รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.4.1
श्रुत्वागस्त्येरितं वाक्यं रामो विस्मयमागतः ।
कथमासीत्तु लङ्कायां सम्भवो रक्षसां पुरा ॥ ७.४.१ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำที่พระอคัสตย์กล่าว พระรามก็เกิดความอัศจรรย์ใจ ว่าในกาลก่อนกำเนิดของพวกรากษสเกิดขึ้นในลงกาได้อย่างไร
7.4.2
ततः शिरः कम्पयित्वा त्रेताग्निसमविग्रहम् ।
तमगस्त्यं मुहुर्दृष्ट्वा स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.४.२ ॥
แล้วพระรามสั่นศีรษะ มองพระอคัสตย์ซ้ำแล้วซ้ำอีก ผู้มีร่างกายดุจไฟบูชาทั้งสาม แล้วจึงตรัสด้วยรอยยิ้ม
7.4.3
भगवन्पूर्वमप्येषा लङ्कासीत्पिशिताशिनाम् ।
श्रुत्वेदं भगवद्वाक्यं जातो मे विस्मयः परः ॥ ७.४.३ ॥
ข้าแต่ท่านผู้เจริญ แต่ก่อนลงกานี้ก็เป็นของพวกรากษสผู้กินเนื้อมิใช่หรือ เมื่อได้ฟังถ้อยคำของท่าน ข้าพเจ้าก็เกิดความอัศจรรย์ใจยิ่งนัก
7.4.4
पुलस्त्यवंशादुद्भूता राक्षसा इति नः श्रुतम् ।
इदानीमन्यतश्चापि सम्भवः कीर्तितस्त्वया ॥ ७.४.४ ॥
เราได้ยินมาว่า พวกรากษสเกิดจากวงศ์ของพระปุลัสตยะ บัดนี้ท่านยังกล่าวถึงกำเนิดของพวกเขาจากแหล่งอื่นอีกด้วย
7.4.5
रावणात्कुम्भकर्णाच्च प्रहस्ताद्विकटादपि ।
रावणस्य च पुत्रेभ्यः किं नु ते बलवत्तराः ॥ ७.४.५ ॥
พวกเขาแข็งแรงยิ่งกว่าท้าวราวณะ กุมภกรรณ ประหัสตะ และวิกฏะ หรือแม้แต่บรรดาโอรสของท้าวราวณะหรือ
7.4.6
क एषां पूर्वको ब्रह्मन्किन्नामा च बलोत्कटः ।
अपराधं च कं प्राप्य विष्णुना द्राविताः कथम् ॥ ७.४.६ ॥
ข้าแต่พราหมณ์ ใครเป็นผู้แรกในพวกเขา และผู้มีกำลังมหาศาลนามว่าอะไร เพราะความผิดอันใด พระวิษณุจึงขับไล่พวกเขาไปได้อย่างไร
7.4.7
एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ ।
कुतूहलमिदं मह्यं नुद भानुर्यथा तमः ॥ ७.४.७ ॥
ข้าแต่ท่านผู้ปราศจากมลทิน ขอท่านเล่าเรื่องทั้งหมดนี้โดยพิสดารแก่ข้าพเจ้าด้วยเถิด ขอท่านขจัดความอยากรู้ของข้าพเจ้านี้ดุจดวงอาทิตย์ขจัดความมืด
7.4.8
राघवस्य वचः श्रुत्वा संस्कारालङ्कृतं शुभम् ।
ईषद्विस्मयमानस्तमगस्त्यः प्राह राघवम् ॥ ७.४.८ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำอันงดงามและเป็นมงคลของพระราฆพ พระอคัสตย์ซึ่งประหลาดใจเล็กน้อยจึงกล่าวกับพระราฆพ
7.4.9
प्रजापतिः पुरा सृष्ट्वा ह्यपः सलिलसम्भवः ।
तासां गोपायने सत्त्वानसृजत्पद्मसम्भवः ॥ ७.४.९ ॥
ในกาลก่อน พระปชาบดีผู้เกิดจากน้ำ เมื่อสร้างน้ำแล้ว ก็สร้างสัตว์ทั้งหลายขึ้นเพื่อคุ้มครองน้ำนั้น พระองค์ผู้ประสูติจากดอกบัวเป็นผู้สร้างสัตว์เหล่านั้น
7.4.10
ते सत्त्वाः सत्त्वकर्तारं विनीतवदुपस्थिताः ।
किं कुर्म इति भाषन्तः क्षुत्पिपासाभयार्दिताः ॥ ७.४.१० ॥
สัตว์เหล่านั้นถูกความหิว ความกระหาย และความกลัวเบียดเบียน จึงเข้าไปหาผู้สร้างสัตว์ด้วยความนอบน้อม กล่าวว่า "พวกข้าพเจ้าจะทำอย่างไรดี"
7.4.11
