Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.35

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.35.1

अपृच्छत तदा रामो दक्षिणाशाश्रमं मुनिम् ।
प्राञ्जलिर्विनयोपेत इदमाह वचो ऽर्थवत् ॥ ७.३५.१ ॥

ครั้งนั้น พระรามทรงประนมมือด้วยความถ่อมพระองค์ ทรงทูลถามฤๅษีแห่งอาศรมทิศใต้ แล้วตรัสถ้อยคำที่มีความหมายนี้

7.35.2

अतुलं बलमेतद्वै वालिनो रावणस्य च ।
न त्वेताभ्यां हनुमता समं त्विति मतिर्मम ॥ ७.३५.२ ॥

กำลังของท้าววาลินและของราวณะนั้นหาที่เปรียบมิได้ แต่ตามความเห็นของเรา ทั้งสองคนนี้ไม่เสมอด้วยหนุมาน

7.35.3

शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम् ।
विक्रमश्च प्रभावश्च हनूमति कृतालयाः ॥ ७.३५.३ ॥

ความกล้าหาญ ความชำนาญ กำลัง ความมั่นคง ปัญญา วิธีการแห่งนโยบายอันดี ความเข้มแข็ง และอำนาจบารมี ล้วนมีอยู่ในหนุมานแล้ว

7.35.4

दृष्ट्वैव सागरं वीक्ष्य सीदन्तीं कपिवाहिनीम् ।
समाश्वास्य महाबाहुर्योजनानां शतं प्लुतः ॥ ७.३५.४ ॥

หนุมานเห็นทะเล และเห็นกองทัพวานรกำลังจมอยู่ในความสิ้นหวัง ผู้มีแขนใหญ่จึงปลอบโยนพวกเขา แล้วกระโดดข้ามไปหนึ่งร้อยโยชน์

7.35.5

धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तदा ।
दृष्ट्वा सम्भाषिता चापि सीता ह्याश्वासिता तथा ॥ ७.३५.५ ॥

หนุมานทำให้นครลงกาหวาดหวั่น และเข้าไปในที่ประทับฝ่ายในของราวณะ แล้วได้พบสีดาและสนทนากับนาง ทั้งยังปลอบโยนนางด้วย

7.35.6

सेनाग्रगा मन्त्रिसुताः किङ्करा रावणात्मजः ।
एते हनुमता तत्र ह्येकेन वितिपातिताः ॥ ७.३५.६ ॥

ทหารแนวหน้าของกองทัพ บุตรของเหล่าอำมาตย์ บรรดาคนรับใช้ และพระโอรสของราวณะ ล้วนถูกหนุมานผู้เดียวปราบลงที่นั่น

7.35.7

भूयो बन्धाद्विमुक्तेन भाषयित्वा दशाननम् ।
लङ्का भस्मीकृता येन पावकेनेव मेदिनी ॥ ७.३५.७ ॥

เมื่อหนุมานหลุดพ้นจากบ่วงอีกครั้ง ได้สนทนากับทศกัณฐ์ แล้วทำให้นครลงกาเป็นเถ้าถ่าน ดังไฟเผาผืนแผ่นดิน

7.35.8

न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वित्तपस्य च ।
कर्माणि तानि श्रूयन्ते यानि युद्धे हनूमतः ॥ ७.३५.८ ॥

การกระทำเหล่านั้นที่หนุมานได้ทำในสงคราม ไม่ได้ยินว่าเคยมีผู้ใดทำได้ ไม่ว่าจะเป็นพระยม พระอินทร์ พระวิษณุ หรือท้าวกุเวร

7.35.9

एतस्य बाहुवीर्येण लङ्का सीता च लक्ष्मणः ।
प्राप्ता मया जयश्चैव राज्यं मित्राणि बान्धवाः ॥ ७.३५.९ ॥

ด้วยพละกำลังแขนของหนุมานนี้เอง เราจึงได้ลงกา ได้สีดา ได้พระลักษมณ์ ได้ชัยชนะ ได้ราชอาณาจักร และได้มิตรกับญาติพี่น้องกลับคืนมา

7.35.10

हनूमान्यदि मे नः स्याद्वानराधिपतेः सखा ।
प्रवृत्तिमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत् ॥ ७.३५.१० ॥

หากหนุมานมิได้เป็นมิตรของเจ้าแห่งวานร ใครเล่าจะสามารถแม้เพียงสืบข่าวของพระชานกีได้

