Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥ ७.४१.१ ॥
Tendo dispensado os ursos, macacos e rākṣasas, Rāma de braços poderosos, acompanhado de seus irmãos, alegrou-se feliz.
7.41.2
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥ ७.४१.२ ॥
Então, à tarde, Rāghava, junto a seus irmãos, ouviu uma voz doce proferida do céu.
7.41.3
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥ ७.४१.३ ॥
Ó gentil Rāma, olha para mim com rosto amável; sabe, ó senhor, que sou o Puṣpaka que veio da morada de Kubera.
7.41.4
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥ ७.४१.४ ॥
Conhecendo tua ordem, dirigi-me à tua morada para te servir, ó melhor dos homens; e ele falou comigo.
7.41.5
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ७.४१.५ ॥
Foste vencido pelo magnânimo senhor dos homens, Rāghava, que na batalha matou o invencível Rāvaṇa, senhor dos rākṣasas.
7.41.6
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥ ७.४१.६ ॥
E eu também sinto suprema alegria porque o malvado Rāvaṇa foi morto, junto com seus seguidores, seus filhos e seus parentes.
7.41.7
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४१.७ ॥
Tu, que foste vencido em Laṅkā por Rāma, o de alma suprema, ó gentil, leva precisamente a ele; eu te ordeno.
7.41.8
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥ ७.४१.८ ॥
Este é o meu supremo desejo: que leves Rāma, a alegria dos Rāghavas, pelo caminho dos mundos; vai, livre de aflição.
7.41.9
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥ ७.४१.९ ॥
Tendo recebido a ordem do magnânimo Dhanada (Kubera), vim à tua presença; espera por mim sem receio.
7.41.10
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥ ७.४१.१० ॥
Por ordem de Dhanada, movo-me invisível a todos os seres, pelo meu poder, cumprindo a tua ordem.
7.41.11
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥ ७.४१.११ ॥
Assim interpelado pelo Puṣpaka, o poderoso Rāma, vendo o carro aéreo que regressara, falou ao Puṣpaka.
7.41.12
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥ ७.४१.१२ ॥
Se assim é, sê bem-vindo, Puṣpaka, o melhor dos carros aéreos; que pelo favor de Dhaneśa (Kubera) nenhuma falta de conduta nos aconteça.
7.41.13
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१३ ॥
Então o de braços poderosos, Rāghava, honrou o Puṣpaka com grãos torrados, flores e incenso perfumado.
7.41.14
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥ ७.४१.१४ ॥
Dizendo «Vai», acrescentou: «Vem quando eu te chamar. Ó gentil, não te deixes abater pela tristeza no caminho dos seres perfeitos; que nenhum obstáculo te atinja ao seguir nas direções que desejares.»
7.41.15
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१५ ॥
Rāma disse: «Assim seja», honrou-o e o despediu; então o Puṣpaka partiu para a direção que desejava.
7.41.16
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.४१.१६ ॥
Quando o virtuoso Puṣpaka desapareceu assim, Bharata, com as palmas unidas, dirigiu estas palavras a Rāma, a alegria dos Raghus.
7.41.17
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥ ७.४१.१७ ॥
Ó herói, enquanto tu governas, presságios aparecem de várias formas, e os gritos de seres não humanos são ouvidos repetidamente.
7.41.18
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥ ७.४१.१८ ॥
Ó Rāghava, os seres estão livres de doença, e já passou mais de um mês; nem mesmo os seres idosos encontram a morte.
7.41.19
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥ ७.४१.१९ ॥
As mulheres davam à luz sem doença, os homens eram fortes e belos; ó rei, a alegria dos habitantes da cidade era ainda maior.
7.41.20
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥ ७.४१.२० ॥
No tempo certo a nuvem de chuva derrama água como néctar, e estes ventos sopram suaves ao toque, agradáveis e auspiciosos.
7.41.21
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥ ७.४१.२१ ॥
"Que um rei assim seja imperecível", assim, ó rei, dizem os habitantes da cidade e do campo sobre o senhor dos homens.
7.41.22
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥ ७.४१.२२ ॥
Ao ouvir estas palavras doçíssimas proferidas por Bharata, Rāma, o melhor dos reis, encheu-se de alegria.