Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
Mientras los osos, monos y rākṣasas habitaban con ellos, el Rāghava de gran esplendor habló así a Sugrīva.
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
Ve, amable, a Kiṣkindhā, que ni dioses ni demonios pueden asaltar. Junto con tus ministros, gobierna el reino libre de espinas.
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
Oh de poderosos brazos, con suma afecto, atiende también a Aṅgada, a Hanumān y al muy poderoso Nala.
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
Atiende a tu suegro, el heroico Suṣeṇa, a Tāra, el mejor de los poderosos, al invencible Kumuda y al gran Nīla.
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
Mira con afecto al heroico Śatabali, a Maindа, Dvivida, Gaja, Gavākṣa, Gavaya, al poderoso Śarabha y también a Gandhamādana.
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
Atiende al muy valeroso Ṛṣabha y a Jāmbavān de gran fuerza, y a estos magnánimos que entregaron sus vidas por mi causa.
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
Mira, permanece lleno de afecto, y no les causes ningún disgusto.
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
Habiendo dicho esto, y abrazando una y otra vez a Sugrīva, Rāma habló entonces a Vibhīṣaṇa con palabras dulces.
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
Gobierna Laṅkā con dharma, pues te considero conocedor del dharma. Eres aprobado por la ciudad, por los rākṣasas y por tu propio hermano.
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
Oh rey, nunca dirijas tu mente hacia la injusticia de ningún modo. Los reyes sabios ciertamente disfrutan de la tierra.
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
Oh rey, debes recordarme siempre, junto con Sugrīva, con el mayor afecto. Ahora vete, libre de preocupación.
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
Al oír las palabras de Rāma, los osos, monos y rākṣasas alabaron a Rāma de la estirpe Kakutstha una y otra vez, diciendo: «¡Bien dicho, bien dicho!»
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
Oh de poderosos brazos, tu sabiduría y tu valor son en verdad maravillosos; oh Rāma, tu suprema dulzura es siempre como la de Svayambhū (Brahmā).
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
Mientras ellos hablaban así, los monos y los rākṣasas por igual, Hanumān, inclinándose humildemente, dirigió estas palabras a Rāghava.
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
Oh rey, que mi supremo afecto permanezca siempre en ti; oh héroe, que mi devoción sea firme; que mi sentimiento no se dirija a ninguna otra parte.
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
Oh héroe, mientras la historia de Rāma siga en la tierra, mis alientos vitales permanecerán en este cuerpo; de ello no hay duda.
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
Oh deleite de los Raghu, que las que se llaman apsarās hagan que esta tu divina gesta y tu historia se oigan a través de mí, oh mejor de los hombres.
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
Oh héroe, oh señor, habiéndolo oído, y luego habiendo escuchado el néctar de tus hazañas, disiparé aquel anhelo como el viento disipa una franja de nube.
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
Mientras Hanumān hablaba así, Rāma se levantó de su excelso asiento, lo abrazó con afecto y dijo estas palabras.
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
Así será, oh mejor de los monos, no hay duda. Mientras esta mi historia circule por el mundo, tanto durará tu gloria, y también el aliento de vida en tu cuerpo.
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
Mientras los mundos permanezcan, mi historia permanecerá.
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
Y en el mundo, en la historia que me concierne, por cada favor te daré mi vida, oh mono. El hombre adquiere el mérito de devolver favores solo…
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
Entonces Rāghava se quitó del cuello el collar brillante como la luna y lo ató, centelleante de lapislázuli, al cuello de Hanumān.
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
Con aquel gran collar atado sobre su pecho, el mono resplandecía como el rey de las montañas doradas, Meru, con su cumbre cubierta por la luna.
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
Al oír estas palabras de Rāghava, los monos se levantaban una y otra vez, inclinaban la cabeza y se postraban a sus pies; aquellos poderosos se marcharon.
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
Sugrīva, estrechado contra el pecho de Rāma, y el de alma justa Vibhīṣaṇa; todos ellos quedaron sobrecogidos por las lágrimas.
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
Todos ellos, con los corazones llenos de lágrimas y los ojos húmedos, confundidos de ánimo, como aturdidos por la pena, dejaban a Rāghava en aquel momento.
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
Habiendo recibido así la gracia del magnánimo Rāghava, todos partieron cada uno a su hogar, como el alma encarnada que abandona su cuerpo.
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
Entonces aquellos rākṣasas, osos y monos, inclinándose ante Rāma, el acrecentador del linaje de Raghu, con los ojos llenos de lágrimas nacidas de la separación, regresaron como quienes vuelven a sus moradas.