7.35.11

किमर्थं वाल्यनेनैव सुग्रीवप्रियकाम्यया ।
तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा ॥ ७.३५.११ ॥

เหตุใดเมื่อเกิดการเป็นศัตรูขึ้นแล้ว ท้าววาลินจึงมิได้เผาหนุมานเสียด้วยไฟ ดังไฟเผาเถาวัลย์ เพียงเพื่อจะให้สุครีพพอพระทัย

7.35.12

नहि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम् ।
यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम् ॥ ७.३५.१२ ॥

เราเห็นว่าหนุมานคงไม่รู้กำลังของตนเอง เพราะเห็นเจ้าแห่งวานรซึ่งรักยิ่งดุจชีวิตต้องทนทุกข์ทรมาน

7.35.13

एतन्मे भगवन्सर्वं हनूमति महामतौ ।
विस्तरेण यथातत्त्वं कथयामरपूजित ॥ ७.३५.१३ ॥

ข้าแต่ท่านผู้ทรงเกียรติ ผู้ที่เหล่าอมรเทพบูชา โปรดเล่าเรื่องทั้งหมดเกี่ยวกับหนุมานผู้มีปัญญากว้างใหญ่นี้ให้ละเอียด ตามที่เป็นจริงแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด

7.35.14

राघवस्य वचः श्रुत्वा हेतुयुक्तमृषिस्तदा ।
हनूमतः समक्षं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३५.१४ ॥

ครั้นได้ฟังพระดำรัสของพระราฆพ ที่มีเหตุผลประกอบแล้ว ฤๅษีจึงกล่าวถ้อยคำนี้ต่อพระองค์ต่อหน้าหนุมาน

7.35.15

सत्यमेतद्रघुश्रेष्ठ यद्ब्रवीषि हनूमतः ।
न बले विद्यते तुल्यो न गतौ न मतौ परः ॥ ७.३५.१५ ॥

ข้าแต่พระราฆพผู้ประเสริฐที่สุดแห่งวงศ์รฆุ สิ่งที่พระองค์ตรัสถึงหนุมานนั้นเป็นความจริง ไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนในกำลัง และไม่มีผู้ใดเหนือกว่าในความเร็วหรือในปัญญา

7.35.16

अमोघशापैः शप्तस्तु दत्तो ऽस्य मुनिभिः पुरा ।
न वेत्ता हि बलं येन बली सन्निरिमर्दनः ॥ ७.३५.१६ ॥

หนุมานถูกคำสาปที่ไม่มีวันพลาดซึ่งฤๅษีทั้งหลายได้กล่าวไว้แต่กาลก่อน จึงไม่รู้กำลังของตน แม้เขาจะเป็นผู้แข็งแรงและเป็นผู้ปราบศัตรู

7.35.17

बाल्ये ऽप्येतेन यत्कर्म कृतं राम महाबल ।
तन्न वर्णयितुं शक्यमिति बालतया ऽ ऽस्यते ॥ ७.३५.१७ ॥

ข้าแต่พระราม ผู้มีกำลังมหาศาล แม้ในวัยเยาว์ การกระทำที่หนุมานได้ทำไว้ก็ไม่อาจพรรณนาให้ครบถ้วนได้ เพราะเหตุที่เขายังเยาว์ จึงถูกถือเป็นเพียงการเล่นอย่างเด็ก ๆ

7.35.18

यदि वा ऽस्ति त्वभिप्रायस्तच्छ्रोतुं तव राघव ।
समाधाय मतिं राम निशामय वदाम्यहम् ॥ ७.३५.१८ ॥

หากพระองค์ทรงประสงค์จะฟังเรื่องนั้น ข้าแต่พระราฆพ ขอพระองค์ทรงตั้งพระทัยให้มั่นและฟังเถิด ข้าพเจ้าจะเล่าให้ฟัง

7.35.19

सूर्यदत्तवरस्वर्णः सुमेरुर्नाम पर्वतः ।
यत्र राज्यं प्रशास्त्यस्य केसरी नाम वै पिता ॥ ७.३५.१९ ॥

มีภูเขาชื่อสุเมรุ มีแสงสีทองที่พระอาทิตย์ประทานให้ ที่นั่นบิดาของหนุมานชื่อเกสรี ปกครองราชอาณาจักรอยู่

7.35.20

तस्य भार्या बभूवैषा ह्यञ्जनेति परिश्रुता ।
जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम् ॥ ७.३५.२० ॥