प्रजापतिस्तु तान्याह सत्वानि प्रहसन्निव ।
आभाष्य वाचा यत्नेन रक्षध्वमिति मानदः ॥ ७.४.११ ॥
ส่วนพระปชาบดีผู้ประทานเกียรติ ทรงยิ้มดุจจะหัวเราะ ตรัสกับสัตว์เหล่านั้นด้วยวาจาว่า "จงพยายามคุ้มครองตนเองเถิด"
7.4.12
रक्षामेति च तत्रान्ये जक्षाम इति चापरे ।
भुक्षिताभुक्षितैरुक्तस्ततस्तानाह भूतकृत् ॥ ७.४.१२ ॥
สัตว์บางพวกกล่าวว่า "เราจะคุ้มครอง" อีกพวกหนึ่งกล่าวว่า "เราจะกิน" เมื่อสัตว์ที่หิวและไม่หิวกล่าวดังนั้นแล้ว ผู้สร้างสัตว์จึงตรัสแก่พวกเขา
7.4.13
रक्षामेति च यैरुक्तं राक्षसास्ते भवन्तु वः ।
जक्षाम इति यैरुक्तं यक्षा एव भवन्तु वः ॥ ७.४.१३ ॥
พวกที่กล่าวว่า "เราจะคุ้มครอง" จงเป็นรากษสของท่านทั้งหลายเถิด ส่วนพวกที่กล่าวว่า "เราจะกิน" จงเป็นยักษ์ของท่านทั้งหลายเถิด
7.4.14
तत्र हेतिः प्रहेतिश्च भ्रातरौ राक्षसाधिपौ ।
मधुकैटभसङ्काशौ बभूवतुररिन्दमौ ॥ ७.४.१४ ॥
ที่นั่นมีพี่น้องสองคนคือเหติและประเหติ เป็นใหญ่แห่งรากษส เปรียบดุจมธุและไกฏภ เป็นผู้ปราบศัตรู
7.4.15
प्रहेतिर्धार्मिकस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
हेतिर्दारक्रियार्थे तु परं यत्नमथाकरोत् ॥ ७.४.१५ ॥
ประเหติผู้เป็นธรรมิกะขณะนั้นได้ไปยังป่าตบะแล้ว ส่วนเหติได้พยายามอย่างยิ่งเพื่อการหาภรรยา
7.4.16
स कालभगिनीं कन्यां भयां नाम भयावहाम् ।
उदावहदमेयात्मा स्वयमेव महामतिः ॥ ७.४.१६ ॥
ผู้มีจิตไม่อาจวัดได้และมีปัญญายิ่งนั้น ได้สมรสกับหญิงสาวนามว่าภยา น้องสาวของกาล ผู้นำความหวาดกลัวมาให้ ด้วยตนเอง
7.4.17
स तस्यां जनयामास हेती राक्षसपुङ्गवः ।
पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो विद्युत्केश इति श्रुतम् ॥ ७.४.१७ ॥
รากษสผู้ประเสริฐที่สุดคือเหติ ได้ให้กำเนิดบุตรแก่นางนั้น ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ผู้มีบุตร นามว่าวิทยุตเกศ
7.4.18
विद्युत्केशो हेतिपुत्रः स दीप्तार्कसमप्रभः ।
व्यवर्धत महातेजास्तोयमध्य इवाम्बुदः ॥ ७.४.१८ ॥
วิทยุตเกศ โอรสของเหติ มีรัศมีเท่าดวงอาทิตย์ที่กำลังลุกโชน มีเดชมาก เติบโตขึ้นดุจเมฆกลางห้วงน้ำ
7.4.19
स यदा यौवनं भद्रमनुप्राप्तो निशाचरः ।
ततो दारक्रियां तस्य कर्तुं व्यवसितः पिता ॥ ७.४.१९ ॥
เมื่อรากษสผู้เที่ยวไปในราตรีนั้นบรรลุวัยหนุ่มอันเป็นมงคลแล้ว บิดาของเขาก็ตั้งใจจะจัดการสมรสให้
7.4.20
सन्ध्यायास्तनयां सो ऽथ सन्ध्यातुल्यां प्रभावतः ।
वरयामास पुत्रार्थं हेती राक्षसपुङ्गवः ॥ ७.४.२० ॥
แล้วเหติ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่รากษส ได้ขอธิดาของสันธยา ผู้เสมอด้วยสันธยาในความรุ่งเรือง เพื่อให้มีบุตร
7.4.21
अवश्यमेव दातव्या परस्मै सेति सन्ध्यया ।
चिन्तयित्वा सुता दत्ता विद्युत्केशाय राघव ॥ ७.४.२१ ॥
สนธยาคิดแล้วว่า ต้องยกลูกสาวให้แก่ผู้อื่นแน่นอน จึงยกธิดาให้แก่วิทยุตเกศ ราฆวะเอ๋ย
7.4.22
