വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥ ७.४१.१ ॥
മഹാബാഹുവായ രാമൻ ഋക്ഷന്മാരെയും വാനരന്മാരെയും രാക്ഷസന്മാരെയും യാത്രയാക്കി, സഹോദരന്മാരോടൊപ്പം സുഖത്തോടെ ആനന്ദിച്ചു.
7.41.2
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥ ७.४१.२ ॥
പിന്നീട് ഉച്ചതിരിഞ്ഞ നേരത്ത് സഹോദരന്മാരോടൊപ്പമിരുന്ന രാഘവൻ ആകാശത്തുനിന്ന് പറഞ്ഞ മധുരമായ വാക്ക് കേട്ടു.
7.41.3
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥ ७.४१.३ ॥
സൗമ്യനായ രാമാ! സൗമ്യമായ മുഖത്തോടെ എന്നെ നോക്കൂ. പ്രഭോ, കുബേരന്റെ ഭവനത്തിൽനിന്ന് വന്ന പുഷ്പകമാണ് ഞാനെന്ന് അറിഞ്ഞാലും.
7.41.4
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥ ७.४१.४ ॥
അങ്ങയുടെ കല്പന അറിഞ്ഞ് അങ്ങയെ സേവിക്കാൻ ഞാൻ അങ്ങയുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോയി. നരശ്രേഷ്ഠാ, അദ്ദേഹം എന്നോട് സംസാരിച്ചു.
7.41.5
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ७.४१.५ ॥
മഹാത്മാവായ നരേന്ദ്രനായ രാഘവൻ യുദ്ധത്തിൽ ദുർധർഷനായ രാക്ഷസേശ്വരൻ രാവണനെ വധിച്ച് അങ്ങയെ ജയിച്ചിരിക്കുന്നു.
7.41.6
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥ ७.४१.६ ॥
ആ ദുരാത്മാവായ രാവണൻ, അവന്റെ ഗണങ്ങളും പുത്രന്മാരും ബന്ധുക്കളുമായി വധിക്കപ്പെട്ടതിൽ എനിക്കും അത്യധികം സന്തോഷമുണ്ട്.
7.41.7
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४१.७ ॥
ലങ്കയിൽ പരമാത്മാവായ രാമനാൽ പരാജിതനായ നീ, സൗമ്യനേ, അവനെത്തന്നെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോവുക; ഞാൻ നിനക്ക് ആജ്ഞ നൽകുന്നു.
7.41.8
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥ ७.४१.८ ॥
ഇതാണ് എന്റെ പരമമായ ആഗ്രഹം: രാഘവാനന്ദനായ രാമനെ ലോകമാർഗ്ഗത്തിലൂടെ വഹിച്ചുകൊണ്ടുപോവുക; ദുഃഖരഹിതനായി പോവുക.
7.41.9
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥ ७.४१.९ ॥
മഹാത്മാവായ ധനദനായ (കുബേരന്റെ) ആജ്ഞ ലഭിച്ച് ഞാൻ നിങ്ങളുടെ സമീപത്തെത്തി; നിർഭയനായി എന്നെ കാത്തിരിക്കുക.
7.41.10
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥ ७.४१.१० ॥
ധനദന്റെ ആജ്ഞയാൽ സർവഭൂതങ്ങൾക്കും അദൃശ്യനായി, എന്റെ പ്രഭാവത്താൽ സഞ്ചരിച്ച് നിന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കുന്നു.
7.41.11
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥ ७.४१.११ ॥
പുഷ്പകം ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ മഹാബലനായ രാമൻ, വീണ്ടും വന്ന ആ വിമാനത്തെ കണ്ട് പുഷ്പകത്തോട് പറഞ്ഞു.
7.41.12
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥ ७.४१.१२ ॥
അങ്ങനെയെങ്കിൽ വിമാനങ്ങളിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ പുഷ്പകമേ, നിനക്ക് സ്വാഗതം; ധനേശന്റെ (കുബേരന്റെ) അനുകൂലതയാൽ ഞങ്ങളുടെ നടപ്പിൽ ദോഷം വരാതിരിക്കട്ടെ.