ภรรยาของท่านเกสรีนี้มีชื่อเลื่องลือว่าอัญชนา นางให้กำเนิดบุตรผู้ประเสริฐแก่พระวายุเทพผู้เป็นเทพแห่งลม

7.35.21

शालिशूकनिभाभासं प्रासूतामुं तदा ऽञ्जना ।
फलान्याहर्तुकामा वै निष्क्रान्ता गहनेचरा ॥ ७.३५.२१ ॥

เมื่อนางอัญชนาคลอดบุตรผู้มีรัศมีดุจต้นข้าวสาลี นางก็ออกไปในป่ารกทึบ ด้วยปรารถนาจะไปเก็บผลไม้

7.35.22

एष मातुर्वियोगाच्च क्षुधया च भृशार्दितः ।
रुरोद शिशुरत्यर्थं शिशुः शरवणे यथा ॥ ७.३५.२२ ॥

ทารกผู้ถูกความทุกข์เพราะพลัดจากมารดาและความหิวเบียดเบียนอย่างหนัก ร้องไห้อย่างยิ่ง ดังทารกคนนั้นที่เคยร้องไห้ในดงกก

7.35.23

तदोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम् ।
ददर्श फललोभाच्च ह्युत्पपात रविं प्रति ॥ ७.३५.२३ ॥

ครั้งนั้นเขาเห็นพระอาทิตย์ที่กำลังขึ้น มีสีแดงดุจกองดอกชบา และด้วยความอยากได้ผลไม้ เขาก็กระโดดขึ้นไปหาพระอาทิตย์

7.35.24

बालार्काभिमुखो बालो बालार्क इव मूर्तिमान् ।
ग्रहीतुकामो बालार्कं प्लवते ऽम्बरमध्यगः ॥ ७.३५.२४ ॥

เด็กน้อยผู้หันหน้าเข้าหาพระอาทิตย์ยามเช้า ดุจพระอาทิตย์ยามเช้าที่มีร่างกาย เขาปรารถนาจะคว้าพระอาทิตย์ยามเช้า จึงกระโดดโลดแล่นอยู่กลางท้องฟ้า

7.35.25

एतस्मिन्प्लवमाने तु शिशुभावे हनूमति ।
देवदानवयक्षाणां विस्मयः सुमहानभूत् ॥ ७.३५.२५ ॥

ขณะที่หนุมานผู้อยู่ในวัยเด็กกระโดดโลดแล่นเช่นนี้ บรรดาเทพ อสูร และยักษ์ต่างเกิดความพิศวงอย่างยิ่ง

7.35.26

नाप्येवं वेगवान्वायुर्गरुडो वा मनस्तथा ।
यथा ऽयं वायुपुत्रस्तु क्रमते ऽम्बरमुत्तमम् ॥ ७.३५.२६ ॥

ลมที่พัดแรง ครุฑ หรือแม้แต่ใจ ก็ไม่เคลื่อนที่เร็วเท่าผู้เป็นบุตรของพระวายุนี้ ที่ก้าวไปบนท้องฟ้าอันสูงส่ง

7.35.27

यदि तावच्छिशोरस्य त्वीदृशो गतिविक्रमः ।
यौवनं बलमासाद्य कथं वेगो भविष्यति ॥ ७.३५.२७ ॥

หากการก้าวและความเข้มแข็งของเด็กคนนี้เป็นเช่นนี้แล้ว เมื่อเขาถึงวัยหนุ่มและได้กำลัง ความเร็วของเขาจะเป็นเช่นไรเล่า

7.35.28

तमनुप्लवते वायुः प्लवन्तं पुत्रमात्मनः ।
सूर्यदाहभयाद्रक्षंस्तुषारचयशीतलः ॥ ७.३५.२८ ॥

พระวายุผู้เย็นดุจกองน้ำค้างแข็ง ติดตามบุตรของตนผู้กระโดดโลดแล่นไป คอยปกป้องเขาเพราะกลัวความร้อนแผดเผาของพระอาทิตย์

7.35.29

बहुयोजनसाहस्रं क्रमत्येष गतोम्बरम् ।
पितुर्बलाच्च बाल्याच्च भास्कराभ्याशमागतः ॥ ७.३५.२९ ॥

