Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
स विसृज्य ततो रामः पुष्पकं हेमभूषितम् ।
प्रविवेश महाबाहुरशोकवनिकां तदा ॥ ७.४२.१ ॥
Nachdem er den mit Gold geschmückten Streitwagen Puṣpaka entlassen hatte, betrat der starkarmige Rāma damals den Aśoka-Hain.
7.42.2
चन्दनागुरुचूतैश्च तुङ्गकालेयकैरपि ।
देवदारुवनैश्चापि समन्तादुपशोभिताम् ॥ ७.४२.२ ॥
Von allen Seiten war er geschmückt mit Sandelholz, Aloe und Mangobäumen, hohen Kāleyaka-Bäumen und Deodar-Hainen.
7.42.3
चम्पकाशोकपुन्नागमधूकपनसासनैः ।
शोभितां पारिजातैश्च विधूमज्वलनप्रभैः ॥ ७.४२.३ ॥
Er war geschmückt mit Campaka-, Aśoka-, Punnāga-, Madhūka-, Jackfruit- und Āsana-Bäumen sowie Pārijāta-Bäumen, hell wie rauchloses Feuer.
7.42.4
लोध्रनीपार्जुनैर्नागैः सप्तपर्णातिमुक्तकैः ।
मन्दारकदलीगुल्मलताजालसमावृताम् ॥ ७.४२.४ ॥
Sie war bedeckt mit Lodhra-, Nīpa-, Arjuna- und Nāga-Bäumen, Saptaparṇa und Atimuktaka sowie einem Gewirr aus Mandāra, Bananen, Büschen und Ranken.
7.42.5
प्रियङ्गुभिः कदम्बैश्च तथा च वकुलैरपि ।
जम्बूभिर्दाडिमैश्चैव कोविदारैश्च शोभिताम् ॥ ७.४२.५ ॥
Er war geschmückt mit Priyaṅgu-, Kadamba-, Vakula-, Jambu-, Granatapfel- und Kovidāra-Bäumen.
7.42.6
सर्वदा कुसुमै रम्यैः फलवद्भिर्मनोरमैः ।
दिव्यगन्धरसोपेतैस्तरुणाङ्कुरपल्लवैः ॥ ७.४२.६ ॥
Immer lieblich mit Blüten, fruchttragend, bezaubernd, mit göttlichem Duft und Geschmack, und voll zarter Triebe und Sprossen.
7.42.7
तथैव तरुभिर्दिव्यैः शिल्पिभिः परिकल्पितैः ।
चारुपल्लवपुष्पाढ्यैर्मत्तभ्रमरसङ्कुलैः ॥ ७.४२.७ ॥
Ebenso gab es göttliche Bäume, gleichsam von Kunsthandwerkern gestaltet, reich an anmutigen Trieben und Blüten, dicht von berauschten Bienen umschwärmt.
7.42.8
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च नानावर्णैश्च पक्षिभिः ।
शोभितां शतशश्चित्रां चूतवृक्षावतंसकैः ॥ ७.४२.८ ॥
Hundertfach geschmückt von Kuckucken, Bhṛṅgarāja-Vögeln und vielfarbigen Vögeln, wunderbar, mit Mangobäumen als Schmuck.
7.42.9
शातकुम्भनिभाः केचित्केचिदग्निशिखोपमाः ।
नीलाञ्जननिभाश्चान्ये भान्ति तत्रत्यपादपाः ॥ ७.४२.९ ॥
Einige der dortigen Bäume glänzten wie Gold, andere wie Feuerzungen, und wieder andere wie blaues Augenpulver.
7.42.10
सुरभीणि च पुष्पाणि माल्यानि विविधानि च ।
दीर्घिका विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा ॥ ७.४२.१० ॥
Es gab duftende Blüten und Girlanden vielerlei Art, und Seen verschiedenster Gestalt, gefüllt mit vorzüglichem Wasser.
7.42.11
माणिक्यकृतसोपानाः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः ।
फुल्लपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ ७.४२.११ ॥
Ihre Stufen waren aus Rubinen gefertigt, ihre Böden mit Kristall durchsetzt, sie hatten Haine erblühter Lotosse und Seerosen und waren von Brahminengänsen geschmückt.
7.42.12
दात्यूहशुकसङ्घुष्टा हंससारसनादिताः ।
तरुभिः पुष्पवद्भिश्च तीरजैरुपशोभिताः ॥ ७.४२.१२ ॥
Erfüllt vom Rufen der Dātyūha-Vögel und Papageien, widerhallend von Schwänen und Kranichen, und geschmückt von blühenden Bäumen an den Ufern.