7.41.13
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१३ ॥
ലാജം, പൂക്കൾ, സുഗന്ധധൂപം എന്നിവകൊണ്ട് അപ്പോൾ മഹാബാഹുവായ രാഘവൻ പുഷ്പകത്തെ പൂജിച്ചു.
7.41.14
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥ ७.४१.१४ ॥
'പോകൂ' എന്നു പറഞ്ഞ്, 'ഞാൻ സ്മരിക്കുമ്പോൾ വരിക. സൗമ്യനേ, സിദ്ധന്മാരുടെ വഴിയിൽ വിഷാദത്തോടെ ചേരരുത്; നിനക്കിഷ്ടമുള്ള ദിശകളിൽ പോകുമ്പോൾ ഒരു തടസ്സവും ഉണ്ടാകാതിരിക്കട്ടെ' എന്നു അവൻ അരുളി.
7.41.15
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१५ ॥
'അങ്ങനെയാകട്ടെ' എന്നു പറഞ്ഞ് രാമൻ പൂജിച്ചു യാത്രയാക്കിയപ്പോൾ, ആ പുഷ്പകം ഇഷ്ടപ്പെട്ട ദിശയിലേക്ക് പോയി.
7.41.16
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.४१.१६ ॥
പുണ്യാത്മാവായ ആ പുഷ്പകം ഇങ്ങനെ മറഞ്ഞപ്പോൾ, ഭരതൻ കൈകൂപ്പി രഘുനന്ദനനായ രാമനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
7.41.17
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥ ७.४१.१७ ॥
വീരനേ, നീ ഭരിക്കുമ്പോൾ പല രൂപങ്ങളിൽ (അശുഭലക്ഷണങ്ങൾ) കാണപ്പെടുന്നു; മാനുഷേതര ജീവികളുടെ ശബ്ദങ്ങൾ വീണ്ടും വീണ്ടും കേൾക്കുന്നു.
7.41.18
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥ ७.४१.१८ ॥
രാഘവാ, ജീവികൾക്ക് രോഗമില്ല; ഇതാ ഒരു മാസത്തിലധികം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു; വൃദ്ധരായ ജീവികൾക്കുപോലും മരണം വരുന്നില്ല.
7.41.19
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥ ७.४१.१९ ॥
രോഗമില്ലാതെ സ്ത്രീകൾ പ്രസവിച്ചിരുന്നു; മനുഷ്യർ ബലവാന്മാരും സുന്ദരന്മാരുമായിരുന്നു; ഹേ രാജാവേ, നഗരവാസികളിൽ സന്തോഷം അധികമായിരുന്നു.
7.41.20
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥ ७.४१.२० ॥
യഥാകാലം മേഘം മഴ പെയ്യിക്കുന്നു, അമൃതുപോലുള്ള ജലം വർഷിക്കുന്നു; ഈ കാറ്റുകളും സ്പർശത്തിൽ മൃദുവും സുഖകരവും ശുഭവുമായി വീശുന്നു.
7.41.21
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥ ७.४१.२१ ॥
'ഇങ്ങനെയുള്ള രാജാവ് നശ്വരനല്ലാതെ ഇരിക്കട്ടെ' എന്ന് ഹേ രാജാവേ, നഗരത്തിലെയും ഗ്രാമത്തിലെയും ജനങ്ങൾ നരേശ്വരനെക്കുറിച്ച് പറയുന്നു.
7.41.22
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥ ७.४१.२२ ॥
ഭരതൻ പറഞ്ഞ ഈ അത്യന്തം മധുരമായ വാക്കുകൾ കേട്ട്, നൃപശ്രേഷ്ഠനായ രാമൻ സന്തോഷത്താൽ നിറഞ്ഞു.