Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.36.1
ततः पितामहं दृष्ट्वा वायुः पुत्रवधार्दितः ।
शिशुकं तं समादाय उत्तस्थौ धातुरग्रतः ॥ ७.३६.१ ॥
Da sah Vāyu, von dem Tod seines Sohnes gequält, den Großvater; er nahm jenes Kind auf, erhob sich und trat vor den Schöpfer.
7.36.2
चलकुण्डलमौलिस्रक्तपनीयविभूषणः ।
पादयोर्न्यपतद्वायुस्तिस्रोपस्थाय वेधसे ॥ ७.३६.२ ॥
Vāyu, geschmückt mit schwingenden Ohrringen, Krone, Girlande und goldenem Schmuck, trat zum Schöpfer und fiel ihm zu Füßen.
7.36.3
तं तु वेदविदा तेन लम्बाभरणशोभिना ।
वायुमुत्थाप्य हस्तेन शिशुं तं परिमृष्टवान् ॥ ७.३६.३ ॥
Er aber, der Kenner der Veden, richtete Vāyu auf, der im Glanz hängender Zierden strahlte, und strich mit seiner Hand über jenes Kind.
7.36.4
स्पृष्टमात्रस्ततः सो ऽथ सलीलं पद्मयोनिना ।
जलसिक्तं यथा सस्यं पुनर्जीवितमाप्तवान् ॥ ७.३६.४ ॥
Kaum berührt, gewann er das Leben wieder, wie eine mit Wasser besprengte Saat wieder aufblüht, durch die spielerische Berührung des Lotusgeborenen.
7.36.5
प्राणवन्तमिमं दृष्ट्वा प्राणो गन्धवहो मुदा ।
चचार सर्वभूतेषु सन्निरुद्धं यथा पुरा ॥ ७.३६.५ ॥
Als er diesen lebend sah, bewegte sich der Lebensatem, der Wohlgerüche trägt, freudig wieder unter allen Wesen, wie zuvor, als er zurückgehalten gewesen war.
7.36.6
मरुद्रोधाद्विनिर्मुक्तास्ताः प्रजा मुदिता ऽभवन् ।
शीतदाहविनिर्मुक्ताः पद्मिन्य इव साम्बुजाः ॥ ७.३६.६ ॥
Von der Hemmung des Windes befreit, wurden jene Geschöpfe froh, wie Lotusteiche, deren Lotosblüten von Kälte und Hitze befreit sind.
7.36.7
ततस्त्रियुग्मस्त्रिककुत्ऺित्रधामा त्रिदशार्चितः ।
उवाच देवता ब्रह्मा मारुतप्रियकाम्यया ॥ ७.३६.७ ॥
Da sprach Brahmā, der Herr der drei Weltzeitalter, Herrscher der drei Welten, der Dreiwohnige, von den dreißig Göttern verehrt, aus dem Wunsch, Māruta zu erfreuen, zu den Göttern.
7.36.8
भो महेन्द्रेशवरुणप्रजेश्वरधनेश्वराः ।
जानतामपि वः सर्वं वक्ष्यामि श्रूयतां हितम् ॥ ७.३६.८ ॥
O Mahendra, Īśa, Varuṇa, Herr der Geschöpfe und Herr des Reichtums! Obwohl ihr alles wisst, will ich euch Heilsames sagen; hört zu.
7.36.9
अनेन शिशुना कार्यं कर्तव्यं वो भविष्यति ।
तद्वदध्वं वरान्सर्वे मारुतस्यास्य तुष्टये ॥ ७.३६.९ ॥
Durch dieses Kind wird eine Aufgabe von euch vollbracht werden; darum gewährt alle Gaben zur Freude dieses Māruta.
7.36.10
ततः सहस्रनयनः प्रीतियुक्तः शुभाननः ।
कुशेशयमयीं मालामुत्क्षिप्येदं वचो ऽब्रवीत् ॥ ७.३६.१० ॥
Da sprach Indra mit den tausend Augen, von Freude erfüllt, mit strahlendem Antlitz, eine Lotusgirlande emporhebend, diese Worte.
7.36.11
मत्करोत्सृष्टवज्रेण हनुरस्य यथा हतः ।
नाम्ना वै कपिशार्दूलो भविता हनुमानिति ॥ ७.३६.११ ॥
Sein Kiefer wurde vom Donnerkeil getroffen, den meine Hand schleuderte; der Tiger unter den Affen wird den Namen Hanumān tragen.