7.42.13
प्राकारैर्विविधाकारैः शोभिताश्च शिलातलैः ।
तत्रैव च वनोद्देशे वैडूर्यमणिसन्निभैः ॥ ७.४२.१३ ॥
Geschmückt mit Mauern vielfacher Gestalt und Steinterrassen, und dort im Waldbezirk den Vaiḍūrya-Edelsteinen gleichend.
7.42.14
शाद्वलैः परमोपेतां पुष्पितद्रुमकाननाम् ।
तत्र सङ्घर्षजातानां वृक्षाणां पुष्पशालिनाम् ॥ ७.४२.१४ ॥
Überaus schön mit grasbewachsenen Wiesen, ein Wald blühender Bäume; dort Bäume, aus Reibung geboren, reich an Blüten.
7.42.15
प्रस्तराः पुष्पशबला नभस्तारागणैरिव ।
नन्दनं हि यथेन्द्रस्य ब्राह्मं चैत्ररथं यथा ।
तथाभूतं हि रामस्य काननं सन्निवेशनम् ॥ ७.४२.१५ ॥
Felsboden gesprenkelt mit Blüten, wie der Himmel mit Sternenschwärmen; wie Indras Nandana, Brahmās Hain und Caitraratha, so war dieser Waldwohnsitz Rāmas.
7.42.16
बह्वासनगृहोपेतां लतागृहसमावृताम् ।
अशोकवनिकां स्फीतां प्रविश्य रघुनन्दनः ॥ ७.४२.१६ ॥
Nachdem Raghunandana (Rāma) den üppigen Aśoka-Hain betreten hatte, der mit vielen Sitzen und Pavillons ausgestattet und von Laubengängen aus Ranken umgeben war.
7.42.17
आसने च शुभाकारे पुष्पप्रकरभूषिते ।
कुशास्तरणसंस्तीर्णे रामः सन्निषसाद ह ॥ ७.४२.१७ ॥
Auf einem Sitz von glückverheißender Gestalt, mit Blumenhaufen geschmückt und mit Kuśa-Gras bedeckt, setzte sich Rāma nieder.
7.42.18
सीतामादायं हस्तेन मधुमैरेयकं शुचि ।
पाययामास काकुत्स्थः शचीमिव पुरन्दरः ॥ ७.४२.१८ ॥
Sītā bei der Hand nehmend, ließ Kākutstha (Rāma) sie reinen Honig und Maireya-Wein trinken, wie Purandara (Indra) Śacī trinken ließ.
7.42.19
मांसानि च समृष्टानि फलानि विविधानि च ।
रामस्याभ्यवहारार्थं किङ्करास्तूर्णमाहरन् ॥ ७.४२.१९ ॥
Für Rāmas Mahl brachten die Diener eilig gut zubereitetes Fleisch und Früchte vielerlei Art.
7.42.20
उपानृत्यंश्च राजानं नृत्यगीतविशारदाः ।
बालाश्च रूपवत्यश्च स्त्रियः पानवशानुगाः ॥ ७.४२.२० ॥
Junge Männer, geschickt in Tanz und Gesang, und schöne Frauen, dem Trank hingegeben, tanzten vor dem König.
7.42.21
मनोभिरामा रामास्ता रामो रमयतां वरः ।
रमयामास धर्मात्मा नित्यं परमभूषितः ॥ ७.४२.२१ ॥
Jene Frauen erfreuten das Herz, und Rāma, der Beste unter den Erfreuenden, der Gerechtgesinnte, stets aufs Prächtigste geschmückt, erfreute sie.
7.42.22
स तया सीतया सार्धमासीनो विरराज ह ।
अरुन्धत्या सहासीनो वसिष्ठ इव तेजसा ॥ ७.४२.२२ ॥
Mit Sītā zusammen sitzend, strahlte er wie Vasiṣṭha, der mit Arundhatī sitzt, in seiner Glanzkraft.
7.42.23
एवं रामो मुदा युक्तः सीतां सुरसुतोपमाम् ।
रमयामास वैदेहीमहन्यहनि देववत् ॥ ७.४२.२३ ॥
So erfreute Rāma, von Freude erfüllt, Sītā, Vaidehī, der Göttertochter gleich, Tag für Tag, wie ein Gott es tut.
7.42.24
तथा तयोर्विहरतोः सीताराघवयोश्चिरम् ।
अत्यक्रामच्छुभः कालः शैशिरो भोगदः सदा ॥ ७.४२.२४ ॥
So, während Sītā und Rāghava lange miteinander verweilten, verging die glückbringende Winterzeit, die stets Genüsse schenkt.
