Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.35
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.35.1
अपृच्छत तदा रामो दक्षिणाशाश्रमं मुनिम् ।
प्राञ्जलिर्विनयोपेत इदमाह वचो ऽर्थवत् ॥ ७.३५.१ ॥
Então Rāma, de mãos postas e com humildade, perguntou ao sábio do eremitério do sul e proferiu estas palavras cheias de sentido.
7.35.2
अतुलं बलमेतद्वै वालिनो रावणस्य च ।
न त्वेताभ्यां हनुमता समं त्विति मतिर्मम ॥ ७.३५.२ ॥
A força de Vālin e de Rāvaṇa é incomparável, mas, na minha opinião, nenhum dos dois se iguala a Hanumān.
7.35.3
शौर्यं दाक्ष्यं बलं धैर्यं प्राज्ञता नयसाधनम् ।
विक्रमश्च प्रभावश्च हनूमति कृतालयाः ॥ ७.३५.३ ॥
A bravura, a habilidade, a força, a firmeza, a sabedoria, o meio de uma boa política, a proeza e a majestade fizeram morada em Hanumān.
7.35.4
दृष्ट्वैव सागरं वीक्ष्य सीदन्तीं कपिवाहिनीम् ।
समाश्वास्य महाबाहुर्योजनानां शतं प्लुतः ॥ ७.३५.४ ॥
Ao ver o mar e o exército dos macacos afundando no desespero, o de grandes braços os consolou e saltou cem yojanas.
7.35.5
धर्षयित्वा पुरीं लङ्कां रावणान्तःपुरं तदा ।
दृष्ट्वा सम्भाषिता चापि सीता ह्याश्वासिता तथा ॥ ७.३५.५ ॥
Após aterrorizar a cidade de Laṅkā e entrar nos aposentos internos de Rāvaṇa, viu Sītā, falou com ela e também a consolou.
7.35.6
सेनाग्रगा मन्त्रिसुताः किङ्करा रावणात्मजः ।
एते हनुमता तत्र ह्येकेन वितिपातिताः ॥ ७.३५.६ ॥
Os primeiros do exército, os filhos dos ministros, os servos e o filho de Rāvaṇa — todos foram derrubados ali por Hanumān, sozinho.
7.35.7
भूयो बन्धाद्विमुक्तेन भाषयित्वा दशाननम् ।
लङ्का भस्मीकृता येन पावकेनेव मेदिनी ॥ ७.३५.७ ॥
Libertado de novo das amarras, depois de falar com Daśānana, reduziu Laṅkā a cinzas, como o fogo consome a terra.
7.35.8
न कालस्य न शक्रस्य न विष्णोर्वित्तपस्य च ।
कर्माणि तानि श्रूयन्ते यानि युद्धे हनूमतः ॥ ७.३५.८ ॥
Não se ouvem atos como os de Kāla, nem de Indra, nem de Viṣṇu, nem de Kubera; são ouvidos os feitos que Hanumān realizou na batalha.
7.35.9
एतस्य बाहुवीर्येण लङ्का सीता च लक्ष्मणः ।
प्राप्ता मया जयश्चैव राज्यं मित्राणि बान्धवाः ॥ ७.३५.९ ॥
Pela força de seus braços foram alcançados por mim Laṅkā, Sītā e Lakṣmaṇa, e também a vitória, o reino, os amigos e os parentes.
7.35.10
हनूमान्यदि मे नः स्याद्वानराधिपतेः सखा ।
प्रवृत्तिमपि को वेत्तुं जानक्याः शक्तिमान्भवेत् ॥ ७.३५.१० ॥
Se Hanumān não fosse o amigo do nosso senhor dos macacos, quem teria sido capaz de saber notícias de Jānakī?
7.35.11
किमर्थं वाल्यनेनैव सुग्रीवप्रियकाम्यया ।
तदा वैरे समुत्पन्ने न दग्धो वीरुधो यथा ॥ ७.३५.११ ॥
Por que, quando surgiu a inimizade, Vālin, por desejo de agradar Sugrīva, não o queimou como o fogo queima as trepadeiras?
