รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
ในขณะที่พวกหมี ลิง และรากษสยังอยู่ร่วมกับพระองค์นั้น พระราฆพผู้มีเดชานุภาพยิ่งจึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่สุครีพ
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
สหายผู้อ่อนโยนเอ๋ย จงไปยังกิษกินธา ซึ่งแม้เทพและอสูรก็ไม่อาจเอาชนะได้ จงปกครองอาณาจักรพร้อมกับเหล่าอำมาตย์ เวลานี้หนามทั้งหลายถูกกำจัดหมดแล้ว
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
ผู้มีแขนทรงพลังเอ๋ย ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ จงดูแลอังคทะ หนุมาน และนละผู้มีกำลังมหาศาล
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
จงดูแลพ่อตาของเจ้า วีรบุรุษสุษณะ และตารผู้เลิศที่สุดในหมู่ผู้มีกำลัง ทั้งกุมุทะผู้ไม่อาจต่อกรได้ และนีลผู้มีกำลังมหาศาล
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
จงมองด้วยความรักไปยังวีรบุรุษศตพลี ไมนทะ ทวิวิทะ คชะ คเวากษะ คเวยะ ศรภะผู้มีกำลังมหาศาล และคันธมาทนะด้วยเช่นกัน
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
จงดูแลฤษภะผู้กล้าหาญยิ่ง และชามพวานผู้มีกำลังมหาศาล รวมถึงเหล่ามหาตมันผู้ยอมสละชีวิตเพื่อข้า
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
จงมองด้วยความรักไว้เถิด และอย่าทำสิ่งใดที่ไม่น่าพอใจแก่พวกเขาเลย
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
เมื่อตรัสดังนั้นแล้ว และโอบกอดสุครีพซ้ำแล้วซ้ำอีก พระรามจึงตรัสกับวิภีษณะด้วยถ้อยคำอันไพเราะ
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
จงปกครองลงกาด้วยธรรม เพราะข้าเห็นว่าท่านรู้จักธรรม ท่านเป็นที่ยอมรับของนครนี้ ของรากษส และของพี่ชายท่านเอง
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
ข้าแต่พระราชา อย่าให้ใจของท่านโน้มไปสู่อธรรมไม่ว่าด้วยวิธีใดเลย เพราะพระราชาผู้มีปัญญาย่อมครองแผ่นดินอย่างมั่นคง
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
ข้าแต่พระราชา ท่านต้องระลึกถึงข้าเสมอ พร้อมกับสุครีพ ด้วยความรักอันยิ่งใหญ่ บัดนี้จงไปเถิด ปราศจากความกังวลใจ
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
เมื่อได้ฟังถ้อยคำของพระราม พวกหมี ลิง และรากษสต่างสรรเสริญพระกากุตสถ์ซ้ำแล้วซ้ำอีกว่า "ดีแล้ว ดีแล้ว"
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
ข้าแต่ผู้มีแขนทรงพลัง ปัญญาและความกล้าหาญของท่านช่างน่าอัศจรรย์จริงๆ ข้าแต่พระราม ความอ่อนโยนอย่างยิ่งของท่านนั้นเหมือนของพระสวยัมภูเสมอมา
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
ขณะที่พวกเขากำลังกล่าวเช่นนั้น หนุมานผู้น้อมตนด้วยความถ่อมได้กล่าวถ้อยคำเหล่านี้แก่พระราฆพ
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
ข้าแต่พระราชา ขอให้ความรักอันยิ่งใหญ่ของข้าคงอยู่ในท่านเสมอไป ข้าแต่วีรบุรุษ ขอให้ความภักดีของข้ามั่นคง และขอให้จิตใจของข้าไม่หันไปยังสิ่งอื่นเลย
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ ตราบใดที่เรื่องราวของพระรามยังดำเนินอยู่บนแผ่นดินนี้ ตราบนั้นชีวิตของข้าก็จะคงอยู่ในร่างนี้ ข้อนี้ไม่มีข้อสงสัยเลย
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
ข้าแต่ผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์รฆุ ขอให้เหล่าอัปสรที่มีนามว่า เทพธิดา ทำให้กิจและเรื่องราวอันศักดิ์สิทธิ์ของท่านนี้ได้ถูกกล่าวขานผ่านข้า ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐที่สุด
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
ข้าแต่วีรบุรุษ ข้าแต่องค์เจ้า เมื่อได้ฟังสิ่งนั้นแล้ว และได้ฟังน้ำอมฤตแห่งการกระทำของท่าน ข้าจะขจัดความปรารถนานั้นออกไป ดังลมที่พัดกระจายแถบเมฆให้สลายไป
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
ขณะที่หนุมานกล่าวดังนั้น พระรามก็ลุกขึ้นจากอาสนะอันประเสริฐ โอบกอดหนุมานด้วยความรัก และตรัสถ้อยคำเหล่านี้
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
ข้าแต่ผู้เลิศแห่งวานร ย่อมเป็นดังนี้จริง ไม่มีข้อสงสัยเลย ตราบใดที่เรื่องราวของข้านี้ยังแพร่สะพัดอยู่ในโลก ตราบนั้นเกียรติยศของเจ้าก็จะคงอยู่ และลมหายใจแห่งชีวิตในร่างของเจ้าก็เช่นกัน
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
ตราบใดที่โลกยังคงอยู่ เรื่องราวของข้าก็จะคงอยู่ตราบนั้น
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
และในโลก ในเรื่องราวที่เกี่ยวกับข้า สำหรับความดีทุกอย่างที่ท่านทำให้ ข้าจะมอบชีวิตให้ท่าน โอ ลิง มนุษย์ย่อมได้รับความคู่ควรที่จะตอบแทนคุณก็ต่อเมื่อ
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
จากนั้นพระราฆวะทรงปลดสร้อยคอที่สุกใสดุจจันทร์ออกจากพระศอของพระองค์เอง แล้วทรงคล้องไว้บนคอของหนุมาน สร้อยนั้นประดับด้วยไพฑูรย์ระยิบระยับ
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
เมื่อสร้อยคอสายใหญ่นั้นคล้องอยู่บนอก พญาวานรก็รุ่งโรจน์ดุจภูเขาทองแห่งเมรุ มียอดถูกจันทร์โอบล้อม
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
เมื่อวานรทั้งหลายได้ฟังพระดำรัสของพระราฆวะเช่นนั้น ต่างลุกขึ้นแล้วลุกขึ้นอีก ก้มศีรษะกราบพระบาท แล้วเหล่าวานรผู้มีกำลังมหาศาลนั้นก็เดินทางจากไป
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
สุครีพและพิภีษณะผู้มีจิตใจเที่ยงธรรม ต่างแนบชิดอยู่กับพระอุระของพระราม ทุกคนล้วนสะอื้นด้วยน้ำตา
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
ทุกคนมีน้ำตาคลอ ดวงตาเปียกชุ่ม จิตใจสับสน ดุจถูกความเศร้าโศกทำให้หลงใหล ต่างกำลังจากพระราฆวะในเวลานั้น
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
ครั้นได้รับพระกรุณาจากพระราฆวะผู้ยิ่งใหญ่ด้วยประการฉะนี้แล้ว ทุกคนต่างกลับไปยังบ้านของตน ดุจวิญญาณที่มีร่างละทิ้งกาย
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
ครั้นแล้ว เหล่ารากษส หมีและวานรเหล่านั้น ก้มกราบพระรามผู้เพิ่มพูนวงศ์รฆุ ดวงตาเอ่อด้วยน้ำตาแห่งการพลัดพราก ต่างหันกลับไปดุจผู้คนที่กลับสู่ที่อยู่ของตน