வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.36
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.36.1
ततः पितामहं दृष्ट्वा वायुः पुत्रवधार्दितः ।
शिशुकं तं समादाय उत्तस्थौ धातुरग्रतः ॥ ७.३६.१ ॥
அப்போது மகனின் மரணத்தால் வருந்திய வாயு, பிதாமகரைக் கண்டு அந்தக் குழந்தையை எடுத்துக்கொண்டு படைப்பவரின் முன் எழுந்து நின்றார்.
7.36.2
चलकुण्डलमौलिस्रक्तपनीयविभूषणः ।
पादयोर्न्यपतद्वायुस्तिस्रोपस्थाय वेधसे ॥ ७.३६.२ ॥
அசையும் குண்டலங்கள், கிரீடம், மாலை, பொன் அணிகலன்கள் அணிந்த வாயு படைப்பவரை அணுகி அவரது பாதங்களில் விழுந்தார்.
7.36.3
तं तु वेदविदा तेन लम्बाभरणशोभिना ।
वायुमुत्थाप्य हस्तेन शिशुं तं परिमृष्टवान् ॥ ७.३६.३ ॥
ஆனால் வேதம் அறிந்தவரான அவர், தொங்கும் அணிகலன்களால் ஒளிர்ந்த வாயுவை எழுப்பி, தம் கையால் அந்தக் குழந்தையை வருடினார்.
7.36.4
स्पृष्टमात्रस्ततः सो ऽथ सलीलं पद्मयोनिना ।
जलसिक्तं यथा सस्यं पुनर्जीवितमाप्तवान् ॥ ७.३६.४ ॥
தொட்ட மாத்திரத்திலேயே அவர், தாமரையில் பிறந்தவரின் விளையாட்டான தொடுதலால், நீரால் நனைக்கப்பட்ட பயிர் போல மீண்டும் உயிர் பெற்றார்.
7.36.5
प्राणवन्तमिमं दृष्ट्वा प्राणो गन्धवहो मुदा ।
चचार सर्वभूतेषु सन्निरुद्धं यथा पुरा ॥ ७.३६.५ ॥
இவன் உயிருடன் இருப்பதைக் கண்டு, நறுமணம் சுமக்கும் பிராணன் மகிழ்ச்சியுடன் முன்பு தடைப்பட்டிருந்தது போல எல்லா உயிர்களிடையேயும் மீண்டும் உலவினான்.
7.36.6
मरुद्रोधाद्विनिर्मुक्तास्ताः प्रजा मुदिता ऽभवन् ।
शीतदाहविनिर्मुक्ताः पद्मिन्य इव साम्बुजाः ॥ ७.३६.६ ॥
காற்றின் தடையிலிருந்து விடுபட்ட அந்த மக்கள் மகிழ்ந்தனர்; குளிரும் வெப்பமும் நீங்கிய தாமரைகள் நிறைந்த குளங்கள் போல.
7.36.7
ततस्त्रियुग्मस्त्रिककुत्ऺित्रधामा त्रिदशार्चितः ।
उवाच देवता ब्रह्मा मारुतप्रियकाम्यया ॥ ७.३६.७ ॥
அப்போது மூன்று யுகங்களின் தலைவரும், மூன்று உலகங்களின் அதிபதியும், மூன்று உறைவிடங்களைக் கொண்டவரும், முப்பது தேவர்களால் வணங்கப்படுபவருமான பிரம்மா, மாருதனுக்கு (வாயுவுக்கு) மகிழ்ச்சி அளிக்க விரும்பி தேவர்களிடம் கூறினார்.
7.36.8
भो महेन्द्रेशवरुणप्रजेश्वरधनेश्वराः ।
जानतामपि वः सर्वं वक्ष्यामि श्रूयतां हितम् ॥ ७.३६.८ ॥
ஓ இந்திரா, ஈசா, வருணா, பிரஜாபதி, குபேரா! நீங்கள் எல்லாவற்றையும் அறிந்திருந்தாலும், நான் உங்களுக்கு நன்மை தரும் ஒன்றைச் சொல்வேன்; கேளுங்கள்.