7.35.12
नहि वेदितवान्मन्ये हनूमानात्मनो बलम् ।
यद्दृष्टवाञ्जीवितेष्टं क्लिश्यन्तं वानराधिपम् ॥ ७.३५.१२ ॥
Acho que Hanumān não conhecia a própria força, pois viu o senhor dos macacos, caro como a própria vida, sofrendo.
7.35.13
एतन्मे भगवन्सर्वं हनूमति महामतौ ।
विस्तरेण यथातत्त्वं कथयामरपूजित ॥ ७.३५.१३ ॥
Venerável, conta-me tudo isso sobre Hanumān, de grande intelecto, em detalhe e tal como é verdadeiramente, tu que és honrado pelos imortais.
7.35.14
राघवस्य वचः श्रुत्वा हेतुयुक्तमृषिस्तदा ।
हनूमतः समक्षं तमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.३५.१४ ॥
Tendo ouvido as palavras fundamentadas de Rāghava, então o sábio disse-lhe estas palavras na presença de Hanumān.
7.35.15
सत्यमेतद्रघुश्रेष्ठ यद्ब्रवीषि हनूमतः ।
न बले विद्यते तुल्यो न गतौ न मतौ परः ॥ ७.३५.१५ ॥
O que dizes de Hanumān é verdade, ó melhor dos Raghus: ninguém se lhe iguala em força, nem o supera em velocidade ou em intelecto.
7.35.16
अमोघशापैः शप्तस्तु दत्तो ऽस्य मुनिभिः पुरा ।
न वेत्ता हि बलं येन बली सन्निरिमर्दनः ॥ ७.३५.१६ ॥
Amaldiçoado com maldições infalíveis, que os sábios outrora lhe pronunciaram, ele desconhece a sua própria força, embora seja poderoso e esmagador de inimigos.
7.35.17
बाल्ये ऽप्येतेन यत्कर्म कृतं राम महाबल ।
तन्न वर्णयितुं शक्यमिति बालतया ऽ ऽस्यते ॥ ७.३५.१७ ॥
Rāma, ó poderoso, nem na infância se podem descrever por completo os feitos que ele realizou; por causa da sua juventude são tidos como meras brincadeiras de criança.
7.35.18
यदि वा ऽस्ति त्वभिप्रायस्तच्छ्रोतुं तव राघव ।
समाधाय मतिं राम निशामय वदाम्यहम् ॥ ७.३५.१८ ॥
Se é teu desejo ouvi-lo, Rāghava, então, Rāma, aquieta a tua mente e escuta: eu vou falar.
7.35.19
सूर्यदत्तवरस्वर्णः सुमेरुर्नाम पर्वतः ।
यत्र राज्यं प्रशास्त्यस्य केसरी नाम वै पिता ॥ ७.३५.१९ ॥
Existe a montanha chamada Sumeru, cujo brilho dourado foi concedido pelo Sol; ali o seu pai, chamado Kesarī, governava o reino.
7.35.20
तस्य भार्या बभूवैषा ह्यञ्जनेति परिश्रुता ।
जनयामास तस्यां वै वायुरात्मजमुत्तमम् ॥ ७.३५.२० ॥
Sua esposa, conhecida pelo nome de Añjanā, deu à luz, por obra de Vāyu, o deus do vento, um filho excelente.
7.35.21
शालिशूकनिभाभासं प्रासूतामुं तदा ऽञ्जना ।
फलान्याहर्तुकामा वै निष्क्रान्ता गहनेचरा ॥ ७.३५.२१ ॥
Após dar à luz aquele filho, cujo brilho era semelhante ao broto de arroz, Añjanā saiu então, desejosa de trazer frutos, a vaguear pela floresta densa.
7.35.22
एष मातुर्वियोगाच्च क्षुधया च भृशार्दितः ।
रुरोद शिशुरत्यर्थं शिशुः शरवणे यथा ॥ ७.३५.२२ ॥
Gravemente aflito pela separação da mãe e pela fome, o menino chorou muito, como aquele menino outrora chorou no canavial.
