Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥ ७.४१.१ ॥
Tras despedir a los osos, monos y rākṣasas, el de brazos poderosos Rāma, junto a sus hermanos, se regocijó felizmente.
7.41.2
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥ ७.४१.२ ॥
Entonces, a la hora de la tarde, Rāghava, junto a sus hermanos, oyó una voz dulce pronunciada desde el cielo.
7.41.3
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥ ७.४१.३ ॥
¡Oh gentil Rāma, mírame con rostro amable; sábeme, oh señor, por el Puṣpaka que ha llegado de la morada de Kubera.
7.41.4
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥ ७.४१.४ ॥
Conociendo tu mandato, me dirigí a tu morada para servirte, oh mejor de los hombres; y él me habló.
7.41.5
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ७.४१.५ ॥
Has sido vencido por el magnánimo señor de los hombres, Rāghava, quien en batalla mató al invencible Rāvaṇa, señor de los rākṣasas.
7.41.6
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥ ७.४१.६ ॥
Y yo también tengo suprema alegría por que el malvado Rāvaṇa haya sido muerto, junto con sus seguidores, sus hijos y sus parientes.
7.41.7
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४१.७ ॥
Tú, que fuiste vencido en Laṅkā por Rāma, el de alma suprema, oh gentil, llévalo a él mismo; yo te lo ordeno.
7.41.8
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥ ७.४१.८ ॥
Este es mi supremo deseo: que lleves a Rāma, el deleite de los Rāghavas, por el camino de los mundos; ve, libre de angustia.
7.41.9
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥ ७.४१.९ ॥
Habiendo recibido la orden del magnánimo Dhanada (Kubera), he llegado a tu presencia; espérame sin temor.
7.41.10
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥ ७.४१.१० ॥
Por orden de Dhanada soy invisible para todos los seres; me desplazo por mi poder, cumpliendo tu mandato.
7.41.11
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥ ७.४१.११ ॥
Así interpelado por el Puṣpaka, el poderoso Rāma, viendo el carro aéreo que había regresado, habló al Puṣpaka.
7.41.12
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥ ७.४१.१२ ॥
Si es así, bienvenido seas, Puṣpaka, el mejor de los carros aéreos; que por el favor de Dhaneśa (Kubera) no nos alcance falta alguna de conducta.
7.41.13
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१३ ॥
Entonces el de brazos poderosos, Rāghava, honró al Puṣpaka con granos tostados, flores e incienso fragante.
7.41.14
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥ ७.४१.१४ ॥
Diciendo «Ve», añadió: «Ven cuando te llame. Oh gentil, no te entregues a la tristeza en el camino de los seres perfectos; que ningún obstáculo te alcance al ir en las direcciones que desees.»
7.41.15
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१५ ॥
Rāma dijo: «Así sea», lo honró y lo despidió; entonces el Puṣpaka partió hacia la dirección que deseaba.
7.41.16
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.४१.१६ ॥
Cuando el virtuoso Puṣpaka se hubo desvanecido así, Bharata, con las palmas juntas, dirigió estas palabras a Rāma, deleite de los Raghus.
7.41.17
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥ ७.४१.१७ ॥
Oh héroe, mientras tú gobiernas aparecen presagios de diversas formas, y los gritos de seres no humanos se oyen una y otra vez.
7.41.18
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥ ७.४१.१८ ॥
Oh Rāghava, los seres están libres de enfermedad, y ya ha pasado más de un mes; ni siquiera los seres ancianos encuentran la muerte.
7.41.19
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥ ७.४१.१९ ॥
Las mujeres daban a luz sin enfermedad, los hombres eran fuertes y hermosos; oh rey, la alegría de los habitantes de la ciudad era aún mayor.
7.41.20
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥ ७.४१.२० ॥
A su debido tiempo la nube de lluvia derrama agua como néctar, y estos vientos soplan suaves al tacto, agradables y auspiciosos.
7.41.21
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥ ७.४१.२१ ॥
'Que un rey así sea imperecedero', así, oh rey, dicen de el señor de los hombres los habitantes de la ciudad y del campo.
7.41.22
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥ ७.४१.२२ ॥
Al oír estas palabras dulcísimas pronunciadas por Bharata, Rāma, el mejor de los reyes, se llenó de alegría.