เขาก้าวไปในท้องฟ้าหลายพันโยชน์ และด้วยกำลังของบิดาและด้วยความไม่รู้เดียงสาในวัยเด็ก เขาได้มาอยู่ใกล้พระอาทิตย์แล้ว

7.35.30

शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः ।
कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः ॥ ७.३५.३० ॥

พระอาทิตย์คิดว่า 'เด็กคนนี้ไม่รู้จักความผิด และมีกิจสำคัญฝากอยู่กับเขาที่นี่' จึงไม่เผาเขา

7.35.31

यमेव दिवसं ह्येष ग्रहीतुं भास्करं प्लुतः ।
तमेव दिवसं राहुर्जिघृक्षति दिवाकरम् ॥ ७.३५.३१ ॥

ในวันเดียวกับที่เขากระโดดไปคว้าพระอาทิตย์ ราหูก็ปรารถนาจะคว้าผู้สร้างแสงสว่างในวันเดียวกันนั้นเอง

7.35.32

अनेन स परामृष्टो राम सूर्यरथोपरि ।
अपक्रान्तस्ततस्त्रस्तो राहुश्चन्द्रार्कमर्दनः ॥ ७.३५.३२ ॥

ข้าแต่พระราม ราหูผู้บดขยี้ดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ ถูกหนุมานจับไว้บนรถของพระอาทิตย์ จึงตกใจกลัวและถอยหนีไป

7.35.33

स इन्द्रभवनं गत्वा सरोषः सिंहिकासुतः ।
अब्रवीद्भ्रुकुटिं कृत्वा देवं देवगणैर्वृतम् ॥ ७.३५.३३ ॥

บุตรของสิงหิกาผู้โกรธแค้นจึงไปยังวิมานของพระอินทร์ ขมวดคิ้วกล่าวต่อเทพผู้ถูกล้อมด้วยเหล่าเทพ

7.35.34

बुभुक्षापनयं दत्त्वा चन्द्रार्कौ मम वासव ।
किमिदं तत्त्वया दत्तमन्यस्य बलवृत्रहन् ॥ ७.३५.३४ ॥

ข้าแต่วาสวะ พระองค์ประทานดวงจันทร์และดวงอาทิตย์ให้ข้าเพื่อดับความหิว เหตุใดข้าแต่ผู้สังหารพลังของวฤตร พระองค์จึงประทานสิ่งนี้ให้ผู้อื่นเล่า

7.35.35

अद्याहं पर्वकाले तु जिघृक्षुः सूर्यमागतः ।
अथान्यो राहुरासाद्य जग्राह सहसा रविम् ॥ ७.३५.३५ ॥

วันนี้ในเวลาคาบเกี่ยวสุริยุปราคา ข้ามาเพื่อจะคว้าพระอาทิตย์ แต่แล้วราหูอีกตนหนึ่งได้เข้ามาใกล้และคว้าพระอาทิตย์ไปโดยฉับพลัน

7.35.36

स राहोर्वचनं श्रुत्वा वासवः सम्भ्रमान्वितः ।
उत्पपातासनं हित्वा चोद्वहन्काञ्चनीं स्रजम् ॥ ७.३५.३६ ॥

พระอินทร์ผู้ปั่นป่วนใจเมื่อได้ยินคำของราหู ลุกขึ้นจากที่นั่ง สวมพวงมาลัยทอง

7.35.37

ततः कैलासकूटाभं चतुर्दन्तं मदस्रवम् ।
शृङ्गारधारिणं प्रांशुं स्वर्णघण्टाट्टहासिनम् ॥ ७.३५.३७ ॥

แล้วก็มีช้างใหญ่ดุจยอดเขาไกรลาส มีสี่งา มีน้ำมันมดลูกไหลออกมา ประดับด้วยเครื่องตกแต่ง สูงใหญ่ มีกระดิ่งทองดังกังวาน

7.35.38

इन्द्रः करीन्द्रमारुह्य राहुं कृत्वा पुरःसरम् ।
प्रायाद्यत्राभवत्सूर्यः सहानेन हनूमता ॥ ७.३५.३८ ॥

พระอินทร์ขึ้นขี่ช้างใหญ่นั้น และให้ราหูไปข้างหน้า แล้วเสด็จไปยังที่ที่พระอาทิตย์อยู่ พร้อมกับหนุมานผู้นี้

7.35.39

अथातिरभसेनागाद्राहुरुत्सृज्य वासवम् ।
अनेन च स वै दृष्टः प्रधावञ्छैलकूटवत् ॥ ७.३५.३९ ॥

