Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः ।
समीपे द्वाःस्थमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१ ॥
Tendo dispensado o grupo de amigos e decidido com discernimento, Rāghava disse estas palavras ao porteiro sentado perto.
7.44.2
शीघ्रमानय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
भरतं च महाभागं शत्रुघ्नमपराजितम् ॥ ७.४४.२ ॥
Traga rapidamente Saumitri Lakṣmaṇa, de sinais auspiciosos, o muito afortunado Bharata e o invicto Śatrughna.
7.44.3
रामस्य वचनं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।
लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ॥ ७.४४.३ ॥
Ouvindo a palavra de Rāma, o porteiro, com as palmas unidas sobre a cabeça, foi à casa de Lakṣmaṇa e entrou sem ser impedido.
7.44.4
उवाच सुमहात्मानं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।
द्रष्टुमिच्छति राजा त्वां गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ ७.४४.४ ॥
Com as palmas unidas, louvando aquele grande homem, disse: O rei deseja vê-lo; vá até lá sem demora.
7.44.5
बाढमित्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् ।
प्राद्रवद्रथमारुह्य राघवस्य निवेशनम् ॥ ७.४४.५ ॥
Dizendo 'muito bem', Saumitri, ouvindo a ordem de Rāghava, subiu no carro e apressou-se para a residência de Rāghava.
7.44.6
प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतमन्तिकात् ।
उवाच भरतं तत्र वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.६ ॥
Vendo Lakṣmaṇa partir, o porteiro, de perto, falou a Bharata ali, com as palmas unidas e louvando-o.
7.44.7
विनयावनतो भूत्वा राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
भरतस्तु वचःश्रुत्वा द्वाःस्थाद्रामसमीरितम् ॥ ७.४४.७ ॥
Humildemente curvado, o rei deseja ver-te. Ao ouvir estas palavras de Rāma, transmitidas pelo porteiro, Bharata—
7.44.8
उत्पपातासनात्तूर्णं पद्भ्यामेव ययौ बली ।
दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.८ ॥
O forte Bharata levantou-se do assento e partiu a pé de imediato. Vendo Lakṣmaṇa partir, apressando-se com as mãos juntas—
7.44.9
शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यमुवाच ह ।
एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ ७.४४.९ ॥
Indo à morada de Śatrughna, disse então estas palavras: “Vem, vem, ó melhor dos Raghus! O rei deseja ver-te.”
7.44.10
गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ।
श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नः परमासनात् ॥ ७.४४.१० ॥
Lakṣmaṇa já tinha partido, e também Bharata, de grande fama. Ao ouvir as suas palavras, Śatrughna levantou-se do assento supremo—
7.44.11
शिरसा धरणीं प्राप्य प्रययौ यत्र राघवः ।
द्वाःस्थस्त्वागम्य रामाय सर्वानेव कृताञ्जलिः ।
निवेदयामास तदा भ्रातऽन्स्वान्समुपस्थितान् ॥ ७.४४.११ ॥
Curvando a cabeça e tocando a terra, foi onde estava Rāghava. Então o porteiro chegou, de mãos juntas, e informou Rāma de que todos os seus irmãos tinham chegado.
7.44.12
कुमारानागताञ्छ्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।
अवाङ्मुखो दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१२ ॥
Ao ouvir que os príncipes haviam chegado, com os sentidos perturbados pela ansiedade, o rosto abatido e o coração aflito, dirigiu estas palavras ao porteiro.
7.44.13
प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ॥ ७.४४.१३ ॥
Traga depressa os jovens à minha presença. Neles está a minha vida; são-me tão queridos como os meus próprios alentos.
7.44.14
आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शक्रतेजसः ।
प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
Ordenados pelo senhor dos homens, os jovens, de esplendor igual ao de Indra, curvaram-se humildemente com as palmas unidas e entraram atentos.
7.44.15
ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा ।
सन्ध्यागतमिवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ॥ ७.४४.१५ ॥
Viram o seu rosto, como a lua apanhada por Rāhu ou o sol ao entardecer, privado do seu brilho.
7.44.16
बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः ।
हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ॥ ७.४४.१६ ॥
Viram que os olhos do sábio Rāma estavam cheios de lágrimas, e o seu rosto, como um lótus murcho, perdera a beleza; ao vê-lo, ficaram espantados.
7.44.17
ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः ।
तस्थुः समाहिताः सर्वे रामस्त्वश्रूण्यवर्तयत् ॥ ७.४४.१७ ॥
Então, depressa, saudaram com a cabeça aos pés de Rāma, e todos ficaram atentos; e Rāma enxugou as suas lágrimas.
7.44.18
तान्परिष्वज्य बाहुभ्यामुत्थाप्य च महाबलः ।
आसनेष्वासतेत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ ७.४४.१८ ॥
O poderoso Rāma abraçou-os com ambos os braços, ergueu-os e, dizendo: «Sentai-vos nos assentos», proferiu estas palavras.
7.44.19
भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो जीवितं मम ।
भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ॥ ७.४४.१९ ॥
Vós sois todo o meu bem, vós sois a minha vida. Protejo este reino que foi estabelecido por vós, ó senhores dos homens.
7.44.20
भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्ध्या च परिनिष्ठिताः ।
सम्भूय च मदर्थो ऽयमन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ॥ ७.४४.२० ॥
Vós dominais o sentido das escrituras e sois firmes no entendimento. Ó senhores dos homens, juntos deveis examinar isto por minha causa.
7.44.21
तथा वदति काकुत्स्थे अवधानपरायणाः ।
उद्विग्नमनसः सर्वे किं नु राजाभिधास्यति ॥ ७.४४.२१ ॥
Quando Rāma, da linhagem Kākutstha, falou assim, todos, atentos a escutar, com o ânimo inquieto, perguntavam-se: o que dirá agora o rei?