7.36.9
अनेन शिशुना कार्यं कर्तव्यं वो भविष्यति ।
तद्वदध्वं वरान्सर्वे मारुतस्यास्य तुष्टये ॥ ७.३६.९ ॥
இந்தச் சிறுவனால் உங்களுக்கு ஒரு பணி நிறைவேற வேண்டியிருக்கிறது; ஆகவே நீங்கள் அனைவரும் இந்த மாருதனின் மகிழ்ச்சிக்காக வரங்களை அளியுங்கள்.
7.36.10
ततः सहस्रनयनः प्रीतियुक्तः शुभाननः ।
कुशेशयमयीं मालामुत्क्षिप्येदं वचो ऽब्रवीत् ॥ ७.३६.१० ॥
அப்போது ஆயிரம் கண்களுடைய இந்திரன், மகிழ்ச்சியும் மலர்ந்த முகமும் கொண்டவராய், தாமரை மாலையை உயர்த்தி இவ்வாறு சொன்னார்.
7.36.11
मत्करोत्सृष्टवज्रेण हनुरस्य यथा हतः ।
नाम्ना वै कपिशार्दूलो भविता हनुमानिति ॥ ७.३६.११ ॥
என் கையால் எறியப்பட்ட வஜ்ரத்தால் இவனுடைய தாடை அடிபட்டது; வானரங்களில் சிறந்தவனாகிய இவன் 'ஹனுமான்' என்ற பெயரால் அறியப்படுவான்.
7.36.12
अहमस्य प्रदास्यामि परमं वरमद्भुतम् ।
इतः प्रभृति वज्रस्य ममावध्यो भविष्यति ॥ ७.३६.१२ ॥
நான் இவனுக்கு மிகச் சிறந்த, அற்புதமான வரத்தை அளிப்பேன்; இன்று முதல் என் வஜ்ரத்தால் இவன் கொல்லப்படாதவனாக இருப்பான்.
7.36.13
मार्तण्डस्त्वब्रवीत्तत्र भगवांस्तिमिरापहः ।
तेजसो ऽस्य मदीयस्य ददामि शतिकां कलाम् ॥ ७.३६.१३ ॥
அங்கே இருளை நீக்கும் பகவான் மார்த்தாண்டன் கூறினான்: "என் ஒளியின் நூறில் ஒரு பகுதியை இவனுக்குத் தருவேன்."
7.36.14
यदा तु शास्त्राण्यध्येतुं शक्तिरस्य भविष्यति ।
तदास्य शास्त्रं दास्यामि येन वाग्ग्मी भविष्यति ॥ ७.३६.१४ ॥
இவனுக்கு சாஸ்திரங்களைக் கற்கும் ஆற்றல் வந்ததும், இவன் சொற்திறன் உடையவனாக ஆகும்படியான அந்த சாஸ்திரத்தை நான் தருவேன்.
7.36.15
नचास्य भविता कश्चित्सदृशः शास्त्रदर्शने ।
वरुणश्च वरं प्रादान्नास्य मृत्युर्भविष्यति ।
वर्षायुतशतेनापि मत्पाशादुदकादपि ॥ ७.३६.१५ ॥
சாஸ்திரப் பார்வையில் இவனுக்குச் சமமானவன் எவனும் இருக்கமாட்டான். வருணனும் வரம் அளித்தான்: என் பாசத்தாலும் நீரினாலும் இவனுக்கு மரணம் நேராது; நூறாயிரம் ஆண்டுகள் ஆனாலும் கூட.
7.36.16
यमो दण्डादवध्यत्वमरोगत्वं च नित्यशः ।
वरं ददामि सन्तुष्ट अविषादं च संयुगे ॥ ७.३६.१६ ॥
யமன் கூறினான்: "மகிழ்ச்சியுடன் உனக்கு வரம் தருகிறேன்: என் தண்டத்தால் நீ அழிக்கப்பட மாட்டாய்; எப்போதும் நோயற்றிருப்பாய்; போரில் துயரற்றிருப்பாய்."
