வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.40
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.40.1
तथा स्म तेषां वसतामृक्षवानररक्षसाम् ।
राघवस्तु महातेजाः सुग्रीवमिदमब्रवीत् ॥ ७.४०.१ ॥
இவ்வாறு கரடிகளும் குரங்குகளும் அரக்கர்களும் அவர்களுடன் தங்கியிருக்க, மகாதேஜஸ்வியான ராகவன் சுக்ரீவனிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
7.40.2
गम्यतां सौम्य किष्किन्धां दुराधर्षां सुरासुरैः ।
पालयस्व सहामात्यो राज्यं निहतकण्टकम् ॥ ७.४०.२ ॥
சௌம்யனே! தேவர்களும் அசுரர்களும் வெல்ல முடியாத கிஷ்கிந்தைக்குச் செல். அமைச்சர்களுடன் எதிரிகள் அகற்றப்பட்ட அரசை ஆட்சி செய்.
7.40.3
अङ्गदं च महाबाहो प्रीत्या परमया युतः ।
पश्य त्वं हनुमन्तं च नलं च सुमहाबलम् ॥ ७.४०.३ ॥
மகாபாஹுவே! மிகுந்த அன்புடன் அங்கதனையும், அனுமனையும், மகாபலசாலியான நளனையும் நீ கவனித்துக்கொள்.
7.40.4
सुषेणं श्वशुरं वीरं तारं च बलिनां वरम् ।
कुमुदं चैव दुर्धर्षं नीलं चैव महाबलम् ॥ ७.४०.४ ॥
உன் மாமனாரும் வீரருமான சுஷேணனையும், வலிமையுடையோரில் சிறந்த தாரனையும், அடக்க முடியாத குமுதனையும், மகாபலசாலியான நீலனையும் பார்த்துக்கொள்.
7.40.5
वीरं शतवलिं चैव मैन्दं द्विविदमेव च ।
गजं गवाक्षं गवयं शरभं च महाबलम् ।
पश्य प्रीतिसमायुक्तो गन्धमादनमेव च ॥ ७.४०.५ ॥
வீரனான சதபலி, மைந்தன், துவிவிதன், கஜன், கவாட்சன், கவயன், மகாபலசாலியான சரபன் ஆகியோரையும், கந்தமாதனனையும் அன்புடன் கவனித்துக்கொள்.
7.40.6
ऋषभं च सुविक्रान्तं जाम्बवन्तं महाबलम् ।
ये चेमे सुमहात्मानो मदर्थे त्यक्तजीविताः ॥ ७.४०.६ ॥
மிகுந்த வீரனான ரிஷபனையும், மகாபலசாலியான ஜாம்பவானையும் பார்த்துக்கொள். என்பொருட்டு உயிரைத் துறக்கத் துணிந்த இந்த மகாத்மாக்களையும் கவனி.
7.40.7
पश्य त्वं प्रीतिसंयुक्तो मा चैषां विप्रियं कृथाः ॥ ७.४०.७ ॥
பார், நீ அன்புடன் இருக்க வேண்டும்; இவர்களுக்கு எந்தத் துன்பமும் செய்யாதே.
7.40.8
एवमुक्त्वा तु सुग्रीवमाश्लिष्य च पुनः पुनः ।
विभीषणमुवाचाथ रामो मधुरया गिरा ॥ ७.४०.८ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, சுக்ரீவனை மீண்டும் மீண்டும் அணைத்த பின், ராமன் இனிய சொற்களால் விபீஷணனிடம் பேசினான்.
7.40.9
लङ्कां प्रशाधि धर्मेण धर्मज्ञस्त्वं मतो मम ।
पुरस्य राक्षसानां च स्वभ्रातुस्सम्मतो ह्यसि ॥ ७.४०.९ ॥
நீ தர்மத்துடன் இலங்கையை ஆள்வாய்; தர்மத்தை அறிந்தவனாக நீ என்னால் கருதப்படுகிறாய். நகரத்துக்கும் ராட்சசர்களுக்கும், உன் சகோதரனுக்கும் நீயே ஏற்றவன்.
7.40.10
मा च बुद्धिमधर्मे त्वं कुर्या राजन्कथञ्चन ।
बुद्धिमन्तो हि राजानो ध्रुवमश्नन्ति मेदिनीम् ॥ ७.४०.१० ॥
அரசே, உன் புத்தியை எந்த வகையிலும் அதர்மத்தின் பக்கம் திருப்பாதே. அறிவுள்ள அரசர்களே நிச்சயமாக பூமியை அனுபவிப்பார்கள்.
