Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.42
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.42.1
स विसृज्य ततो रामः पुष्पकं हेमभूषितम् ।
प्रविवेश महाबाहुरशोकवनिकां तदा ॥ ७.४२.१ ॥
Tendo despedido o carro Puṣpaka adornado de ouro, o de braços poderosos Rāma então entrou no bosque de Aśoka.
7.42.2
चन्दनागुरुचूतैश्च तुङ्गकालेयकैरपि ।
देवदारुवनैश्चापि समन्तादुपशोभिताम् ॥ ७.४२.२ ॥
Estava adornado por todos os lados com sândalo, aloés e mangueiras, altos kāleyakas e bosques de deodar.
7.42.3
चम्पकाशोकपुन्नागमधूकपनसासनैः ।
शोभितां पारिजातैश्च विधूमज्वलनप्रभैः ॥ ७.४२.३ ॥
Estava adornado com árvores champaka, aśoka, punnāga, madhūka, jaqueira e āsana, e pārijātas brilhantes como fogo sem fumaça.
7.42.4
लोध्रनीपार्जुनैर्नागैः सप्तपर्णातिमुक्तकैः ।
मन्दारकदलीगुल्मलताजालसमावृताम् ॥ ७.४२.४ ॥
Estava coberta de lodhra, nīpa, arjuna e nāga, saptaparṇa e atimuktaka, e um emaranhado de mandāra, bananeiras, arbustos e trepadeiras.
7.42.5
प्रियङ्गुभिः कदम्बैश्च तथा च वकुलैरपि ।
जम्बूभिर्दाडिमैश्चैव कोविदारैश्च शोभिताम् ॥ ७.४२.५ ॥
Estava adornado com priyaṅgu, kadamba, vakula, jambu, romãzeiras e kovidāra.
7.42.6
सर्वदा कुसुमै रम्यैः फलवद्भिर्मनोरमैः ।
दिव्यगन्धरसोपेतैस्तरुणाङ्कुरपल्लवैः ॥ ७.४२.६ ॥
Sempre encantadora com flores, frutífera, deliciosa, dotada de fragrância e sabor divinos, e cheia de brotos e rebentos tenros.
7.42.7
तथैव तरुभिर्दिव्यैः शिल्पिभिः परिकल्पितैः ।
चारुपल्लवपुष्पाढ्यैर्मत्तभ्रमरसङ्कुलैः ॥ ७.४२.७ ॥
Da mesma forma havia árvores divinas, como que dispostas por artífices, ricas em brotos graciosos e flores, repletas de abelhas embriagadas.
7.42.8
कोकिलैर्भृङ्गराजैश्च नानावर्णैश्च पक्षिभिः ।
शोभितां शतशश्चित्रां चूतवृक्षावतंसकैः ॥ ७.४२.८ ॥
Adornada centenas de vezes por cucos, aves bhṛṅgarāja e aves de muitas cores, maravilhosa, com mangueiras como ornamentos.
7.42.9
शातकुम्भनिभाः केचित्केचिदग्निशिखोपमाः ।
नीलाञ्जननिभाश्चान्ये भान्ति तत्रत्यपादपाः ॥ ७.४२.९ ॥
Algumas das árvores ali brilhavam como ouro, outras como línguas de fogo, e outras como colírio azul.
7.42.10
सुरभीणि च पुष्पाणि माल्यानि विविधानि च ।
दीर्घिका विविधाकाराः पूर्णाः परमवारिणा ॥ ७.४२.१० ॥
Havia flores perfumadas e guirlandas de muitos tipos, e lagos de formas diversas, cheios de água excelente.
7.42.11
माणिक्यकृतसोपानाः स्फाटिकान्तरकुट्टिमाः ।
फुल्लपद्मोत्पलवनाश्चक्रवाकोपशोभिताः ॥ ७.४२.११ ॥
Seus degraus eram de rubis, seus pisos incrustados de cristal, havia bosques de lótus e nenúfares em flor, e eram adornadas por gansos chakravaka.
7.42.12
दात्यूहशुकसङ्घुष्टा हंससारसनादिताः ।
तरुभिः पुष्पवद्भिश्च तीरजैरुपशोभिताः ॥ ७.४२.१२ ॥
Ressoando com os cantos de dātyūha e papagaios, ecoando com cisnes e grous, e adornadas por árvores floridas que crescem nas margens.
