ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣ · ସର୍ଗ 7.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.35.1
अपृच्छत तदा रामो दक्षिणाशाश्रमं मुनिम् ।
प्राञ्जलिर्विनयोपेत इदमाह वचो ऽर्थवत् ॥ ७.३५.१ ॥
ସେତେବେଳେ ରାମ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ଆଶ୍ରମର ମୁନିଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ। ବିନୟରେ କର ଯୋଡ଼ି ସେ ଏହି ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ବାକ୍ୟ କହିଲେ।
7.35.2
अतुलं बलमेतद्वै वालिनो रावणस्य च ।
न त्वेताभ्यां हनुमता समं त्विति मतिर्मम ॥ ७.३५.२ ॥
ବାଳି ଓ ରାବଣଙ୍କର ଏହି ବଳ ଅତୁଳନୀୟ; କିନ୍ତୁ ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କର ବଳ ହନୁମାନଙ୍କ ସମାନ ନୁହେଁ ବୋଲି ମୋର ମତ।
7.35.3
शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम् ।
विक्रमश्च प्रभावश्च हनूमति कृतालयाः ॥ ७.३५.३ ॥
ଶୌର୍ଯ୍ୟ, ଦକ୍ଷତା, ବଳ, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ପ୍ରଜ୍ଞା, ନୀତିର ସାଧନ, ପରାକ୍ରମ ଓ ପ୍ରଭାବ—ଏ ସବୁ ହନୁମାନଙ୍କଠାରେ ବାସ କରନ୍ତି।
7.35.4
दृष्ट्वैव सागरं वीक्ष्य सीदन्तीं कपिवाहिनीम् ।
समाश्वास्य महाबाहुर्योजनानां शतं प्लुतः ॥ ७.३५.४ ॥
ସମୁଦ୍ର ଦେଖି ଓ ନିରାଶ ହୋଇଥିବା ବାନର ସେନାକୁ ଦେଖି, ସେହି ମହାବାହୁ ସେମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଶହେ ଯୋଜନ ଡେଇଁଲେ।
7.35.5
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तदा ।
दृष्ट्वा सम्भाषिता चापि सीता ह्याश्वासिता तथा ॥ ७.३५.५ ॥
ଲଙ୍କା ନଗରୀକୁ ଭୟଭୀତ କରି, ରାବଣଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ସହ କଥା ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ।
7.35.6
सेनाग्रगा मन्त्रिसुताः किङ्करा रावणात्मजः ।
एते हनुमता तत्र ह्येकेन वितिपातिताः ॥ ७.३५.६ ॥
ସେନାର ଅଗ୍ରଣୀ ଯୋଦ୍ଧା, ମନ୍ତ୍ରୀପୁତ୍ରମାନେ, ସେବକମାନେ, ରାବଣଙ୍କ ପୁତ୍ର—ଏମାନେ ସେଠାରେ ଏକା ହନୁମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଡ଼ିଗଲେ।
7.35.7
भूयो बन्धाद्विमुक्तेन भाषयित्वा दशाननम् ।
लङ्का भस्मीकृता येन पावकेनेव मेदिनी ॥ ७.३५.७ ॥
ପୁଣି ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦଶାନନଙ୍କ ସହ କଥା ହୋଇ, ଅଗ୍ନି ପୃଥିବୀକୁ ଯେପରି ଦଗ୍ଧ କରେ, ସେପରି ସେ ଲଙ୍କାକୁ ଭସ୍ମ କଲେ।
7.35.8
न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वित्तपस्य च ।
कर्माणि तानि श्रूयन्ते यानि युद्धे हनूमतः ॥ ७.३५.८ ॥
କାଳ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିଷ୍ଣୁ ବା କୁବେରଙ୍କର ନୁହେଁ; ଯୁଦ୍ଧରେ ହନୁମାନଙ୍କର ଯେଉଁ କର୍ମ, ସେହି କର୍ମ ଶୁଣାଯାଉଅଛି।
7.35.9
एतस्य बाहुवीर्येण लङ्का सीता च लक्ष्मणः ।
प्राप्ता मया जयश्चैव राज्यं मित्राणि बान्धवाः ॥ ७.३५.९ ॥
ଏହାର ବାହୁବଳରେ ଲଙ୍କା, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ମୋତେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ; ବିଜୟ, ରାଜ୍ୟ, ମିତ୍ର ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
7.35.10
हनूमान्यदि मे नः स्याद्वानराधिपतेः सखा ।
प्रवृत्तिमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत् ॥ ७.३५.१० ॥
ହନୁମାନ ଯଦି ଆମ ବାନରରାଜଙ୍କର ସଖା ନ ହୋଇଥାନ୍ତେ, ତେବେ ଜାନକୀଙ୍କ ସମାଚାର ଜାଣିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ ହୋଇଥାନ୍ତା?