7.40.11
अहं च नित्यशो राजन्सुग्रीवसहितस्त्वया ।
स्मर्तव्यः परया प्रीत्या गच्छ त्वं विगतज्वरः ॥ ७.४०.११ ॥
அரசே, நீ எப்போதும் சுக்ரீவனுடன் என்னையும் மிகுந்த அன்புடன் நினைவுகூர வேண்டும். கவலையின்றி இப்போது செல்.
7.40.12
रामस्य भाषितं श्रुत्वा ऋक्षवानरराक्षसाः ।
साधुसाध्विति काकुत्स्थं प्रशशंसुः पुनः पुनः ॥ ७.४०.१२ ॥
ராமனின் சொற்களைக் கேட்ட கரடிகளும், குரங்குகளும், ராட்சசர்களும் 'சாது, சாது' என்று சொல்லி காகுத்ஸ்தனான ராமனை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்தனர்.
7.40.13
तव बुद्धिर्महाबाहो वीर्यमद्भुतमेव च ।
माधुर्यं परमं राम स्वयम्भोरिव नित्यदा ॥ ७.४०.१३ ॥
மகாபாகுவே, உமது அறிவும் வீரமும் அற்புதமானவை; ராமா, உமது உயர்ந்த இனிமை எப்போதும் சுயம்பூ பிரம்மாவைப் போன்றது.
7.40.14
तेषामेवं ब्रुवाणानां वानराणां च राक्षसाम् ।
हनूमान्प्रवणः भूत्वा राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४०.१४ ॥
அவர்கள் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், ஹனுமான் பணிவுடன் ராகவனிடம் இவ்வார்த்தைகளைச் சொன்னார்.
7.40.15
स्नेहो मे परमो राजंस्त्वयि तिष्ठतु नित्यदा ।
भक्तिश्च नियता वीर भावो नान्यत्र गच्छतु ॥ ७.४०.१५ ॥
அரசே, என் உயர்ந்த அன்பு எப்போதும் உம்மிடமே நிலைக்கட்டும்; வீரரே, என் பக்தி உறுதியாக இருக்கட்டும்; என் மனம் வேறெங்கும் செல்லாதிருக்கட்டும்.
7.40.16
वायद्रामकथा वीर चरिष्यति महीतले ।
तावच्छरीरे वत्स्यन्ति प्राणा मम न संशयः ॥ ७.४०.१६ ॥
வீரரே, பூமியில் ராமகதை நிலைபெறும் வரை, என் உயிர்கள் இந்த உடலில் தங்கியிருக்கும்; இதில் ஐயமில்லை.
7.40.17
यच्चैतच्चरितं दिव्यं कथा ते रघुनन्दन ।
तन्मयाप्सरसो नाम श्रावयेयुर्नरर्षभ ॥ ७.४०.१७ ॥
ரகுநந்தனரே, உமது இந்த தெய்வீக சரிதமும் கதையும் — அப்சரஸ்கள் என்ற பெயருடையவர்கள் அதை என் மூலம் கேட்கச் செய்யட்டும்; நரர்களில் சிறந்தவரே.
7.40.18
तच्छ्रुत्वाहं ततो वीर तव चर्यामृतं प्रभो ।
उत्कण्ठां तां हरिष्यामि मेघलेखामिवानिलः ॥ ७.४०.१८ ॥
வீரரே, பிரபுவே, அதைக் கேட்ட பின், உமது சரிதமாகிய அமிருதத்தைக் கேட்டு, அந்த ஏக்கத்தை மேகக் கூட்டத்தை காற்று அகற்றுவது போல் நான் நீக்குவேன்.
7.40.19
एवं ब्रुवाणं रामस्तु हनूमन्तं वरासनात् ।
उत्थाय सस्वजे स्नेहाद्वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४०.१९ ॥
இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருந்த அனுமனை ராமர் தம் சிறந்த ஆசனத்திலிருந்து எழுந்து அன்புடன் தழுவிக்கொண்டு இந்த வார்த்தைகளைக் கூறினார்.
7.40.20
एवमेतत्कपिश्रेष्ठ भविता नात्र संशयः ।
चरिष्यति कथा यावदेषा लोके च मामिका ।
तावत्ते भविता कीर्तिः शरीरे ऽप्यसवस्तथा ॥ ७.४०.२० ॥
கபிசிரேஷ்டனே, இது இவ்வாறே ஆகும்; இதில் ஐயமில்லை. உலகில் என்னைப் பற்றிய இந்தக் கதை எவ்வளவு காலம் பரவியிருக்குமோ, அவ்வளவு காலம் உன் புகழும் நிலைக்கும்; உடலில் உயிரும் அவ்வாறே நிலைக்கும்.
