വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.4.1
श्रुत्वागस्त्येरितं वाक्यं रामो विस्मयमागतः ।
कथमासीत्तु लङ्कायां सम्भवो रक्षसां पुरा ॥ ७.४.१ ॥
അഗസ്ത്യൻ പറഞ്ഞ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാമൻ വിസ്മയിച്ചു. പണ്ട് ലങ്കയിൽ രാക്ഷസരുടെ ഉത്ഭവം എങ്ങനെയായിരുന്നു?
7.4.2
ततः शिरः कम्पयित्वा त्रेताग्निसमविग्रहम् ।
तमगस्त्यं मुहुर्दृष्ट्वा स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.४.२ ॥
പിന്നെ ത്രേതാഗ്നിക്ക് തുല്യമായ ശരീരമുള്ള ആ അഗസ്ത്യനെ വീണ്ടും വീണ്ടും നോക്കി, തല കുലുക്കി, പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് (രാമൻ) പറഞ്ഞു.
7.4.3
भगवन्पूर्वमप्येषा लङ्कासीत्पिशिताशिनाम् ।
श्रुत्वेदं भगवद्वाक्यं जातो मे विस्मयः परः ॥ ७.४.३ ॥
ഭഗവാനേ! പണ്ടും ഈ ലങ്ക മാംസഭോജികളായ രാക്ഷസരുടേതായിരുന്നു. അങ്ങയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട് എനിക്ക് വലിയ വിസ്മയമുണ്ടായി.
7.4.4
पुलस्त्यवंशादुद्भूता राक्षसा इति नः श्रुतम् ।
इदानीमन्यतश्चापि सम्भवः कीर्तितस्त्वया ॥ ७.४.४ ॥
രാക്ഷസർ പുലസ്ത്യന്റെ വംശത്തിൽ നിന്ന് ഉണ്ടായവരെന്ന് ഞങ്ങൾ കേട്ടിട്ടുണ്ട്. ഇപ്പോൾ അങ്ങ് മറ്റൊരു ഉറവിടത്തിൽ നിന്നും അവരുടെ ഉത്ഭവം പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
7.4.5
रावणात्कुम्भकर्णाच्च प्रहस्ताद्विकटादपि ।
रावणस्य च पुत्रेभ्यः किं नु ते बलवत्तराः ॥ ७.४.५ ॥
അവർ രാവണനെക്കാളും കുംഭകർണനെക്കാളും പ്രഹസ്തനെക്കാളും വികടനെക്കാളും, രാവണന്റെ പുത്രന്മാരെക്കാളും കൂടുതൽ ശക്തരായിരുന്നോ?
7.4.6
क एषां पूर्वको ब्रह्मन्किन्नामा च बलोत्कटः ।
अपराधं च कं प्राप्य विष्णुना द्राविताः कथम् ॥ ७.४.६ ॥
ബ്രഹ്മൻ! അവരിൽ ആദ്യൻ ആരായിരുന്നു, അത്യന്തം ശക്തനായവന്റെ പേരെന്ത്? ഏതു കുറ്റം മൂലം വിഷ്ണു അവരെ എങ്ങനെ ഓടിച്ചു?
7.4.7
एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ ।
कुतूहलमिदं मह्यं नुद भानुर्यथा तमः ॥ ७.४.७ ॥
പാപരഹിതനായവനേ, ഇതെല്ലാം വിസ്തരിച്ച് എന്നോട് പറഞ്ഞാലും. സൂര്യൻ ഇരുട്ടിനെ നീക്കുന്നതുപോലെ എന്റെ ഈ കൗതുകം നീക്കിയാലും.
7.4.8
राघवस्य वचः श्रुत्वा संस्कारालङ्कृतं शुभम् ।
ईषद्विस्मयमानस्तमगस्त्यः प्राह राघवम् ॥ ७.४.८ ॥
രാഘവന്റെ സംസ്കാരസമ്പന്നവും ശുഭവുമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അല്പം വിസ്മയിച്ച അഗസ്ത്യൻ രാഘവനോട് പറഞ്ഞു.