7.35.23
तदोद्यन्तं विवस्वन्तं जपापुष्पोत्करोपमम् ।
ददर्श फललोभाच्च ह्युत्पपात रविं प्रति ॥ ७.३५.२३ ॥
Então viu o sol nascente, vermelho como um monte de flores de hibisco, e, por desejo do fruto, saltou em direção ao sol.
7.35.24
बालार्काभिमुखो बालो बालार्क इव मूर्तिमान् ।
ग्रहीतुकामो बालार्कं प्लवते ऽम्बरमध्यगः ॥ ७.३५.२४ ॥
Aquele menino, voltado para o jovem sol, como um jovem sol encarnado, saltava pelo meio do céu, desejoso de agarrar o jovem sol.
7.35.25
एतस्मिन्प्लवमाने तु शिशुभावे हनूमति ।
देवदानवयक्षाणां विस्मयः सुमहानभूत् ॥ ७.३५.२५ ॥
Enquanto Hanumān, em seu estado infantil, saltava assim, os deuses, os dānavas e os yakṣas foram tomados de grande espanto.
7.35.26
नाप्येवं वेगवान्वायुर्गरुडो वा मनस्तथा ।
यथा ऽयं वायुपुत्रस्तु क्रमते ऽम्बरमुत्तमम् ॥ ७.३५.२६ ॥
Nem o vento veloz, nem Garuḍa, nem a mente se movem como este filho do Vento, que atravessa o alto céu.
7.35.27
यदि तावच्छिशोरस्य त्वीदृशो गतिविक्रमः ।
यौवनं बलमासाद्य कथं वेगो भविष्यति ॥ ७.३५.२७ ॥
Se o andar e a bravura deste menino já são assim, qual será a sua velocidade ao alcançar a juventude e a força?
7.35.28
तमनुप्लवते वायुः प्लवन्तं पुत्रमात्मनः ।
सूर्यदाहभयाद्रक्षंस्तुषारचयशीतलः ॥ ७.३५.२८ ॥
Temendo o ardor do sol, o Vento, fresco como montes de geada, segue seu filho que salta, protegendo-o.
7.35.29
बहुयोजनसाहस्रं क्रमत्येष गतोम्बरम् ।
पितुर्बलाच्च बाल्याच्च भास्कराभ्याशमागतः ॥ ७.३५.२९ ॥
Ele atravessa muitos milhares de yojanas de céu e, pela força de seu pai e pela sua infantil ousadia, chegou perto do sol.
7.35.30
शिशुरेष त्वदोषज्ञ इति मत्वा दिवाकरः ।
कार्यं चात्र समायत्तमित्येवं न ददाह सः ॥ ७.३५.३० ॥
Pensando: 'Esta criança não conhece a falta, e aqui uma tarefa depende dele', o sol não o queimou.
7.35.31
यमेव दिवसं ह्येष ग्रहीतुं भास्करं प्लुतः ।
तमेव दिवसं राहुर्जिघृक्षति दिवाकरम् ॥ ७.३५.३१ ॥
No mesmo dia em que este saltou para agarrar o sol, Rāhu deseja agarrar Divākara.
7.35.32
अनेन स परामृष्टो राम सूर्यरथोपरि ।
अपक्रान्तस्ततस्त्रस्तो राहुश्चन्द्रार्कमर्दनः ॥ ७.३५.३२ ॥
Ó Rāma, agarrado por ele sobre a carruagem do sol, Rāhu, o esmagador da lua e do sol, recuou aterrorizado.
7.35.33
स इन्द्रभवनं गत्वा सरोषः सिंहिकासुतः ।
अब्रवीद्भ्रुकुटिं कृत्वा देवं देवगणैर्वृतम् ॥ ७.३५.३३ ॥
Irado, o filho de Siṃhikā foi à morada de Indra e, franzindo as sobrancelhas, falou ao deus cercado pelas hostes divinas.
