഗത്താലും വിശപ്പിനാലും അത്യന്തം വലഞ്ഞ ഈ ശിശു, ശരവണത്തിൽ ആ ശിശു കരഞ്ഞതുപോലെ ഏറെ കരഞ്ഞു.
7.35.23
तदोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम् ।
ददर्श फललोभाच्च ह्युत्पपात रविं प्रति ॥ ७.३५.२३ ॥
അപ്പോൾ ഉദിച്ചുവരുന്ന സൂര്യനെ, ചെമ്പരത്തിപ്പൂക്കളുടെ കൂമ്പാരം പോലെ ചുവന്നവനെ, അവൻ കണ്ടു; പഴത്തിനോടുള്ള ആശയാൽ സൂര്യനു നേരെ അവൻ കുതിച്ചുചാടി.
7.35.24
बालार्काभिमुखो बालो बालार्क इव मूर्तिमान् ।
ग्रहीतुकामो बालार्कं प्लवते ऽम्बरमध्यगः ॥ ७.३५.२४ ॥
ഇളം സൂര്യനെ അഭിമുഖമായി നിന്ന ആ ബാലൻ, രൂപം പൂണ്ട ഇളം സൂര്യനെപ്പോലെ, ഇളം സൂര്യനെ പിടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ ആകാശമധ്യത്തിൽ കുതിച്ചുയർന്നു.
7.35.25
एतस्मिन्प्लवमाने तु शिशुभावे हनूमति ।
देवदानवयक्षाणां विस्मयः सुमहानभूत् ॥ ७.३५.२५ ॥
ശിശുവായ ഹനുമാൻ ഇങ്ങനെ കുതിച്ചുചാടിക്കൊണ്ടിരിക്കെ ദേവന്മാർക്കും ദാനവന്മാർക്കും യക്ഷന്മാർക്കും വലിയ അത്ഭുതമുണ്ടായി.
7.35.26
नाप्येवं वेगवान्वायुर्गरुडो वा मनस्तथा ।
यथा ऽयं वायुपुत्रस्तु क्रमते ऽम्बरमुत्तमम् ॥ ७.३५.२६ ॥
വേഗമുള്ള വായുവോ ഗരുഡനോ മനസ്സോ പോലും ഇങ്ങനെ പോകുന്നില്ല; ഈ വായുപുത്രൻ ഉന്നതമായ ആകാശത്തിലൂടെ ഇങ്ങനെ മുന്നേറുന്നു.
7.35.27
यदि तावच्छिशोरस्य त्वीदृशो गतिविक्रमः ।
यौवनं बलमासाद्य कथं वेगो भविष्यति ॥ ७.३५.२७ ॥
ഈ ശിശുവിന്റെ ഗതിയും വിക്രമവും ഇങ്ങനെയെങ്കിൽ, യൗവനവും ബലവും നേടിയ ശേഷം അവന്റെ വേഗം എങ്ങനെയാകും?
7.35.28
तमनुप्लवते वायुः प्लवन्तं पुत्रमात्मनः ।
सूर्यदाहभयाद्रक्षंस्तुषारचयशीतलः ॥ ७.३५.२८ ॥
സൂര്യതാപഭയത്താൽ തന്റെ പുത്രനെ സംരക്ഷിച്ചുകൊണ്ട്, മഞ്ഞുകൂമ്പാരം പോലെ തണുത്ത വായു ചാടിപ്പോകുന്ന അവനെ പിന്തുടരുന്നു.
7.35.29
बहुयोजनसाहस्रं क्रमत्येष गतोम्बरम् ।
पितुर्बलाच्च बाल्याच्च भास्कराभ्याशमागतः ॥ ७.३५.२९ ॥
ഇവൻ ആകാശത്തിൽ പതിനായിരക്കണക്കിന് യോജനകൾ കടക്കുന്നു; പിതാവിന്റെ ബലത്താലും ബാല്യത്താലും സൂര്യന്റെ അടുത്തെത്തിയിരിക്കുന്നു.
