வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥ ७.४१.१ ॥
மகாபாகுவான ராமர் கரடிகள், குரங்குகள், அரக்கர்களை அனுப்பிவிட்டு, சகோதரர்களுடன் இணைந்து மகிழ்ச்சியுடன் களித்தார்.
7.41.2
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥ ७.४१.२ ॥
பின்னர் பிற்பகல் வேளையில் சகோதரர்களுடன் இருந்த ராகவர் வானத்திலிருந்து ஒலித்த இனிய குரலைக் கேட்டார்.
7.41.3
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥ ७.४१.३ ॥
சௌம்ய ராமா! அமைதியான முகத்துடன் என்னைப் பாருங்கள். குபேரனின் இல்லத்திலிருந்து வந்த புஷ்பகம் நான் என்று அறியுங்கள், பிரபுவே.
7.41.4
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥ ७.४१.४ ॥
உங்கள் ஆணையை அறிந்து, உங்கள் இல்லத்தை நோக்கி சேவை செய்வதற்காக நான் சென்றேன். நரசிரேஷ்டரே, அவர் என்னிடம் பேசினார்.
7.41.5
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ७.४१.५ ॥
மகாத்மாவான நரேந்திரர் ராகவர் போரில் வெல்ல முடியாத அரக்கர் அரசன் ராவணனைக் கொன்று, உங்களை வென்றார்.
7.41.6
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥ ७.४१.६ ॥
அந்தத் தீய உள்ளம் கொண்ட ராவணன் கொல்லப்பட்டதால், அவனுடைய கூட்டத்தினர், மகன்கள், உறவினர்களுடன் சேர்ந்து எனக்கும் பெரும் மகிழ்ச்சி.
7.41.7
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४१.७ ॥
லங்கையில் பரமாத்மாவான ராமனால் வெல்லப்பட்ட நீ, அன்பனே, அவனையே சுமந்து செல். நான் உனக்குக் கட்டளையிடுகிறேன்.
7.41.8
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥ ७.४१.८ ॥
இதுவே எனது மிகப் பெரிய விருப்பம்: ராகவனின் மகிழ்ச்சியான ராமனை உலகின் வழியில் சுமந்து செல்; கவலையின்றிச் செல்.
7.41.9
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥ ७.४१.९ ॥
மகாத்மாவான குபேரனின் கட்டளையைப் பெற்று நான் உங்கள் முன் வந்துள்ளேன்; அச்சமின்றி எனக்காகக் காத்திருங்கள்.
7.41.10
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥ ७.४१.१० ॥
குபேரனின் கட்டளையால் அனைத்து உயிர்களுக்கும் காணப்படாதவனாக, என் சக்தியால் நான் சஞ்சரிக்கிறேன்; உங்கள் கட்டளையை நிறைவேற்றுகிறேன்.
7.41.11
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥ ७.४१.११ ॥
புஷ்பகத்தால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட மகாபலரான ராமன், மீண்டும் வந்திருந்த அந்த விமானத்தைக் கண்டு புஷ்பகத்திடம் கூறினார்.
7.41.12
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥ ७.४१.१२ ॥
அப்படியானால் விமானங்களில் சிறந்த புஷ்பகமே, உனக்கு வரவேற்பு; தனேசனின் (குபேரனின்) அருளால் எங்கள் நடத்தையில் குற்றம் ஏற்படாதிருக்கட்டும்.
7.41.13
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१३ ॥
பொரி, மலர்கள், நறுமணமிக்க தூபம் ஆகியவற்றால் அப்போது மகாபாகு ராகவன் புஷ்பகத்தை வழிபட்டார்.
7.41.14
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥ ७.४१.१४ ॥
'செல்க' என்று கூறி, 'நான் நினைக்கும்போது வா. சௌம்யனே, சித்தர்களின் வழியில் வருத்தத்துடன் இணையாதே; நீ விரும்பும் திசைகளில் செல்லும்போது உனக்கு எந்தத் தடையும் நேராதிருக்கட்டும்' என்றான்.
7.41.15
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१५ ॥
'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று ராமன் வழிபட்டு அனுப்ப, அப்போது அந்தப் புஷ்பகம் விரும்பிய திசையை நோக்கிச் சென்றது.
7.41.16
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.४१.१६ ॥
புண்ணிய ஆத்மாவான அந்தப் புஷ்பகம் இவ்வாறு மறைந்தபின், பரதன் கைகூப்பி ரகுநந்தனனாகிய ராமனிடம் இச்சொற்களைக் கூறினான்.
7.41.17
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥ ७.४१.१७ ॥
வீரனே, நீ ஆளும்போது பல வடிவங்களில் (அபசகுனங்கள்) தென்படுகின்றன; மனிதரல்லாத உயிரினங்களின் குரல்கள் மீண்டும் மீண்டும் கேட்கின்றன.
7.41.18
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥ ७.४१.१८ ॥
ராகவனே, உயிரினங்களுக்கு நோயில்லை; இதோ ஒரு மாதத்துக்கு மேல் கழிந்துவிட்டது; முதுமை அடைந்த உயிரினங்களுக்கும் மரணம் வருவதில்லை.
7.41.19
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥ ७.४१.१९ ॥
பெண்கள் நோயின்றிக் குழந்தை பெற்றனர்; மனிதர்கள் வலிமையும் அழகும் உடையவர்களாய் இருந்தனர்; ஓ அரசே, நகரவாசிகளிடையே மகிழ்ச்சி மிகுதியாக இருந்தது.
7.41.20
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥ ७.४१.२० ॥
உரிய காலத்தில் மேகம் பொழிகிறது, அமுதம் போன்ற நீரைச் சொரிகிறது; இந்தக் காற்றுகளும் தொடுதலில் மென்மையாய், இனிமையாய், மங்களமாய் வீசுகின்றன.
7.41.21
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥ ७.४१.२१ ॥
'இத்தகைய அரசன் அழியாதவனாக இருக்கட்டும்' என்று, ஓ அரசே, நகரத்திலும் நாட்டுப்புறத்திலும் உள்ள மக்கள் கூறுகின்றனர்.
7.41.22
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥ ७.४१.२२ ॥
பரதன் சொன்ன இந்த மிக இனிய சொற்களைக் கேட்டு, அரசர்களில் சிறந்த ராமர் மகிழ்ச்சியால் நிறைந்தார்.