7.35.34
बुभुक्षापनयं दत्त्वा चन्द्रार्कौ मम वासव ।
किमिदं तत्त्वया दत्तमन्यस्य बलवृत्रहन् ॥ ७.३५.३४ ॥
Ó Vāsava, tendo-me dado a lua e o sol para saciar minha fome, por que, ó matador do poder de Vṛtra, deste isto a outro?
7.35.35
अद्याहं पर्वकाले तु जिघृक्षुः सूर्यमागतः ।
अथान्यो राहुरासाद्य जग्राह सहसा रविम् ॥ ७.३५.३५ ॥
Hoje, no momento da conjunção, vim desejando agarrar o sol; então outro Rāhu se aproximou e de repente agarrou o sol.
7.35.36
स राहोर्वचनं श्रुत्वा वासवः सम्भ्रमान्वितः ।
उत्पपातासनं हित्वा चोद्वहन्काञ्चनीं स्रजम् ॥ ७.३५.३६ ॥
Ouvindo as palavras de Rāhu, Indra, agitado, levantou-se de um salto do seu assento, usando uma guirlanda dourada.
7.35.37
ततः कैलासकूटाभं चतुर्दन्तं मदस्रवम् ।
शृङ्गारधारिणं प्रांशुं स्वर्णघण्टाट्टहासिनम् ॥ ७.३५.३७ ॥
Então, semelhante a um pico do Kailāsa, de quatro presas, escorrendo mada, adornado, alto, rindo com o tilintar de sinos de ouro: o elefante (Indra montou).
7.35.38
इन्द्रः करीन्द्रमारुह्य राहुं कृत्वा पुरःसरम् ।
प्रायाद्यत्राभवत्सूर्यः सहानेन हनूमता ॥ ७.३५.३८ ॥
Indra, tendo montado aquele elefante majestoso e colocado Rāhu à frente, foi ao lugar onde estava o sol junto com este Hanumān.
7.35.39
अथातिरभसेनागाद्राहुरुत्सृज्य वासवम् ।
अनेन च स वै दृष्टः प्रधावञ्छैलकूटवत् ॥ ७.३५.३९ ॥
Então Rāhu veio com grande pressa, abandonando Indra; foi visto por este (Hanumān), avançando como um pico de montanha.
7.35.40
ततः सूर्यं समुत्सृज्य राहुं फलमवेक्ष्य च ।
उत्पपात पुनर्व्योम ग्रहीतुं सिंहिकासुतम् ॥ ७.३५.४० ॥
Então, soltando o sol e vendo Rāhu como um fruto, saltou de novo ao céu para agarrar o filho de Siṃhikā.
7.35.41
उत्सृज्यार्कमिमं राम प्रधावन्तं प्लवङ्गमम् ।
अवेक्ष्यैवं परावृत्त्य मुखशेषः पराङ्मुखः ॥ ७.३५.४१ ॥
Ó Rāma! Soltando o sol e vendo este macaco avançando, Rāhu voltou-se assim, com o rosto virado, afastando-se.
7.35.42
इन्द्रमाशंसमानस्तु त्रातारं सिंहिकासुतः ।
इन्द्र इन्द्रेति संत्रासान्मुहुर्महुरभाषत ॥ ७.३५.४२ ॥
Mas o filho de Siṃhikā, esperando em Indra o seu protetor, gritava repetidamente de terror: «Indra, Indra!».
7.35.43
राहोर्विक्रोशमानस्य प्रागेवालक्षितं स्वरम् ।
श्रुत्वेन्द्रोवाच मा भैषीरहमेनं निषूदये ॥ ७.३५.४३ ॥
Ao ouvir o grito de Rāhu, que ninguém havia notado antes, Indra disse: "Não temas; eu o destruirei."
7.35.44
ऐरावतं ततो दृष्ट्वा महत्तदिदमित्यपि ।
फलं मत्वा हस्तिराजमभिदुद्राव मारुतिः ॥ ७.३५.४४ ॥
Então, vendo Airāvata e pensando: "Esta é uma grande recompensa", Mārutī precipitou-se contra aquele rei dos elefantes.