ต่อมาราหูได้มาด้วยความเร่งรีบอย่างยิ่ง ละทิ้งพระอินทร์ไว้เบื้องหลัง และหนุมานก็เห็นราหูวิ่งเข้ามาดุจยอดเขา

7.35.40

ततः सूर्यं समुत्सृज्य राहुं फलमवेक्ष्य च ।
उत्पपात पुनर्व्योम ग्रहीतुं सिंहिकासुतम् ॥ ७.३५.४० ॥

จากนั้นหนุมานปล่อยพระอาทิตย์ไป เห็นราหูดุจผลไม้ แล้วกระโดดขึ้นไปบนท้องฟ้าอีกครั้งเพื่อคว้าบุตรของสิงหิกา

7.35.41

उत्सृज्यार्कमिमं राम प्रधावन्तं प्लवङ्गमम् ।
अवेक्ष्यैवं परावृत्त्य मुखशेषः पराङ्मुखः ॥ ७.३५.४१ ॥

ราม ราหูปล่อยพระอาทิตย์ไว้ เมื่อเห็นลิงตัวนี้วิ่งเข้ามา ก็หันกลับไป มีแต่พระเศียรเหลือ หันหลังให้

7.35.42

इन्द्रमाशंसमानस्तु त्रातारं सिंहिकासुतः ।
इन्द्र इन्द्रेति संत्रासान्मुहुर्महुरभाषत ॥ ७.३५.४२ ॥

ส่วนบุตรของสิงหิกา ผู้หวังพึ่งพระอินทร์เป็นผู้คุ้มครอง ด้วยความหวาดกลัว ร้องซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า "อินทร์ อินทร์!"

7.35.43

राहोर्विक्रोशमानस्य प्रागेवालक्षितं स्वरम् ।
श्रुत्वेन्द्रोवाच मा भैषीरहमेनं निषूदये ॥ ७.३५.४३ ॥

เมื่อได้ยินเสียงร้องของราหูซึ่งไม่มีใครเคยสังเกตมาก่อน พระอินทร์ตรัสว่า "อย่ากลัวเลย เราจะฆ่ามันเอง"

7.35.44

ऐरावतं ततो दृष्ट्वा महत्तदिदमित्यपि ।
फलं मत्वा हस्तिराजमभिदुद्राव मारुतिः ॥ ७.३५.४४ ॥

ครั้นเห็นพระอินทร์ผู้เป็นช้างแห่งพระอินทร์ และคิดว่า "นี่เป็นรางวัลอันยิ่งใหญ่" มารุติจึงพุ่งเข้าหาช้างราชานั้น

7.35.45

तथास्य धावतो रूपमैरावतजिघृक्षया ।
मुहूर्तमभवद्घोरमिन्द्राग्न्योरिव भास्वरम् ॥ ७.३५.४५ ॥

ขณะที่เขาวิ่งไปเพราะปรารถนาจะจับช้างไอราวตะ ร่างของเขาก็กลายเป็นน่ากลัวและรุ่งโรจน์ชั่วขณะ เหมือนร่างของพระอินทร์และพระอัคนี

7.35.46

एवमाधावमानं तु नातिक्रुद्धः शचीपतिः ।
हस्तान्तादतिमुक्तेन कुलिशेनाभ्यताडयत् ॥ ७.३५.४६ ॥

แม้ไม่ได้โกรธจัด พระอินทร์ เจ้าแห่งพระศจี ก็ฟาดเขาขณะที่เขาพุ่งเข้ามา ด้วยสายฟ้าที่ปล่อยออกจากมือ

7.35.47

ततो गिरौ पपातैष इन्द्रवज्राभिताडितः ।
पतमानस्य चैतस्य वामो हनुरभज्यत ॥ ७.३५.४७ ॥

ถูกสายฟ้าของพระอินทร์ฟาด เขาจึงร่วงลงบนภูเขา และขณะที่ตกลง กรามซ้ายของเขาก็หัก

7.35.48

तस्मिंस्तु पतिते बाले वज्रताडनविह्वले ।
चुक्रोधेन्द्राय पवनः प्रजानामहिताय सः ॥ ७.३५.४८ ॥

เมื่อเด็กคนนั้นล้มลง ทั้งยังมึนงงด้วยแรงฟาดของสายฟ้า พระวายุ (ลม) ก็โกรธพระอินทร์ที่ทำร้ายสรรพสัตว์