7.36.12
अहमस्य प्रदास्यामि परमं वरमद्भुतम् ।
इतः प्रभृति वज्रस्य ममावध्यो भविष्यति ॥ ७.३६.१२ ॥
Ich werde ihm eine höchste und wunderbare Gabe verleihen; von nun an soll er durch meinen Donnerkeil nicht erschlagen werden.
7.36.13
मार्तण्डस्त्वब्रवीत्तत्र भगवांस्तिमिरापहः ।
तेजसो ऽस्य मदीयस्य ददामि शतिकां कलाम् ॥ ७.३६.१३ ॥
Dort sprach der erhabene Mārtaṇḍa, der Vertreiber der Finsternis: »Ich gebe ihm einen hundertsten Teil meines eigenen Glanzes.«
7.36.14
यदा तु शास्त्राण्यध्येतुं शक्तिरस्य भविष्यति ।
तदास्य शास्त्रं दास्यामि येन वाग्ग्मी भविष्यति ॥ ७.३६.१४ ॥
Wenn er die Kraft hat, die Schriften zu studieren, werde ich ihm jene Lehre geben, durch die er wortgewandt wird.
7.36.15
नचास्य भविता कश्चित्सदृशः शास्त्रदर्शने ।
वरुणश्च वरं प्रादान्नास्य मृत्युर्भविष्यति ।
वर्षायुतशतेनापि मत्पाशादुदकादपि ॥ ७.३६.१५ ॥
Niemand wird ihm gleich sein im Verständnis der Schriften. Und Varuṇa gewährte eine Gabe: Er wird weder durch meine Schlinge noch durch Wasser sterben, auch nach hunderttausend Jahren nicht.
7.36.16
यमो दण्डादवध्यत्वमरोगत्वं च नित्यशः ।
वरं ददामि सन्तुष्ट अविषादं च संयुगे ॥ ७.३६.१६ ॥
Yama sprach: »Zufrieden gewähre ich dir eine Gabe: Du sollst nicht durch meinen Stab erschlagen werden, stets frei von Krankheit sein und im Kampf ohne Verzagtheit.«
7.36.17
गदेयं मामिका नैनं संयुगेषु वधिष्यति ।
इत्येवं वरदः प्राह तदा ह्येकाक्षिपिङ्गलः ॥ ७.३६.१७ ॥
»Diese meine Keule wird ihn in Schlachten nicht erschlagen« — so sprach da der Gabenspender, der einäugige Pingala.
7.36.18
मत्तो मदायुधानां च न वध्यो ऽयं भविष्यति ।
इत्येवं शङ्करेणापि दत्तो ऽस्य परमो वरः ॥ ७.३६.१८ ॥
»Er soll nicht durch mich oder meine berauschten Waffen erschlagen werden« — so gewährte auch Śaṅkara ihm die höchste Gabe.
7.36.19
सर्वेषां ब्रह्मदण्डानामवध्यो ऽयं भविष्यति ।
दीर्घायुश्च महात्मा च इति ब्रह्माब्रवीद्वचः ॥ ७.३६.१९ ॥
Brahmā sprach: »Er wird gegen alle Brahma-Waffen unverwundbar sein, langlebig und großen Geistes.«
7.36.20
विश्वकर्मा च दृष्ट्वैनं बालसूर्योपमं शिशुम् ।
शिल्पिनां प्रवरः प्रादाद्वरमस्य महामतिः ॥ ७.३६.२० ॥
Als Viśvakarmā, der Vornehmste der Handwerker und großen Geistes, dieses Kind sah, gleich der jungen Sonne, gewährte er ihm eine Gabe.
7.36.21
मत्कृतानि च शस्त्राणि यानि दिव्यानि संयुगे ।
तैरवध्यत्वमापन्नश्चिरजीवी भविष्यति ॥ ७.३६.२१ ॥
Da er Unverwundbarkeit gegen die göttlichen Waffen erlangt hat, die ich für den Kampf geschaffen habe, wird er lange leben.