7.35.45
तथास्य धावतो रूपमैरावतजिघृक्षया ।
मुहूर्तमभवद्घोरमिन्द्राग्न्योरिव भास्वरम् ॥ ७.३५.४५ ॥
Enquanto corria, desejando apoderar-se de Airāvata, sua forma tornou-se por um instante terrível e resplandecente, como a de Indra e Agni.
7.35.46
एवमाधावमानं तु नातिक्रुद्धः शचीपतिः ।
हस्तान्तादतिमुक्तेन कुलिशेनाभ्यताडयत् ॥ ७.३५.४६ ॥
Sem estar muito irado, Indra, senhor de Śacī, atingiu-o enquanto avançava, com o raio lançado de sua mão.
7.35.47
ततो गिरौ पपातैष इन्द्रवज्राभिताडितः ।
पतमानस्य चैतस्य वामो हनुरभज्यत ॥ ७.३५.४७ ॥
Atingido pelo raio de Indra, caiu sobre a montanha, e ao cair sua mandíbula esquerda se partiu.
7.35.48
तस्मिंस्तु पतिते बाले वज्रताडनविह्वले ।
चुक्रोधेन्द्राय पवनः प्रजानामहिताय सः ॥ ७.३५.४८ ॥
Quando aquela criança caiu, abatida pelo golpe do raio, Pavana (o Vento) irou-se contra Indra pelo mal causado às criaturas.
7.35.49
प्रचारं स तु सङ्गृह्य प्रजास्वन्तर्गतः प्रभुः ।
गुहां प्रविष्टः स्वसुतं शिशुमादाय मारुतः ॥ ७.३५.४९ ॥
O senhor Māruta, que se movia entre as criaturas, conteve seu movimento, tomou seu filho pequeno e entrou numa caverna.
7.35.50
विण्मूत्राशयमावृत्य प्रजानां परमार्तिकृत् ।
रुरोध सर्वभूतानि यथा वर्षाणि वासवः ॥ ७.३५.५० ॥
Aquele que causava grande aflição às criaturas envolveu os corpos, receptáculos de excremento e urina, e reteve todos os seres como Vāsava retém as chuvas.
7.35.51
वायुप्रकोपाद्भूतानि निरुच्छ्वासानि सर्वतः ।
सन्धिभिर्भिद्यमानैश्च काष्ठभूतानि जज्ञिरे ॥ ७.३५.५१ ॥
Pela fúria do vento, os seres ficaram sem respiração por toda parte; suas articulações se partiram e tornaram-se como madeira.
7.35.52
निःस्वाध्यायवषट्कारं निष्क्रियं धर्मवर्जितम् ।
वायुप्रकोपात्ऺत्रैलोक्यं निरयस्थमिवाभवत् ॥ ७.३५.५२ ॥
Pela fúria do vento, os três mundos, sem recitação védica e sem o grito de oferenda vaṣaṭ, inativos e privados de dharma, tornaram-se como se habitassem o inferno.
7.35.53
ततः प्रजाः सगन्धर्वाः सदेवासुरमानुषाः ।
प्रजापतिं समाधावन्दुःखिताश्च सुखेच्छया ॥ ७.३५.५३ ॥
Então as criaturas, junto com os gandharvas, os deuses, os asuras e os homens, aflitas e desejando a felicidade, correram até Prajāpati.
7.35.54
ऊचुः प्राञ्जलयो देवा महोदरनिभोदराः ।
त्वया नु भगवन्सृष्टाः प्रजानाथ चतुर्विधाः ॥ ७.३५.५४ ॥
Com as palmas unidas, os deuses, de ventres inchados como grandes barrigas, disseram: "Ó bem-aventurado senhor das criaturas, por ti, de fato, foram criados os quatro tipos de seres."
7.35.55
त्वया दत्तो ऽयमस्माकमायुषः पवनः पतिः ।
सो ऽस्मान्प्राणेश्वरो भूत्वा कस्मादेषो ऽद्य सत्तम ॥ ७.३५.५५ ॥
Destes-nos este vento como senhor da nossa vida. Por que, ó melhor dos bons, ele, que é nosso senhor do alento, age assim hoje?