7.35.30
शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः ।
कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः ॥ ७.३५.३० ॥
'ഈ ശിശു കുറ്റമറിയാത്തവനാണ്' എന്നും, 'ഇവിടെ ഒരു കാര്യം ആശ്രയിച്ചിരിക്കുന്നു' എന്നും കരുതി സൂര്യൻ അവനെ ദഹിപ്പിച്ചില്ല.
7.35.31
यमेव दिवसं ह्येष ग्रहीतुं भास्करं प्लुतः ।
तमेव दिवसं राहुर्जिघृक्षति दिवाकरम् ॥ ७.३५.३१ ॥
ഏതു ദിവസം ഇവൻ സൂര്യനെ പിടിക്കാൻ ചാടിയോ, അതേ ദിവസം രാഹു ദിവാകരനെ പിടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
7.35.32
अनेन स परामृष्टो राम सूर्यरथोपरि ।
अपक्रान्तस्ततस्त्रस्तो राहुश्चन्द्रार्कमर्दनः ॥ ७.३५.३२ ॥
ഹേ രാമാ! അവനാൽ പിടിക്കപ്പെട്ട്, സൂര്യരഥത്തിന് മുകളിൽ നിന്ന് ഭയന്ന് പിന്മാറി — ചന്ദ്രാർക്കന്മാരെ പീഡിപ്പിക്കുന്ന രാഹു.
7.35.33
स इन्द्रभवनं गत्वा सरोषः सिंहिकासुतः ।
अब्रवीद्भ्रुकुटिं कृत्वा देवं देवगणैर्वृतम् ॥ ७.३५.३३ ॥
സിംഹികയുടെ പുത്രനായ അവൻ കോപത്തോടെ ഇന്ദ്രഭവനത്തിൽ ചെന്ന്, പുരികം ചുളിച്ച്, ദേവഗണങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട ദേവനോട് പറഞ്ഞു.
7.35.34
बुभुक्षापनयं दत्त्वा चन्द्रार्कौ मम वासव ।
किमिदं तत्त्वया दत्तमन्यस्य बलवृत्रहन् ॥ ७.३५.३४ ॥
ഹേ വാസവാ! എനിക്ക് വിശപ്പ് തീർക്കാൻ ചന്ദ്രാർക്കന്മാരെ തന്നിട്ട്, ഹേ ബലവൃത്രഹന്താവേ, ഇത് മറ്റൊരാൾക്ക് എന്തിന് നൽകി?
7.35.35
अद्याहं पर्वकाले तु जिघृक्षुः सूर्यमागतः ।
अथान्यो राहुरासाद्य जग्राह सहसा रविम् ॥ ७.३५.३५ ॥
ഇന്ന് പർവകാലത്ത് ഞാൻ സൂര്യനെ പിടിക്കാൻ വന്നു; അപ്പോൾ വേറൊരു രാഹു അടുത്തെത്തി പെട്ടെന്ന് സൂര്യനെ പിടിച്ചു.
7.35.36
स राहोर्वचनं श्रुत्वा वासवः सम्भ्रमान्वितः ।
उत्पपातासनं हित्वा चोद्वहन्काञ्चनीं स्रजम् ॥ ७.३५.३६ ॥
രാഹുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഇന്ദ്രൻ പരിഭ്രമത്തോടെ തന്റെ ആസനം വിട്ട് എഴുന്നേറ്റു; സ്വർണമാല ധരിച്ചുകൊണ്ട്.
7.35.37
ततः कैलासकूटाभं चतुर्दन्तं मदस्रवम् ।
शृङ्गारधारिणं प्रांशुं स्वर्णघण्टाट्टहासिनम् ॥ ७.३५.३७ ॥
അപ്പോൾ കൈലാസശിഖരം പോലെയുള്ള, നാല് കൊമ്പുകളുള്ള, മദജലം ഒഴുക്കുന്ന, അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, ഉയരമുള്ള, സ്വർണ്ണമണികളുടെ ഒച്ചയാൽ അട്ടഹസിക്കുന്ന ആനയെ (ഇന്ദ്രൻ കയറി).