7.36.22
ततः सुराणां तु वरैर्दृष्ट्वा ह्येनमलङ्कृतम् ।
चतुर्मुखस्तुष्टमना वायुमाह जगद्गुरुः ॥ ७.३६.२२ ॥
Da sprach Brahmā, der vierköpfige Lehrer der Welten, mit erfreutem Sinn, als er ihn von den Gaben der Götter geschmückt sah, zu Vāyu.
7.36.23
अमित्राणां भयकरो मित्राणामभयङ्करः ।
अजेयो भविता पुत्रस्तव मारुत मारुतिः ॥ ७.३६.२३ ॥
Dein Sohn, o Māruta — Māruti — wird den Feinden Schrecken, den Freunden Furchtlosigkeit bringen und unbesiegbar sein.
7.36.24
कामरूपः कामचारी कामगः प्लवतां वरः ।
भवत्यव्याहतगतिः कीर्तिमांश्च भविष्यति ॥ ७.३६.२४ ॥
Er wird nach Belieben jede Gestalt annehmen, sich nach Belieben bewegen, dorthin gehen, wohin er will, und der beste der Springer sein; sein Weg wird ungehindert sein, und er wird berühmt sein.
7.36.25
रावणोत्सादनार्थानि रामप्रियकरणि च ।
रोमहर्षकराण्येष कर्ता कर्माणि संयुगे ॥ ७.३६.२५ ॥
Zur Vernichtung Rāvaṇas und zu Taten, die Rāma erfreuen und Schauder erregen, wird dieser sie im Kampf vollbringen.
7.36.26
एवमुक्त्वा तमामन्त्र्य मारुतं त्वमरैः सह ।
यथागतं ययुः सर्वे पितामहपुरोगमाः ॥ ७.३६.२६ ॥
So gesprochen und vom Windgott Abschied genommen, kehrten alle mit den Göttern, an der Spitze der Urahn, auf dem Weg zurück, auf dem sie gekommen waren.
7.36.27
सो ऽपि गन्धवहः पुत्रं प्रगृह्य गृहमानयत् ।
अञ्जनायास्तमाचख्यौ वरदत्तं विनिर्गतः ॥ ७.३६.२७ ॥
Auch jener Windgott nahm den Sohn, brachte ihn nach Hause und erzählte Añjanā von ihm, dem durch Gunst Geschenkten, dann ging er hinaus.
7.36.28
प्राप्य राम वरानेष वरदानसमन्वितः ।
बलेनात्मनि संस्थेन सो ऽपूर्यत यथा ऽर्णवः ॥ ७.३६.२८ ॥
O Rāma, nachdem er die Gaben erhalten hatte, mit der Gabe der Gnaden ausgestattet, füllte er sich mit der in ihm selbst ruhenden Kraft, wie das Meer sich füllt.
7.36.29
तरसा पूर्यमाणो ऽपि तदा वानरपुङ्गवः ।
आश्रमेषु महर्षीणामपराध्यति निर्भयः ॥ ७.३६.२९ ॥
Da begann jener Beste der Affen, obwohl von Kraft erfüllt, furchtlos in den Einsiedeleien der großen Weisen Unrecht zu tun.
7.36.30
स्रुग्भाण्डान्यग्निहोत्रं च वल्कलाजिनसञ्चयान् ।
भग्नविच्छिन्नविध्वस्तान्संशान्तानां करोत्ययम् ॥ ७.३६.३० ॥
Er zerbricht, zerschlägt und zertrümmert die Schöpfkellen und Gefäße, das Feueropfer und die Haufen aus Baumrinde und Hirschfellen, und schadet so den friedfertigen Asketen.
7.36.31
एवंविधानि कर्माणि प्रावर्तत महाबलः ।
सर्वेषां ब्रह्मदण्डानामवध्यः शम्भुना कृतः ॥ ७.३६.३१ ॥
Der Mächtige setzte solche Taten fort; Śambhu hatte ihn gegen alle brahmadaṇḍas, die Flüche der Weisen, unverwundbar gemacht.
7.36.32
जानन्त ऋषयस्तं वै सहन्ते तस्य शक्तितः ॥ ७.३६.३२ ॥
Die Weisen, die ihn kannten, ertrugen ihn wegen seiner Macht.
