వాల్మీకి రామాయణం · సర్గ 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥ ७.४१.१ ॥
మహాబాహువైన రాముడు ఋక్షులను, వానరులను, రాక్షసులను పంపివేసి, సోదరులతో కూడి సుఖంగా ఆనందించాడు.
7.41.2
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥ ७.४१.२ ॥
తరువాత మధ్యాహ్న సమయంలో సోదరులతో కూడిన రాఘవుడు ఆకాశం నుండి పలికిన మధురమైన వాణిని విన్నాడు.
7.41.3
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥ ७.४१.३ ॥
సౌమ్యుడైన రామా! సౌమ్యమైన ముఖంతో నన్ను చూడు. ప్రభూ, కుబేరుని భవనం నుండి వచ్చిన పుష్పకమని నన్ను తెలుసుకో.
7.41.4
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥ ७.४१.४ ॥
మీ ఆజ్ఞను తెలుసుకుని, మిమ్మల్ని సేవించడానికి మీ భవనం వైపు వెళ్ళాను. ఓ నరశ్రేష్ఠా, అతను నాతో మాట్లాడాడు.
7.41.5
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ७.४१.५ ॥
మహాత్ముడైన నరేంద్రుడు రాఘవుడు యుద్ధంలో అజేయుడైన రాక్షసేశ్వరుడు రావణుడిని సంహరించి నిన్ను జయించాడు.
7.41.6
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥ ७.४१.६ ॥
ఆ దుష్టాత్ముడైన రావణుడు, అతని అనుచరులు, పుత్రులు, బంధువులతో సహా హతమైనందున నాకు కూడా మహదానందం కలిగింది.
7.41.7
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४१.७ ॥
లంకలో పరమాత్ముడైన రాముని చేత ఓడింపబడిన నీవు, ఓ సౌమ్యుడా, అతనినే మోసుకుపో; నేను నీకు ఆజ్ఞాపిస్తున్నాను.
7.41.8
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥ ७.४१.८ ॥
ఇదే నా పరమ కోరిక: రాఘవుల ఆనందమైన రాముని లోక మార్గంలో మోసుకుపో; దుఃఖం లేకుండా వెళ్ళు.
7.41.9
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥ ७.४१.९ ॥
మహాత్ముడైన ధనదుడు (కుబేరుడు) ఆజ్ఞను పొంది నేను మీ సమక్షానికి వచ్చాను; నిర్భయంగా నా కోసం వేచి ఉండు.
7.41.10
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥ ७.४१.१० ॥
ధనదుని ఆజ్ఞవల్ల సర్వప్రాణులకు కనిపించక, నా ప్రభావంతో సంచరిస్తూ, నీ ఆజ్ఞను పాలిస్తాను.
7.41.11
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥ ७.४१.११ ॥
పుష్పకం ఇలా పలకగా, మహాబలుడైన రాముడు మళ్ళీ వచ్చిన ఆ విమానాన్ని చూసి పుష్పకంతో ఇలా అన్నాడు.
7.41.12
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥ ७.४१.१२ ॥
అలాగైతే విమానాలలో శ్రేష్ఠమైన పుష్పకమా, నీకు స్వాగతం; ధనేశుని (కుబేరుని) అనుకూలత వల్ల మా నడవడికలో దోషం కలగకుండు గాక.
7.41.13
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१३ ॥
లాజలు, పువ్వులు, సుగంధ ధూపాలతో అప్పుడు మహాబాహువైన రాఘవుడు పుష్పకాన్ని పూజించాడు.
7.41.14
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥ ७.४१.१४ ॥
'వెళ్ళు' అని చెప్పి, 'నేను స్మరించినప్పుడు రా. సౌమ్యుడా, సిద్ధుల మార్గంలో విషాదంతో కూడకు; నీవు కోరిన దిశలలో వెళ్తున్నప్పుడు నీకు ఎలాంటి అడ్డంకీ కలగకూడదు' అన్నాడు.
7.41.15
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१५ ॥
'అలాగే కానివ్వు' అని రాముడు పూజించి పంపగా, ఆ పుష్పకం అప్పుడు తాను కోరిన దిశగా వెళ్లింది.
7.41.16
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.४१.१६ ॥
పుణ్యాత్మ అయిన ఆ పుష్పకం ఈ విధంగా అదృశ్యమైన తరువాత, భరతుడు చేతులు జోడించి రఘునందనుడైన రాముడితో ఈ మాట చెప్పాడు.
7.41.17
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥ ७.४१.१७ ॥
వీరుడా, నీవు పరిపాలిస్తుండగా అనేక రూపాల్లో (అపశకునాలు) కనిపిస్తున్నాయి; మానవేతర ప్రాణుల స్వరాలు మళ్లీ మళ్లీ వినిపిస్తున్నాయి.
7.41.18
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥ ७.४१.१८ ॥
రాఘవా, ప్రాణులకు రోగం లేదు; ఇదిగో ఒక నెలకు పైగా గడిచింది; వృద్ధులైన ప్రాణులకు కూడా మరణం రావడం లేదు.
7.41.19
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥ ७.४१.१९ ॥
స్త్రీలు రోగరహితంగా సంతానాన్ని ప్రసవించేవారు, మానవులు బలవంతులుగా అందంగా ఉండేవారు; ఓ రాజా, నగరవాసుల్లో ఆనందం అధికంగా ఉండేది.
7.41.20
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥ ७.४१.२० ॥
కాలానుగుణంగా మేఘం వర్షిస్తోంది, అమృతంలాంటి నీటిని కురిపిస్తోంది; ఈ గాలులు కూడా స్పర్శలో మృదువుగా, సుఖంగా, శుభంగా వీస్తున్నాయి.
7.41.21
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥ ७.४१.२१ ॥
'ఇలాంటి రాజు అనశ్వరుడుగా ఉండుగాక' అని, ఓ రాజా, నగర, గ్రామ ప్రజలు నరేశ్వరుని గురించి అంటున్నారు.
7.41.22
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥ ७.४१.२२ ॥
భరతుడు పలికిన ఈ అత్యంత మధురమైన మాటలు విని, నృపశ్రేష్ఠుడైన రాముడు ఆనందంతో నిండిపోయాడు.