ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
ಹೀಗೆ ಋಕ್ಷರು, ವಾನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು ಅವರೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರಲು, ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಘವನು ಸುಗ್ರೀವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
ಸೌಮ್ಯನೇ! ದೇವಾಸುರರಿಗೂ ಜಯಿಸಲಾಗದ ಕಿಷ್ಕಿಂಧೆಗೆ ಹೋಗು. ಮಂತ್ರಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಶತ್ರುರಹಿತ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಾಲಿಸು.
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ! ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಂಗದನನ್ನು, ಹನುಮಂತನನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ನಳನನ್ನು ನೀನು ಗಮನಿಸು.
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
ನಿನ್ನ ಮಾವ ವೀರ ಸುಷೇಣನನ್ನು, ಬಲಶಾಲಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ತಾರನನ್ನು, ದುರ್ಧರ್ಷ ಕುಮುದನನ್ನು ಮತ್ತು ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ನೀಲನನ್ನು ಗಮನಿಸು.
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
ವೀರ ಶತಬಲಿ, ಮೈಂದ, ದ್ವಿವಿದ, ಗಜ, ಗವಾಕ್ಷ, ಗವಯ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಶರಭ ಮತ್ತು ಗಂಧಮಾದನನನ್ನೂ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಗಮನಿಸು.
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಋಷಭನನ್ನು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಜಾಂಬವಂತನನ್ನು ಗಮನಿಸು. ನನಗಾಗಿ ಪ್ರಾಣವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ ಈ ಮಹಾತ್ಮರನ್ನೂ ನೋಡು.
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
ನೋಡು, ನೀನು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ತುಂಬಿರು; ಇವರಿಗೆ ಯಾವ ಅಪ್ರಿಯವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಡ.
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ರಾಮನು ಮಧುರವಾದ ಮಾತಿನಿಂದ ವಿಭೀಷಣನೊಡನೆ ಮಾತನಾಡಿದನು.
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
ನೀನು ಧರ್ಮದಿಂದ ಲಂಕೆಯನ್ನು ಆಳು; ಧರ್ಮ ತಿಳಿದವನಾಗಿ ನೀನು ನನಗೆ ಮಾನ್ಯನಾಗಿದ್ದೀಯೆ. ನಗರಕ್ಕೂ, ರಾಕ್ಷಸರಿಗೂ, ನಿನ್ನ ಸಹೋದರನಿಗೂ ನೀನೇ ಸಮ್ಮತನು.
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನು ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅಧರ್ಮದತ್ತ ತಿರುಗಿಸಬೇಡ. ಬುದ್ಧಿವಂತ ರಾಜರೇ ಖಂಡಿತವಾಗಿ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಾರೆ.
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ನೀನು ಸದಾ ಸುಗ್ರೀವನೊಡನೆ ನನ್ನನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ನೆನಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಈಗ ಚಿಂತೆಯಿಲ್ಲದೆ ಹೋಗು.
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
ರಾಮನ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ ಋಕ್ಷರು, ವಾನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ ರಾಮನನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಹೊಗಳಿದರು.
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
ಮಹಾಬಾಹುವೇ, ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮ ಅದ್ಭುತವಾಗಿವೆ; ರಾಮನೇ, ನಿನ್ನ ಪರಮ ಮಾಧುರ್ಯವು ಸ್ವಯಂಭು ಬ್ರಹ್ಮನಂತೆ ಸದಾ ಇದೆ.
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ವಾನರರು ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ನಡುವೆ, ಹನುಮಂತನು ವಿನಯದಿಂದ ರಾಘವನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
ಅರಸನೇ, ನನ್ನ ಪರಮ ಪ್ರೇಮ ಸದಾ ನಿನ್ನಲ್ಲಿಯೇ ನೆಲೆಸಲಿ; ವೀರನೇ, ನನ್ನ ಭಕ್ತಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರಲಿ; ನನ್ನ ಭಾವ ಬೇರೆಲ್ಲಿಯೂ ಹೋಗದಿರಲಿ.
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
ವೀರನೇ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ರಾಮಕಥೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ನನ್ನ ಪ್ರಾಣಗಳು ಈ ದೇಹದಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿರುತ್ತವೆ; ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂದೇಹವಿಲ್ಲ.