7.4.9
प्रजापतिः पुरा सृष्ट्वा ह्यपः सलिलसम्भवः ।
तासां गोपायने सत्त्वानसृजत्पद्मसम्भवः ॥ ७.४.९ ॥
മുൻപ് ജലത്തെ സൃഷ്ടിച്ച പ്രജാപതി, അവയെ സംരക്ഷിക്കാൻ താമരയിൽ ജനിച്ചവനായി ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചു.
7.4.10
ते सत्त्वाः सत्त्वकर्तारं विनीतवदुपस्थिताः ।
किं कुर्म इति भाषन्तः क्षुत्पिपासाभयार्दिताः ॥ ७.४.१० ॥
വിശപ്പും ദാഹവും ഭയവും പീഡിപ്പിച്ച ആ ജീവികൾ വിനീതരായി ജീവികളുടെ സ്രഷ്ടാവിന്റെ അടുത്തെത്തി, "ഞങ്ങൾ എന്ത് ചെയ്യണം?" എന്ന് ചോദിച്ചു.
7.4.11
प्रजापतिस्तु तान्याह सत्वानि प्रहसन्निव ।
आभाष्य वाचा यत्नेन रक्षध्वमिति मानदः ॥ ७.४.११ ॥
മാനം നൽകുന്ന പ്രജാപതി ചിരിക്കുന്നതുപോലെ ആ ജീവികളോട്, "യത്നത്തോടെ സംരക്ഷിച്ചുകൊള്ളുവിൻ" എന്ന് പറഞ്ഞു.
7.4.12
रक्षामेति च तत्रान्ये जक्षाम इति चापरे ।
भुक्षिताभुक्षितैरुक्तस्ततस्तानाह भूतकृत् ॥ ७.४.१२ ॥
അവരിൽ ചിലർ "ഞങ്ങൾ സംരക്ഷിക്കും" എന്നും, മറ്റു ചിലർ "ഞങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കും" എന്നും പറഞ്ഞു. വിശന്നവരും വിശക്കാത്തവരും അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ജീവികളെ സൃഷ്ടിച്ചവൻ അവരോട് പറഞ്ഞു.
7.4.13
रक्षामेति च यैरुक्तं राक्षसास्ते भवन्तु वः ।
जक्षाम इति यैरुक्तं यक्षा एव भवन्तु वः ॥ ७.४.१३ ॥
'സംരക്ഷിക്കാം' എന്ന് പറഞ്ഞവർ നിങ്ങളുടെ രാക്ഷസന്മാരാകട്ടെ; 'ഭക്ഷിക്കാം' എന്ന് പറഞ്ഞവർ യക്ഷന്മാരായിത്തന്നെ ഇരിക്കട്ടെ.
7.4.14
तत्र हेतिः प्रहेतिश्च भ्रातरौ राक्षसाधिपौ ।
मधुकैटभसङ्काशौ बभूवतुररिन्दमौ ॥ ७.४.१४ ॥
അവിടെ ഹേതിയും പ്രഹേതിയുമെന്ന രണ്ടു സഹോദരന്മാർ, രാക്ഷസാധിപന്മാർ, മധുവിനും കൈടഭനും തുല്യരായി, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്നവരായി ഉണ്ടായി.
7.4.15
प्रहेतिर्धार्मिकस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
हेतिर्दारक्रियार्थे तु परं यत्नमथाकरोत् ॥ ७.४.१५ ॥
പ്രഹേതി ധാർമികനായിരുന്നു; അപ്പോൾ തപോവനത്തിൽ പോയിരുന്നു. എന്നാൽ ഹേതി വിവാഹത്തിനായി വലിയ പരിശ്രമം ചെയ്തു.
7.4.16
स कालभगिनीं कन्यां भयां नाम भयावहाम् ।
उदावहदमेयात्मा स्वयमेव महामतिः ॥ ७.४.१६ ॥
ആ അളവറ്റ ആത്മാവും മഹാബുദ്ധിയുമുള്ളവൻ കാലന്റെ സഹോദരിയും ഭയം ഉണ്ടാക്കുന്നവളുമായ ഭയ എന്ന കന്യകയെ സ്വയം വിവാഹം കഴിച്ചു.
7.4.17
स तस्यां जनयामास हेती राक्षसपुङ्गवः ।
पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो विद्युत्केश इति श्रुतम् ॥ ७.४.१७ ॥
ആ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠൻ ഹേതി അവളിൽ ഒരു പുത്രനെ ജനിപ്പിച്ചു; പുത്രവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ അവൻ വിദ്യുത്കേശൻ എന്ന് പ്രസിദ്ധനായി.