7.35.11
किमर्थं वाल्यनेनैव सुग्रीवप्रियकाम्यया ।
तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा ॥ ७.३५.११ ॥
ବୈର ଉତ୍ପନ୍ନ ହେବା ସମୟରେ, ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ବାଳୀ ତାଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ଲତାକୁ ଯେପରି ଦଗ୍ଧ କରେ ସେପରି କାହିଁକି ଦଗ୍ଧ କଲେ ନାହିଁ?
7.35.12
नहि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम् ।
यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम् ॥ ७.३५.१२ ॥
ମୁଁ ଭାବେ ହନୁମାନ ନିଜ ବଳ ଜାଣି ନ ଥିଲେ; ସେଥିପାଇଁ ପ୍ରାଣପ୍ରିୟ ବାନରରାଜଙ୍କୁ କ୍ଳେଶ ଭୋଗୁଥିବା ସେ ଦେଖିଲେ।
7.35.13
एतन्मे भगवन्सर्वं हनूमति महामतौ ।
विस्तरेण यथातत्त्वं कथयामरपूजित ॥ ७.३५.१३ ॥
ହେ ଭଗବାନ, ମହାମତି ହନୁମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଏ ସବୁ ବିସ୍ତାରରେ, ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ମୋତେ କୁହନ୍ତୁ, ହେ ଦେବପୂଜିତ।
7.35.14
राघवस्य वचः श्रुत्वा हेतुयुक्तमृषिस्तदा ।
हनूमतः समक्षं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३५.१४ ॥
ରାଘବଙ୍କ ହେତୁଯୁକ୍ତ ବଚନ ଶୁଣି ସେତେବେଳେ ଋଷି ହନୁମାନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତରେ ତାଙ୍କୁ ଏ ବଚନ କହିଲେ।
7.35.15
सत्यमेतद्रघुश्रेष्ठ यद्ब्रवीषि हनूमतः ।
न बले विद्यते तुल्यो न गतौ न मतौ परः ॥ ७.३५.१५ ॥
ହେ ରଘୁଶ୍ରେଷ୍ଠ, ହନୁମାନଙ୍କ ବିଷୟରେ ଆପଣ ଯାହା କହୁଛନ୍ତି ତାହା ସତ୍ୟ; ବଳ, ଗତି କିମ୍ବା ମତିରେ ତାଙ୍କ ସମକକ୍ଷ ଆଉ କେହି ନାହାନ୍ତି।
7.35.16
अमोघशापैः शप्तस्तु दत्तो ऽस्य मुनिभिः पुरा ।
न वेत्ता हि बलं येन बली सन्निरिमर्दनः ॥ ७.३५.१६ ॥
ଅମୋଘ ଶାପରେ ଶପିତ; ପୂର୍ବରେ ମୁନିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଏ ଶାପ ଦେଇଥିଲେ; ନିଜ ବଳ ନ ଜାଣୁଥିବା, ତଥାପି ବଳବାନ ଶତ୍ରୁମର୍ଦନକାରୀ।
7.35.17
बाल्ये ऽप्येतेन यत्कर्म कृतं राम महाबल ।
तन्न वर्णयितुं शक्यमिति बालतया ऽ ऽस्यते ॥ ७.३५.१७ ॥
ହେ ରାମ, ହେ ମହାବଳ, ବାଲ୍ୟକାଳରେ ମଧ୍ୟ ସେ କରିଥିବା କର୍ମ ବର୍ଣ୍ଣନ କରିବା ସମ୍ଭବ ନୁହେଁ; ବାଳକତ୍ୱ ହେତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ଅବହେଳିତ ହୁଏ।
7.35.18
यदि वा ऽस्ति त्वभिप्रायस्तच्छ्रोतुं तव राघव ।
समाधाय मतिं राम निशामय वदाम्यहम् ॥ ७.३५.१८ ॥
ହେ ରାଘବ, ଯଦି ତାହା ଶୁଣିବାକୁ ଆପଣଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ଥାଏ, ତେବେ ହେ ରାମ, ମନ ସ୍ଥିର କରି ଶୁଣନ୍ତୁ; ମୁଁ କହୁଛି।
7.35.19
सूर्यदत्तवरस्वर्णः सुमेरुर्नाम पर्वतः ।
