Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.4
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.4.1
श्रुत्वागस्त्येरितं वाक्यं रामो विस्मयमागतः ।
कथमासीत्तु लङ्कायां सम्भवो रक्षसां पुरा ॥ ७.४.१ ॥
Ao ouvir as palavras proferidas por Agastya, Rāma encheu-se de espanto: como surgiu outrora em Laṅkā a origem dos rākṣasas?
7.4.2
ततः शिरः कम्पयित्वा त्रेताग्निसमविग्रहम् ।
तमगस्त्यं मुहुर्दृष्ट्वा स्मयमानो ऽभ्यभाषत ॥ ७.४.२ ॥
Então, balançando a cabeça e olhando repetidamente para Agastya, cujo corpo era como o fogo tríplice do sacrifício, Rāma falou sorrindo.
7.4.3
भगवन्पूर्वमप्येषा लङ्कासीत्पिशिताशिनाम् ।
श्रुत्वेदं भगवद्वाक्यं जातो मे विस्मयः परः ॥ ७.४.३ ॥
Venerável, outrora também esta Laṅkā pertenceu aos rākṣasas comedores de carne. Ao ouvir vossas palavras, invadiu-me grande espanto.
7.4.4
पुलस्त्यवंशादुद्भूता राक्षसा इति नः श्रुतम् ।
इदानीमन्यतश्चापि सम्भवः कीर्तितस्त्वया ॥ ७.४.४ ॥
Ouvimos dizer que os rākṣasas surgiram da linhagem de Pulastya; agora declarastes também a origem deles a partir de outra fonte.
7.4.5
रावणात्कुम्भकर्णाच्च प्रहस्ताद्विकटादपि ।
रावणस्य च पुत्रेभ्यः किं नु ते बलवत्तराः ॥ ७.४.५ ॥
Seriam eles mais poderosos do que Rāvaṇa, Kumbhakarṇa, Prahasta e Vikaṭa, e até mesmo do que os filhos de Rāvaṇa?
7.4.6
क एषां पूर्वको ब्रह्मन्किन्नामा च बलोत्कटः ।
अपराधं च कं प्राप्य विष्णुना द्राविताः कथम् ॥ ७.४.६ ॥
Ó brâmane, quem foi o primeiro deles, e qual era o nome do extremamente poderoso? Por qual ofensa e como Viṣṇu os expulsou?
7.4.7
एतद्विस्तरतः सर्वं कथयस्व ममानघ ।
कुतूहलमिदं मह्यं नुद भानुर्यथा तमः ॥ ७.४.७ ॥
Ó tu, sem mácula, conta-me tudo isto em detalhe. Como o sol dissipa as trevas, dissipa esta minha curiosidade.
7.4.8
राघवस्य वचः श्रुत्वा संस्कारालङ्कृतं शुभम् ।
ईषद्विस्मयमानस्तमगस्त्यः प्राह राघवम् ॥ ७.४.८ ॥
Tendo ouvido as palavras refinadas e auspiciosas de Rāghava, Agastya, um tanto admirado, falou a Rāghava.
7.4.9
प्रजापतिः पुरा सृष्ट्वा ह्यपः सलिलसम्भवः ।
तासां गोपायने सत्त्वानसृजत्पद्मसम्भवः ॥ ७.४.९ ॥
Outrora, Prajāpati, nascido das águas, tendo criado as águas, criou seres para guardá-las, nascido do lótus.
7.4.10
ते सत्त्वाः सत्त्वकर्तारं विनीतवदुपस्थिताः ।
किं कुर्म इति भाषन्तः क्षुत्पिपासाभयार्दिताः ॥ ७.४.१० ॥
Aqueles seres, afligidos pela fome, pela sede e pelo medo, aproximaram-se humildemente do criador dos seres, dizendo: "O que devemos fazer?"
7.4.11
प्रजापतिस्तु तान्याह सत्वानि प्रहसन्निव ।
आभाष्य वाचा यत्नेन रक्षध्वमिति मानदः ॥ ७.४.११ ॥
Mas Prajāpati, o doador de honra, como que sorrindo, falou àqueles seres: "Protegei-vos com esforço."