7.36.17
गदेयं मामिका नैनं संयुगेषु वधिष्यति ।
इत्येवं वरदः प्राह तदा ह्येकाक्षिपिङ्गलः ॥ ७.३६.१७ ॥
"இந்த என் கதை போர்களில் இவனைக் கொல்லாது" — இவ்வாறு வரம் அளிப்பவனான, ஒற்றைக் கண்ணுடைய பிங்கலன் அப்போது கூறினான்.
7.36.18
मत्तो मदायुधानां च न वध्यो ऽयं भविष्यति ।
इत्येवं शङ्करेणापि दत्तो ऽस्य परमो वरः ॥ ७.३६.१८ ॥
"என்னாலும், மதம் கொண்ட என் ஆயுதங்களாலும் இவன் கொல்லப்பட மாட்டான்" — இவ்வாறு சங்கரனும் இவனுக்கு உயர்ந்த வரம் அளித்தான்.
7.36.19
सर्वेषां ब्रह्मदण्डानामवध्यो ऽयं भविष्यति ।
दीर्घायुश्च महात्मा च इति ब्रह्माब्रवीद्वचः ॥ ७.३६.१९ ॥
இவன் அனைத்து பிரம்மதண்டங்களாலும் கொல்லப்பட முடியாதவனாவான், நீண்ட ஆயுளும் மகாத்மாவுமாவான் என்று பிரம்மா இவ்வாறு சொன்னார்.
7.36.20
विश्वकर्मा च दृष्ट्वैनं बालसूर्योपमं शिशुम् ।
शिल्पिनां प्रवरः प्रादाद्वरमस्य महामतिः ॥ ७.३६.२० ॥
இளஞ்சூரியனைப் போன்ற இந்தக் குழந்தையைக் கண்டு, சிற்பிகளில் சிறந்தவரும் மகாமதியுமான விஸ்வகர்மா இவனுக்கு வரம் அளித்தார்.
7.36.21
मत्कृतानि च शस्त्राणि यानि दिव्यानि संयुगे ।
तैरवध्यत्वमापन्नश्चिरजीवी भविष्यति ॥ ७.३६.२१ ॥
போரில் உள்ள என்னால் செய்யப்பட்ட தெய்வீக ஆயுதங்களால் அவத்தியத்தன்மையை அடைந்து, இவன் நீண்ட நாள் வாழ்வான்.
7.36.22
ततः सुराणां तु वरैर्दृष्ट्वा ह्येनमलङ्कृतम् ।
चतुर्मुखस्तुष्टमना वायुमाह जगद्गुरुः ॥ ७.३६.२२ ॥
பின்னர், தேவர்களின் வரங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட இவனைக் கண்ட நான்முகனும் உலகின் குருவுமான பிரம்மா, மகிழ்ந்த மனத்துடன் வாயுவிடம் சொன்னார்.
7.36.23
अमित्राणां भयकरो मित्राणामभयङ्करः ।
अजेयो भविता पुत्रस्तव मारुत मारुतिः ॥ ७.३६.२३ ॥
பகைவர்களுக்கு அச்சம் தருபவனும் நண்பர்களுக்கு அபயம் அளிப்பவனுமாக, வெல்ல முடியாதவனாக உன் மகன் இருப்பான், ஓ மாருதா — மாருதி.
7.36.24
कामरूपः कामचारी कामगः प्लवतां वरः ।
भवत्यव्याहतगतिः कीर्तिमांश्च भविष्यति ॥ ७.३६.२४ ॥
விரும்பிய வடிவம் கொள்பவனும், விரும்பியபடி சஞ்சரிப்பவனும், விரும்பிய இடத்திற்குச் செல்பவனும், தாவுவோரில் சிறந்தவனுமாக இருப்பான்; அவன் செல்லும் வழி தடைபடாது, அவன் புகழுடையவனாவான்.
