Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.4.1
श्रुत्वागस्त्येरितं वाक्यं रामो विस्मयमागतः ।
कथमासीत्तु लङ्कायां सम्भवो रक्षसां पुरा ॥ ७.४.१ ॥
Als Rāma die Worte Agastyas hörte, ergriff ihn Verwunderung: Wie kam es einst in Laṅkā zur Entstehung der Rākṣasas?
7.4.2
ततः शिरः कम्पयित्वा त्रेताग्निसमविग्रहम् ।
तमगस्त्यं मुहुर्दृष्ट्वा स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.४.२ ॥
Dann schüttelte er den Kopf, blickte wiederholt auf Agastya, dessen Gestalt dem dreifachen Opferfeuer glich, und sprach lächelnd.
7.4.3
भगवन्पूर्वमप्येषा लङ्कासीत्पिशिताशिनाम् ।
श्रुत्वेदं भगवद्वाक्यं जातो मे विस्मयः परः ॥ ७.४.३ ॥
Ehrwürdiger, auch früher gehörte dieses Laṅkā den fleischfressenden Rākṣasas. Als ich eure Worte hörte, ergriff mich großes Staunen.
7.4.4
पुलस्त्यवंशादुद्भूता राक्षसा इति नः श्रुतम् ।
इदानीमन्यतश्चापि सम्भवः कीर्तितस्त्वया ॥ ७.४.४ ॥
Wir haben gehört, dass die Rākṣasas aus dem Geschlecht des Pulastya entsprangen; nun habt Ihr ihre Herkunft auch aus einer anderen Quelle dargelegt.
7.4.5
रावणात्कुम्भकर्णाच्च प्रहस्ताद्विकटादपि ।
रावणस्य च पुत्रेभ्यः किं नु ते बलवत्तराः ॥ ७.४.५ ॥
Waren sie etwa stärker als Rāvaṇa, Kumbhakarṇa, Prahasta und Vikaṭa, ja sogar stärker als Rāvaṇas Söhne?
7.4.6
क एषां पूर्वको ब्रह्मन्किन्नामा च बलोत्कटः ।
अपराधं च कं प्राप्य विष्णुना द्राविताः कथम् ॥ ७.४.६ ॥
O Brahmane, wer war der Erste unter ihnen, und wie hieß der Überaus Starke? Wegen welchen Vergehens und wie vertrieb Viṣṇu sie?
7.4.7
एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ ।
कुतूहलमिदं मह्यं नुद भानुर्यथा तमः ॥ ७.४.७ ॥
O Makelloser, erzähle mir all dies ausführlich. Wie die Sonne die Finsternis vertreibt, so vertreibe diese meine Neugier.
7.4.8
राघवस्य वचः श्रुत्वा संस्कारालङ्कृतं शुभम् ।
ईषद्विस्मयमानस्तमगस्त्यः प्राह राघवम् ॥ ७.४.८ ॥
Als er die gepflegten, verheißungsvollen Worte Rāghavas gehört hatte, sprach Agastya, etwas verwundert, zu Rāghava.
7.4.9
प्रजापतिः पुरा सृष्ट्वा ह्यपः सलिलसम्भवः ।
तासां गोपायने सत्त्वानसृजत्पद्मसम्भवः ॥ ७.४.९ ॥
Einst, als Prajāpati, aus dem Wasser geboren, die Gewässer erschaffen hatte, erschuf er, aus dem Lotus geboren, Wesen zu deren Hütung.
7.4.10
ते सत्त्वाः सत्त्वकर्तारं विनीतवदुपस्थिताः ।
किं कुर्म इति भाषन्तः क्षुत्पिपासाभयार्दिताः ॥ ७.४.१० ॥
Jene Wesen, von Hunger, Durst und Furcht geplagt, traten demütig vor den Schöpfer der Wesen und sprachen: "Was sollen wir tun?"
7.4.11
प्रजापतिस्तु तान्याह सत्वानि प्रहसन्निव ।
आभाष्य वाचा यत्नेन रक्षध्वमिति मानदः ॥ ७.४.११ ॥
Prajāpati aber, der Ehrenspender, sprach lächelnd zu jenen Wesen: "Schützt euch mit Mühe."