यत्र राज्यं प्रशास्त्यस्य केसरी नाम वै पिता ॥ ७.३५.१९ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ଦତ୍ତ ବରରେ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଦୀପ୍ତି ପାଇଥିବା ସୁମେରୁ ନାମକ ପର୍ବତ ଅଛି; ସେଠାରେ ଏମାନଙ୍କ ପିତା କେସରୀ ନାମକ ରାଜା ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରୁଥିଲେ।
7.35.20
तस्य भार्या बभूवैषा ह्यञ्जनेति परिश्रुता ।
जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम् ॥ ७.३५.२० ॥
ଏମାନଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଅଞ୍ଜନା ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ; ତାଙ୍କଠାରେ ବାୟୁଦେବ ଏକ ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମାଇଲେ।
7.35.21
शालिशूकनिभाभासं प्रासूतामुं तदा ऽञ्जना ।
फलान्याहर्तुकामा वै निष्क्रान्ता गहनेचरा ॥ ७.३५.२१ ॥
ଧାନ ଅଙ୍କୁରର ଆଭା ଥିବା ସେ ପୁତ୍ରକୁ ପ୍ରସବ କରି ଅଞ୍ଜନା ସେତେବେଳେ ଫଳ ଆଣିବା ଇଚ୍ଛାରେ ଘନ ବନରେ ବୁଲିବାକୁ ବାହାରିଗଲେ।
7.35.22
एष मातुर्वियोगाच्च क्षुधया च भृशार्दितः ।
रुरोद शिशुरत्यर्थं शिशुः शरवणे यथा ॥ ७.३५.२२ ॥
ମାତାଙ୍କ ବିୟୋଗ ଓ କ୍ଷୁଧାରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପୀଡ଼ିତ ହୋଇ ଏହି ଶିଶୁ ଶରବନରେ ସେହି ଶିଶୁ ପରି ଅତ୍ୟଧିକ କାନ୍ଦିଲା।
7.35.23
तदोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम् ।
ददर्श फललोभाच्च ह्युत्पपात रविं प्रति ॥ ७.३५.२३ ॥
ସେତେବେଳେ ଉଦିତ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ, ଜବା ଫୁଲର ଗଦା ପରି ଲାଲ ଦେଖିଲା; ଫଳର ଲୋଭରେ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ଡେଇଁ ପଡ଼ିଲା।
7.35.24
बालार्काभिमुखो बालो बालार्क इव मूर्तिमान् ।
ग्रहीतुकामो बालार्कं प्लवते ऽम्बरमध्यगः ॥ ७.३५.२४ ॥
ବାଳସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଡ଼କୁ ମୁହଁ ଥିବା ସେ ବାଳକ, ଯେମିତି ମୂର୍ତ୍ତିମନ୍ତ ବାଳସୂର୍ଯ୍ୟ, ବାଳସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଆକାଶ ମଧ୍ୟଭାଗରେ ଡେଇଁ ଯାଉଥିଲା।
7.35.25
एतस्मिन्प्लवमाने तु शिशुभावे हनूमति ।
देवदानवयक्षाणां विस्मयः सुमहानभूत् ॥ ७.३५.२५ ॥
ଶିଶୁଭାବରେ ଥିବା ହନୁମାନ ଏହିପରି ଡେଇଁବା ସମୟରେ ଦେବ, ଦାନବ ଓ ଯକ୍ଷମାନଙ୍କର ଅତ୍ୟଧିକ ବିସ୍ମୟ ହେଲା।
7.35.26
नाप्येवं वेगवान्वायुर्गरुडो वा मनस्तथा ।
यथा ऽयं वायुपुत्रस्तु क्रमते ऽम्बरमुत्तमम् ॥ ७.३५.२६ ॥
ବେଗବାନ ବାୟୁ, ଗରୁଡ଼ କିମ୍ବା ମନ ମଧ୍ୟ ଏପରି ଯାଏ ନାହିଁ; ଏହି ବାୟୁପୁତ୍ର ଉଚ୍ଚ ଆକାଶରେ ଏପରି ଆଗକୁ ବଢ଼େ।
7.35.27
यदि तावच्छिशोरस्य त्वीदृशो गतिविक्रमः ।
यौवनं बलमासाद्य कथं वेगो भविष्यति ॥ ७.३५.२७ ॥
ଏହି ଶିଶୁର ଗତି ଓ ପରାକ୍ରମ ଯଦି ଏପରି, ତେବେ ଯୌବନ ଓ ବଳ ପାଇଲେ ତା'ର ବେଗ କିପରି ହେବ?