7.35.38
इन्द्रः करीन्द्रमारुह्य राहुं कृत्वा पुरःसरम् ।
प्रायाद्यत्राभवत्सूर्यः सहानेन हनूमता ॥ ७.३५.३८ ॥
ഇന്ദ്രൻ ആ ശ്രേഷ്ഠ ആനപ്പുറത്ത് കയറി, രാഹുവിനെ മുന്നിൽ നിർത്തി, സൂര്യൻ ഈ ഹനുമാനോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് പോയി.
7.35.39
अथातिरभसेनागाद्राहुरुत्सृज्य वासवम् ।
अनेन च स वै दृष्टः प्रधावञ्छैलकूटवत् ॥ ७.३५.३९ ॥
അപ്പോൾ രാഹു അതിവേഗത്തിൽ ഇന്ദ്രനെ വിട്ടുപേക്ഷിച്ച് വന്നു; ഇവൻ (ഹനുമാൻ) അവനെ കണ്ടു, അവൻ പർവതശിഖരം പോലെ കുതിച്ചുവന്നു.
7.35.40
ततः सूर्यं समुत्सृज्य राहुं फलमवेक्ष्य च ।
उत्पपात पुनर्व्योम ग्रहीतुं सिंहिकासुतम् ॥ ७.३५.४० ॥
അപ്പോൾ സൂര്യനെ വിട്ട്, പഴം പോലെ കണ്ട രാഹുവിനെ നോക്കി, സിംഹികയുടെ പുത്രനെ പിടിക്കാൻ വീണ്ടും ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചു.
7.35.41
उत्सृज्यार्कमिमं राम प्रधावन्तं प्लवङ्गमम् ।
अवेक्ष्यैवं परावृत्त्य मुखशेषः पराङ्मुखः ॥ ७.३५.४१ ॥
ഹേ രാമാ! സൂര്യനെ വിട്ട്, കുതിച്ചുവരുന്ന വാനരനെ (ഹനുമാനെ) കണ്ട്, ഇങ്ങനെ തിരിഞ്ഞ്, മുഖം തിരിച്ച് (രാഹു) പിൻതിരിഞ്ഞു.
7.35.42
इन्द्रमाशंसमानस्तु त्रातारं सिंहिकासुतः ।
इन्द्र इन्द्रेति संत्रासान्मुहुर्महुरभाषत ॥ ७.३५.४२ ॥
എന്നാൽ സിംഹികയുടെ പുത്രൻ (രാഹു) ഇന്ദ്രനെ രക്ഷകനായി പ്രതീക്ഷിച്ച്, ഭയത്താൽ "ഇന്ദ്രാ, ഇന്ദ്രാ" എന്ന് ആവർത്തിച്ച് വിളിച്ചു.
7.35.43
राहोर्विक्रोशमानस्य प्रागेवालक्षितं स्वरम् ।
श्रुत्वेन्द्रोवाच मा भैषीरहमेनं निषूदये ॥ ७.३५.४३ ॥
രാഹുവിന്റെ നിലവിളി ആരും മുമ്പേ ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്നില്ല. അത് കേട്ട ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'ഭയപ്പെടേണ്ട, ഞാൻ ഇവനെ നശിപ്പിക്കാം.'
7.35.44
ऐरावतं ततो दृष्ट्वा महत्तदिदमित्यपि ।
फलं मत्वा हस्तिराजमभिदुद्राव मारुतिः ॥ ७.३५.४४ ॥
അപ്പോൾ ഐരാവതത്തെ കണ്ട്, 'ഇത് വലിയ ഫലം' എന്നു കരുതി മാരുതി ആ ഗജരാജന്റെ നേർക്കു പാഞ്ഞു.