7.4.18
विद्युत्केशो हेतिपुत्रः स दीप्तार्कसमप्रभः ।
व्यवर्धत महातेजास्तोयमध्य इवाम्बुदः ॥ ७.४.१८ ॥
ഹേതിയുടെ പുത്രനായ വിദ്യുത്കേശൻ, ജ്വലിക്കുന്ന സൂര്യനു തുല്യമായ പ്രഭയോടെ, മഹാതേജസ്വിയായി, ജലമധ്യത്തിലെ മേഘംപോലെ വളർന്നു.
7.4.19
स यदा यौवनं भद्रमनुप्राप्तो निशाचरः ।
ततो दारक्रियां तस्य कर्तुं व्यवसितः पिता ॥ ७.४.१९ ॥
ആ രാത്രിചരൻ ശുഭകരമായ യൗവനം പ്രാപിച്ചപ്പോൾ, അവന്റെ പിതാവ് അവന്റെ വിവാഹം നടത്താൻ തീരുമാനിച്ചു.
7.4.20
सन्ध्यायास्तनयां सो ऽथ सन्ध्यातुल्यां प्रभावतः ।
वरयामास पुत्रार्थं हेती राक्षसपुङ्गवः ॥ ७.४.२० ॥
പിന്നെ രാക്ഷസശ്രേഷ്ഠനായ ഹേതി, പുത്രനുവേണ്ടി സന്ധ്യയ്ക്കു തുല്യ പ്രഭയുള്ള സന്ധ്യയുടെ പുത്രിയെ വിവാഹം ചോദിച്ചു.
7.4.21
अवश्यमेव दातव्या परस्मै सेति सन्ध्यया ।
चिन्तयित्वा सुता दत्ता विद्युत्केशाय राघव ॥ ७.४.२१ ॥
'അവളെ തീർച്ചയായും മറ്റൊരാൾക്കു നൽകണം' എന്നു ചിന്തിച്ച് സന്ധ്യ, ഹേ രാഘവാ, ആ പുത്രിയെ വിദ്യുത്കേശനു നൽകി.
7.4.22
सन्ध्यायास्तनयां लब्ध्वा विद्युत्केशो निशाचरः ।
रमते स्म तया सार्धं पौलोम्या मघवानिव ॥ ७.४.२२ ॥
സന്ധ്യയുടെ പുത്രിയെ ലഭിച്ച രാത്രിചരനായ വിദ്യുത്കേശൻ, പൗലോമിയോടൊപ്പം ഇന്ദ്രൻ എന്നപോലെ അവളോടൊപ്പം രമിച്ചു.
7.4.23
केनचित्त्वथ कालेन राम सालकटङ्कटा ।
विद्युत्केशाद्गर्भमाप घनराजिरिवार्णवात् ॥ ७.४.२३ ॥
ഹേ രാമാ, കുറച്ചുകാലത്തിനുശേഷം സാലകടങ്കടയ്ക്ക് വിദ്യുത്കേശനിൽനിന്ന് ഗർഭം ലഭിച്ചു, സമുദ്രത്തിൽനിന്ന് മേഘനിര ഉയരുന്നതുപോലെ.
7.4.24
ततः सा राक्षसी गर्भं घनगर्भसमप्रभम् ।
प्रसूता मन्दरं गत्वा गङ्गा गर्भमिवाग्निजम् ॥ ७.४.२४ ॥
അപ്പോൾ ആ രാക്ഷസി, മേഘഗർഭത്തിനു തുല്യം പ്രഭയുള്ള ഗർഭം, മന്ദരപർവതത്തിലേക്കു പോയി പ്രസവിച്ചു, ഗംഗ അഗ്നിജനെ പ്രസവിച്ചതുപോലെ.
7.4.25
समुत्सृज्य तु सा गर्भं विद्युत्केशरतार्थिनी ।
रेमे तु सार्धं पतिना विस्मृत्य सुतमात्मजम् ॥ ७.४.२५ ॥
അവൾ ഗർഭത്തെ ഉപേക്ഷിച്ച്, മിന്നൽപ്പിണരുപോലെയുള്ള സൗന്ദര്യം ആഗ്രഹിച്ച്, ഭർത്താവിനോടൊപ്പം രമിച്ചു; സ്വന്തം മകനെത്തന്നെ മറന്നുകളഞ്ഞു.