7.35.28
तमनुप्लवते वायुः प्लवन्तं पुत्रमात्मनः ।
सूर्यदाहभयाद्रक्षंस्तुषारचयशीतलः ॥ ७.३५.२८ ॥
ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାପର ଭୟରେ ନିଜ ପୁତ୍ରକୁ ରକ୍ଷା କରି ତୁଷାର ରାଶି ପରି ଶୀତଳ ବାୟୁ ଡେଇଁଥିବା ତା'ର ପଛେ ଅନୁସରଣ କରେ।
7.35.29
बहुयोजनसाहस्रं क्रमत्येष गतोम्बरम् ।
पितुर्बलाच्च बाल्याच्च भास्कराभ्याशमागतः ॥ ७.३५.२९ ॥
ଏ ଆକାଶରେ ହଜାର ହଜାର ଯୋଜନ ପାର ହେଉଛି; ପିତାଙ୍କ ବଳ ଓ ବାଲ୍ୟାବସ୍ଥା ଯୋଗୁଁ ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟର ନିକଟେ ପହଞ୍ଚିଛି।
7.35.30
शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः ।
कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः ॥ ७.३५.३० ॥
'ଏ ଶିଶୁ ଦୋଷ ଜାଣେ ନାହିଁ' ଏବଂ 'ଏଠାରେ ଏକ କାର୍ଯ୍ୟ ନିର୍ଭରଶୀଳ' ଭାବି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାକୁ ଜଳାଇଲେ ନାହିଁ।
7.35.31
यमेव दिवसं ह्येष ग्रहीतुं भास्करं प्लुतः ।
तमेव दिवसं राहुर्जिघृक्षति दिवाकरम् ॥ ७.३५.३१ ॥
ଯେଉଁ ଦିନ ଏ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଡେଇଁଥିଲା, ସେହି ଦିନ ରାହୁ ଦିବାକରଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ।
7.35.32
अनेन स परामृष्टो राम सूर्यरथोपरि ।
अपक्रान्तस्ततस्त्रस्तो राहुश्चन्द्रार्कमर्दनः ॥ ७.३५.३२ ॥
ହେ ରାମ! ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାଯାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟରଥ ଉପରୁ ଭୟଭୀତ ହୋଇ ସେ ପଛକୁ ହଟିଗଲା — ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ପୀଡ଼ା ଦେଉଥିବା ରାହୁ।
7.35.33
स इन्द्रभवनं गत्वा सरोषः सिंहिकासुतः ।
अब्रवीद्भ्रुकुटिं कृत्वा देवं देवगणैर्वृतम् ॥ ७.३५.३३ ॥
ସିଂହିକାର ପୁତ୍ର ସେ ରାହୁ କ୍ରୋଧରେ ଇନ୍ଦ୍ରଭବନକୁ ଯାଇ, ଭ୍ରୂ କୁଞ୍ଚିତ କରି, ଦେବଗଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘେରା ଦେବତାଙ୍କୁ କହିଲା।
7.35.34
बुभुक्षापनयं दत्त्वा चन्द्रार्कौ मम वासव ।
किमिदं तत्त्वया दत्तमन्यस्य बलवृत्रहन् ॥ ७.३५.३४ ॥
ହେ ବାସବ! ମୋର ଭୋକ ନିବାରଣ ପାଇଁ ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ଦେଇ, ହେ ବଳବୃତ୍ରହନ୍ତା, ଏହା କାହିଁକି ଅନ୍ୟକୁ ଦେଲ?