7.35.56
रुरोध दुःखं जनयन्नन्तःपुर इव स्त्रियः ।
तस्मात्त्वां शरणं प्राप्ता वायुनोहता वयम् ॥ ७.३५.५६ ॥
Ele nos obstrui, causando sofrimento como se fôssemos mulheres dos aposentos interiores. Por isso, feridos pelo vento, viemos buscar refúgio em ti.
7.35.57
एतत्प्रजानां श्रुत्वा तु प्रजानाथः प्रजापतिः ।
कारणादिति चोक्त्वासौ प्रजाः पुनरभाषत ॥ ७.३५.५७ ॥
Tendo ouvido isto das criaturas, Prajāpati, senhor das criaturas, dizendo: "Eis a causa", falou-lhes novamente.
7.35.58
यस्मिंश्च कारणे वायुश्चुक्रोध च रुरोध च ।
प्रजाः शृणुध्वं तत्सर्वं श्रोतव्यं चात्मनः क्षमम् ॥ ७.३५.५८ ॥
Quanto à causa pela qual o vento se irou e vos obstruiu, ó criaturas, ouvi tudo; é digno de ser ouvido por vós.
7.35.59
पुत्रस्तस्यामरेशेन इन्द्रेणाद्य निपातितः ।
राहोर्वचनमास्थाय ततः स कुपितो ऽनिलः ॥ ७.३५.५९ ॥
O seu filho foi abatido hoje por Indra, senhor dos deuses. Então o vento, apoiando-se nas palavras de Rāhu, enfureceu-se.
7.35.60
अशरीरः शरीरेषु वायुश्चरति पालयन् ।
शरीरं हि विना वायुं समतां याति दारुभिः ॥ ७.३५.६० ॥
O vento, sem corpo, move-se entre os corpos, sustentando-os. Sem o vento, um corpo fica imóvel como madeira.
7.35.61
वायुः प्राणः सुखं वायुर्वायुः सर्वमिदं जगत् ।
वायुना सम्परित्यक्तं न सुखं विन्दते जगत् ॥ ७.३५.६१ ॥
O vento é o sopro vital, o vento é a felicidade, o vento é todo este mundo. O mundo abandonado pelo vento não encontra felicidade.
7.35.62
अद्यैव च परित्यक्तं वायुना जगदायुषा ।
अद्यैव ते निरुच्छ्वासाः काष्ठकुड्योपमाः स्थिताः ॥ ७.३५.६२ ॥
Hoje o vento, a vida do mundo, o abandonou; hoje eles permanecem imóveis, sem fôlego, como madeira ou muros.
7.35.63
तद्यामस्तत्र यत्रास्ते मारुतो रुक्प्रदो हि नः ।
मा विनाशं गमिष्याम अप्रसाद्यादितेः सुताः ॥ ७.३५.६३ ॥
Vamos, então, até onde está Mārut, aquele que alivia a dor. Filhos de Aditi, que não pereçamos sem tê-lo apaziguado.
7.35.64
ततः प्रजाभिः सहितः प्रजापतिः सदेवगन्धर्वभुजङ्गगुह्यकैः ।
जगाम तत्रास्यति यत्र मारुतः सुतं सुरेन्द्राभिहतं प्रगृह्य सः ॥ ७.३५.६४ ॥
Então o Senhor das criaturas, acompanhado das criaturas, dos deuses, gandharvas, serpentes e guhyakas, foi até onde estava Mārut e tomou seu filho, abatido pelo senhor dos deuses.
7.35.65
ततो ऽर्कवैश्वानरकाञ्चनप्रभं सुतं तदोत्सङ्गगतं सदागतेः ।
चतुर्मुखो वीक्ष्य कृपामथाकरोत्सदेवगन्धर्वर्षियक्षराक्षसैः ॥ ७.३५.६५ ॥
Então o de quatro faces viu o filho, radiante como o sol, o fogo e o ouro, deitado no colo de Sadāgati, e com os deuses, gandharvas, sábios, yakṣas e rākṣasas sentiu compaixão.