7.4.12
रक्षामेति च तत्रान्ये जक्षाम इति चापरे ।
भुक्षिताभुक्षितैरुक्तस्ततस्तानाह भूतकृत् ॥ ७.४.१२ ॥
Alguns deles disseram: "Protegeremos", e outros: "Comeremos". Quando os famintos e os não famintos assim falaram, o criador dos seres dirigiu-se a eles.
7.4.13
रक्षामेति च यैरुक्तं राक्षसास्ते भवन्तु वः ।
जक्षाम इति यैरुक्तं यक्षा एव भवन्तु वः ॥ ७.४.१३ ॥
Os que disseram «protegeremos» serão vossos rākṣasas; e os que disseram «comeremos» serão yakṣas.
7.4.14
तत्र हेतिः प्रहेतिश्च भ्रातरौ राक्षसाधिपौ ।
मधुकैटभसङ्काशौ बभूवतुररिन्दमौ ॥ ७.४.१४ ॥
Ali havia dois irmãos, Hetí e Prahetí, senhores dos rākṣasas, semelhantes a Madhu e Kaiṭabha, subjugadores de inimigos.
7.4.15
प्रहेतिर्धार्मिकस्तत्र तपोवनगतस्तदा ।
हेतिर्दारक्रियार्थे तु परं यत्नमथाकरोत् ॥ ७.४.१५ ॥
Prahetí, sendo justo, havia então ido para a floresta da penitência; mas Hetí fez grande esforço para conseguir esposa.
7.4.16
स कालभगिनीं कन्यां भयां नाम भयावहाम् ।
उदावहदमेयात्मा स्वयमेव महामतिः ॥ ७.४.१६ ॥
Aquele de alma imensa e grande mente tomou para si, em casamento, a donzela Bhayā, irmã de Kāla, que traz o medo.
7.4.17
स तस्यां जनयामास हेती राक्षसपुङ्गवः ।
पुत्रं पुत्रवतां श्रेष्ठो विद्युत्केश इति श्रुतम् ॥ ७.४.१७ ॥
Aquele melhor dos rākṣasas, Hetí, gerou nela um filho, o primeiro entre os que têm filhos, conhecido como Vidyutkeśa.
7.4.18
विद्युत्केशो हेतिपुत्रः स दीप्तार्कसमप्रभः ।
व्यवर्धत महातेजास्तोयमध्य इवाम्बुदः ॥ ७.४.१८ ॥
Vidyutkeśa, filho de Hetí, de brilho igual ao sol ardente, de grande esplendor, cresceu como uma nuvem no meio das águas.
7.4.19
स यदा यौवनं भद्रमनुप्राप्तो निशाचरः ।
ततो दारक्रियां तस्य कर्तुं व्यवसितः पिता ॥ ७.४.१९ ॥
Quando aquele noturno atingiu a juventude auspiciosa, seu pai resolveu providenciar-lhe o casamento.
7.4.20
सन्ध्यायास्तनयां सो ऽथ सन्ध्यातुल्यां प्रभावतः ।
वरयामास पुत्रार्थं हेती राक्षसपुङ्गवः ॥ ७.४.२० ॥
Então Heti, o melhor dos rākṣasas, pediu em casamento a filha de Sandhyā, igual a Sandhyā em esplendor, para ter um filho.
7.4.21
अवश्यमेव दातव्या परस्मै सेति सन्ध्यया ।
चिन्तयित्वा सुता दत्ता विद्युत्केशाय राघव ॥ ७.४.२१ ॥
Refletindo: 'Ela certamente deve ser dada a outro', Sandhyā entregou sua filha a Vidyutkeśa, ó Rāghava.
7.4.22
सन्ध्यायास्तनयां लब्ध्वा विद्युत्केशो निशाचरः ।
रमते स्म तया सार्धं पौलोम्या मघवानिव ॥ ७.४.२२ ॥
Tendo obtido a filha de Sandhyā, o noturno Vidyutkeśa regozijou-se com ela como Indra com Paulomī.