7.35.35
अद्याहं पर्वकाले तु जिघृक्षुः सूर्यमागतः ।
अथान्यो राहुरासाद्य जग्राह सहसा रविम् ॥ ७.३५.३५ ॥
ଆଜି ପର୍ବକାଳରେ ମୁଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଆସିଥିଲି; ସେତେବେଳେ ଅନ୍ୟ ଜଣେ ରାହୁ ନିକଟକୁ ଆସି ହଠାତ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଧରିଗଲା।
7.35.36
स राहोर्वचनं श्रुत्वा वासवः सम्भ्रमान्वितः ।
उत्पपातासनं हित्वा चोद्वहन्काञ्चनीं स्रजम् ॥ ७.३५.३६ ॥
ରାହୁଙ୍କ ବଚନ ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର ଉଦ୍ବିଗ୍ନ ହେଲେ; ଆସନ ଛାଡ଼ି ସେ ଉଠିପଡ଼ିଲେ, ସୁନାର ମାଳା ଧାରଣ କରି।
7.35.37
ततः कैलासकूटाभं चतुर्दन्तं मदस्रवम् ।
शृङ्गारधारिणं प्रांशुं स्वर्णघण्टाट्टहासिनम् ॥ ७.३५.३७ ॥
ତା'ପରେ କୈଳାସ ଶିଖର ପରି, ଚାରି ଦାନ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ, ମଦ ବହାଉଥିବା, ସଜ୍ଜିତ, ଉଚ୍ଚ ଏବଂ ସୁନା ଘଣ୍ଟାର ଅଟ୍ଟହାସ କରୁଥିବା ହାତୀ (ଇନ୍ଦ୍ର ଚଢ଼ିଲେ)।
7.35.38
इन्द्रः करीन्द्रमारुह्य राहुं कृत्वा पुरःसरम् ।
प्रायाद्यत्राभवत्सूर्यः सहानेन हनूमता ॥ ७.३५.३८ ॥
ଇନ୍ଦ୍ର ସେହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ରାହୁଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖି, ଯେଉଁଠି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏହି ହନୁମାନଙ୍କ ସହ ଥିଲେ ସେଠାକୁ ଗଲେ।
7.35.39
अथातिरभसेनागाद्राहुरुत्सृज्य वासवम् ।
अनेन च स वै दृष्टः प्रधावञ्छैलकूटवत् ॥ ७.३५.३९ ॥
ତା'ପରେ ରାହୁ ଅତି ବେଗରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଆସିଲେ; ଏହା (ହନୁମାନ) ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ସେ ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଧାଇଁ ଆସୁଥିଲେ।
7.35.40
ततः सूर्यं समुत्सृज्य राहुं फलमवेक्ष्य च ।
उत्पपात पुनर्व्योम ग्रहीतुं सिंहिकासुतम् ॥ ७.३५.४० ॥
ତା'ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଫଳ ପରି ରାହୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ସିଂହିକାର ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଧରିବା ପାଇଁ ପୁଣି ଆକାଶକୁ ଡେଇଁଲେ।
7.35.41
उत्सृज्यार्कमिमं राम प्रधावन्तं प्लवङ्गमम् ।
अवेक्ष्यैवं परावृत्त्य मुखशेषः पराङ्मुखः ॥ ७.३५.४१ ॥
ହେ ରାମ! ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି, ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ବାନର (ହନୁମାନ)ଙ୍କୁ ଦେଖି, ଏହିପରି ପଛକୁ ଫେରି, ମୁହଁ ଫେରାଇ (ରାହୁ) ବିମୁଖ ହେଲେ।
7.35.42
इन्द्रमाशंसमानस्तु त्रातारं सिंहिकासुतः ।
इन्द्र इन्द्रेति संत्रासान्मुहुर्महुरभाषत ॥ ७.३५.४२ ॥