7.4.26
उत्सृष्टस्तु तदा गर्भो घनशब्दसमस्वनः ।
तयोत्सृष्टः स तु शिशुः शरदर्कसमद्युतिः ।
निधायास्ये स्वयं मुष्टिं रुरोद शनकैस्तदा ॥ ७.४.२६ ॥
അപ്പോൾ മേഘഗർജനസമാനമായ ശബ്ദമുള്ള ഗർഭം അവൾ ഉപേക്ഷിച്ചു. അവളാൽ ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ആ ശിശു ശരത്കാലസൂര്യനെപ്പോലെ തേജസ്വിയായിരുന്നു; മുഷ്ടി വായിൽ വെച്ച് മെല്ലെ കരഞ്ഞു.
7.4.27
ततो वृषभमास्थाय पार्वत्या सहितः शिवः ।
वायुमार्गेण गच्छन्वै शुश्राव रुदितस्वनम् ॥ ७.४.२७ ॥
അപ്പോൾ ശിവൻ നന്ദിയിൽ കയറി പാർവതിയോടൊപ്പം വായുമാർഗത്തിലൂടെ പോകുമ്പോൾ കരച്ചിലിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടു.
7.4.28
अपश्यदुमया सार्धं रुदन्तं राक्षसात्मजम् ।
कारुण्यभावात्पार्वत्या भवस्त्रिपुरसूदनः ॥ ७.४.२८ ॥
ഉമയോടൊപ്പം കരയുന്ന രാക്ഷസപുത്രനെ അവൻ കണ്ടു. പാർവതിയുടെ കാരുണ്യഭാവത്താൽ ത്രിപുരസൂദനനായ ഭവൻ അവനെ കണ്ടു.
7.4.29
तं राक्षसात्मजं चक्रे मातुरेव वयःसमम् ।
अमरं चैव तं कृत्वा महादेवो ऽक्षरो ऽव्ययः ॥ ७.४.२९ ॥
അക്ഷരനും അവ്യയനുമായ മഹാദേവൻ ആ രാക്ഷസപുത്രനെ അമ്മയുടെ പ്രായത്തിലുള്ളവനാക്കി, അവനെ അമരനാക്കി.
7.4.30
पुरमाकाशगं प्रादात्पार्वत्याः प्रियकाम्यया ।
उमयापि वरो दत्तो राक्षसानां नृपात्मज ॥ ७.४.३० ॥
പാർവതിയെ പ്രീതിപ്പെടുത്താനുള്ള ആഗ്രഹത്താൽ അവൻ ആകാശത്ത് സഞ്ചരിക്കുന്ന നഗരം നൽകി. രാജകുമാരാ, ഉമയും രാക്ഷസർക്ക് വരം നൽകി.
7.4.31
सद्योपलब्धिर्गर्भस्य प्रसूतिः सद्य एव च ।
सद्य एव वयःप्राप्तिर्मातुरेव वयस्समम् ॥ ७.४.३१ ॥
ഗർഭം ഉടൻ തന്നെ ഉണ്ടാകുമായിരുന്നു, പ്രസവവും ഉടൻ തന്നെ. ജനിച്ച ഉടനെ അവർ മാതാവിനൊപ്പമുള്ള പ്രായം പ്രാപിച്ചിരുന്നു.
7.4.32
ततः सुकेशो वरदानगर्वितः श्रियं प्रभोः प्राप्य हरस्य पार्श्वतः ।
चचार सर्वत्र महान्महामतिः खगं पुरं प्राप्य पुरन्दरो यथा ॥ ७.४.३२ ॥
പിന്നീട് വരദാനത്താൽ അഹങ്കരിച്ച മഹാമതിയായ സുകേശൻ, പ്രഭുവായ ഹരന്റെ സമീപത്തുനിന്ന് ഐശ്വര്യം നേടി, ആകാശത്ത് നഗരം ലഭിച്ച പുരന്ദരനെപ്പോലെ എല്ലായിടത്തും സഞ്ചരിച്ചു.