7.36.25
रावणोत्सादनार्थानि रामप्रियकरणि च ।
रोमहर्षकराण्येष कर्ता कर्माणि संयुगे ॥ ७.३६.२५ ॥
ராவணனை அழிப்பதற்கும், ராமனுக்கு மகிழ்ச்சி தரும், மயிர்சிலிர்க்கச் செய்யும் செயல்களை இவன் போரில் செய்வான்.
7.36.26
एवमुक्त्वा तमामन्त्र्य मारुतं त्वमरैः सह ।
यथागतं ययुः सर्वे पितामहपुरोगमाः ॥ ७.३६.२६ ॥
இவ்வாறு கூறி, மாருதனிடம் விடைபெற்று, தேவர்களுடன் பிதாமகரை முன்னிட்டுக் கொண்டு அனைவரும் வந்த வழியிலேயே திரும்பிச் சென்றனர்.
7.36.27
सो ऽपि गन्धवहः पुत्रं प्रगृह्य गृहमानयत् ।
अञ्जनायास्तमाचख्यौ वरदत्तं विनिर्गतः ॥ ७.३६.२७ ॥
அந்த வாயுதேவனும் மகனைத் தூக்கிக் கொண்டு வீட்டுக்குக் கொண்டு வந்தான்; வரத்தால் பெற்ற அவனைப் பற்றி அஞ்சனைக்குத் தெரிவித்துவிட்டு வெளியேறினான்.
7.36.28
प्राप्य राम वरानेष वरदानसमन्वितः ।
बलेनात्मनि संस्थेन सो ऽपूर्यत यथा ऽर्णवः ॥ ७.३६.२८ ॥
ராமா, வரங்களைப் பெற்று, வரதானத்தோடு கூடிய இவன், தன்னுள் நிலைபெற்ற வலிமையால் கடல்போல நிறைந்து பொங்கினான்.
7.36.29
तरसा पूर्यमाणो ऽपि तदा वानरपुङ्गवः ।
आश्रमेषु महर्षीणामपराध्यति निर्भयः ॥ ७.३६.२९ ॥
அப்போது அந்த வானரச் சிறந்தவன், வலிமையால் நிரம்பி இருந்தும், அச்சமின்றி மகரிஷிகளின் ஆசிரமங்களில் குற்றம் செய்யத் தொடங்கினான்.
7.36.30
स्रुग्भाण्डान्यग्निहोत्रं च वल्कलाजिनसञ्चयान् ।
भग्नविच्छिन्नविध्वस्तान्संशान्तानां करोत्ययम् ॥ ७.३६.३० ॥
ஸ்ருக்-பாத்திரங்கள், அக்னிஹோத்ரம், மரவுரி மற்றும் தோல்களின் குவியல்களை உடைத்து, சிதறடித்து, நொறுக்கி அமைதியான முனிவர்களுக்கு இவன் துன்பம் செய்தான்.
7.36.31
एवंविधानि कर्माणि प्रावर्तत महाबलः ।
सर्वेषां ब्रह्मदण्डानामवध्यः शम्भुना कृतः ॥ ७.३६.३१ ॥
மகாபலன் இத்தகைய செயல்களைத் தொடர்ந்து செய்து வந்தான். சம்பு (சிவன்) அவனை அனைத்து பிரம்மதண்டங்களாலும் அழிக்க முடியாதவனாக ஆக்கியிருந்தார்.
7.36.32
जानन्त ऋषयस्तं वै सहन्ते तस्य शक्तितः ॥ ७.३६.३२ ॥
ரிஷிகள் அவனை அறிந்திருந்தனர்; அவனுடைய சக்தியின் காரணமாக அவனைப் பொறுத்துக்கொண்டனர்.
