رامايانا فالميكي · السارغا 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
وبينما كان الدببة والقرود والراكشاسا يقيمون معهم، قال الراغافا ذو البهاء العظيم لسوغريفا هذه الكلمات.
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
اذهب أيها الرقيق إلى كيشكيندا التي لا يقهرها الآلهة ولا الأسورا، وامسك بالحكم مع وزرائك في مملكة قد أُزيلت أشواكها.
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، بمودة عظيمة، اعتنِ أيضًا بأنغادا وهانومان ونالا ذي القوة العظيمة.
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
اعتنِ بحماك البطل سوشينا، وبتارا أفضل الأقوياء، وبكومودا الذي لا يُقهر، وبنيلا ذي القوة العظيمة.
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
انظر بمودة إلى البطل شاتابالي، وماندا، وديفيدا، وغاجا، وغافاكشا، وغافايا، والقوي شارابها، وكذلك غاندهاماداна.
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
اعتنِ بريشابها شديد البأس وبجامبافان ذي القوة العظيمة، وبهؤلاء العظماء الذين بذلوا أرواحهم من أجلي.
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
انظر، كن مملوءًا بالمحبة، ولا تفعل بهم شيئًا مكروهًا.
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
وبعد أن قال هذا، وعانق سوغريفا مرارًا، تحدث راما إلى فيبهيشانا بكلمات عذبة.
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
احكم لانكا بالدهارما، فأنا أعدّك عارفًا بالدهارما. أنت مقبول لدى المدينة والراكشاسا وأخيك نفسه.
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
أيها الملك، لا تُوجِّه عقلك نحو الإثم بأي وجه. الملوك الحكماء حتمًا يتمتعون بالأرض.
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
أيها الملك، ينبغي أن تذكرني دائمًا مع سوغريفا بأسمى المحبة. والآن اذهب خاليًا من القلق.
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
ولما سمع الدببة والقرود والراكشاسا كلام راما، أثنوا على راما من سلالة كاكوتستها مرارًا قائلين: «حسنًا، حسنًا!»
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
يا ذا الذراعين القويتين، إن حكمتك وبأسك لعجيبان حقًا؛ يا راما، إن لطفك الأسمى دائمًا كلطف سفايمبهو (براهما).
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
وبينما كانوا يتحدثون هكذا، من القرود والراكشاسا على حد سواء، انحنى هانومان في تواضع وقال لراغافا هذه الكلمات.
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
يا ملك، ليبقَ حبي الأسمى فيك أبدًا؛ يا بطل، لتكن عبادتي ثابتة؛ ولا يذهب شعوري إلى غيرك.
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
يا بطل، ما دامت قصة راما تُروى على الأرض، فستبقى أنفاسي في هذا الجسد؛ ولا شك في ذلك.
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
يا بهجة الراغو، لتُسمِع اللواتي يُدعين أبسارا، عن طريقي، هذه الأفعال الإلهية وقصتك، يا خير الرجال.
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
يا بطل، يا سيدي، بعد أن أسمع ذلك، ثم أسمع رحيق أفعالك، سأبدّد ذلك الشوق كما تبدّد الريح خيط السحاب.
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
وبينما كان هَنُومان يتحدث هكذا، نهض راما من مقعده الرفيع، وعانقه بمحبة، وقال هذه الكلمات.
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
سيكون هذا هكذا يا خير القرود، لا شك في ذلك. ما دامت هذه القصة عني متداولة في العالم، فسيبقى مجدك، وكذلك أنفاس الحياة في جسدك.
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
ما دامت العوالم باقية، ستبقى قصتي باقية.
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
وفي العالم، في القصة المتعلقة بي، مقابل كل معروف سأمنحك حياتي، يا قرد. لا يكتسب الإنسان أهلية رد المعروف إلا حين…
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
ثم خلع راغافا من عنقه القلادة اللامعة كالقمر، وربطها، متلألئة بالفيروز، على عنق هَنُومان.
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
وبذلك القلادة العظيمة المعقودة على صدره، أشرق القرد كملك الجبال الذهبي ميرو، وقد غطى القمر قمته.
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
عند سماع كلمات راغافا، نهض القرود مرارًا، وانحنوا برؤوسهم عند قدميه، ثم انصرف أولئك الأقوياء.
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
سُغريفا، ملتصقًا بصدر راما، والفاضل فيبهيشانا — كلهم غلبهم البكاء.
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
وكانوا جميعًا، والقلوب مملوءة بالدموع والعيون مبتلة، مضطربي العقول، كأنهم مغلوبون بالحزن، يتركون راغافا في ذلك الحين.
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
ولما نالوا نعمة راغافا العظيم النفس هكذا، ذهبوا جميعًا كلٌّ إلى بيته، كما تترك النفس المتجسدة جسدها.
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
ثم انحنى أولئك الرakshasas والدببة والقرود أمام راما، معلي شأن سلالة راغو، وعيونهم مملوءة بالدموع الناشئة عن الفراق، فعادوا كالناس الراجعين إلى مساكنهم.