କିନ୍ତୁ ସିଂହିକାର ପୁତ୍ର (ରାହୁ) ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ହିଁ ତ୍ରାତା ଭାବି ଆଶା କରି, ଭୟରେ "ଇନ୍ଦ୍ର, ଇନ୍ଦ୍ର" କହି ବାରମ୍ବାର ଡାକିଲେ।
7.35.43
राहोर्विक्रोशमानस्य प्रागेवालक्षितं स्वरम् ।
श्रुत्वेन्द्रोवाच मा भैषीरहमेनं निषूदये ॥ ७.३५.४३ ॥
ରାହୁଙ୍କ ଆର୍ତ୍ତନାଦ ପୂର୍ବରୁ କେହି ଶୁଣି ନଥିଲେ। ତାହା ଶୁଣି ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ, 'ଭୟ କରନାହିଁ, ମୁଁ ଏହାକୁ ବିନାଶ କରିବି।'
7.35.44
ऐरावतं ततो दृष्ट्वा महत्तदिदमित्यपि ।
फलं मत्वा हस्तिराजमभिदुद्राव मारुतिः ॥ ७.३५.४४ ॥
ତା'ପରେ ଐରାବତକୁ ଦେଖି, 'ଏହା ତ ବଡ଼ ଫଳ' ବୋଲି ଭାବି ମାରୁତି ସେହି ଗଜରାଜ ଆଡ଼କୁ ଧାଇଁଲେ।
7.35.45
तथास्य धावतो रूपमैरावतजिघृक्षया ।
मुहूर्तमभवद्घोरमिन्द्राग्न्योरिव भास्वरम् ॥ ७.३५.४५ ॥
ଐରାବତକୁ ଧରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ଧାଇଁ ଚାଲିଥିବା ତାଙ୍କ ରୂପ କ୍ଷଣେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ ଅଗ୍ନି ପରି ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୀପ୍ତିମନ୍ତ ହୋଇଉଠିଲା।
7.35.46
एवमाधावमानं तु नातिक्रुद्धः शचीपतिः ।
हस्तान्तादतिमुक्तेन कुलिशेनाभ्यताडयत् ॥ ७.३५.४६ ॥
ଏହିପରି ଧାଇଁ ଆସୁଥିବା ତାଙ୍କ ଉପରେ, ଅତ୍ୟଧିକ କ୍ରୋଧ ନକରି ଶଚୀପତି ଇନ୍ଦ୍ର ହାତରୁ ଛାଡ଼ିଥିବା ବଜ୍ରରେ ପ୍ରହାର କଲେ।
7.35.47
ततो गिरौ पपातैष इन्द्रवज्राभिताडितः ।
पतमानस्य चैतस्य वामो हनुरभज्यत ॥ ७.३५.४७ ॥
ତା'ପରେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ବଜ୍ରରେ ଆହତ ହୋଇ ସେ ପର୍ବତ ଉପରେ ପଡ଼ିଲେ; ପଡ଼ିବା ସମୟରେ ତାଙ୍କ ବାମ ଚଉଡ଼ା ଭାଙ୍ଗିଗଲା।
7.35.48
तस्मिंस्तु पतिते बाले वज्रताडनविह्वले ।
चुक्रोधेन्द्राय पवनः प्रजानामहिताय सः ॥ ७.३५.४८ ॥
ସେହି ବାଳକ ପଡ଼ି ବଜ୍ରାଘାତରେ ବିହ୍ୱଳ ହେବାରୁ, ପ୍ରଜାଙ୍କ ଅହିତ ପାଇଁ ପବନ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଉପରେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ।
7.35.49
प्रचारं स तु सङ्गृह्य प्रजास्वन्तर्गतः प्रभुः ।
गुहां प्रविष्टः स्वसुतं शिशुमादाय मारुतः ॥ ७.३५.४९ ॥
ପ୍ରଜାଗଣ ମଧ୍ୟରେ ସଞ୍ଚରଣଶୀଳ ସେ ପ୍ରଭୁ ମାରୁତ ନିଜ ଗତି ସଂବରଣ କରି ନିଜ ଶିଶୁ ପୁତ୍ରକୁ ଧରି ଏକ ଗୁହାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
7.35.50
विण्मूत्राशयमावृत्य प्रजानां परमार्तिकृत् ।
रुरोध सर्वभूतानि यथा वर्षाणि वासवः ॥ ७.३५.५० ॥
ପ୍ରଜାଗଣଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଦେଇଥିବା ସେ ମଳମୂତ୍ରର ଆଶ୍ରୟ ଶରୀରଗୁଡ଼ିକୁ ଆବୃତ କରି, ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ବର୍ଷା ରୋକନ୍ତି, ସେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ରୋକିଦେଲା।