7.36.33
यथा केसरिणा त्वेष वायुना सो ऽञ्जनासुतः ।
प्रतिषिद्धो ऽपि मर्यादां लङ्घयत्येव वानरः ॥ ७.३६.३३ ॥
கேசரியும் வாயுவும் தடுத்தாலும் அஞ்சனையின் மகன் எல்லையைக் கடந்ததைப் போல, அந்த வானரனும் தடுக்கப்பட்டபோதும் எல்லையை மீறுகிறான்.
7.36.34
ततो महर्षयः क्रुद्धा भृग्वङ्गिरसवंशजाः ।
शेपुरेनं रघुश्रेष्ठ नातिक्रुद्धातिमन्यवः ॥ ७.३६.३४ ॥
பின்னர் பிருகு மற்றும் அங்கிரச வம்சத்தில் பிறந்த மகரிஷிகள் கோபமடைந்தனர். ரகுச்ரேஷ்டனே, அவர்கள் மிகுந்த கோபமும் ஆவேசமும் இல்லாமல் அவனை சபித்தனர்.
7.36.35
बाधसे यत्समाश्रित्य बलमस्मान्प्लवङ्गम ।
तद्दीर्घकालं वेत्तासि नास्माकं शापमोहितः ।
यदा ते स्मार्यते कीर्तिस्तदा ते वर्धते बलम् ॥ ७.३६.३५ ॥
குரங்கே, எந்த பலத்தை நம்பி எங்களை நீ துன்புறுத்துகிறாயோ, அதை நீ நீண்ட காலம் அறியமாட்டாய்; எங்கள் சாபத்தால் மயங்கியவனாய் இருப்பாய். உன் புகழ் நினைவுகூரப்படும்போது உன் பலம் பெருகும்.
7.36.36
ततस्स हृततेजौजा महर्षिवचनौजसा ।
एषोश्रमाणि तान्येव मृदुभावं गतो ऽचरत् ॥ ७.३६.३६ ॥
பின்னர் மகரிஷிகளின் சொற்களின் வலிமையால் அவனுடைய தேஜஸும் ஓஜஸும் அபகரிக்கப்பட்டன; அந்த முயற்சிகளையே விட்டு, மென்மையான நிலையை அடைந்து நடந்தான்.
7.36.37
अथर्क्षरजसो नाम वालिसुग्रीवयोः पिता ।
सर्ववानरराजा ऽ ऽसीत्तेजसा भास्करप्रभः ॥ ७.३६.३७ ॥
பின்னர் வாலி, சுக்ரீவரின் தந்தையான ரிக்ஷரஜஸ் என்பவர் அனைத்து வானரங்களுக்கும் அரசராக இருந்தார்; அவர் தேஜஸில் சூரியனின் ஒளிக்கு ஒப்பானவர்.
7.36.38
स तु राज्यं चिरं कृत्वा वानराणां हरीश्वरः ।
स च ऋक्षरजा नाम कालधर्मेण सङ्गतः ॥ ७.३६.३८ ॥
வானரங்களின் தலைவரான அவர் நீண்ட காலம் ஆட்சி செய்தார்; பின்னர் அந்த ரிக்ஷரஜா காலத்தின் நியதிப்படி மரணமடைந்தார்.
7.36.39
तस्मिन्नस्तमिते चाथ मन्त्रिभिर्मन्त्रकोविदैः ।
पित्र्ये पदे कृतो वाली सुग्रीवो वालिनः पदे ॥ ७.३६.३९ ॥
அவர் மறைந்ததும், ஆலோசனையில் வல்ல அமைச்சர்கள் தந்தையின் பதவியில் வாலியை நியமித்தனர்; சுக்ரீவரை வாலியின் பதவியில் நியமித்தனர்.
7.36.40
सुग्रीवेण समं त्वस्य अद्वैधं छिद्रवर्जितम् ।
आबाल्यं सख्यमभवदनिलस्याग्निना यथा ॥ ७.३६.४० ॥
சுக்ரீவருடன் அவருக்கிருந்த நட்பு இரண்டற்றதும் குறையற்றதுமாக இருந்தது; சிறுவயது முதல் அது காற்றுக்கும் நெருப்புக்கும் உள்ள நட்பு போல இருந்தது.