7.35.45
तथास्य धावतो रूपमैरावतजिघृक्षया ।
मुहूर्तमभवद्घोरमिन्द्राग्न्योरिव भास्वरम् ॥ ७.३५.४५ ॥
ഐരാവതത്തെ പിടിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹത്തോടെ ഓടിയ അവന്റെ രൂപം ഒരു നിമിഷം ഇന്ദ്രാഗ്നികളെപ്പോലെ ഭയങ്കരമായി ജ്വലിച്ചു.
7.35.46
एवमाधावमानं तु नातिक्रुद्धः शचीपतिः ।
हस्तान्तादतिमुक्तेन कुलिशेनाभ्यताडयत् ॥ ७.३५.४६ ॥
ഇങ്ങനെ പാഞ്ഞടുത്തവനെ, അധികം കോപിക്കാത്ത ശചീപതിയായ ഇന്ദ്രൻ കൈയിൽനിന്ന് എറിഞ്ഞ വജ്രായുധം കൊണ്ട് പ്രഹരിച്ചു.
7.35.47
ततो गिरौ पपातैष इन्द्रवज्राभिताडितः ।
पतमानस्य चैतस्य वामो हनुरभज्यत ॥ ७.३५.४७ ॥
അപ്പോൾ ഇന്ദ്രന്റെ വജ്രത്താൽ അടിയേറ്റ് ഇവൻ പർവതത്തിൽ വീണു; വീഴുമ്പോൾ അവന്റെ ഇടത്തെ താടിയെല്ല് ഒടിഞ്ഞു.
7.35.48
तस्मिंस्तु पतिते बाले वज्रताडनविह्वले ।
चुक्रोधेन्द्राय पवनः प्रजानामहिताय सः ॥ ७.३५.४८ ॥
ആ ബാലൻ വീണ് വജ്രാഘാതത്താൽ വിഹ്വലനായപ്പോൾ, ജീവജാലങ്ങൾക്ക് ദോഷം ചെയ്തതിനാൽ പവനൻ ഇന്ദ്രനോട് കോപിച്ചു.
7.35.49
प्रचारं स तु सङ्गृह्य प्रजास्वन्तर्गतः प्रभुः ।
गुहां प्रविष्टः स्वसुतं शिशुमादाय मारुतः ॥ ७.३५.४९ ॥
പ്രജകളിൽ സഞ്ചരിച്ചിരുന്ന ആ പ്രഭുവായ മാരുതൻ തന്റെ സഞ്ചാരം ഒതുക്കി, സ്വന്തം ശിശുപുത്രനെ എടുത്ത് ഒരു ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു.
7.35.50
विण्मूत्राशयमावृत्य प्रजानां परमार्तिकृत् ।
रुरोध सर्वभूतानि यथा वर्षाणि वासवः ॥ ७.३५.५० ॥
പ്രജകൾക്ക് അതിയായ ദുരിതം വരുത്തിയ അവൻ, മലമൂത്രങ്ങളുടെ ആലയമായ ശരീരങ്ങളെ മൂടി, ഇന്ദ്രൻ മഴ തടയുന്നതുപോലെ സർവഭൂതങ്ങളെയും തടഞ്ഞു.
7.35.51
वायुप्रकोपाद्भूतानि निरुच्छ्वासानि सर्वतः ।
सन्धिभिर्भिद्यमानैश्च काष्ठभूतानि जज्ञिरे ॥ ७.३५.५१ ॥
വായുവിന്റെ കോപത്താൽ ജീവികൾ എല്ലായിടത്തും ശ്വാസമില്ലാത്തവയായി, സന്ധികൾ ഒടിഞ്ഞ്, മരക്കഷണങ്ങൾ പോലെയായി.
