வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः ।
समीपे द्वाःस्थमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१ ॥
ராகவன் நண்பர் கூட்டத்தை அனுப்பிவிட்டு, அறிவால் தீர்மானித்து, அருகில் அமர்ந்திருந்த வாயில்காப்போனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னார்.
7.44.2
शीघ्रमानय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
भरतं च महाभागं शत्रुघ्नमपराजितम् ॥ ७.४४.२ ॥
நற்குறிகள் கொண்ட சௌமித்ரி லக்ஷ்மணனையும், மகாபாக்கியவான் பரதனையும், தோற்கடிக்கப்படாத சத்ருக்னனையும் விரைவில் அழைத்து வா.
7.44.3
रामस्य वचनं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।
लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ॥ ७.४४.३ ॥
ராமனின் வார்த்தையைக் கேட்டு, வாயில்காப்போன் தலைமேல் கைகூப்பி, லக்ஷ்மணனின் இல்லத்திற்குச் சென்று எவராலும் தடுக்கப்படாமல் உள்ளே நுழைந்தான்.
7.44.4
उवाच सुमहात्मानं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।
द्रष्टुमिच्छति राजा त्वां गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ ७.४४.४ ॥
கைகூப்பி அந்த மகாத்மாவை வாழ்த்தி அவன் சொன்னான் — அரசர் உம்மைக் காண விரும்புகிறார்; அங்கே தாமதியாமல் செல்லுங்கள்.
7.44.5
बाढमित्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् ।
प्राद्रवद्रथमारुह्य राघवस्य निवेशनम् ॥ ७.४४.५ ॥
'சரி' என்று சொல்லி, ராகவனின் கட்டளையைக் கேட்ட சௌமித்ரி, தேரில் ஏறி ராகவனின் இருப்பிடத்தை நோக்கி விரைந்தான்.
7.44.6
प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतमन्तिकात् ।
उवाच भरतं तत्र वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.६ ॥
லக்ஷ்மணன் செல்வதைக் கண்ட வாயில்காப்போன் அருகிலிருந்த பரதனிடம், கைகூப்பி வாழ்த்தி அங்கே சொன்னான்.
7.44.7
विनयावनतो भूत्वा राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
भरतस्तु वचःश्रुत्वा द्वाःस्थाद्रामसमीरितम् ॥ ७.४४.७ ॥
பணிவுடன் வணங்கி அரசர் உன்னைக் காண விரும்புகிறார். ராமன் சொல்லி அனுப்பிய வார்த்தையை வாயிற்காவலரிடமிருந்து கேட்ட பரதன்—
7.44.8
उत्पपातासनात्तूर्णं पद्भ्यामेव ययौ बली ।
दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.८ ॥
வலிமையுள்ள பரதன் உடனே இருக்கையிலிருந்து எழுந்து நடந்தே சென்றான். புறப்பட்டுச் செல்லும் லக்ஷ்மணனைக் கண்டு, கைகூப்பி விரைந்து—
7.44.9
शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यमुवाच ह ।
एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ ७.४४.९ ॥
சத்ருக்னனின் மாளிகைக்குச் சென்று அவன் பின்வரும் வார்த்தையைச் சொன்னான்: “வா, வா, ரகுக்களில் சிறந்தவனே! அரசர் உன்னைக் காண விரும்புகிறார்.”
7.44.10
गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ।
श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नः परमासनात् ॥ ७.४४.१० ॥
லக்ஷ்மணன் முன்பே சென்றுவிட்டான்; பெரும்புகழ் கொண்ட பரதனும் சென்றுவிட்டான். அவனுடைய வார்த்தையைக் கேட்டு சத்ருக்னன் உயர்ந்த ஆசனத்திலிருந்து—
7.44.11
शिरसा धरणीं प्राप्य प्रययौ यत्र राघवः ।
द्वाःस्थस्त्वागम्य रामाय सर्वानेव कृताञ्जलिः ।
निवेदयामास तदा भ्रातऽन्स्वान्समुपस्थितान् ॥ ७.४४.११ ॥
தலை தாழ்த்தித் தரையைத் தொட்டு, ராகவன் இருந்த இடத்திற்குச் சென்றான். பின்னர் வாயிற்காவலன் வந்து, கைகூப்பி, தன் சகோதரர்கள் அனைவரும் வந்திருப்பதை ராமனுக்கு அறிவித்தான்.