7.36.41
एष शापवशादेव न वेद बलमात्मनः ।
वालिसुग्रीवयोर्वैरं यदा राम समुत्थितम् ॥ ७.३६.४१ ॥
இவர் சாபத்தின் வசத்தாலேயே தன் பலத்தை அறியவில்லை; ராமா, வாலிக்கும் சுக்ரீவருக்கும் இடையே பகை எழுந்தபோது அவ்வாறு ஆயிற்று.
7.36.42
न ह्येष राम सुग्रीवो भ्राम्यमाणो ऽपि वालिना ॥ ७.३६.४२ ॥
ராமா, வாலியால் துரத்தப்பட்டு அலைந்தபோதும் சுக்ரீவர் அவரை எதிர்த்து நிற்க இயலவில்லை.
7.36.43
देव जानाति न ह्येष बलमात्मनि मारुतिः ।
ऋषिशापाहृतबलस्तदैष कपिसत्तमः ॥ ७.३६.४३ ॥
தேவா, இந்த மாருதி தன் வலிமையை அறியவில்லை; முனிவரின் சாபத்தால் அவருடைய வலிமை அப்போது பறிக்கப்பட்டிருந்தது, இந்தச் சிறந்த குரங்கு அவ்வாறு இருந்தார்.
7.36.44
सिंहः कुञ्जररुद्धो वा आस्थितः सहितो रणे ॥ ७.३६.४४ ॥
யானையால் சூழப்பட்ட சிங்கம் போலவோ, அல்லது போரில் உறுதியாக நிற்கும் சிங்கம் போலவோ.
7.36.45
पराक्रमोत्साहमतिप्रतापसौशील्यमाधुर्यनयानयैश्च ।
गाम्भीर्यचातुर्यसुवीर्यधैर्यैर्हनूमतः को ऽभ्यधिको ऽस्ति लोके ॥ ७.३६.४५ ॥
வீரம், ஊக்கம், அறிவு, தேஜஸ், பண்பு, இனிமை, நீதி-அநீதி அறிவு, ஆழ்ந்த நிலை, திறமை, சிறந்த வீரம், உறுதி ஆகியவற்றில் ஹனுமானைவிட உயர்ந்தவன் உலகில் யார்?
7.36.46
असौ पुनर्व्याकरणं ग्रहीष्यन्सूर्योन्मुखः प्रष्टुमना कपीन्द्रः ।
उद्यद्गिरेरस्तगिरिं जगाम ग्रन्थं महद्धारयनप्रमेयः ॥ ७.३६.४६ ॥
அளவிட முடியாதவரான அந்தக் கபீந்திரர், இலக்கணத்தைப் பெறும் விருப்பத்துடன், சூரியனை நோக்கி முகம் வைத்து, கேட்கும் எண்ணத்துடன், உதய மலையிலிருந்து அஸ்த மலை நோக்கிச் சென்றார்; பெரிய நூலை ஏந்தியவராக.
7.36.47
ससूत्रवृत्त्यर्थपदं महार्थं ससङ्ग्रहं साद्ध्यति वै कपीन्द्रः ।
नह्यस्य कश्चित्सदृशो ऽस्ति शास्त्रे वैशारदे च्छन्दगतौ तथैव ॥ ७.३६.४७ ॥
கபீந்திரர் சூத்திரம், விருத்தி, பொருள், பதங்களுடன் கூடிய பெரும் பொருளுள்ள தொகுப்பைச் சாதித்து முடிப்பவர்; சாஸ்திரத்திலும், நிபுணத்துவத்திலும், சந்தத்தின் நடையிலும் அவருக்கு நிகரானவர் எவரும் இல்லை.