7.35.52
निःस्वाध्यायवषट्कारं निष्क्रियं धर्मवर्जितम् ।
वायुप्रकोपात्ऺत्रैलोक्यं निरयस्थमिवाभवत् ॥ ७.३५.५२ ॥
വായുവിന്റെ കോപത്താൽ മൂന്നു ലോകങ്ങളും വേദപാരായണവും വഷട്കാരവുമില്ലാതെ, കർമ്മമറ്റ്, ധർമ്മരഹിതമായി നരകത്തിലെന്നപോലെയായി.
7.35.53
ततः प्रजाः सगन्धर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
प्रजापतिं समाधावन्दुःखिताश्च सुखेच्छया ॥ ७.३५.५३ ॥
അപ്പോൾ ഗന്ധർവന്മാരോടൊപ്പം പ്രജകളും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും മനുഷ്യരും ദുഃഖിതരായി, സുഖം ആഗ്രഹിച്ച് പ്രജാപതിയുടെ അടുത്തേക്ക് ഓടി.
7.35.54
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा महोदरनिभोदराः ।
त्वया नु भगवन्सृष्टाः प्रजानाथ चतुर्विधाः ॥ ७.३५.५४ ॥
കൈകൂപ്പിയ ദേവന്മാർ, വലിയ വയറുകൾ പോലെ വീർത്ത വയറുള്ളവരായി പറഞ്ഞു: "ഭഗവാനേ, പ്രജാനാഥാ, അങ്ങയാൽ തന്നെയാണ് നാലുതരം ജീവികൾ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടത്."
7.35.55
त्वया दत्तो ऽयमस्माकमायुषः पवनः पतिः ।
सो ऽस्मान्प्राणेश्वरो भूत्वा कस्मादेषो ऽद्य सत्तम ॥ ७.३५.५५ ॥
നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ആയുസ്സിന്റെ അധിപനായി ഈ വായുവിനെ നൽകി. ഹേ സത്തമാ, അവൻ തന്നെ ഞങ്ങളുടെ പ്രാണേശ്വരനായിരിക്കെ ഇന്ന് എന്തുകൊണ്ടാണ് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നത്?
7.35.56
रुरोध दुःखं जनयन्नन्तःपुर इव स्त्रियः ।
तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ता वायुनोहता वयम् ॥ ७.३५.५६ ॥
അവൻ ഞങ്ങളെ തടഞ്ഞുനിർത്തി, അന്തഃപുരത്തിലെ സ്ത്രീകളെപ്പോലെ ദുഃഖമുണ്ടാക്കുന്നു. അതിനാൽ കാറ്റിനാൽ പീഡിതരായ ഞങ്ങൾ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിച്ചിരിക്കുന്നു.
7.35.57
एतत्प्रजानां श्रुत्वा तु प्रजानाथः प्रजापतिः ।
कारणादिति चोक्त्वासौ प्रजाः पुनरभाषत ॥ ७.३५.५७ ॥
ജനങ്ങളുടെ ഈ വാക്ക് കേട്ട് പ്രജാപതിയായ പ്രജാനാഥൻ "ഇതിന് കാരണം ഇതാണ്" എന്നു പറഞ്ഞ് ആ പ്രജകളോട് വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
7.35.58
यस्मिंश्च कारणे वायुश्चुक्रोध च रुरोध च ।
प्रजाः शृणुध्वं तत्सर्वं श्रोतव्यं चात्मनः क्षमम् ॥ ७.३५.५८ ॥
ഏത് കാരണത്താൽ വായു കോപിച്ച് തടഞ്ഞുവോ, ഹേ പ്രജകളേ, ആ കാര്യമെല്ലാം കേൾക്കുക. അത് നിങ്ങൾക്ക് കേൾക്കാൻ യോഗ്യവും ഉചിതവുമാണ്.