7.4.23
केनचित्त्वथ कालेन राम सालकटङ्कटा ।
विद्युत्केशाद्गर्भमाप घनराजिरिवार्णवात् ॥ ७.४.२३ ॥
Mas após algum tempo, ó Rāma, Sālakaṭaṅkaṭā concebeu de Vidyutkeśa, como uma fileira de nuvens se ergue do oceano.
7.4.24
ततः सा राक्षसी गर्भं घनगर्भसमप्रभम् ।
प्रसूता मन्दरं गत्वा गङ्गा गर्भमिवाग्निजम् ॥ ७.४.२४ ॥
Então aquela rākṣasī foi ao monte Mandara e deu à luz a criança, radiante como o ventre de uma nuvem, como Gaṅgā deu à luz o nascido do fogo.
7.4.25
समुत्सृज्य तु सा गर्भं विद्युत्केशरतार्थिनी ।
रेमे तु सार्धं पतिना विस्मृत्य सुतमात्मजम् ॥ ७.४.२५ ॥
Tendo abandonado a criança, ela, desejosa de uma beleza semelhante ao relâmpago, deleitou-se com seu marido, esquecendo seu próprio filho.
7.4.26
उत्सृष्टस्तु तदा गर्भो घनशब्दसमस्वनः ।
तयोत्सृष्टः स तु शिशुः शरदर्कसमद्युतिः ।
निधायास्ये स्वयं मुष्टिं रुरोद शनकैस्तदा ॥ ७.४.२६ ॥
Então o embrião, cuja voz era como o estrondo de uma nuvem de tempestade, foi abandonado por ela. O menino abandonado por ela, radiante como o sol de outono, pôs o punho na boca e começou a chorar baixinho.
7.4.27
ततो वृषभमास्थाय पार्वत्या सहितः शिवः ।
वायुमार्गेण गच्छन्वै शुश्राव रुदितस्वनम् ॥ ७.४.२७ ॥
Então Śiva, montado no touro e acompanhado de Pārvatī, indo pelo caminho do vento, ouviu o som de choro.
7.4.28
अपश्यदुमया सार्धं रुदन्तं राक्षसात्मजम् ।
कारुण्यभावात्पार्वत्या भवस्त्रिपुरसूदनः ॥ ७.४.२८ ॥
Com Umā, viu o filho do rākṣasa chorando. Por compaixão por Pārvatī, Bhava, destruidor de Tripura, o contemplou.
7.4.29
तं राक्षसात्मजं चक्रे मातुरेव वयःसमम् ।
अमरं चैव तं कृत्वा महादेवो ऽक्षरो ऽव्ययः ॥ ७.४.२९ ॥
Mahādeva, o imperecível e imutável, fez o filho do rākṣasa da mesma idade de sua mãe e o tornou imortal.
7.4.30
पुरमाकाशगं प्रादात्पार्वत्याः प्रियकाम्यया ।
उमयापि वरो दत्तो राक्षसानां नृपात्मज ॥ ७.४.३० ॥
Por desejo de agradar a Pārvatī, ele deu a cidade que se move pelo céu. E também Umā, ó príncipe, concedeu uma dádiva aos rākṣasas.
7.4.31
सद्योपलब्धिर्गर्भस्य प्रसूतिः सद्य एव च ।
सद्य एव वयःप्राप्तिर्मातुरेव वयस्समम् ॥ ७.४.३१ ॥
A concepção acontecia de imediato, e o parto também; de imediato alcançavam a idade de sua mãe.
7.4.32
ततः सुकेशो वरदानगर्वितः श्रियं प्रभोः प्राप्य हरस्य पार्श्वतः ।
चचार सर्वत्र महान्महामतिः खगं पुरं प्राप्य पुरन्दरो यथा ॥ ७.४.३२ ॥
Então Sukeśa, grande e de grande inteligência, orgulhoso do dom concedido, obteve esplendor ao lado do senhor Hara e percorreu toda parte, como Purandara (Indra), que, tendo obtido uma cidade no céu, nela transita.