7.44.12
कुमारानागताञ्छ्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।
अवाङ्मुखो दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१२ ॥
இளவரசர்கள் வந்திருப்பதைக் கேட்டதும், கவலையால் கலங்கிய புலன்களுடன், முகம் கவிழ்ந்து, துயர்மனத்தோடு அவன் வாயிற்காவலனிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
7.44.13
प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ॥ ७.४४.१३ ॥
நீ விரைந்து அந்தக் குமாரர்களை என் அருகில் அழைத்து வா. இவர்களிடமே என் உயிர் இருக்கிறது; இவர்கள் என் உயிரினும் இனியவர்கள்.
7.44.14
आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शक्रतेजसः ।
प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
அரசனின் ஆணையைப் பெற்ற இந்திரனின் ஒளிக்கு நிகரான அந்தக் குமாரர்கள் பணிவுடன் கைகூப்பி, ஒருமனதுடன் உள்ளே நுழைந்தனர்.
7.44.15
ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा ।
सन्ध्यागतमिवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ॥ ७.४४.१५ ॥
அவர்கள் அவருடைய முகத்தைக் கண்டனர்; அது ராகுவால் பிடிக்கப்பட்ட சந்திரனைப் போலவும், மாலையில் ஒளி இழந்த சூரியனைப் போலவும் இருந்தது.
7.44.16
बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः ।
हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ॥ ७.४४.१६ ॥
அறிவுடைய ராமரின் கண்கள் கண்ணீரால் நிறைந்திருந்தன; அவருடைய முகம் வாடிய தாமரையைப் போல் பொலிவிழந்திருந்தது. அதைக் கண்டு அவர்கள் வியப்படைந்தனர்.
7.44.17
ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः ।
तस्थुः समाहिताः सर्वे रामस्त्वश्रूण्यवर्तयत् ॥ ७.४४.१७ ॥
பிறகு அவர்கள் விரைந்து ராமரின் பாதங்களில் தலை வைத்து வணங்கி, அனைவரும் ஒருமனதுடன் நின்றனர்; ராமரோ தம் கண்ணீரைத் துடைத்துக் கொண்டார்.
7.44.18
तान्परिष्वज्य बाहुभ्यामुत्थाप्य च महाबलः ।
आसनेष्वासतेत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ ७.४४.१८ ॥
மாபெரும் வலிமையுடைய ராமர் அவர்களைத் தம் இரு கைகளாலும் அணைத்து, எழுப்பி, "ஆசனங்களில் அமருங்கள்" என்று கூறி, பிறகு இச்சொற்களைச் சொன்னார்.
7.44.19
भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो जीवितं मम ।
भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ॥ ७.४४.१९ ॥
நீங்களே என் எல்லாச் செல்வமும், நீங்களே என் உயிரும். உங்களால் கட்டமைக்கப்பட்ட இந்த அரசை நான் காக்கிறேன், ஓ மன்னர்களே.
7.44.20
भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्ध्या च परिनिष्ठिताः ।
सम्भूय च मदर्थो ऽयमन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ॥ ७.४४.२० ॥
நீங்கள் சாத்திரங்களின் பொருளை அறிந்தவர்கள், அறிவில் உறுதியானவர்கள். ஓ மன்னர்களே, எனக்காக இதனை நீங்கள் அனைவரும் சேர்ந்து ஆராய வேண்டும்.
7.44.21
तथा वदति काकुत्स्थे अवधानपरायणाः ।
उद्विग्नमनसः सर्वे किं नु राजाभिधास्यति ॥ ७.४४.२१ ॥
காகுத்ஸ்தர் இவ்வாறு பேசியபோது, அனைவரும் கவனமாகக் கேட்பதில் ஈடுபட்டனர்; மனம் கலங்கி, அரசர் இனி என்ன சொல்வாரோ என்று எண்ணினர்.