7.35.59
पुत्रस्तस्यामरेशेन इन्द्रेणाद्य निपातितः ।
राहोर्वचनमास्थाय ततः स कुपितो ऽनिलः ॥ ७.३५.५९ ॥
അവന്റെ പുത്രനെ ദേവേന്ദ്രനായ ഇന്ദ്രൻ ഇന്ന് വീഴ്ത്തി. രാഹുവിന്റെ വാക്ക് സ്വീകരിച്ച് അപ്പോൾ ആ വായു കോപിച്ചു.
7.35.60
अशरीरः शरीरेषु वायुश्चरति पालयन् ।
शरीरं हि विना वायुं समतां याति दारुभिः ॥ ७.३५.६० ॥
ശരീരമില്ലാത്ത വായു ശരീരങ്ങളിൽ സഞ്ചരിച്ച് അവയെ പരിപാലിക്കുന്നു. വായുവില്ലാതെ ശരീരം മരക്കഷണങ്ങൾപോലെ നിശ്ചലമാകുന്നു.
7.35.61
वायुः प्राणः सुखं वायुर्वायुः सर्वमिदं जगत् ।
वायुना सम्परित्यक्तं न सुखं विन्दते जगत् ॥ ७.३५.६१ ॥
വായുവാണ് പ്രാണൻ, വായുവാണ് സുഖം, വായുവാണ് ഈ സമസ്ത ജഗത്ത്. വായുവിനാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ജഗത്ത് സുഖം കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
7.35.62
अद्यैव च परित्यक्तं वायुना जगदायुषा ।
अद्यैव ते निरुच्छ्वासाः काष्ठकुड्योपमाः स्थिताः ॥ ७.३५.६२ ॥
ഇന്നുതന്നെ ലോകത്തിന്റെ ആയുസ്സായ വായു അതിനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഇന്നുതന്നെ അവർ ശ്വാസമില്ലാതെ, മരക്കഷണങ്ങളും ചുവരുകളും പോലെ നിലകൊണ്ടു.
7.35.63
तद्यामस्तत्र यत्रास्ते मारुतो रुक्प्रदो हि नः ।
मा विनाशं गमिष्याम अप्रसाद्यादितेः सुताः ॥ ७.३५.६३ ॥
അതിനാൽ വേദന നീക്കുന്ന മാരുതൻ എവിടെയുണ്ടോ അവിടേക്ക് നമുക്ക് പോകാം. അദിതിയുടെ പുത്രന്മാരേ, അവനെ പ്രസാദിപ്പിക്കാതെ നാം നശിക്കാതിരിക്കട്ടെ.
7.35.64
ततः प्रजाभिः सहितः प्रजापतिः सदेवगन्धर्वभुजङ्गगुह्यकैः ।
जगाम तत्रास्यति यत्र मारुतः सुतं सुरेन्द्राभिहतं प्रगृह्य सः ॥ ७.३५.६४ ॥
അപ്പോൾ പ്രജാപതി പ്രജകളോടൊപ്പം, ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, നാഗന്മാർ, ഗുഹ്യകന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം മാരുതൻ ഉള്ളിടത്തേക്ക് പോയി; ഇന്ദ്രനാൽ അടിയേറ്റ പുത്രനെ എടുത്തു.
7.35.65
ततो ऽर्कवैश्वानरकाञ्चनप्रभं सुतं तदोत्सङ्गगतं सदागतेः ।
चतुर्मुखो वीक्ष्य कृपामथाकरोत्सदेवगन्धर्वर्षियक्षराक्षसैः ॥ ७.३५.६५ ॥
അപ്പോൾ സൂര്യനും അഗ്നിക്കും സ്വർണത്തിനും തുല്യം പ്രകാശിക്കുന്ന, സദാഗതിയുടെ മടിയിൽ കിടന്നിരുന്ന പുത്രനെ ചതുർമുഖൻ കണ്ടു; ദേവന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ഋഷികൾ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ എന്നിവരോടൊപ്പം അദ്ദേഹത്തിന് കരുണ തോന്നി.