7.36.33
यथा केसरिणा त्वेष वायुना सो ऽञ्जनासुतः ।
प्रतिषिद्धो ऽपि मर्यादां लङ्घयत्येव वानरः ॥ ७.३६.३३ ॥
Wie der Sohn Añjanās, obwohl von Kesarin und Vāyu zurückgehalten, dennoch die Grenzen überschreitet, so überschreitet auch dieser Affe, obwohl zurückgehalten, die Grenze.
7.36.34
ततो महर्षयः क्रुद्धा भृग्वङ्गिरसवंशजाः ।
शेपुरेनं रघुश्रेष्ठ नातिक्रुद्धातिमन्यवः ॥ ७.३६.३४ ॥
Da wurden die großen Weisen aus dem Geschlecht von Bhṛgu und Aṅgiras zornig und verfluchten ihn, o Bester der Raghus, doch nicht in allzu großem Zorn oder Unmut.
7.36.35
बाधसे यत्समाश्रित्य बलमस्मान्प्लवङ्गम ।
तद्दीर्घकालं वेत्तासि नास्माकं शापमोहितः ।
यदा ते स्मार्यते कीर्तिस्तदा ते वर्धते बलम् ॥ ७.३६.३५ ॥
O Affe, die Kraft, auf die du dich verlässt, um uns zu quälen, wirst du lange nicht kennen, verwirrt durch unseren Fluch. Wenn an deinen Ruhm erinnert wird, dann wird deine Kraft wachsen.
7.36.36
ततस्स हृततेजौजा महर्षिवचनौजसा ।
एषोश्रमाणि तान्येव मृदुभावं गतो ऽचरत् ॥ ७.३६.३६ ॥
Da, seiner Pracht und Kraft beraubt durch die Macht der Worte der großen Weisen, gab er eben jene Heldentaten auf, nahm eine sanfte Art an und verhielt sich so.
7.36.37
अथर्क्षरजसो नाम वालिसुग्रीवयोः पिता ।
सर्ववानरराजा ऽ ऽसीत्तेजसा भास्करप्रभः ॥ ७.३६.३७ ॥
Damals war Ṛkṣarajas, der Vater von Vāli und Sugrīva, König aller Vānaras; an Glanz glich er dem Licht der Sonne.
7.36.38
स तु राज्यं चिरं कृत्वा वानराणां हरीश्वरः ।
स च ऋक्षरजा नाम कालधर्मेण सङ्गतः ॥ ७.३६.३८ ॥
Jener Herr der Affen regierte das Reich lange; und dieser Ṛkṣarajas ereilte das Gesetz der Zeit.
7.36.39
तस्मिन्नस्तमिते चाथ मन्त्रिभिर्मन्त्रकोविदैः ।
पित्र्ये पदे कृतो वाली सुग्रीवो वालिनः पदे ॥ ७.३६.३९ ॥
Als er verschieden war, setzten die in der Beratung erfahrenen Minister Vāli an die Stelle des Vaters und Sugrīva an Vālis Stelle.
7.36.40
सुग्रीवेण समं त्वस्य अद्वैधं छिद्रवर्जितम् ।
आबाल्यं सख्यमभवदनिलस्याग्निना यथा ॥ ७.३६.४० ॥
Seine Freundschaft mit Sugrīva war ungeteilt und makellos; von Kindheit an war sie wie die Freundschaft von Wind und Feuer.
7.36.41
एष शापवशादेव न वेद बलमात्मनः ।
वालिसुग्रीवयोर्वैरं यदा राम समुत्थितम् ॥ ७.३६.४१ ॥
Durch die Macht eines Fluches kannte er seine eigene Stärke nicht, o Rāma, als die Feindschaft zwischen Vāli und Sugrīva entstand.
7.36.42
न ह्येष राम सुग्रीवो भ्राम्यमाणो ऽपि वालिना ॥ ७.३६.४२ ॥
Gewiss, o Rāma, vermochte dieser Sugrīva Vāli nicht standzuhalten, selbst als er von ihm umhergetrieben wurde.
7.36.43
देव जानाति न ह्येष बलमात्मनि मारुतिः ।
ऋषिशापाहृतबलस्तदैष कपिसत्तमः ॥ ७.३६.४३ ॥
O Gott, Hanumān kennt seine eigene Kraft nicht; damals war ihm seine Stärke durch den Fluch eines Weisen genommen, und dieser beste der Affen war so.