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
ರಘುನಂದನನೇ, ನಿನ್ನ ಈ ದಿವ್ಯ ಚರಿತೆ ಮತ್ತು ಕಥೆ — ಅಪ್ಸರೆಯರೆಂಬ ಹೆಸರಿನವರು ನನ್ನ ಮೂಲಕ ಅದನ್ನು ಕೇಳಿಸಲಿ; ನರಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
ವೀರನೇ, ಪ್ರಭುವೇ, ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆಮೇಲೆ ನಿನ್ನ ಚರಿತೆಯೆಂಬ ಅಮೃತವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಮೇಘರೇಖೆಯನ್ನು ಗಾಳಿ ಓಡಿಸುವಂತೆ ಆ ಹಂಬಲವನ್ನು ನಾನು ಹೋಗಲಾಡಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಹನುಮಂತನನ್ನು ರಾಮನು ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಆಸನದಿಂದ ಎದ್ದು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
ಕಪಿಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹೀಗೆಯೇ ಆಗುವುದು, ಇದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಈ ಕಥೆ ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಪ್ರಚಲಿತವಾಗಿರುವುದೋ, ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿಯೂ ಇರುವುದು; ದೇಹದಲ್ಲಿ ಪ್ರಾಣವೂ ಹಾಗೆಯೇ ಇರುವುದು.
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
ಲೋಕಗಳು ಎಷ್ಟು ಕಾಲ ಇರುವವೋ, ಅಷ್ಟು ಕಾಲ ನನ್ನ ಕಥೆಯೂ ಇರುವುದು.
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
ಲೋಕದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕುರಿತಾದ ಕಥೆಯಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಉಪಕಾರಕ್ಕೂ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ನಿನಗೆ ನನ್ನ ಪ್ರಾಣವನ್ನೇ ಕೊಡುವೆನು, ಕಪಿಯೇ. ಮನುಷ್ಯನು ಉಪಕಾರಗಳಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯುಪಕಾರ ಮಾಡುವ ಯೋಗ್ಯತೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದು…
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
ನಂತರ ರಾಘವನು ತನ್ನ ಕಂಠದಿಂದ ಚಂದ್ರನಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ಹಾರವನ್ನು ತೆಗೆದು, ವೈಡೂರ್ಯಗಳಿಂದ ಮಿನುಗುವ ಅದನ್ನು ಹನುಮಂತನ ಕೊರಳಿಗೆ ಕಟ್ಟಿದನು.
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
ಅವನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದೊಡ್ಡ ಹಾರದಿಂದ ಆ ಕಪಿಯು, ಚಂದ್ರನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಚಿನ್ನದ ಪರ್ವತರಾಜ ಮೇರುವಿನಂತೆ ಶೋಭಿಸಿದನು.
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
ರಾಘವನ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ, ಆ ವಾನರರು ಪದೇ ಪದೇ ಎದ್ದು, ತಲೆಬಾಗಿ ಅವನ ಪಾದಗಳಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಆ ಮಹಾಬಲರು ಹೊರಟುಹೋದರು.
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
ಸುಗ್ರೀವನು ರಾಮನ ಎದೆಗೆ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಧರ್ಮಾತ್ಮ ವಿಭೀಷಣನೂ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ವಿಹ್ವಲರಾದರು.
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಹೃದಯ ಮತ್ತು ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಮನಸ್ಸು ಕಳವಳಗೊಂಡು, ದುಃಖದಿಂದ ಮೂರ್ಛಿತರಂತೆ, ಆಗ ರಾಘವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಹೋದರು.
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
ಮಹಾತ್ಮ ರಾಘವನಿಂದ ಹೀಗೆ ಅನುಗ್ರಹ ಪಡೆದವರಾಗಿ, ಅವರೆಲ್ಲರೂ ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸುವ ಜೀವಿಯಂತೆ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೊರಟರು.
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
ಆಗ ರಾಕ್ಷಸರು, ಋಕ್ಷರು, ವಾನರರು ರಘುವಂಶವನ್ನು ವರ್ಧಿಸುವ ರಾಮನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ, ಅಗಲಿಕೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ತಮ್ಮ ವಾಸಸ್ಥಳಗಳಿಗೆ ಮರಳುವವರಂತೆ ಹಿಂದಿರುಗಿದರು.