รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.44
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.44.1
विसृज्य तु सुहृद्वर्गं बुद्ध्या निश्चित्य राघवः ।
समीपे द्वाःस्थमासीनमिदं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१ ॥
รามะทรงส่งมิตรสหายไปแล้ว ทรงตัดสินพระทัยด้วยปัญญา จึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้แก่ทวารบาลผู้นั่งอยู่ใกล้
7.44.2
शीघ्रमानय सौमित्रिं लक्ष्मणं शुभलक्षणम् ।
भरतं च महाभागं शत्रुघ्नमपराजितम् ॥ ७.४४.२ ॥
จงรีบพาเสามิตริ พระลักษมณ์ผู้มีลักษณะอันเป็นมงคลมาเถิด และพระภรตผู้ทรงโชคดียิ่ง กับพระศัตรุघนผู้ไม่เคยพ่ายแพ้
7.44.3
रामस्य वचनं श्रुत्वा द्वाःस्थो मूर्ध्नि कृताञ्जलिः ।
लक्ष्मणस्य गृहं गत्वा प्रविवेशानिवारितः ॥ ७.४४.३ ॥
ทวารบาลได้ฟังพระดำรัสของพระราม จึงประนมมือเหนือศีรษะ ไปยังเรือนของพระลักษมณ์และเข้าไปโดยไม่มีผู้ใดห้าม
7.44.4
उवाच सुमहात्मानं वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ।
द्रष्टुमिच्छति राजा त्वां गम्यतां तत्र मा चिरम् ॥ ७.४४.४ ॥
ทวารบาลประนมมือถวายพระพร แล้วกล่าวแก่ผู้มีใจสูงส่งยิ่งนั้นว่า พระราชาประสงค์จะพบท่าน ขอให้ไปยังที่นั้นโดยไม่ชักช้า
7.44.5
बाढमित्येव सौमित्रिः श्रुत्वा राघवशासनम् ।
प्राद्रवद्रथमारुह्य राघवस्य निवेशनम् ॥ ७.४४.५ ॥
พระลักษมณ์ตรัสว่า เป็นอย่างนั้นเอง เมื่อได้ฟังพระบัญชาของพระรามแล้ว ก็ขึ้นรถศึกรีบไปยังที่ประทับของพระราม
7.44.6
प्रयान्तं लक्ष्मणं दृष्ट्वा द्वाःस्थो भरतमन्तिकात् ।
उवाच भरतं तत्र वर्धयित्वा कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.६ ॥
ทวารบาลเห็นพระลักษมณ์กำลังจากไป จึงจากที่ใกล้ ประนมมือถวายพระพรแก่พระภรตที่นั่น แล้วกราบทูลดังนี้
7.44.7
विनयावनतो भूत्वा राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ।
भरतस्तु वचःश्रुत्वा द्वाःस्थाद्रामसमीरितम् ॥ ७.४४.७ ॥
ท่านผู้เจริญ พระราชาทรงประสงค์จะพบท่าน เมื่อพระภรตได้ฟังถ้อยคำที่พระรามรับสั่งผ่านทวารบาล
7.44.8
उत्पपातासनात्तूर्णं पद्भ्यामेव ययौ बली ।
दृष्ट्वा प्रयान्तं भरतं त्वरमाणः कृताञ्जलिः ॥ ७.४४.८ ॥
พระภรตผู้เข้มแข็งก็ลุกจากอาสนะโดยพลัน ออกเดินเท้าไปทันที เมื่อเห็นพระลักษมณ์กำลังจากไป จึงประนมมือรีบไปด้วยความเร่งร้อน
7.44.9
शत्रुघ्नभवनं गत्वा ततो वाक्यमुवाच ह ।
एह्यागच्छ रघुश्रेष्ठ राजा त्वां द्रष्टुमिच्छति ॥ ७.४४.९ ॥
