Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.41
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.41.1
विसृज्य च महाबाहुर्ऋक्षवानरराक्षसान् ।
भ्रातृभिः सहितो रामः प्रमुमोद सुखं सुखी ॥ ७.४१.१ ॥
Nachdem er die Bären, Affen und Rākṣasas entlassen hatte, freute sich der starkarmige Rāma mit seinen Brüdern glücklich.
7.41.2
अथापराह्णसमये भ्रातृभिः सह राघवः ।
शुश्राव मधुरां वाणीमन्तरिक्षात् प्रभाषिताम् ॥ ७.४१.२ ॥
Dann hörte Rāghava am Nachmittag zusammen mit seinen Brüdern eine süße Stimme, die aus dem Himmel gesprochen wurde.
7.41.3
सौम्य राम निरीक्षस्व सौम्येन वदनेन माम् ।
कुबेरभवनात्प्राप्तं विद्धि मां पुष्पकं प्रभो ॥ ७.४१.३ ॥
O sanfter Rāma, blicke mich mit sanftem Antlitz an; wisse, o Herr, dass ich der Puṣpaka bin, der aus Kuberas Wohnsitz gekommen ist.
7.41.4
तव शासनमाज्ञाय गतो ऽस्मि भवनं प्रति ।
उपस्थातुं नरश्रेष्ठ स च मां प्रत्यभाषत ॥ ७.४१.४ ॥
Da ich deinen Befehl kannte, ging ich zu deiner Wohnstatt, um dir zu dienen, o Bester unter den Menschen; und er sprach zu mir.
7.41.5
निर्जितस्त्वं नरेन्द्रेण राघवेण महात्मना ।
निहत्य युधि दुर्धर्षं रावणं राक्षसेश्वरम् ॥ ७.४१.५ ॥
Du wurdest vom großherzigen Menschenfürsten Rāghava besiegt, der im Kampf den unbezwingbaren Rāvaṇa, den Herrn der Rākṣasas, erschlug.
7.41.6
ममापि परमा प्रीतर्हते तस्मिन्दुरात्मनि ।
रावणे सगणे चैव सपुत्रे सहबान्धवे ॥ ७.४१.६ ॥
Auch ich empfinde höchste Freude darüber, dass der böse Rāvaṇa erschlagen wurde, mit seinem Gefolge, seinen Söhnen und Verwandten.
7.41.7
स त्वं रामेण लङ्कायां निर्जितः परमात्मना ।
वह सौम्य तमेव त्वमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४१.७ ॥
Du, der du in Laṅkā von Rāma, dem Höchstseelischen, besiegt wurdest, o Sanfter, trage eben ihn; ich befehle es dir.
7.41.8
परमो ह्येष मे कामो यत्त्वं राघवनन्दनम् ।
वहेर्लोकस्य संयानं गच्छस्व विगतज्वरः ॥ ७.४१.८ ॥
Dies ist mein höchster Wunsch: dass du Rāma, die Freude der Rāghavas, auf dem Weg der Welten trägst; geh, frei von Kummer.
7.41.9
सो ऽहं शासनमाज्ञाय धनदस्य महात्मनः ।
त्वत्सकाशमनुप्राप्तो निर्विशङ्कः प्रतीक्ष माम् ॥ ७.४१.९ ॥
Nachdem ich den Befehl des großherzigen Dhanada (Kubera) empfangen habe, bin ich in deine Gegenwart gekommen; warte ohne Furcht auf mich.
7.41.10
अदृष्यः सर्वभूतानां सर्वेषां धनदाज्ञया ।
चराम्यहं प्रभावेण तवाज्ञां परिपालयन् ॥ ७.४१.१० ॥
Auf Dhanadas Befehl bewege ich mich, für alle Wesen unsichtbar, durch meine Kraft und erfülle deinen Auftrag.
7.41.11
एवमुक्तस्तदा रामः पुष्पकेण महाबलः ।
उवाच पुष्पकं दृष्ट्वा विमानं पुनरागतम् ॥ ७.४१.११ ॥
So angesprochen vom Puṣpaka, sprach der mächtige Rāma, als er das wiedergekehrte Luftgefährt sah, zum Puṣpaka.
