Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.4.1
श्रुत्वागस्त्येरितं वाक्यं रामो विस्मयमागतः ।
कथमासीत्तु लङ्कायां सम्भवो रक्षसां पुरा ॥ ७.४.१ ॥
Al oír las palabras pronunciadas por Agastya, Rāma se llenó de asombro: ¿cómo surgió en el pasado el origen de los rākṣasas en Laṅkā?
7.4.2
ततः शिरः कम्पयित्वा त्रेताग्निसमविग्रहम् ।
तमगस्त्यं मुहुर्दृष्ट्वा स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.४.२ ॥
Entonces, sacudiendo la cabeza y mirando una y otra vez a Agastya, cuyo cuerpo era como el fuego de los tres altares, Rāma habló sonriendo.
7.4.3
भगवन्पूर्वमप्येषा लङ्कासीत्पिशिताशिनाम् ।
श्रुत्वेदं भगवद्वाक्यं जातो मे विस्मयः परः ॥ ७.४.३ ॥
Venerable señor, también antes esta Laṅkā perteneció a los rākṣasas devoradores de carne. Al oír vuestras palabras, me ha invadido un gran asombro.
7.4.4
पुलस्त्यवंशादुद्भूता राक्षसा इति नः श्रुतम् ।
इदानीमन्यतश्चापि सम्भवः कीर्तितस्त्वया ॥ ७.४.४ ॥
Hemos oído que los rākṣasas nacieron del linaje de Pulastya; ahora vos habéis declarado también su origen por otra fuente.
7.4.5
रावणात्कुम्भकर्णाच्च प्रहस्ताद्विकटादपि ।
रावणस्य च पुत्रेभ्यः किं नु ते बलवत्तराः ॥ ७.४.५ ॥
¿Eran acaso más poderosos que Rāvaṇa, Kumbhakarṇa, Prahasta y Vikaṭa, e incluso que los hijos de Rāvaṇa?
7.4.6
क एषां पूर्वको ब्रह्मन्किन्नामा च बलोत्कटः ।
अपराधं च कं प्राप्य विष्णुना द्राविताः कथम् ॥ ७.४.६ ॥
Oh brahmán, ¿quién fue el primero de ellos, y cuál era el nombre del muy poderoso? ¿Por qué ofensa y cómo los expulsó Viṣṇu?
7.4.7
एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ ।
कुतूहलमिदं मह्यं नुद भानुर्यथा तमः ॥ ७.४.७ ॥
Oh tú, sin mancha, cuéntame todo esto en detalle. Como el sol disipa la oscuridad, disipa esta curiosidad mía.
7.4.8
राघवस्य वचः श्रुत्वा संस्कारालङ्कृतं शुभम् ।
ईषद्विस्मयमानस्तमगस्त्यः प्राह राघवम् ॥ ७.४.८ ॥
Habiendo oído las palabras refinadas y auspiciosas de Rāghava, Agastya, algo asombrado, habló a Rāghava.
7.4.9
प्रजापतिः पुरा सृष्ट्वा ह्यपः सलिलसम्भवः ।
तासां गोपायने सत्त्वानसृजत्पद्मसम्भवः ॥ ७.४.९ ॥
Antaño, Prajāpati, nacido del agua, habiendo creado las aguas, creó seres para protegerlas, siendo nacido del loto.
7.4.10
ते सत्त्वाः सत्त्वकर्तारं विनीतवदुपस्थिताः ।
किं कुर्म इति भाषन्तः क्षुत्पिपासाभयार्दिताः ॥ ७.४.१० ॥
Aquellos seres, afligidos por el hambre, la sed y el miedo, se acercaron humildemente al creador de los seres, diciendo: "¿Qué debemos hacer?"
7.4.11
प्रजापतिस्तु तान्याह सत्वानि प्रहसन्निव ।
आभाष्य वाचा यत्नेन रक्षध्वमिति मानदः ॥ ७.४.११ ॥
Pero Prajāpati, otorgador de honor, como sonriendo, habló a aquellos seres: "Protejáos con esfuerzo."