7.42.25
दशवर्षसहस्राणि गतानि सुमहात्मनोः ।
प्राप्तयोर्विविधान्भोगानतीतः शिशिरागमः ॥ ७.४२.२५ ॥
Zehntausend Jahre vergingen für die beiden hochherzigen, die vielfältige Freuden genossen, und die kühle Jahreszeit Śiśira kam.
7.42.26
पूर्वाह्णे धर्मकार्याणि कृत्वा धर्मेण धर्मवित् ।
शेषं दिवसभागार्धमन्तःपुरगतो ऽभवत् ॥ ७.४२.२६ ॥
Rāma, der Kenner des Dharma, erfüllte am Vormittag seine rechtmäßigen Pflichten gemäß dem Dharma und verbrachte die restliche Hälfte des Tages in den inneren Gemächern.
7.42.27
सीतापि देवकार्याणि कृत्वा पौर्वाह्णिकानि वै ।
श्वश्रूणामकरोत्पूजां सर्वासामविशेषतः ॥ ७.४२.२७ ॥
Auch Sītā verrichtete ihre morgendlichen Götteropfer und ehrte alle ihre Schwiegermütter ohne Unterschied.
7.42.28
अभ्यगच्छत्ततो रामं विचित्राभरणाम्बरा ।
त्रिविष्टपे सहस्राक्षमुपविष्टं यथा शची ॥ ७.४२.२८ ॥
Dann trat Sītā, mit vielfältigem Schmuck und Gewändern geschmückt, zu Rāma, wie Śacī zu dem tausendäugigen Indra tritt, wenn er im Himmel sitzt.
7.42.29
दृष्ट्वा तु राघवः पत्नीं कल्याणेन समन्विताम् ।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ७.४२.२९ ॥
Als Rāghava seine Gemahlin in gesegnetem Zustand sah, empfand er unvergleichliche Freude und sprach: »Gut, gut!«
7.42.30
अब्रवीच्च वरारोहां सीतां सुरसुतोपमाम् ।
अपत्यलाभो वैदेहि त्वयि मे समुपस्थितः ॥ ७.४२.३० ॥
Und er sprach zu Sītā, der schönhüftigen, den Göttertöchtern gleich: »O Vaidehī, der Erwerb eines Nachkommen ist durch dich nahe an mich herangetreten.«
7.42.31
किमिच्छसि वरारोहे कामः किं क्रियतां तव ॥ ७.४२.३१ ॥
O du Schönhüftige, was wünschst du? Welcher Wunsch von dir soll erfüllt werden?
7.42.32
स्मितं कृत्वा तु वैदेही रामं वाक्यमथाब्रवीत् ।
तपोवनानि पुण्यानि द्रष्टुमिच्छामि राघव ॥ ७.४२.३२ ॥
Lächelnd sprach Sītā zu Rāma: O Rāghava, ich möchte die heiligen Einsiedlerhaine sehen.
7.42.33
गङ्गातीरोपविष्टानामृषीणामुग्रतेजसाम् ।
फलमूलाशिनां देव पादमूलेषु वर्तितुम् ॥ ७.४२.३३ ॥
O Herr, ich möchte zu Füßen der Weisen von glühender Pracht wohnen, die am Ufer des Gaṅgā sitzen und von Früchten und Wurzeln leben.
7.42.34
एष मे परमः कामो यन्मूलफलभोजिनाम् ।
अप्येकरात्रं काकुत्स्थ निवसेयं तपोवने ॥ ७.४२.३४ ॥
Dies ist mein höchster Wunsch: dass ich auch nur eine Nacht im Einsiedlerhain unter denen wohnen darf, die von Wurzeln und Früchten leben, o Nachfahre des Kakutstha.
7.42.35
तथेति च प्रतिज्ञातं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
विस्रब्धा भव वैदेहि श्वो गमिष्यस्यसंशयम् ॥ ७.४२.३५ ॥
Rāma, dessen Taten mühelos sind, versprach: »So sei es.« O Vaidehī, sei unbesorgt; morgen wirst du gewiss gehen.
7.42.36
एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थो मैथिलीं जनकात्मजाम् ।
मध्यकक्षान्तरं रामो निर्जगाम सुहृद्वृतः ॥ ७.४२.३६ ॥
Nachdem er so gesprochen hatte, verließ Rāma, der Nachfahre des Kakutstha, Maithilī, die Tochter Janakas, und ging, von seinen Freunden umgeben, aus der mittleren Kammer hinaus.