7.35.51
वायुप्रकोपाद्भूतानि निरुच्छ्वासानि सर्वतः ।
सन्धिभिर्भिद्यमानैश्च काष्ठभूतानि जज्ञिरे ॥ ७.३५.५१ ॥
ବାୟୁର ପ୍ରକୋପରେ ସର୍ବତ୍ର ପ୍ରାଣୀମାନେ ଶ୍ୱାସହୀନ ହେଲେ, ସେମାନଙ୍କ ସନ୍ଧି ଭାଙ୍ଗିଗଲା, ସେମାନେ କାଠ ପରି ହୋଇଗଲେ।
7.35.52
निःस्वाध्यायवषट्कारं निष्क्रियं धर्मवर्जितम् ।
वायुप्रकोपात्ऺत्रैलोक्यं निरयस्थमिवाभवत् ॥ ७.३५.५२ ॥
ବାୟୁର ପ୍ରକୋପରେ ତ୍ରିଲୋକ ବେଦପାଠ ଓ ବଷଟ୍କାର ବିନା, କ୍ରିୟାହୀନ, ଧର୍ମହୀନ ହୋଇ ଯେପରି ନରକରେ ଥିଲା ଭଳି ହୋଇଗଲା।
7.35.53
ततः प्रजाः सगन्धर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
प्रजापतिं समाधावन्दुःखिताश्च सुखेच्छया ॥ ७.३५.५३ ॥
ତା'ପରେ ଗନ୍ଧର୍ବ ସହିତ ପ୍ରଜାଗଣ, ଦେବତା, ଅସୁର ଓ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ସୁଖ ଇଚ୍ଛାରେ ପ୍ରଜାପତିଙ୍କ ଆଡ଼କୁ ଦୌଡ଼ିଲେ।
7.35.54
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा महोदरनिभोदराः ।
त्वया नु भगवन्सृष्टाः प्रजानाथ चतुर्विधाः ॥ ७.३५.५४ ॥
ହାତଯୋଡ଼ି ଦେବତାମାନେ, ବଡ଼ ପେଟ ପରି ଫୁଲିଥିବା ପେଟ ନେଇ କହିଲେ: "ହେ ଭଗବନ୍, ପ୍ରଜାନାଥ, ଆପଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ହିଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ପ୍ରାଣୀ ସୃଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି।"
7.35.55
त्वया दत्तो ऽयमस्माकमायुषः पवनः पतिः ।
सो ऽस्मान्प्राणेश्वरो भूत्वा कस्मादेषो ऽद्य सत्तम ॥ ७.३५.५५ ॥
ଆପଣ ଆମ ଆୟୁଷର ଅଧିପତି ଭାବେ ଏହି ପବନ ଦେଇଥିଲେ। ହେ ସତ୍ତମ, ସେ ହିଁ ଆମର ପ୍ରାଣେଶ୍ୱର ହୋଇ ଆଜି କାହିଁକି ଏପରି କରୁଛି?
7.35.56
रुरोध दुःखं जनयन्नन्तःपुर इव स्त्रियः ।
तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ता वायुनोहता वयम् ॥ ७.३५.५६ ॥
ସେ ଆମକୁ ରୋକି ଅନ୍ତଃପୁରର ସ୍ତ୍ରୀଗଣ ପରି ଦୁଃଖ ଜନ୍ମାଉଛି। ତେଣୁ ପବନ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହୋଇ ଆମେ ଆପଣଙ୍କ ଶରଣ ନେଇଛୁ।
7.35.57
एतत्प्रजानां श्रुत्वा तु प्रजानाथः प्रजापतिः ।
कारणादिति चोक्त्वासौ प्रजाः पुनरभाषत ॥ ७.३५.५७ ॥
ପ୍ରଜାମାନଙ୍କର ଏହି କଥା ଶୁଣି ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରଜାନାଥ "ଏହାର କାରଣ ଏହି" ବୋଲି କହି ସେମାନଙ୍କୁ ପୁଣି କହିଲେ।
7.35.58
यस्मिंश्च कारणे वायुश्चुक्रोध च रुरोध च ।
प्रजाः शृणुध्वं तत्सर्वं श्रोतव्यं चात्मनः क्षमम् ॥ ७.३५.५८ ॥
ଯେଉଁ କାରଣରୁ ପବନ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ରୋକିଲା, ହେ ପ୍ରଜାଗଣ, ତାହା ସବୁ ଶୁଣ। ତାହା ଶୁଣିବାର ଯୋଗ୍ୟ ଓ ତୁମ ପକ୍ଷରେ ଉଚିତ।
7.35.59
पुत्रस्तस्यामरेशेन इन्द्रेणाद्य निपातितः ।
