Vedyatra वेदयात्रा
തിരയുക

വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.44

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

പദാർഥങ്ങളോടെ വായിക്കുക

7.44.1

विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः ।
समीपे द्वाःस्थमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१ ॥

രാഘവൻ സുഹൃദ്‌സംഘത്തെ പറഞ്ഞയച്ച്, ബുദ്ധിയാൽ തീരുമാനിച്ച്, സമീപം ഇരുന്ന ദ്വാരപാലകനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.

7.44.2

शीघ्रमानय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
भरतं च महाभागं शत्रुघ्नमपराजितम् ॥ ७.४४.२ ॥

ശുഭലക്ഷണനായ സൗമിത്രി ലക്ഷ്മണനെയും, മഹാഭാഗ്യവാനായ ഭരതനെയും, അപരാജിതനായ ശത്രുഘ്നനെയും വേഗം കൊണ്ടുവരിക.

7.44.3

रामस्य वचनं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।
लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ॥ ७.४४.३ ॥

രാമന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ദ്വാരപാലകൻ തലയ്ക്കുമീതെ കൈകൂപ്പി, ലക്ഷ്മണന്റെ ഗൃഹത്തിലെത്തി തടസ്സമില്ലാതെ അകത്തു കടന്നു.

7.44.4

उवाच सुमहात्मानं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।
द्रष्टुमिच्छति राजा त्वां गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ ७.४४.४ ॥

കൈകൂപ്പി ആ മഹാത്മാവിനെ വാഴ്ത്തി അവൻ പറഞ്ഞു — രാജാവ് നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അവിടേക്ക് താമസിക്കാതെ പോകുക.

7.44.5

बाढमित्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् ।
प्राद्रवद्रथमारुह्य राघवस्य निवेशनम् ॥ ७.४४.५ ॥

'ശരി' എന്നു പറഞ്ഞ് രാഘവന്റെ കല്പന കേട്ട് സൗമിത്രി രഥത്തിൽ കയറി രാഘവന്റെ വസതിയിലേക്ക് വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞു.

7.44.6

प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतमन्तिकात् ।
उवाच भरतं तत्र वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.६ ॥

ലക്ഷ്മണൻ പോകുന്നത് കണ്ട ദ്വാരപാലകൻ അടുത്തുനിന്ന് ഭരതനോട്, കൈകൂപ്പി വാഴ്ത്തി അവിടെവെച്ച് പറഞ്ഞു.

7.44.7

विनयावनतो भूत्वा राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
भरतस्तु वचःश्रुत्वा द्वाःस्थाद्रामसमीरितम् ॥ ७.४४.७ ॥

വിനയത്തോടെ വണങ്ങി രാജാവ് നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. രാമൻ അയച്ച ആ വാക്ക് കവാടപാലകനിൽ നിന്ന് കേട്ട ഭരതൻ—

7.44.8

उत्पपातासनात्तूर्णं पद्भ्यामेव ययौ बली ।
दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.८ ॥

ബലവാനായ ഭരതൻ ഉടൻ ആസനത്തിൽ നിന്ന് എഴുന്നേറ്റ് കാൽനടയായി പോയി. പോകുന്ന ലക്ഷ്മണനെ കണ്ട് കൈകൂപ്പി വേഗത്തിൽ—

7.44.9

शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यमुवाच ह ।
एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ ७.४४.९ ॥

ശത്രുഘ്നന്റെ ഭവനത്തിൽ ചെന്ന് അവൻ പറഞ്ഞു: “വരൂ, വരൂ, രഘുശ്രേഷ്ഠാ! രാജാവ് നിന്നെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.”

7.44.10

गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ।
श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नः परमासनात् ॥ ७.४४.१० ॥

ലക്ഷ്മണൻ നേരത്തേ പോയിരുന്നു; മഹായശസ്വിയായ ഭരതനും പോയിരുന്നു. അവന്റെ വാക്ക് കേട്ട് ശത്രുഘ്നൻ ഉന്നതാസനത്തിൽ നിന്ന്—

7.44.11

शिरसा धरणीं प्राप्य प्रययौ यत्र राघवः ।
द्वाःस्थस्त्वागम्य रामाय सर्वानेव कृताञ्जलिः ।
निवेदयामास तदा भ्रातऽन्स्वान्समुपस्थितान् ॥ ७.४४.११ ॥

തല താഴ്ത്തി ഭൂമി തൊട്ട് രാഘവൻ ഇരിക്കുന്നിടത്തേക്ക് പോയി. അപ്പോൾ കവാടപാലകൻ വന്ന് കൈകൂപ്പി, സഹോദരന്മാരെല്ലാം എത്തിയിരിക്കുന്നു എന്ന് രാമനെ അറിയിച്ചു.