7.36.44
सिंहः कुञ्जररुद्धो वा आस्थितः सहितो रणे ॥ ७.३६.४४ ॥
Wie ein Löwe, von einem Elefanten bedrängt, oder wie ein Löwe, der im Kampf standhaft steht.
7.36.45
पराक्रमोत्साहमतिप्रतापसौशील्यमाधुर्यनयानयैश्च ।
गाम्भीर्यचातुर्यसुवीर्यधैर्यैर्हनूमतः को ऽभ्यधिको ऽस्ति लोके ॥ ७.३६.४५ ॥
An Tapferkeit, Eifer, Verstand, Macht, Sanftmut, Anmut, richtiger und falscher Klugheit, Tiefe, Geschick, großer Heldenmut und Standhaftigkeit: wer in der Welt ist größer als Hanumān?
7.36.46
असौ पुनर्व्याकरणं ग्रहीष्यन्सूर्योन्मुखः प्रष्टुमना कपीन्द्रः ।
उद्यद्गिरेरस्तगिरिं जगाम ग्रन्थं महद्धारयनप्रमेयः ॥ ७.३६.४६ ॥
Jener unermessliche Herr der Affen, bereit, die Grammatik erneut zu empfangen und zu fragen, dem Sonnenlicht zugewandt, ging vom aufgehenden zum untergehenden Berg, ein großes Buch tragend.
7.36.47
ससूत्रवृत्त्यर्थपदं महार्थं ससङ्ग्रहं साद्ध्यति वै कपीन्द्रः ।
नह्यस्य कश्चित्सदृशो ऽस्ति शास्त्रे वैशारदे च्छन्दगतौ तथैव ॥ ७.३६.४७ ॥
Der Herr der Affen meistert Aphorismen, deren Kommentar, Bedeutung und Wörter sowie die große Sammlung; und in den Lehrwerken, im Fachwissen und im Fluss des Metrums ist niemand ihm gleich.
7.36.48
सर्वासु विद्यासु तपोविधाने प्रस्पर्धते ऽयो हि गुरुं सुराणाम् ।
सो ऽयं नवव्याकरणार्थवेत्ता ब्रह्मा भविष्यत्यपि ते प्रसादात् ॥ ७.३६.४८ ॥
In allen Wissenschaften und in der Übung der Askese würde er sogar mit dem Lehrer der Götter wetteifern; dieser Kenner des Sinns der neuen Grammatik wird durch deine Gnade sogar Brahmā werden.
7.36.49
प्रवीविवक्षोरिव सागरस्य लोकान्दिधक्षोरिव पावकस्य
युगक्षये ह्येव यथान्तकस्य हनूमतः स्थास्यति कः पुरस्तात् ॥ ७.३६.४९ ॥
Wer wird vor Hanumān standhalten, wie das Meer, das die Welten verschlingen will, wie das Feuer, das sie verzehren will, wie der Tod selbst am Ende eines Zeitalters?
7.36.50
एषेव चान्ये च महाकपीन्द्राः सुग्रीवमैन्दद्विविदाः सनीलाः ।
सतारतारेयनलाः सरम्भास्त्वत्कारणाद्राम सुरैर्हि सृष्टाः ॥ ७.३६.५० ॥
O Rāma, nicht nur er, sondern auch die anderen großen Affenfürsten — Sugrīva, Maināda, Dvivida, Nīla, Tāra, Tāreya und Nala, voller Eifer — wurden von den Göttern um deinetwillen erschaffen.
7.36.51
तदेत्कथितं सर्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
हनूमतो बालभावे कर्मैतत्कथितं मया ॥ ७.३६.५१ ॥
Alles, wonach du mich gefragt hast, ist so erzählt worden. Diese Tat Hanumāns in seiner Kindheit habe ich dir berichtet.
7.36.52
श्रुत्वा ऽगस्त्यस्य कथितं रामः सौमित्रिरेव च ।
विस्मयं परमं जग्मुर्वानरा राक्षसैः सह ॥ ७.३६.५२ ॥
Als sie Agastyas Erzählung gehört hatten, gerieten Rāma und Saumitri (Lakṣmaṇa) zusammen mit den Affen und den Rākṣasas in großes Staunen.