7.36.48
सर्वासु विद्यासु तपोविधाने प्रस्पर्धते ऽयो हि गुरुं सुराणाम् ।
सो ऽयं नवव्याकरणार्थवेत्ता ब्रह्मा भविष्यत्यपि ते प्रसादात् ॥ ७.३६.४८ ॥
எல்லா வித்தைகளிலும், தவத்தின் விதிமுறைகளிலும், தேவர்களின் குருவுடனேயும் போட்டியிடுகிறார்; இவர் புதிய இலக்கணத்தின் பொருளை அறிந்தவர்; உங்கள் அருளால் பிரம்மாவாகவும் ஆவார்.
7.36.49
प्रवीविवक्षोरिव सागरस्य लोकान्दिधक्षोरिव पावकस्य
युगक्षये ह्येव यथान्तकस्य हनूमतः स्थास्यति कः पुरस्तात् ॥ ७.३६.४९ ॥
உலகங்களை விழுங்க விரும்பும் கடலைப் போலவும், உலகங்களை எரிக்க விரும்பும் நெருப்பைப் போலவும், யுகமுடிவில் வரும் யமனைப் போலவும் இருக்கும் ஹனுமானின் முன் யார் நிற்க முடியும்?
7.36.50
एषेव चान्ये च महाकपीन्द्राः सुग्रीवमैन्दद्विविदाः सनीलाः ।
सतारतारेयनलाः सरम्भास्त्वत्कारणाद्राम सुरैर्हि सृष्टाः ॥ ७.३६.५० ॥
ராமா! இவரும் மற்ற மகா குரங்குத் தலைவர்களும் — சுக்ரீவன், மைந்தன், துவிவிதன், நீலன், தாரன், தாரேயன், நலன் ஆகியோரும் உற்சாகமுள்ளவர்களும் — உன் பொருட்டே தேவர்களால் படைக்கப்பட்டவர்கள்.
7.36.51
तदेत्कथितं सर्वं यन्मां त्वं परिपृच्छसि ।
हनूमतो बालभावे कर्मैतत्कथितं मया ॥ ७.३६.५१ ॥
நீ என்னிடம் கேட்டதெல்லாம் இப்படி நான் சொல்லிவிட்டேன். ஹனுமானின் சிறுவயதில் நடந்த இந்தச் செயலை நான் உனக்குச் சொன்னேன்.
7.36.52
श्रुत्वा ऽगस्त्यस्य कथितं रामः सौमित्रिरेव च ।
विस्मयं परमं जग्मुर्वानरा राक्षसैः सह ॥ ७.३६.५२ ॥
அகஸ்தியரின் கூற்றைக் கேட்ட ராமரும் சௌமித்திரியும், வானரர்களும் ராக்ஷசர்களுடன் சேர்ந்து மிகுந்த வியப்பை அடைந்தனர்.
7.36.53
अगस्त्यस्त्वब्रवीद्रामं सर्वमेतछ्रुतं त्वया ।
दृष्टः सम्भाषितश्चासि राम गच्छामहे वयम् ॥ ७.३६.५३ ॥
அப்போது அகஸ்தியர் ராமரிடம் கூறினார்: 'ராமா! இவை அனைத்தையும் நீ கேட்டாய். நீ காணப்பட்டாய், உன்னுடன் உரையாடவும் பட்டது. இப்போது நாங்கள் செல்கிறோம்.'
7.36.54
श्रुत्वैतद्राघवो वाक्यमगस्त्यस्योग्रतेजसः ।
प्राञ्जलिः प्रणतश्चापि महर्षिमिदमब्रवीत् ॥ ७.३६.५४ ॥
உக்கிர தேஜஸ்வியான அகஸ்தியரின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்ட ராகவன், கைகூப்பி வணங்கி, அந்த மகரிஷியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
7.36.55
अद्य मे देवता हृष्टाः पितरः प्रपितामहाः ।
युष्माकं दर्शनादेव नित्यं तुष्टाः सबान्धवाः ॥ ७.३६.५५ ॥
இன்று என் தெய்வங்களும், தந்தையரும், பிரபிதாமகரும் உங்களின் தரிசனத்தாலேயே மகிழ்ந்தனர்; உறவினர்களுடன் எப்போதும் திருப்தி அடைந்தனர்.