7.4.12
रक्षामेति च तत्रान्ये जक्षाम इति चापरे ।
भुक्षिताभुक्षितैरुक्तस्ततस्तानाह भूतकृत् ॥ ७.४.१२ ॥
Einige sagten: "Wir werden beschützen", andere: "Wir werden essen". Als die Hungrigen und die Nichthungrigen so gesprochen hatten, wandte sich der Schöpfer der Wesen an sie.
7.4.13
रक्षामेति च यैरुक्तं राक्षसास्ते भवन्तु वः ।
जक्षाम इति यैरुक्तं यक्षा एव भवन्तु वः ॥ ७.४.१३ ॥
Die gesagt haben »wir werden beschützen«, sollen eure Rākṣasas sein; und die gesagt haben »wir werden essen«, sollen Yakṣas sein.
7.4.14
तत्र हेतिः प्रहेतिश्च भ्रातरौ राक्षसाधिपौ ।
मधुकैटभसङ्काशौ बभूवतुररिन्दमौ ॥ ७.४.१४ ॥
Dort waren zwei Brüder, Heti und Praheti, Herren der Rākṣasas, Madhu und Kaiṭabha gleich, Bezwinger der Feinde.
7.4.15
प्रहेतिर्धार्मिकस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
हेतिर्दारक्रियार्थे तु परं यत्नमथाकरोत् ॥ ७.४.१५ ॥
Praheti, der Rechtschaffene, war damals in den Büßerwald gegangen; Heti aber bemühte sich sehr um eine Ehefrau.
7.4.16
स कालभगिनीं कन्यां भयां नाम भयावहाम् ।
उदावहदमेयात्मा स्वयमेव महामतिः ॥ ७.४.१६ ॥
Jener Mann von unermesslicher Seele und großem Geist nahm selbst die Jungfrau Bhayā, Kālas Schwester, die Furcht bringt, zur Ehe.
7.4.17
स तस्यां जनयामास हेती राक्षसपुङ्गवः ।
पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो विद्युत्केश इति श्रुतम् ॥ ७.४.१७ ॥
Dieser Beste der Rākṣasas, Heti, zeugte mit ihr einen Sohn, den vornehmsten unter den Söhnehabenden, bekannt als Vidyutkeśa.
7.4.18
विद्युत्केशो हेतिपुत्रः स दीप्तार्कसमप्रभः ।
व्यवर्धत महातेजास्तोयमध्य इवाम्बुदः ॥ ७.४.१८ ॥
Vidyutkeśa, Sohn des Heti, mit Glanz gleich der brennenden Sonne, von großer Pracht, wuchs wie eine Wolke inmitten der Wasser.
7.4.19
स यदा यौवनं भद्रमनुप्राप्तो निशाचरः ।
ततो दारक्रियां तस्य कर्तुं व्यवसितः पिता ॥ ७.४.१९ ॥
Als jener Nachtwandler die glückverheißende Jugend erreichte, beschloss sein Vater, seine Heirat zu veranlassen.
7.4.20
सन्ध्यायास्तनयां सो ऽथ सन्ध्यातुल्यां प्रभावतः ।
वरयामास पुत्रार्थं हेती राक्षसपुङ्गवः ॥ ७.४.२० ॥
Da warb Heti, der beste der Rākṣasas, um die Tochter Sandhyās, ebenbürtig an Glanz, für seinen Sohn um einen Sohn.
7.4.21
अवश्यमेव दातव्या परस्मै सेति सन्ध्यया ।
चिन्तयित्वा सुता दत्ता विद्युत्केशाय राघव ॥ ७.४.२१ ॥
Sie überlegte: »Sie muss gewiss einem anderen gegeben werden« — und so gab Sandhyā, o Rāghava, ihre Tochter dem Vidyutkeśa.
7.4.22
सन्ध्यायास्तनयां लब्ध्वा विद्युत्केशो निशाचरः ।
रमते स्म तया सार्धं पौलोम्या मघवानिव ॥ ७.४.२२ ॥
Nachdem der Nachtwandler Vidyutkeśa die Tochter Sandhyās erlangt hatte, freute er sich mit ihr, wie Indra sich mit Paulomī freut.
