Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः ।
समीपे द्वाःस्थमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१ ॥
Tras despedir al grupo de amigos y decidir con juicio, Rāghava dijo estas palabras al portero sentado cerca.
7.44.2
शीघ्रमानय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
भरतं च महाभागं शत्रुघ्नमपराजितम् ॥ ७.४४.२ ॥
Trae pronto a Saumitri Lakṣmaṇa, de auspiciosas señas, al muy afortunado Bharata y al invicto Śatrughna.
7.44.3
रामस्य वचनं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।
लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ॥ ७.४४.३ ॥
Al oír la palabra de Rāma, el portero, con las palmas juntas sobre la cabeza, fue a casa de Lakṣmaṇa y entró sin que nadie se lo impidiera.
7.44.4
उवाच सुमहात्मानं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।
द्रष्टुमिच्छति राजा त्वां गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ ७.४४.४ ॥
Con las palmas unidas, alabando a aquel gran hombre, dijo: El rey desea verte; ve allí sin demora.
7.44.5
बाढमित्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् ।
प्राद्रवद्रथमारुह्य राघवस्य निवेशनम् ॥ ७.४४.५ ॥
Diciendo 'muy bien', Saumitri, al oír la orden de Rāghava, subió a su carro y se apresuró hacia la residencia de Rāghava.
7.44.6
प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतमन्तिकात् ।
उवाच भरतं तत्र वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.६ ॥
Viendo partir a Lakṣmaṇa, el portero, desde cerca, habló a Bharata allí, con las palmas unidas y alabándolo.
7.44.7
विनयावनतो भूत्वा राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
भरतस्तु वचःश्रुत्वा द्वाःस्थाद्रामसमीरितम् ॥ ७.४४.७ ॥
Inclinado en humildad, el rey desea verte. Al oír estas palabras pronunciadas por Rāma, transmitidas por el portero, Bharata—
7.44.8
उत्पपातासनात्तूर्णं पद्भ्यामेव ययौ बली ।
दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.८ ॥
El fuerte Bharata se levantó de su asiento y se fue a pie de inmediato. Al ver a Lakṣmaṇa partir, apresurándose con las manos juntas—
7.44.9
शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यमुवाच ह ।
एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ ७.४४.९ ॥
Yendo a la morada de Śatrughna, entonces dijo estas palabras: “¡Ven, ven, oh mejor de los Raghus! El rey desea verte.”
7.44.10
गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ।
श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नः परमासनात् ॥ ७.४४.१० ॥
Lakṣmaṇa ya se había ido, y también Bharata, de gran fama. Al oír sus palabras, Śatrughna se levantó del asiento supremo—
7.44.11
शिरसा धरणीं प्राप्य प्रययौ यत्र राघवः ।
द्वाःस्थस्त्वागम्य रामाय सर्वानेव कृताञ्जलिः ।
निवेदयामास तदा भ्रातऽन्स्वान्समुपस्थितान् ॥ ७.४४.११ ॥
Inclinando la cabeza y tocando la tierra, fue donde estaba Rāghava. Entonces el portero llegó, con las manos juntas, e informó a Rāma de que todos sus hermanos habían llegado.
7.44.12
कुमारानागताञ्छ्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।
अवाङ्मुखो दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१२ ॥
Al oír que los príncipes habían llegado, con los sentidos turbados por la inquietud, el rostro abatido y el corazón afligido, habló estas palabras al portero.
7.44.13
प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ॥ ७.४४.१३ ॥
Trae pronto a los jóvenes ante mí. En ellos está mi vida; son tan queridos para mí como mis propios alientos.
7.44.14
आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शक्रतेजसः ।
प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
Ordenados por el señor de los hombres, los jóvenes, de esplendor igual al de Indra, se inclinaron humildemente con las palmas unidas y entraron atentos.
7.44.15
ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा ।
सन्ध्यागतमिवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ॥ ७.४४.१५ ॥
Vieron su rostro, como la luna asida por Rāhu o el sol al atardecer, privado de su resplandor.
7.44.16
बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः ।
हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ॥ ७.४४.१६ ॥
Vieron que los ojos del sabio Rāma estaban llenos de lágrimas, y su rostro, como un loto marchito, había perdido su belleza; al verlo, quedaron asombrados.
7.44.17
ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः ।
तस्थुः समाहिताः सर्वे रामस्त्वश्रूण्यवर्तयत् ॥ ७.४४.१७ ॥
Entonces, con prisa, se postraron inclinando la cabeza a los pies de Rāma, y todos permanecieron atentos; y Rāma enjugó sus lágrimas.
7.44.18
तान्परिष्वज्य बाहुभ्यामुत्थाप्य च महाबलः ।
आसनेष्वासतेत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ ७.४४.१८ ॥
El poderoso Rāma los abrazó con ambos brazos, los levantó y, diciendo: «Sentaos en los asientos», pronunció estas palabras.
7.44.19
भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो जीवितं मम ।
भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ॥ ७.४४.१९ ॥
Vosotros sois todo mi bien, vosotros sois mi vida. Protejo este reino que fue establecido por vosotros, oh señores de los hombres.
7.44.20
भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्ध्या च परिनिष्ठिताः ।
सम्भूय च मदर्थो ऽयमन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ॥ ७.४४.२० ॥
Vosotros conocéis el sentido de las escrituras y estáis firmes en la inteligencia. Oh señores de los hombres, juntos debéis examinar esto por mi causa.
7.44.21
तथा वदति काकुत्स्थे अवधानपरायणाः ।
उद्विग्नमनसः सर्वे किं नु राजाभिधास्यति ॥ ७.४४.२१ ॥
Cuando Rāma, de la estirpe de Kākutstha, habló así, todos, atentos a escuchar, con ánimo inquieto, se preguntaban: ¿qué dirá ahora el rey?