7.36.56
विज्ञाप्यं तु ममैतद्धि यद्वदाम्यागतस्पृहः ।
तद्भवद्भिर्मम कृते कर्तव्यमनुकम्पया ॥ ७.३६.५६ ॥
நான் கேட்கும் இந்த வேண்டுகோளை—நான் விரும்பி வந்த இதனை—உங்கள் கருணையால் எனக்காகச் செய்ய வேண்டும்.
7.36.57
पौरजानपदान्स्थाप्य स्वकार्येष्वहमागतः ।
क्रतूनेव करिष्यामि प्रभावाद्भवतां सताम् ॥ ७.३६.५७ ॥
நகரத்தாரையும் நாட்டுப்புறத்தாரையும் அவரவர் பணிகளில் நிலைநிறுத்தி நான் வந்துள்ளேன்; உங்கள் சான்றோரின் வலிமையால் நான் யாகங்களையே செய்வேன்.
7.36.58
सदस्या मम यज्ञेषु भवन्तो नित्यमेव तत् ।
भविष्यथ महावीर्या ममानुग्रहकाङ्क्षिणः ॥ ७.३६.५८ ॥
என் யாகங்களில் நீங்கள் எப்போதும் சபையினராக இருப்பீர்கள்; என் அருளை விரும்பும் மகாவீரர்களாக இருப்பீர்கள்.
7.36.59
अहं युष्मान्समाश्रित्य तपोनिर्धूतकल्मषान् ।
अनुग्रहीतः पितृभिर्भविष्यामि सुनिर्वृतः ॥ ७.३६.५९ ॥
தவத்தால் பாவம் நீங்கிய உங்களை நான் சார்ந்து, பிதுர்களின் அருளால் அனுக்கிரகம் பெற்று மிகவும் மனநிறைவடைவேன்.
7.36.60
तदागन्तव्यमनिशं भवद्भिरिह सङ्गतैः ।
अगस्त्याद्यास्तु तच्छ्रुत्वा ऋषयः संशितव्रताः ॥ ७.३६.६० ॥
ஆகவே நீங்கள் இங்கே ஒன்றுகூடி இடைவிடாது வர வேண்டும்.” அகஸ்தியர் முதலிய கடுநோன்பு ஏற்ற முனிவர்கள் இதைக் கேட்டு—
7.36.61
एवमस्त्विति तं चोक्त्वा प्रयातुमुपचक्रमुः ॥ ७.३६.६१ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று அவரிடம் கூறிவிட்டு அவர்கள் புறப்படத் தொடங்கினர்.
7.36.62
एवमुक्त्वा गताः सर्वे ऋषयस्ते यथागतम् ।
राघवश्च तमेवार्थं चिन्तयामास विस्मितः ॥ ७.३६.६२ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு அந்த முனிவர்கள் அனைவரும் வந்த வழியே சென்றனர். ராகவனோ வியப்புற்று அதே விஷயத்தைப் பற்றிச் சிந்திக்கலானான்.
7.36.63
ततो ऽस्तं भास्करे याते विसृज्य नृपवानरान् ।
सन्ध्यामुपास्य विधिवत्तदा नरवरोत्तमः ।
प्रवृत्तायां रजन्यां तु सो ऽन्तःपुरचरो ऽभवत् ॥ ७.३६.६३ ॥
பின்னர் சூரியன் அஸ்தமித்ததும், அரசர்களையும் வானரங்களையும் அனுப்பிவிட்டு, மனிதர்களில் சிறந்தவன் முறைப்படி சந்தியா வந்தனம் செய்தான். இரவு தொடங்கியதும் அவன் அந்தப்புரத்திற்குச் சென்றான்.