7.4.12
रक्षामेति च तत्रान्ये जक्षाम इति चापरे ।
भुक्षिताभुक्षितैरुक्तस्ततस्तानाह भूतकृत् ॥ ७.४.१२ ॥
Algunos de ellos dijeron: "Protegeremos", y otros: "Comeremos". Cuando los hambrientos y los no hambrientos hablaron así, el creador de los seres les habló.
7.4.13
रक्षामेति च यैरुक्तं राक्षसास्ते भवन्तु वः ।
जक्षाम इति यैरुक्तं यक्षा एव भवन्तु वः ॥ ७.४.१३ ॥
Quienes dijeron «protegeremos» serán vuestros rākṣasas; y quienes dijeron «comeremos» serán yakṣas.
7.4.14
तत्र हेतिः प्रहेतिश्च भ्रातरौ राक्षसाधिपौ ।
मधुकैटभसङ्काशौ बभूवतुररिन्दमौ ॥ ७.४.१४ ॥
Allí había dos hermanos, Hetí y Prahetí, señores de los rākṣasas, semejantes a Madhu y Kaiṭabha, domadores de enemigos.
7.4.15
प्रहेतिर्धार्मिकस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
हेतिर्दारक्रियार्थे तु परं यत्नमथाकरोत् ॥ ७.४.१५ ॥
Prahetí, siendo justo, se había retirado entonces al bosque de penitencia; pero Hetí hizo un gran esfuerzo para conseguir esposa.
7.4.16
स कालभगिनीं कन्यां भयां नाम भयावहाम् ।
उदावहदमेयात्मा स्वयमेव महामतिः ॥ ७.४.१६ ॥
Aquel de alma inmensa y gran mente tomó por sí mismo en matrimonio a la doncella Bhayā, hermana de Kāla, portadora de temor.
7.4.17
स तस्यां जनयामास हेती राक्षसपुङ्गवः ।
पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो विद्युत्केश इति श्रुतम् ॥ ७.४.१७ ॥
Aquel excelso entre los rākṣasas, Hetí, engendró en ella un hijo, el primero entre los que tienen hijos, conocido como Vidyutkeśa.
7.4.18
विद्युत्केशो हेतिपुत्रः स दीप्तार्कसमप्रभः ।
व्यवर्धत महातेजास्तोयमध्य इवाम्बुदः ॥ ७.४.१८ ॥
Vidyutkeśa, hijo de Hetí, de resplandor igual al sol ardiente, de gran esplendor, creció como una nube en medio del agua.
7.4.19
स यदा यौवनं भद्रमनुप्राप्तो निशाचरः ।
ततो दारक्रियां तस्य कर्तुं व्यवसितः पिता ॥ ७.४.१९ ॥
Cuando aquel nocturno alcanzó la juventud auspiciosa, su padre resolvió concertar su matrimonio.
7.4.20
सन्ध्यायास्तनयां सो ऽथ सन्ध्यातुल्यां प्रभावतः ।
वरयामास पुत्रार्थं हेती राक्षसपुङ्गवः ॥ ७.४.२० ॥
Entonces Heti, el mejor de los rākṣasas, pidió en matrimonio para su hijo a la hija de Sandhyā, igual a Sandhyā en esplendor.
7.4.21
अवश्यमेव दातव्या परस्मै सेति सन्ध्यया ।
चिन्तयित्वा सुता दत्ता विद्युत्केशाय राघव ॥ ७.४.२१ ॥
Reflexionando: 'Ciertamente debe ser dada a otro', Sandhyā entregó a su hija a Vidyutkeśa, oh Rāghava.
7.4.22
सन्ध्यायास्तनयां लब्ध्वा विद्युत्केशो निशाचरः ।
रमते स्म तया सार्धं पौलोम्या मघवानिव ॥ ७.४.२२ ॥
Habiendo obtenido la hija de Sandhyā, el nocturno Vidyutkeśa se regocijó con ella como Indra con Paulomī.