7.35.49

प्रचारं स तु सङ्गृह्य प्रजास्वन्तर्गतः प्रभुः ।
गुहां प्रविष्टः स्वसुतं शिशुमादाय मारुतः ॥ ७.३५.४९ ॥

พระผู้เป็นใหญ่มารุตะ ผู้เคลื่อนไหวอยู่ท่ามกลางสรรพสัตว์ ระงับการเคลื่อนไหวของตน อุ้มบุตรน้อยของตนขึ้นมา แล้วเข้าไปในถ้ำ

7.35.50

विण्मूत्राशयमावृत्य प्रजानां परमार्तिकृत् ।
रुरोध सर्वभूतानि यथा वर्षाणि वासवः ॥ ७.३५.५० ॥

ท่านผู้นั้นทำให้สรรพสัตว์ทุกข์ทรมานยิ่ง ปิดล้อมร่างที่เป็นที่เก็บอุจจาระและปัสสาวะ และขัดขวางสรรพสัตว์ทั้งปวง เหมือนพระอินทร์กักฝนไว้

7.35.51

वायुप्रकोपाद्भूतानि निरुच्छ्वासानि सर्वतः ।
सन्धिभिर्भिद्यमानैश्च काष्ठभूतानि जज्ञिरे ॥ ७.३५.५१ ॥

เพราะลมปั่นป่วน สรรพสัตว์ทุกแห่งก็หายใจไม่ออก ข้อต่อของพวกเขาแตกแยก และพวกเขากลายเป็นเหมือนท่อนไม้

7.35.52

निःस्वाध्यायवषट्कारं निष्क्रियं धर्मवर्जितम् ।
वायुप्रकोपात्ऺत्रैलोक्यं निरयस्थमिवाभवत् ॥ ७.३५.५२ ॥

เพราะลมปั่นป่วน สามโลกที่ปราศจากการสาธยายพระเวทและการเปล่งเสียงวษัฏการ ไร้การกระทำ และขาดธรรม กลายเป็นเหมือนอาศัยอยู่ในนรก

7.35.53

ततः प्रजाः सगन्धर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
प्रजापतिं समाधावन्दुःखिताश्च सुखेच्छया ॥ ७.३५.५३ ॥

ครั้นนั้น บรรดาสรรพสัตว์ พร้อมด้วยคันธรรพ์ เทพ อสูร และมนุษย์ ทุกข์ใจและปรารถนาความสุข จึงรีบไปหาพระประชาบดี

7.35.54

ऊचुः प्राञ्जलयो देवा महोदरनिभोदराः ।
त्वया नु भगवन्सृष्टाः प्रजानाथ चतुर्विधाः ॥ ७.३५.५४ ॥

เหล่าเทพประนมมือ มีท้องพองใหญ่ดั่งท้องอันใหญ่โต กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า พระประชาบดีผู้เป็นเจ้าแห่งสรรพสัตว์ สิ่งมีชีวิตสี่ประเภทนั้นพระองค์ทรงสร้างขึ้นเอง"

7.35.55

त्वया दत्तो ऽयमस्माकमायुषः पवनः पतिः ।
सो ऽस्मान्प्राणेश्वरो भूत्वा कस्मादेषो ऽद्य सत्तम ॥ ७.३५.५५ ॥

พระองค์ทรงประทานลมนี้ให้เป็นเจ้าแห่งชีวิตของพวกข้า เหตุใดลมผู้เป็นเจ้าแห่งลมหายใจของพวกข้า ข้าแต่ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้ดี จึงกระทำเช่นนี้ในวันนี้

7.35.56

रुरोध दुःखं जनयन्नन्तःपुर इव स्त्रियः ।
तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ता वायुनोहता वयम् ॥ ७.३५.५६ ॥

เขาขัดขวางพวกข้า ทำให้เกิดความทุกข์ดั่งพวกข้าเป็นสตรีในห้องใน เพราะเหตุนั้น พวกข้าซึ่งถูกลมทำร้าย จึงมาพึ่งพระองค์

7.35.57

एतत्प्रजानां श्रुत्वा तु प्रजानाथः प्रजापतिः ।
कारणादिति चोक्त्वासौ प्रजाः पुनरभाषत ॥ ७.३५.५७ ॥

