വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
ഇങ്ങനെ ഋക്ഷന്മാരും വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും അവരോടൊപ്പം വസിക്കുമ്പോൾ, മഹാതേജസ്വിയായ രാഘവൻ സുഗ്രീവനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
സൗമ്യനേ! ദേവാസുരന്മാർക്കും കീഴടക്കാനാവാത്ത കിഷ്കിന്ധയിലേക്ക് പോകൂ. മന്ത്രിമാരോടൊപ്പം ശത്രുക്കളില്ലാത്ത രാജ്യം ഭരിക്കൂ.
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
മഹാബാഹുവേ! പരമമായ സ്നേഹത്തോടെ അംഗദനെയും ഹനുമാനെയും മഹാബലവാനായ നളനെയും നീ പരിഗണിക്കണം.
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
നിന്റെ ശ്വശുരനും വീരനുമായ സുഷേണനെയും ബലവാന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ താരനെയും അജയ്യനായ കുമുദനെയും മഹാബലവാനായ നീലനെയും നീ പരിഗണിക്കണം.
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
വീരനായ ശതബലി, മൈന്ദൻ, ദ്വിവിദൻ, ഗജൻ, ഗവാക്ഷൻ, ഗവയൻ, മഹാബലവാനായ ശരഭൻ, ഗന്ധമാദനൻ എന്നിവരെയും സ്നേഹത്തോടെ പരിഗണിക്കണം.
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
അത്യന്തം പരാക്രമിയായ ഋഷഭനെയും മഹാബലവാനായ ജാംബവാനെയും നീ പരിഗണിക്കണം. എനിക്കുവേണ്ടി ജീവൻ ത്യജിച്ച ഈ മഹാത്മാക്കളെയും.
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
നോക്കൂ, നീ സ്നേഹത്തോടെ ഇരിക്കുക; ഇവർക്ക് ഒരു അപ്രിയവും ചെയ്യരുത്.
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് സുഗ്രീവനെ വീണ്ടും വീണ്ടും ആലിംഗനം ചെയ്ത ശേഷം രാമൻ മധുരമായ വാക്കുകളിൽ വിഭീഷണനോട് സംസാരിച്ചു.
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
നീ ധർമ്മത്തോടെ ലങ്കയെ ഭരിക്കുക; ധർമ്മജ്ഞനായ നിന്നെ ഞാൻ ആദരിക്കുന്നു. നഗരത്തിനും രാക്ഷസർക്കും നിന്റെ സഹോദരനും നീയാണ് സമ്മതൻ.
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
ഹേ രാജാവേ, നിന്റെ ബുദ്ധി ഒരു വിധത്തിലും അധർമ്മത്തിലേക്ക് തിരിക്കരുത്. ബുദ്ധിമാന്മാരായ രാജാക്കന്മാരാണ് നിശ്ചയമായും ഭൂമി അനുഭവിക്കുന്നത്.
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
ഹേ രാജാവേ, നീ എപ്പോഴും സുഗ്രീവനോടൊപ്പം എന്നെയും അത്യന്തം സ്നേഹത്തോടെ ഓർക്കണം. ഇപ്പോൾ ആകുലതയില്ലാതെ പോകുക.
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് ഋക്ഷന്മാരും വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും 'സാധു, സാധു' എന്നു പറഞ്ഞ് കാകുത്സ്ഥനായ രാമനെ വീണ്ടും വീണ്ടും പ്രശംസിച്ചു.
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
മഹാബാഹോ, അങ്ങയുടെ ബുദ്ധിയും വീര്യവും അത്ഭുതകരമാണ്; രാമാ, അങ്ങയുടെ പരമമായ മാധുര്യം എപ്പോഴും സ്വയംഭൂവായ ബ്രഹ്മാവിനെപ്പോലെയാണ്.
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
അവർ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, വാനരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും, ഹനുമാൻ വിനയത്തോടെ രാഘവനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
രാജാവേ, എന്റെ പരമമായ സ്നേഹം എപ്പോഴും അങ്ങയിൽത്തന്നെ നിലനിൽക്കട്ടെ; വീരാ, എന്റെ ഭക്തി ഉറച്ചതായിരിക്കട്ടെ; എന്റെ ഭാവം മറ്റൊന്നിലേക്കും പോകാതിരിക്കട്ടെ.