7.40.21
लोका हि यावत्स्थास्यन्ति तावत्स्थास्यति मे कथा ॥ ७.४०.२१ ॥
உலகங்கள் எவ்வளவு காலம் நிலைத்திருக்குமோ, அவ்வளவு காலம் என் கதையும் நிலைத்திருக்கும்.
7.40.22
लोके च मामिका ।
एकैकस्योपकारस्य प्राणान्दास्यामि ते कपे ।
नरः प्रत्युपकाराणामापस्त्वायाति पात्रताम् ॥ ७.४०.२२ ॥
உலகில் என்னைப் பற்றிய கதையில், ஒவ்வொரு உதவிக்கும் கைம்மாறாக உனக்கு என் உயிரையும் கொடுப்பேன், கபியே. மனிதன் கைம்மாறுகளைச் செலுத்துவதற்குரிய தகுதியை அடைகிறான்…
7.40.23
ततो ऽस्य हारं चन्द्राभं मुच्य कण्ठात्स राघवः ।
वैडूर्यतरलं कण्ठे बबन्ध च हनूमतः ॥ ७.४०.२३ ॥
பின்னர் ராகவர் தம் கழுத்திலிருந்து சந்திரனைப் போல் ஒளிரும் அந்த மாலையைக் கழற்றி, வைடூரியங்களால் மின்னிய அதை அனுமனின் கழுத்தில் அணிவித்தார்.
7.40.24
तेनोरसि निबद्धेन हारेण महता कपिः ।
रराज हेमशैलेन्द्रश्चन्द्रेणाक्रान्तमस्तकः ॥ ७.४०.२४ ॥
அவர் மார்பில் கட்டப்பட்ட அந்தப் பெரிய மாலையால் அந்தக் கபி, சந்திரனால் சூழப்பட்ட பொன்மலைகளின் அரசனான மேரு போல் ஒளிர்ந்தார்.
7.40.25
श्रुत्वा तु राघवस्यैतदुत्थायोत्थाय वानराः ।
प्रणम्य शिरसा पादौ निर्जग्मुस्ते महाबलाः ॥ ७.४०.२५ ॥
ராகவனின் இந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டு, அந்த வானரர்கள் பலமுறை எழுந்து, தலை தாழ்த்தி அவர் பாதங்களில் வணங்கி, அந்த மகா பலசாலிகள் புறப்பட்டுச் சென்றனர்.
7.40.26
सुग्रीवः स च रामेण निरन्तरमुरोगतः ।
विभीषणश्च धर्मात्मा सर्वे ते बाष्पविक्लवाः ॥ ७.४०.२६ ॥
சுக்ரீவனும் ராமனின் மார்பில் இறுகத் தழுவப்பட்டவனாய், தர்மாத்மாவான விபீஷணனும், அவர்கள் அனைவரும் கண்ணீரால் நிலைகுலைந்தனர்.
7.40.27
सर्वे च ते बाष्पकलाः साश्रुनेत्रा विचेतसः ।
सम्मूढा इव दुःखेन त्यजन्तो राघवं तदा ॥ ७.४०.२७ ॥
அவர்கள் அனைவரும் கண்ணீர் நிறைந்த உள்ளத்தோடும் கண்ணீர் வழியும் கண்களோடும், மனம் கலங்கி, துயரால் மயங்கியவர்கள் போல், அப்போது ராகவனை விட்டுப் பிரிந்தனர்.
7.40.28
कृतप्रसादास्तेनैवं राघवेण महात्मना ।
जग्मुः स्वं स्वं गृहं सर्वे देही देहमिव त्यजन् ॥ ७.४०.२८ ॥
மகாத்மாவான ராகவனால் இவ்வாறு அருள் பெற்றவர்களாய், அவர்கள் அனைவரும் தங்கள் தங்கள் இல்லங்களுக்குச் சென்றனர், உடலைத் துறக்கும் ஆன்மா போல.
7.40.29
ततस्तु ते राक्षसऋक्षवानराः प्रणम्य रामं रघुवंशवर्धनम् ।
वियोगजाश्रुप्रतिपूर्णलोचनाः प्रतिप्रयातास्तु यथा निवासिनः ॥ ७.४०.२९ ॥
பின்னர் அந்த ராக்ஷசர்களும், கரடிகளும், வானரர்களும் ரகுவம்சத்தை வளர்ப்பவரான ராமரை வணங்கி, பிரிவினால் பிறந்த கண்ணீர் நிறைந்த கண்களோடு, தம் இருப்பிடம் திரும்பும் மக்களைப் போல் திரும்பிச் சென்றனர்.