ครั้นได้ฟังคำของสรรพสัตว์เช่นนี้แล้ว พระประชาบดี ผู้เป็นเจ้าแห่งสรรพสัตว์ ตรัสว่า "นี่คือเหตุ" แล้วตรัสกับสรรพสัตว์อีกครั้ง

7.35.58

यस्मिंश्च कारणे वायुश्चुक्रोध च रुरोध च ।
प्रजाः शृणुध्वं तत्सर्वं श्रोतव्यं चात्मनः क्षमम् ॥ ७.३५.५८ ॥

ด้วยเหตุที่ลมโกรธและขัดขวางพวกเจ้า ข้าแต่สรรพสัตว์ จงฟังเรื่องทั้งหมดนั้น ควรแก่พวกเจ้าที่จะได้ฟัง

7.35.59

पुत्रस्तस्यामरेशेन इन्द्रेणाद्य निपातितः ।
राहोर्वचनमास्थाय ततः स कुपितो ऽनिलः ॥ ७.३५.५९ ॥

บุตรของท่านถูกพระอินทร์ เจ้าแห่งเหล่าเทพ ฟาดลงในวันนี้ ลมจึงโกรธขึ้นมา เพราะยึดถือตามคำของราหู

7.35.60

अशरीरः शरीरेषु वायुश्चरति पालयन् ।
शरीरं हि विना वायुं समतां याति दारुभिः ॥ ७.३५.६० ॥

ลมไร้ร่าง เคลื่อนไปในร่างทั้งหลาย ค้ำจุนอยู่ เพราะหากปราศจากลม ร่างกายก็จะนิ่งสงบดั่งท่อนไม้

7.35.61

वायुः प्राणः सुखं वायुर्वायुः सर्वमिदं जगत् ।
वायुना सम्परित्यक्तं न सुखं विन्दते जगत् ॥ ७.३५.६१ ॥

ลมคือลมหายใจ ลมคือความสุข ลมคือโลกทั้งสิ้นนี้ โลกที่ถูกลมทอดทิ้งย่อมไม่พบความสุข

7.35.62

अद्यैव च परित्यक्तं वायुना जगदायुषा ।
अद्यैव ते निरुच्छ्वासाः काष्ठकुड्योपमाः स्थिताः ॥ ७.३५.६२ ॥

วันนี้เองที่ลมผู้เป็นชีวิตของโลกได้ทอดทิ้งโลกไป วันนี้เองที่พวกเขาหยุดหายใจ ยืนนิ่งเหมือนไม้และกำแพง

7.35.63

तद्यामस्तत्र यत्रास्ते मारुतो रुक्प्रदो हि नः ।
मा विनाशं गमिष्याम अप्रसाद्यादितेः सुताः ॥ ७.३५.६३ ॥

เราจงไปยังที่ที่พระมารุตประทับอยู่เถิด พระองค์เป็นผู้ประทานความหายปวดแก่เรา โอ บุตรแห่งอทิติ อย่าให้เราพินาศไปโดยยังไม่ได้ทำให้พระองค์พอพระทัยเลย

7.35.64

ततः प्रजाभिः सहितः प्रजापतिः सदेवगन्धर्वभुजङ्गगुह्यकैः ।
जगाम तत्रास्यति यत्र मारुतः सुतं सुरेन्द्राभिहतं प्रगृह्य सः ॥ ७.३५.६४ ॥

ครั้นแล้ว พระประชาบดีพร้อมด้วยเหล่าสัตว์ทั้งหลาย ทั้งเทวดา คนธรรพ์ นาค และคุยหกะ ได้เสด็จไปยังที่ที่พระมารุตประทับอยู่ และทรงอุ้มโอรสที่ถูกพระอินทร์ผู้เป็นใหญ่แห่งเทวดาทำร้ายขึ้นมา

7.35.65

ततो ऽर्कवैश्वानरकाञ्चनप्रभं सुतं तदोत्सङ्गगतं सदागतेः ।
चतुर्मुखो वीक्ष्य कृपामथाकरोत्सदेवगन्धर्वर्षियक्षराक्षसैः ॥ ७.३५.६५ ॥

ครั้นแล้ว พระจตุรมุข ทอดพระเนตรเห็นโอรสที่มีรัศมีเรืองดุจดวงอาทิตย์ ไฟ และทองคำ ซึ่งนอนอยู่บนตักของสทาคติ พระองค์จึงทรงเกิดความกรุณาขึ้น พร้อมด้วยเทวดา คนธรรพ์ ฤๅษี ยักษ์ และรากษส