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
വീരാ, ഭൂമിയിൽ രാമകഥ നിലനിൽക്കുന്നിടത്തോളം കാലം എന്റെ പ്രാണൻ ഈ ശരീരത്തിൽ വസിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
രഘുനന്ദനാ, അങ്ങയുടെ ഈ ദിവ്യചരിതവും കഥയും — അപ്സരസ്സുകൾ എന്ന പേരുള്ളവർ എന്നിലൂടെ കേൾപ്പിക്കട്ടെ; നരശ്രേഷ്ഠാ.
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
വീരാ, പ്രഭോ, അത് കേട്ടശേഷം, അങ്ങയുടെ ചരിതമാകുന്ന അമൃതം കേട്ട്, മേഘരേഖയെ കാറ്റ് നീക്കുന്നതുപോലെ ആ ആഗ്രഹത്തെ ഞാൻ നീക്കും.
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
ഇങ്ങനെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന ഹനുമാനെ രാമൻ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ ആസനത്തിൽ നിന്നെഴുന്നേറ്റ് സ്നേഹത്തോടെ ആലിംഗനം ചെയ്ത് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
കപിശ്രേഷ്ഠാ, ഇത് ഇങ്ങനെ തന്നെ സംഭവിക്കും, ഇതിൽ സംശയമില്ല. ലോകത്തിൽ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കഥ എത്രകാലം നിലനിൽക്കുമോ, അത്രകാലം നിന്റെ കീർത്തിയും നിലനിൽക്കും; ശരീരത്തിലെ പ്രാണനും അങ്ങനെതന്നെ.
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
ലോകങ്ങൾ എത്രകാലം നിലനിൽക്കുമോ, അത്രകാലം എന്റെ കഥയും നിലനിൽക്കും.
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
ലോകത്തിൽ എന്നെക്കുറിച്ചുള്ള കഥയിൽ, ഓരോ ഉപകാരത്തിനും പകരമായി, ഹേ കപേ, ഞാൻ നിനക്ക് പ്രാണൻ തന്നെ നൽകും. ഉപകാരങ്ങൾക്ക് പ്രത്യുപകാരം ചെയ്യാനുള്ള യോഗ്യത മനുഷ്യൻ നേടുന്നത്…
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
പിന്നെ രാഘവൻ തന്റെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് ചന്ദ്രനെപ്പോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ആ മാല ഊരി, വൈഡൂര്യങ്ങളാൽ തിളങ്ങുന്ന അത് ഹനുമാന്റെ കഴുത്തിൽ കെട്ടി.
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
അവന്റെ നെഞ്ചിൽ കെട്ടിയ ആ മഹത്തായ മാലയാൽ ആ കപി, ചന്ദ്രൻ തല മറയ്ക്കുന്ന സ്വർണ്ണപർവ്വതരാജനായ മേരുവെന്നപോലെ ശോഭിച്ചു.
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
രാഘവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ വാനരന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ്, തല കുനിച്ച് അവന്റെ പാദങ്ങളിൽ വണങ്ങി, ആ മഹാബലന്മാർ പുറപ്പെട്ടുപോയി.
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
സുഗ്രീവൻ രാമന്റെ മാറോട് ചേർന്ന് അമർന്നു; ധർമ്മാത്മാവായ വിഭീഷണനും; അവരെല്ലാവരും കണ്ണീരിൽ വിവശരായി.
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
അവരെല്ലാവരും കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ ഹൃദയത്തോടും കണ്ണുകളോടും, മനസ്സ് പതറി, ദുഃഖത്താൽ മോഹിതരായതുപോലെ, അപ്പോൾ രാഘവനെ വിട്ടുപോയി.
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
മഹാത്മാവായ രാഘവൻ ഇങ്ങനെ അനുഗ്രഹിച്ചതിനാൽ, ദേഹം ഉപേക്ഷിക്കുന്ന ദേഹിയെപ്പോലെ, അവരെല്ലാവരും തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് പോയി.
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
പിന്നെ ആ രാക്ഷസന്മാരും ഋക്ഷന്മാരും വാനരന്മാരും രഘുവംശം വളർത്തുന്ന രാമനെ വണങ്ങി, വേർപാടിൽ നിന്നുണ്ടായ കണ്ണുനീർ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, താമസസ്ഥലങ്ങളിലേക്ക് മടങ്ങുന്ന ജനങ്ങളെപ്പോലെ മടങ്ങിപ്പോയി.