7.4.23
केनचित्त्वथ कालेन राम सालकटङ्कटा ।
विद्युत्केशाद्गर्भमाप घनराजिरिवार्णवात् ॥ ७.४.२३ ॥
Nach einiger Zeit aber, o Rāma, empfing Sālakaṭaṅkaṭā von Vidyutkeśa, wie eine Wolkenreihe aus dem Meer aufsteigt.
7.4.24
ततः सा राक्षसी गर्भं घनगर्भसमप्रभम् ।
प्रसूता मन्दरं गत्वा गङ्गा गर्भमिवाग्निजम् ॥ ७.४.२४ ॥
Da ging jene Rākṣasī zum Berg Mandara und gebar das Kind, strahlend wie der Schoß einer Wolke, so wie Gaṅgā den Feuergeborenen gebar.
7.4.25
समुत्सृज्य तु सा गर्भं विद्युत्केशरतार्थिनी ।
रेमे तु सार्धं पतिना विस्मृत्य सुतमात्मजम् ॥ ७.४.२५ ॥
Nachdem sie das Kind verlassen hatte, vergnügte sie sich, nach einer blitzgleichen Schönheit verlangend, mit ihrem Gatten und vergaß ihren eigenen Sohn.
7.4.26
उत्सृष्टस्तु तदा गर्भो घनशब्दसमस्वनः ।
तयोत्सृष्टः स तु शिशुः शरदर्कसमद्युतिः ।
निधायास्ये स्वयं मुष्टिं रुरोद शनकैस्तदा ॥ ७.४.२६ ॥
Da wurde der Embryo, dessen Stimme dem Donner einer Gewitterwolke glich, von ihr verlassen. Das von ihr verlassene Kind, strahlend wie die Herbstsonne, steckte seine Faust in den Mund und weinte leise.
7.4.27
ततो वृषभमास्थाय पार्वत्या सहितः शिवः ।
वायुमार्गेण गच्छन्वै शुश्राव रुदितस्वनम् ॥ ७.४.२७ ॥
Da hörte Śiva, auf dem Stier reitend und von Pārvatī begleitet, während er den Weg des Windes entlangfuhr, das Geräusch von Weinen.
7.4.28
अपश्यदुमया सार्धं रुदन्तं राक्षसात्मजम् ।
कारुण्यभावात्पार्वत्या भवस्त्रिपुरसूदनः ॥ ७.४.२८ ॥
Zusammen mit Umā sah er den weinenden Sohn des Rākṣasa. Aus Mitleid mit Pārvatī blickte Bhava, der Bezwinger von Tripura, auf ihn.
7.4.29
तं राक्षसात्मजं चक्रे मातुरेव वयःसमम् ।
अमरं चैव तं कृत्वा महादेवो ऽक्षरो ऽव्ययः ॥ ७.४.२९ ॥
Mahādeva, der Unvergängliche und Unwandelbare, machte den Sohn des Rākṣasa gleichaltrig mit seiner Mutter und machte ihn unsterblich.
7.4.30
पुरमाकाशगं प्रादात्पार्वत्याः प्रियकाम्यया ।
उमयापि वरो दत्तो राक्षसानां नृपात्मज ॥ ७.४.३० ॥
Aus dem Wunsch, Pārvatī zu gefallen, gab er die himmelziehende Stadt. Und auch Umā, o Prinz, gewährte den Rākṣasa eine Gunst.
7.4.31
सद्योपलब्धिर्गर्भस्य प्रसूतिः सद्य एव च ।
सद्य एव वयःप्राप्तिर्मातुरेव वयस्समम् ॥ ७.४.३१ ॥
Die Empfängnis geschah sogleich, und ebenso die Geburt; sogleich erreichten sie das Alter ihrer Mutter.
7.4.32
ततः सुकेशो वरदानगर्वितः श्रियं प्रभोः प्राप्य हरस्य पार्श्वतः ।
चचार सर्वत्र महान्महामतिः खगं पुरं प्राप्य पुरन्दरो यथा ॥ ७.४.३२ ॥
Da zog Sukeśa, groß und von großem Verstand, stolz auf die gewährte Gabe, den Glanz vom Herrn Hara empfangend überall umher, wie Purandara (Indra), der eine Stadt im Himmel erlangt hat und durch sie zieht.