7.41.12
यद्येवं स्वागतं ते ऽस्तु विमानवर पुष्पक ।
आनुकूल्याद्धनेशस्य वृत्तदोषो न नो भवेत् ॥ ७.४१.१२ ॥
Wenn dem so ist, sei willkommen, Puṣpaka, bester der Luftgefährte; möge durch die Gunst Dhaneśas (Kuberas) uns kein Fehl im Verhalten treffen.
7.41.13
लाजैश्चैव तथा पुष्पैर्धूपैश्चैव सुगन्धिभिः ।
पूजयित्वा महाबाहू राघवः पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१३ ॥
Dann verehrte der starkarmige Rāghava den Puṣpaka mit Puffreis, Blumen und wohlriechendem Räucherwerk.
7.41.14
गम्यतामिति चोवाच आगच्छ त्वं स्मरे यदा ।
सिद्धानां च गतौ सौम्य मा विषादेन योजय ।
प्रतिघातश्च ते मा भूद्यथेष्टं गच्छतो दिशः ॥ ७.४१.१४ ॥
Mit den Worten »Geh« sprach er: »Komm, wenn ich dich rufe. Sanfter, lass dich auf dem Weg der Vollendeten nicht von Kummer binden; möge dir auf deinem Flug in jede gewünschte Richtung kein Hindernis entgegentreten.«
7.41.15
एवमस्त्विति रामेण पूजयित्वा विसर्जितम् ।
अभिप्रेतां दिशं तस्मात्प्रायात्तत्पुष्पकं तदा ॥ ७.४१.१५ ॥
»So sei es«, sprach Rāma, verehrte ihn und entließ ihn; da zog der Puṣpaka in die Richtung, die er wünschte.
7.41.16
एवमन्तर्हिते तस्मिन्पुष्पके सुकृतात्मनि ।
भरतः प्राञ्जलिर्वाक्यमुवाच रघुनन्दनम् ॥ ७.४१.१६ ॥
Als der tugendhafte Puṣpaka so verschwunden war, sprach Bharata mit gefalteten Händen diese Worte zu Rāma, der Freude der Raghus.
7.41.17
विविधात्मनि दृश्यन्ते त्वयि वीर प्रशासति ।
अमानुषाणां सत्त्वानां व्याहृतानि मुहुर्मुहुः ॥ ७.४१.१७ ॥
O Held, während du regierst, erscheinen Vorzeichen in vielerlei Gestalt, und die Schreie nichtmenschlicher Wesen sind immer wieder zu hören.
7.41.18
अनामयश्च सत्वानां साग्रो मासो गतो ह्ययम् ।
जीर्णानामपि सत्त्वानां मृत्युर्नायाति राघव ॥ ७.४१.१८ ॥
O Rāghava, die Wesen sind frei von Krankheit, und schon ist mehr als ein Monat vergangen; selbst die alten Wesen treffen den Tod nicht.
7.41.19
अरोगप्रसवा नार्यो वपुष्मन्तो हि मानवाः ।
हर्षश्चाभ्यधिको राजञ्जनस्य पुरवासिनः ॥ ७.४१.१९ ॥
Die Frauen gebaren ihre Kinder ohne Krankheit, die Menschen waren kräftig und schön; o König, die Freude der Stadtbewohner war noch größer.
7.41.20
काले वर्षति पर्जन्यः पातयन्नमृतं पयः ।
वाताश्चापि प्रवान्त्येते स्पर्शयुक्ताः सुखाः शिवाः ॥ ७.४१.२० ॥
Zur rechten Zeit regnet die Regenwolke nektargleiches Wasser herab, und diese Winde wehen sanft im Berühren, angenehm und verheißungsvoll.
7.41.21
ईदृशो ऽनश्वरो राजा भवेदिति नरेश्वरः ।
कथयन्ति पुरे राजन्पौरजानपदास्तथा ॥ ७.४१.२१ ॥
„Möge ein solcher König unvergänglich sein“, so, o König, sagen die Leute der Stadt und des Landes über den Herrscher der Menschen.
7.41.22
एता वाचः सुमधुरा भरतेन समीरिताः ।
श्रुत्वा रामो मुदा युक्तो बभूव नृपसत्तमः ॥ ७.४१.२२ ॥
Als Rāma, der beste der Könige, diese überaus süßen Worte hörte, die Bharata sprach, wurde er von Freude erfüllt.