7.4.23
केनचित्त्वथ कालेन राम सालकटङ्कटा ।
विद्युत्केशाद्गर्भमाप घनराजिरिवार्णवात् ॥ ७.४.२३ ॥
Pero al cabo de cierto tiempo, oh Rāma, Sālakaṭaṅkaṭā concibió de Vidyutkeśa, como una hilera de nubes surge del océano.
7.4.24
ततः सा राक्षसी गर्भं घनगर्भसमप्रभम् ।
प्रसूता मन्दरं गत्वा गङ्गा गर्भमिवाग्निजम् ॥ ७.४.२४ ॥
Entonces aquella rākṣasī fue al monte Mandara y dio a luz al niño, radiante como el vientre de una nube, como Gaṅgā dio a luz al nacido del fuego.
7.4.25
समुत्सृज्य तु सा गर्भं विद्युत्केशरतार्थिनी ।
रेमे तु सार्धं पतिना विस्मृत्य सुतमात्मजम् ॥ ७.४.२५ ॥
Habiendo abandonado al niño, ella, deseosa de una belleza semejante al relámpago, se deleitó junto a su esposo, olvidando a su propio hijo.
7.4.26
उत्सृष्टस्तु तदा गर्भो घनशब्दसमस्वनः ।
तयोत्सृष्टः स तु शिशुः शरदर्कसमद्युतिः ।
निधायास्ये स्वयं मुष्टिं रुरोद शनकैस्तदा ॥ ७.४.२६ ॥
Entonces aquel embrión, cuya voz era como el estruendo de una nube de tormenta, fue abandonado por ella. El niño abandonado por ella, resplandeciente como el sol de otoño, se llevó el puño a la boca y empezó a llorar suavemente.
7.4.27
ततो वृषभमास्थाय पार्वत्या सहितः शिवः ।
वायुमार्गेण गच्छन्वै शुश्राव रुदितस्वनम् ॥ ७.४.२७ ॥
Entonces Śiva, montado en el toro y acompañado de Pārvatī, yendo por la senda del viento, oyó el sonido del llanto.
7.4.28
अपश्यदुमया सार्धं रुदन्तं राक्षसात्मजम् ।
कारुण्यभावात्पार्वत्या भवस्त्रिपुरसूदनः ॥ ७.४.२८ ॥
Junto a Umā vio al hijo del rākṣasa llorando. Por compasión hacia Pārvatī, Bhava, destructor de Tripura, lo contempló.
7.4.29
तं राक्षसात्मजं चक्रे मातुरेव वयःसमम् ।
अमरं चैव तं कृत्वा महादेवो ऽक्षरो ऽव्ययः ॥ ७.४.२९ ॥
Mahādeva, el imperecedero e inmutable, hizo al hijo del rākṣasa de la misma edad que su madre, y lo hizo inmortal.
7.4.30
पुरमाकाशगं प्रादात्पार्वत्याः प्रियकाम्यया ।
उमयापि वरो दत्तो राक्षसानां नृपात्मज ॥ ७.४.३० ॥
Por deseo de complacer a Pārvatī, les dio la ciudad que se mueve por el cielo. Y también Umā, oh príncipe, concedió un don a los rākṣasas.
7.4.31
सद्योपलब्धिर्गर्भस्य प्रसूतिः सद्य एव च ।
सद्य एव वयःप्राप्तिर्मातुरेव वयस्समम् ॥ ७.४.३१ ॥
La concepción llegaba de inmediato, y el parto también; al instante alcanzaban la misma edad que su madre.
7.4.32
ततः सुकेशो वरदानगर्वितः श्रियं प्रभोः प्राप्य हरस्य पार्श्वतः ।
चचार सर्वत्र महान्महामतिः खगं पुरं प्राप्य पुरन्दरो यथा ॥ ७.४.३२ ॥
Entonces Sukeśa, grande y de gran intelecto, orgulloso del don concedido, obtuvo esplendor junto al señor Hara y recorrió todas partes, como Purandara (Indra) que, habiendo obtenido una ciudad en el cielo, se desplaza por él.