राहोर्वचनमास्थाय ततः स कुपितो ऽनिलः ॥ ७.३५.५९ ॥
ତାଙ୍କ ପୁତ୍ରକୁ ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଆଜି ପକାଇଦେଲେ। ରାହୁଙ୍କ ବାକ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରି ସେତେବେଳେ ସେ ପବନ କ୍ରୋଧିତ ହେଲା।
7.35.60
अशरीरः शरीरेषु वायुश्चरति पालयन् ।
शरीरं हि विना वायुं समतां याति दारुभिः ॥ ७.३५.६० ॥
ଦେହହୀନ ପବନ ଦେହସମୂହ ମଧ୍ୟରେ ବିଚରଣ କରି ସେମାନଙ୍କୁ ପାଳନ କରେ। ପବନ ବିନା ଦେହ କାଠ ପରି ସ୍ଥିର ହୋଇଯାଏ।
7.35.61
वायुः प्राणः सुखं वायुर्वायुः सर्वमिदं जगत् ।
वायुना सम्परित्यक्तं न सुखं विन्दते जगत् ॥ ७.३५.६१ ॥
ବାୟୁ ହିଁ ପ୍ରାଣ, ବାୟୁ ହିଁ ସୁଖ, ବାୟୁ ହିଁ ଏହି ସମଗ୍ର ଜଗତ। ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ପରିତ୍ୟକ୍ତ ଜଗତ ସୁଖ ପାଏ ନାହିଁ।
7.35.62
अद्यैव च परित्यक्तं वायुना जगदायुषा ।
अद्यैव ते निरुच्छ्वासाः काष्ठकुड्योपमाः स्थिताः ॥ ७.३५.६२ ॥
ଆଜି ହିଁ ଜଗତର ଆୟୁଷ ବାୟୁ ଏହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଛି। ଆଜି ହିଁ ସେମାନେ ନିଃଶ୍ୱାସହୀନ ହୋଇ କାଠ କିମ୍ବା କାନ୍ଥ ପରି ଠିଆ ହୋଇ ରହିଛନ୍ତି।
7.35.63
तद्यामस्तत्र यत्रास्ते मारुतो रुक्प्रदो हि नः ।
मा विनाशं गमिष्याम अप्रसाद्यादितेः सुताः ॥ ७.३५.६३ ॥
ତେଣୁ ଯେଉଁଠାରେ ପୀଡ଼ା ହରଣକାରୀ ମାରୁତ ଅଛନ୍ତି ସେଠାକୁ ଆମେ ଯିବା। ଅଦିତିର ପୁତ୍ରମାନେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ନକରି ଆମେ ବିନଷ୍ଟ ନ ହେଉ।
7.35.64
ततः प्रजाभिः सहितः प्रजापतिः सदेवगन्धर्वभुजङ्गगुह्यकैः ।
जगाम तत्रास्यति यत्र मारुतः सुतं सुरेन्द्राभिहतं प्रगृह्य सः ॥ ७.३५.६४ ॥
ତା'ପରେ ପ୍ରଜାପତି ପ୍ରଜାମାନଙ୍କ ସହିତ, ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ନାଗ ଓ ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ସହିତ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଯେଉଁଠି ମାରୁତ ଥିଲେ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆହତ ପୁତ୍ରକୁ ଉଠାଇ ନେଲେ।
7.35.65
ततो ऽर्कवैश्वानरकाञ्चनप्रभं सुतं तदोत्सङ्गगतं सदागतेः ।
चतुर्मुखो वीक्ष्य कृपामथाकरोत्सदेवगन्धर्वर्षियक्षराक्षसैः ॥ ७.३५.६५ ॥
ତା'ପରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଅଗ୍ନି ଓ ସୁନା ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସଦାଗତିଙ୍କ କୋଳରେ ଥିବା ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଚତୁର୍ମୁଖ ଦେଖିଲେ; ଦେବ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଋଷି, ଯକ୍ଷ ଓ ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କ ସହିତ ତାଙ୍କ ମନରେ କରୁଣା ଜାଗିଲା।