Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
Enquanto os ursos, macacos e rākṣasas habitavam com eles, o Rāghava de grande esplendor disse estas palavras a Sugrīva.
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
Vai, ó gentil, a Kiṣkindhā, que nem deuses nem demônios podem vencer. Junto com teus ministros, governa o reino livre de espinhos.
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
Ó de braços poderosos, com suma afeição, cuida também de Aṅgada, Hanumān e Nala, de grande força.
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
Cuida do teu sogro, o heroico Suṣeṇa, de Tāra, o melhor dos poderosos, do invencível Kumuda e de Nīla de grande força.
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
Olha com afeição o herói Śatabali, Maindа, Dvivida, Gaja, Gavākṣa, Gavaya, o poderoso Śarabha e também Gandhamādana.
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
Cuida do muito valoroso Ṛṣabha e de Jāmbavān, de grande força, e destes magnânimos que entregaram suas vidas por minha causa.
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
Veja, permaneça cheio de afeto, e não lhes cause nenhum desprazer.
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
Tendo dito isto e abraçado Sugrīva repetidas vezes, Rāma então falou a Vibhīṣaṇa com palavras doces.
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
Governa Laṅkā com dharma, pois te considero conhecedor do dharma. És aprovado pela cidade, pelos rākṣasas e pelo teu próprio irmão.
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
Ó rei, nunca voltes a tua mente para a injustiça de modo algum. Os reis sábios certamente desfrutam da terra.
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
Ó rei, deves lembrar-me sempre, juntamente com Sugrīva, com suprema afeição. Agora vai, livre de inquietação.
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
Ao ouvirem as palavras de Rāma, os ursos, macacos e rākṣasas louvaram Rāma da linhagem Kakutstha repetidas vezes, dizendo: "Bem dito, bem dito!"
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
Ó de braços poderosos, tua sabedoria e tua bravura são de fato admiráveis; ó Rāma, tua suprema doçura é sempre como a de Svayambhū (Brahmā).
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
Enquanto eles falavam assim, os macacos e os rākṣasas igualmente, Hanumān, inclinando-se em humildade, dirigiu estas palavras a Rāghava.
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
Ó rei, que minha suprema afeição permaneça sempre em ti; ó herói, que minha devoção seja firme; que meu sentimento não se volte para nada mais.
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
Ó herói, enquanto a história de Rāma continuar na terra, meus alentos vitais habitarão este corpo; disso não há dúvida.
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
Ó delícia dos Raghus, que aquelas chamadas apsarases façam ouvir, por meu intermédio, este teu feito divino e a tua história, ó melhor dos homens.
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
Ó herói, ó senhor, tendo ouvido isso, e depois tendo ouvido o néctar de teus feitos, dissiparei aquela ânsia como o vento dispersa uma faixa de nuvem.
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
Enquanto Hanumān falava assim, Rāma levantou-se do seu excelso assento, abraçou-o com afeto e disse estas palavras.
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
Assim será, ó melhor dos macacos, não há dúvida. Enquanto esta minha história circular pelo mundo, tanto durará a tua glória, e também os sopros de vida no teu corpo.
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
Enquanto os mundos perdurarem, perdurará a minha história.
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
E no mundo, na história que me diz respeito, por cada favor eu te darei a minha vida, ó macaco. O homem só adquire a capacidade de retribuir favores quando…
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
Então Rāghava retirou do pescoço o colar brilhante como a lua e atou-o, cintilante de lápis-lazúli, ao pescoço de Hanumān.
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
Com aquele grande colar atado ao peito, o macaco resplandecia como o rei das montanhas douradas, o Meru, com o cume coberto pela lua.
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
Ao ouvir estas palavras de Rāghava, os macacos se levantavam repetidas vezes, inclinavam a cabeça e prostravam-se a seus pés; aqueles poderosos partiram.
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
Sugrīva, apertado contra o peito de Rāma, e o virtuoso Vibhīṣaṇa — todos ficaram tomados pelas lágrimas.
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
Todos eles, com corações cheios de lágrimas e olhos molhados, perturbados de espírito, como que confundidos pela dor, deixavam Rāghava naquele momento.
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
Tendo recebido assim a graça do magnânimo Rāghava, todos partiram cada um para sua casa, como a alma encarnada deixa o corpo.
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
Então aqueles rākṣasas, ursos e macacos, prostrando-se diante de Rāma, o aumentador da linhagem de Raghu, com os olhos cheios de lágrimas nascidas da separação, retornaram como pessoas que voltam para suas moradas.