7.42.13
प्राकारैर्विविधाकारैः शोभिताश्च शिलातलैः ।
तत्रैव च वनोद्देशे वैडूर्यमणिसन्निभैः ॥ ७.४२.१३ ॥
Adornado com muralhas de formas variadas e terraços de pedra, e ali mesmo, na região da floresta, semelhante às gemas vaiḍūrya.
7.42.14
शाद्वलैः परमोपेतां पुष्पितद्रुमकाननाम् ।
तत्र सङ्घर्षजातानां वृक्षाणां पुष्पशालिनाम् ॥ ७.४२.१४ ॥
Sumamente belo com prados de relva, uma floresta de árvores floridas; ali, árvores nascidas do atrito, ricas em flores.
7.42.15
प्रस्तराः पुष्पशबला नभस्तारागणैरिव ।
नन्दनं हि यथेन्द्रस्य ब्राह्मं चैत्ररथं यथा ।
तथाभूतं हि रामस्य काननं सन्निवेशनम् ॥ ७.४२.१५ ॥
Rochedos salpicados de flores, como o céu com aglomerados de estrelas; assim como o Nandana de Indra, o bosque de Brahmā e o Caitraratha, tal era esta morada florestal de Rāma.
7.42.16
बह्वासनगृहोपेतां लतागृहसमावृताम् ।
अशोकवनिकां स्फीतां प्रविश्य रघुनन्दनः ॥ ७.४२.१६ ॥
Tendo entrado no próspero bosque de Aśoka, provido de muitos assentos e pavilhões e cercado de caramanchões de trepadeiras, o deleite dos Raghus (Rāma).
7.42.17
आसने च शुभाकारे पुष्पप्रकरभूषिते ।
कुशास्तरणसंस्तीर्णे रामः सन्निषसाद ह ॥ ७.४२.१७ ॥
Num assento de forma auspiciosa, adornado com montes de flores e coberto com uma esteira de capim kuśa, Rāma sentou-se.
7.42.18
सीतामादायं हस्तेन मधुमैरेयकं शुचि ।
पाययामास काकुत्स्थः शचीमिव पुरन्दरः ॥ ७.४२.१८ ॥
Tomando Sītā pela mão, o Kākutstha (Rāma) fez com que ela bebesse mel puro e licor maireya, assim como Purandara (Indra) fez Śacī beber.
7.42.19
मांसानि च समृष्टानि फलानि विविधानि च ।
रामस्याभ्यवहारार्थं किङ्करास्तूर्णमाहरन् ॥ ७.४२.१९ ॥
Para a refeição de Rāma, os servos trouxeram rapidamente carnes bem preparadas e frutas de vários tipos.
7.42.20
उपानृत्यंश्च राजानं नृत्यगीतविशारदाः ।
बालाश्च रूपवत्यश्च स्त्रियः पानवशानुगाः ॥ ७.४२.२० ॥
Jovens habilidosos na dança e no canto, e mulheres formosas, sob o domínio da bebida, dançaram diante do rei.
7.42.21
मनोभिरामा रामास्ता रामो रमयतां वरः ।
रमयामास धर्मात्मा नित्यं परमभूषितः ॥ ७.४२.२१ ॥
Aquelas mulheres encantavam o coração, e Rāma, o melhor dos que deleitam, de alma justa, sempre supremamente adornado, as deleitava.
7.42.22
स तया सीतया सार्धमासीनो विरराज ह ।
अरुन्धत्या सहासीनो वसिष्ठ इव तेजसा ॥ ७.४२.२२ ॥
Sentado com Sītā, ele resplandecia como Vasiṣṭha sentado com Arundhatī em seu esplendor.
7.42.23
एवं रामो मुदा युक्तः सीतां सुरसुतोपमाम् ।
रमयामास वैदेहीमहन्यहनि देववत् ॥ ७.४२.२३ ॥
Assim Rāma, cheio de alegria, deleitava Sītā, Vaidehī, semelhante a uma filha dos deuses, dia após dia, como um deus.
7.42.24
तथा तयोर्विहरतोः सीताराघवयोश्चिरम् ।
अत्यक्रामच्छुभः कालः शैशिरो भोगदः सदा ॥ ७.४२.२४ ॥
Assim, enquanto Sītā e Rāghava se deleitavam por muito tempo, a auspiciosa estação do inverno, sempre doadora de prazeres, passou.