7.36.53
अगस्त्यस्त्वब्रवीद्रामं सर्वमेतछ्रुतं त्वया ।
दृष्टः सम्भाषितश्चासि राम गच्छामहे वयम् ॥ ७.३६.५३ ॥
Da sprach Agastya zu Rāma: 'Rāma, du hast dies alles gehört. Du wurdest gesehen und angesprochen. Nun lass uns gehen.'
7.36.54
श्रुत्वैतद्राघवो वाक्यमगस्त्यस्योग्रतेजसः ।
प्राञ्जलिः प्रणतश्चापि महर्षिमिदमब्रवीत् ॥ ७.३६.५४ ॥
Als Rāghava (Rāma) diese Worte Agastyas von glühendem Glanz gehört hatte, sprach er mit gefalteten Händen und tief verneigt zu dem großen Weisen:
7.36.55
अद्य मे देवता हृष्टाः पितरः प्रपितामहाः ।
युष्माकं दर्शनादेव नित्यं तुष्टाः सबान्धवाः ॥ ७.३६.५५ ॥
Heute sind meine Gottheiten, Väter und Urgroßväter allein durch euren Anblick erfreut; zusammen mit ihren Verwandten sind sie stets zufrieden.
7.36.56
विज्ञाप्यं तु ममैतद्धि यद्वदाम्यागतस्पृहः ।
तद्भवद्भिर्मम कृते कर्तव्यमनुकम्पया ॥ ७.३६.५६ ॥
Dies ist die Bitte, die ich äußere, mit diesem Verlangen gekommen: Aus Mitgefühl sollt ihr sie für mich erfüllen.
7.36.57
पौरजानपदान्स्थाप्य स्वकार्येष्वहमागतः ।
क्रतूनेव करिष्यामि प्रभावाद्भवतां सताम् ॥ ७.३६.५७ ॥
Nachdem ich die Stadt- und Landbewohner in ihren Angelegenheiten eingesetzt habe, bin ich gekommen; durch die Kraft euch Tugendhafter werde ich die Opfer vollziehen.
7.36.58
सदस्या मम यज्ञेषु भवन्तो नित्यमेव तत् ।
भविष्यथ महावीर्या ममानुग्रहकाङ्क्षिणः ॥ ७.३६.५८ ॥
Bei meinen Opfern werdet ihr stets die Mitglieder der Versammlung sein, von großer Kraft, nach meiner Gunst verlangend.
7.36.59
अहं युष्मान्समाश्रित्य तपोनिर्धूतकल्मषान् ।
अनुग्रहीतः पितृभिर्भविष्यामि सुनिर्वृतः ॥ ७.३६.५९ ॥
Mich auf euch stützend, von Sünde durch Askese gereinigt, werde ich von den Vätern gesegnet und ganz zufrieden sein.
7.36.60
तदागन्तव्यमनिशं भवद्भिरिह सङ्गतैः ।
अगस्त्याद्यास्तु तच्छ्रुत्वा ऋषयः संशितव्रताः ॥ ७.३६.६० ॥
Daher sollt ihr hier ständig, versammelt, erscheinen. Als die Weisen unter Agastya, standhaft in ihren Gelübden, dies hörten, sprachen sie:
7.36.61
एवमस्त्विति तं चोक्त्वा प्रयातुमुपचक्रमुः ॥ ७.३६.६१ ॥
Nachdem sie zu ihm gesagt hatten: »Es sei so«, machten sie sich zum Aufbruch bereit.
7.36.62
एवमुक्त्वा गताः सर्वे ऋषयस्ते यथागतम् ।
राघवश्च तमेवार्थं चिन्तयामास विस्मितः ॥ ७.३६.६२ ॥
Nachdem sie dies gesagt hatten, zogen alle jene Weisen den Weg zurück, den sie gekommen waren, und Rāghava, verwundert, begann über eben diese Angelegenheit nachzudenken.
7.36.63
ततो ऽस्तं भास्करे याते विसृज्य नृपवानरान् ।
सन्ध्यामुपास्य विधिवत्तदा नरवरोत्तमः ।
प्रवृत्तायां रजन्यां तु सो ऽन्तःपुरचरो ऽभवत् ॥ ७.३६.६३ ॥
Als dann die Sonne untergegangen war und er die Könige und Affen entlassen hatte, vollzog der Beste unter den besten Menschen die Abendandacht nach Vorschrift; und als die Nacht eingebrochen war, begab er sich in die inneren Gemächer.