सन्ध्यायास्तनयां लब्ध्वा विद्युत्केशो निशाचरः ।
रमते स्म तया सार्धं पौलोम्या मघवानिव ॥ ७.४.२२ ॥
เมื่อได้ธิดาของสนธยาแล้ว วิทยุตเกศผู้ท่องราตรี ก็ยินดีอยู่กับนาง ดุจพระอินทร์ยินดีอยู่กับเปาโลมี
7.4.23
केनचित्त्वथ कालेन राम सालकटङ्कटा ।
विद्युत्केशाद्गर्भमाप घनराजिरिवार्णवात् ॥ ७.४.२३ ॥
ต่อมาในกาลหนึ่ง พระราม นางสาลกฏังกฏาได้ตั้งครรภ์กับวิทยุตเกศ ดุจแถวเมฆผุดขึ้นจากมหาสมุทร
7.4.24
ततः सा राक्षसी गर्भं घनगर्भसमप्रभम् ।
प्रसूता मन्दरं गत्वा गङ्गा गर्भमिवाग्निजम् ॥ ७.४.२४ ॥
ครั้นนั้น นางรากษสีนั้นไปยังภูเขามันทระ แล้วคลอดบุตรผู้มีรัศมีดุจครรภ์เมฆ ดุจคงคาคลอดบุตรผู้เกิดจากไฟ
7.4.25
समुत्सृज्य तु सा गर्भं विद्युत्केशरतार्थिनी ।
रेमे तु सार्धं पतिना विस्मृत्य सुतमात्मजम् ॥ ७.४.२५ ॥
นางละทิ้งครรภ์นั้นไว้ ปรารถนาความงามดุจสายฟ้า ยินดีอยู่กับสามี ลืมบุตรของตนเสียสิ้น
7.4.26
उत्सृष्टस्तु तदा गर्भो घनशब्दसमस्वनः ।
तयोत्सृष्टः स तु शिशुः शरदर्कसमद्युतिः ।
निधायास्ये स्वयं मुष्टिं रुरोद शनकैस्तदा ॥ ७.४.२६ ॥
ครรภ์นั้นที่ถูกทอดทิ้ง มีเสียงดุจเสียงเมฆฟ้าคะนอง เมื่อถูกนางทอดทิ้ง ทารกนั้นมีรัศมีดุจพระอาทิตย์ฤดูสารท จึงกำหมัดใส่ปาก แล้วค่อย ๆ ร้องไห้
7.4.27
ततो वृषभमास्थाय पार्वत्या सहितः शिवः ।
वायुमार्गेण गच्छन्वै शुश्राव रुदितस्वनम् ॥ ७.४.२७ ॥
ครั้นนั้น พระศิวะขึ้นทรงโคตัวผู้ พร้อมด้วยพระปารวตี เสด็จไปตามทางลม ได้ยินเสียงร้องไห้
7.4.28
अपश्यदुमया सार्धं रुदन्तं राक्षसात्मजम् ।
कारुण्यभावात्पार्वत्या भवस्त्रिपुरसूदनः ॥ ७.४.२८ ॥
พระองค์ทอดพระเนตรเห็นบุตรของรากษสกำลังร้องไห้ พร้อมด้วยอุมา ด้วยความเมตตาของพระปารวตี พระภวะผู้สังหารตริปุระจึงทรงเหลียวมอง
7.4.29
तं राक्षसात्मजं चक्रे मातुरेव वयःसमम् ।
अमरं चैव तं कृत्वा महादेवो ऽक्षरो ऽव्ययः ॥ ७.४.२९ ॥
พระมหาเทพผู้ไม่เสื่อมสลายและไม่คร่ำคร่า ทรงทำให้บุตรของรากษสนั้นมีวัยเท่ากับมารดา และทรงทำให้เขาเป็นอมตะ
7.4.30
पुरमाकाशगं प्रादात्पार्वत्याः प्रियकाम्यया ।
उमयापि वरो दत्तो राक्षसानां नृपात्मज ॥ ७.४.३० ॥
ด้วยความปรารถนาจะทรงให้พระปารวตีพอพระทัย พระองค์จึงพระราชทานนครที่เหาะไปในอากาศ ข้าแต่เจ้าชาย อุมาก็ประทานพรแก่รากษสทั้งหลายเช่นกัน
7.4.31
सद्योपलब्धिर्गर्भस्य प्रसूतिः सद्य एव च ।
सद्य एव वयःप्राप्तिर्मातुरेव वयस्समम् ॥ ७.४.३१ ॥
ครรภ์ได้รับการรู้ทันที การคลอดก็เกิดทันที และทารกก็มีวัยถึงเท่ามารดาทันที
7.4.32
ततः सुकेशो वरदानगर्वितः श्रियं प्रभोः प्राप्य हरस्य पार्श्वतः ।
चचार सर्वत्र महान्महामतिः खगं पुरं प्राप्य पुरन्दरो यथा ॥ ७.४.३२ ॥
ครั้นนั้น สุเกศผู้ยิ่งใหญ่และมีปัญญายิ่ง เกิดความทะนงด้วยพรที่ได้รับ ได้รับความรุ่งเรืองจากข้างพระหระผู้เป็นเจ้า แล้วท่องเที่ยวไปทุกหนทุกแห่ง ดุจปุรันทระ (พระอินทร์) ที่ได้นครในอากาศแล้วท่องเที่ยวไป