7.42.25
दशवर्षसहस्राणि गतानि सुमहात्मनोः ।
प्राप्तयोर्विविधान्भोगानतीतः शिशिरागमः ॥ ७.४२.२५ ॥
Dez mil anos passaram para os dois magnânimos que desfrutavam de diversos prazeres, e chegou a estação fria de Śiśira.
7.42.26
पूर्वाह्णे धर्मकार्याणि कृत्वा धर्मेण धर्मवित् ।
शेषं दिवसभागार्धमन्तःपुरगतो ऽभवत् ॥ ७.४२.२६ ॥
Rāma, conhecedor do dharma, cumpria seus deveres segundo o dharma pela manhã, e passava a metade restante do dia nos aposentos internos.
7.42.27
सीतापि देवकार्याणि कृत्वा पौर्वाह्णिकानि वै ।
श्वश्रूणामकरोत्पूजां सर्वासामविशेषतः ॥ ७.४२.२७ ॥
Sītā também, tendo realizado seus ritos matinais aos deuses, honrou todas as sogras igualmente, sem distinção.
7.42.28
अभ्यगच्छत्ततो रामं विचित्राभरणाम्बरा ।
त्रिविष्टपे सहस्राक्षमुपविष्टं यथा शची ॥ ७.४२.२८ ॥
Então Sītā, adornada com variados ornamentos e vestes, aproximou-se de Rāma, como Śacī se aproxima de Indra de mil olhos quando sentado no céu.
7.42.29
दृष्ट्वा तु राघवः पत्नीं कल्याणेन समन्विताम् ।
प्रहर्षमतुलं लेभे साधु साध्विति चाब्रवीत् ॥ ७.४२.२९ ॥
Ao ver sua esposa em estado auspicioso, Rāghava sentiu uma alegria incomparável e disse: «Bem, bem!»
7.42.30
अब्रवीच्च वरारोहां सीतां सुरसुतोपमाम् ।
अपत्यलाभो वैदेहि त्वयि मे समुपस्थितः ॥ ७.४२.३० ॥
E disse a Sītā, de belos quadris e semelhante a uma filha dos deuses: «Ó Vaidehī, a chegada de um descendente se aproximou de mim através de ti.»
7.42.31
किमिच्छसि वरारोहे कामः किं क्रियतां तव ॥ ७.४२.३१ ॥
Ó de quadris formosos, o que desejas? Que desejo teu deve ser realizado?
7.42.32
स्मितं कृत्वा तु वैदेही रामं वाक्यमथाब्रवीत् ।
तपोवनानि पुण्यानि द्रष्टुमिच्छामि राघव ॥ ७.४२.३२ ॥
Sorrindo, Sītā disse a Rāma: Ó Rāghava, desejo ver os bosques sagrados dos eremitérios.
7.42.33
गङ्गातीरोपविष्टानामृषीणामुग्रतेजसाम् ।
फलमूलाशिनां देव पादमूलेषु वर्तितुम् ॥ ७.४२.३३ ॥
Ó senhor, desejo morar aos pés dos sábios de esplendor ardente, sentados à margem do Gaṅgā, que vivem de frutos e raízes.
7.42.34
एष मे परमः कामो यन्मूलफलभोजिनाम् ।
अप्येकरात्रं काकुत्स्थ निवसेयं तपोवने ॥ ७.४२.३४ ॥
Este é o meu maior desejo: morar ao menos uma noite no bosque do eremitério entre os que vivem de raízes e frutos, ó descendente de Kakutstha.
7.42.35
तथेति च प्रतिज्ञातं रामेणाक्लिष्टकर्मणा ।
विस्रब्धा भव वैदेहि श्वो गमिष्यस्यसंशयम् ॥ ७.४२.३५ ॥
Rāma, de feitos sem esforço, prometeu dizendo: «Assim seja». Ó Vaidehī, fica tranquila; amanhã certamente irás.
7.42.36
एवमुक्त्वा तु काकुत्स्थो मैथिलीं जनकात्मजाम् ।
मध्यकक्षान्तरं रामो निर्जगाम सुहृद्वृतः ॥ ७.४२.३६ ॥
Assim falando, Rāma, descendente de Kakutstha, despediu-se de Maithilī, filha de Janaka, e saiu da câmara do meio, cercado por seus amigos.