7.44.12

कुमारानागताञ्छ्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।
अवाङ्मुखो दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१२ ॥

രാജകുമാരന്മാർ എത്തി എന്ന് കേട്ട്, ആധിയാൽ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ കലങ്ങി, മുഖം താഴ്ത്തി, ദുഃഖിതമനസ്സോടെ അവൻ കവാടപാലകനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.

7.44.13

प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ॥ ७.४४.१३ ॥

നീ വേഗം ആ കുമാരന്മാരെ എന്റെ അടുത്തേക്ക് കൊണ്ടുവരിക. ഇവരിലാണ് എന്റെ ജീവിതം; ഇവർ എനിക്ക് പ്രാണനെപ്പോലെ പ്രിയരാണ്.

7.44.14

आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शक्रतेजसः ।
प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ॥ ७.४४.१४ ॥

രാജാവിന്റെ ആജ്ഞ ലഭിച്ച ഇന്ദ്രതേജസ്സുള്ള ആ കുമാരന്മാർ വിനയത്തോടെ കൈകൂപ്പി, ശ്രദ്ധയോടെ അകത്തേക്ക് പ്രവേശിച്ചു.

7.44.15

ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा ।
सन्ध्यागतमिवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ॥ ७.४४.१५ ॥

അവർ അവന്റെ മുഖം കണ്ടു; രാഹുവിനാൽ ഗ്രസിക്കപ്പെട്ട ചന്ദ്രനെപ്പോലെയും സന്ധ്യയിലെ സൂര്യനെപ്പോലെയും പ്രഭയറ്റതായിരുന്നു അത്.

7.44.16

बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः ।
हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ॥ ७.४४.१६ ॥

ബുദ്ധിമാനായ രാമന്റെ കണ്ണുകൾ കണ്ണീരിൽ നിറഞ്ഞിരുന്നു; മുഖം വാടിയ താമരപോലെ പ്രഭയറ്റതായിരുന്നു. അതുകണ്ട് അവർ അമ്പരന്നു.

7.44.17

ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः ।
तस्थुः समाहिताः सर्वे रामस्त्वश्रूण्यवर्तयत् ॥ ७.४४.१७ ॥

പിന്നെ അവർ വേഗം രാമന്റെ പാദങ്ങളിൽ തല വച്ച് വന്ദിച്ചു; എല്ലാവരും ശ്രദ്ധയോടെ നിന്നു. രാമൻ കണ്ണീർ തുടച്ചു.

7.44.18

तान्परिष्वज्य बाहुभ्यामुत्थाप्य च महाबलः ।
आसनेष्वासतेत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ ७.४४.१८ ॥

മഹാബലനായ രാമൻ അവരെ ഇരു കൈകളാലും ആലിംഗനം ചെയ്ത്, എഴുന്നേൽപ്പിച്ച്, "ആസനങ്ങളിൽ ഇരിക്കൂ" എന്ന് പറഞ്ഞു; പിന്നെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

7.44.19

भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो जीवितं मम ।
भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ॥ ७.४४.१९ ॥

നിങ്ങളാണ് എന്റെ സർവസ്വം, നിങ്ങളാണ് എന്റെ ജീവൻ. നിങ്ങളാൽ നേടപ്പെട്ട ഈ രാജ്യം ഞാൻ പാലിക്കുന്നു, ഹേ നരേശ്വരന്മാരേ.

7.44.20

भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्ध्या च परिनिष्ठिताः ।
सम्भूय च मदर्थो ऽयमन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ॥ ७.४४.२० ॥

നിങ്ങൾ ശാസ്ത്രാർഥങ്ങൾ അറിഞ്ഞവരും ബുദ്ധിയിൽ ഉറച്ചവരുമാണ്. ഹേ നരേശ്വരന്മാരേ, എനിക്കുവേണ്ടി ഇതു നിങ്ങളെല്ലാവരും ചേർന്ന് ആലോചിക്കണം.

7.44.21

तथा वदति काकुत्स्थे अवधानपरायणाः ।
उद्विग्नमनसः सर्वे किं नु राजाभिधास्यति ॥ ७.४४.२१ ॥

കാകുത്സ്ഥൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ എല്ലാവരും ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കുന്നതിൽ മുഴുകി; ഉൽകണ്ഠിതമനസ്സോടെ രാജാവ് ഇനി എന്തു പറയുമെന്ന് ചിന്തിച്ചു.