ไปยังเรือนของพระศัตรุघน แล้วจึงกล่าวถ้อยคำว่า มาเถิด มาเถิด โอ ผู้ประเสริฐที่สุดแห่งรากษุ พระราชาทรงประสงค์จะพบท่าน
7.44.10
गतो हि लक्ष्मणः पूर्वं भरतश्च महायशाः ।
श्रुत्वा तु वचनं तस्य शत्रुघ्नः परमासनात् ॥ ७.४४.१० ॥
พระลักษมณ์ได้ไปก่อนแล้ว และพระภรตผู้มีเกียรติยศยิ่งก็ไปแล้วเช่นกัน เมื่อพระศัตรุघนได้ฟังถ้อยคำนั้น ก็ลุกจากอาสนะอันสูงส่ง
7.44.11
शिरसा धरणीं प्राप्य प्रययौ यत्र राघवः ।
द्वाःस्थस्त्वागम्य रामाय सर्वानेव कृताञ्जलिः ।
निवेदयामास तदा भ्रातऽन्स्वान्समुपस्थितान् ॥ ७.४४.११ ॥
ทรงก้มศีรษะแตะพื้นดิน แล้วเสด็จไปยังที่ที่พระรามประทับอยู่ ทวารบาลจึงมาประนมมือทูลพระรามว่า พระอนุชาทั้งหมดได้มาถึงแล้ว
7.44.12
कुमारानागताञ्छ्रुत्वा चिन्ताव्याकुलितेन्द्रियः ।
अवाङ्मुखो दीनमना द्वाःस्थं वचनमब्रवीत् ॥ ७.४४.१२ ॥
เมื่อพระรามได้ฟังว่าเจ้าชายทั้งหลายมาถึงแล้ว ประสาทสัมผัสของพระองค์ก็สับสนด้วยความกังวล ทรงก้มพระพักตร์ พระทัยโศกเศร้า จึงตรัสถ้อยคำแก่ทวารบาล
7.44.13
प्रवेशय कुमारांस्त्वं मत्समीपं त्वरान्वितः ।
एतेषु जीवितं मह्यमेते प्राणाः प्रिया मम ॥ ७.४४.१३ ॥
เจ้าจงรีบพาเจ้าชายทั้งหลายมาเฝ้าเราเถิด ชีวิตของเราอยู่ในพวกเขา พวกเขาเป็นที่รักของเราดุจลมหายใจของเรา
7.44.14
आज्ञप्तास्तु नरेन्द्रेण कुमाराः शक्रतेजसः ।
प्रह्वाः प्राञ्जलयो भूत्वा विविशुस्ते समाहिताः ॥ ७.४४.१४ ॥
เจ้าชายทั้งหลายผู้มีรัศมีดุจพระอินทร์ได้รับพระบัญชาจากเจ้าแห่งมนุษย์ ก็ก้มศีรษะลงด้วยความนอบน้อม ประนมมือ แล้วเข้าไปด้วยใจตั้งมั่น
7.44.15
ते तु दृष्ट्वा मुखं तस्य सग्रहं शशिनं यथा ।
सन्ध्यागतमिवादित्यं प्रभया परिवर्जितम् ॥ ७.४४.१५ ॥
เมื่อพวกเขาได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ ดุจดวงจันทร์ที่ราหุจับไว้ หรือดวงอาทิตย์ยามสนธยาที่ปราศจากรัศมี
7.44.16
बाष्पपूर्णे च नयने दृष्ट्वा रामस्य धीमतः ।
हतशोभं यथा पद्मं मुखं वीक्ष्य च तस्य ते ॥ ७.४४.१६ ॥
พวกเขาเห็นพระเนตรของพระรามผู้มีปัญญาเต็มไปด้วยน้ำตา และพระพักตร์ดุจดอกบัวเหี่ยวเฉาที่สูญเสียความงาม เมื่อเห็นเช่นนั้นก็ตกตะลึง
7.44.17
ततो ऽभिवाद्य त्वरिताः पादौ रामस्य मूर्धभिः ।
तस्थुः समाहिताः सर्वे रामस्त्वश्रूण्यवर्तयत् ॥ ७.४४.१७ ॥
แล้วพวกเขารีบกราบแทบพระบาทของพระรามด้วยศีรษะ ทุกคนยืนอยู่ด้วยใจตั้งมั่น ส่วนพระรามทรงเช็ดน้ำตาของพระองค์
7.44.18
तान्परिष्वज्य बाहुभ्यामुत्थाप्य च महाबलः ।
आसनेष्वासतेत्युक्त्वा ततो वाक्यं जगाद ह ॥ ७.४४.१८ ॥
พระรามผู้ทรงพลังยิ่งโอบกอดพวกเขาด้วยพระพาหาทั้งสอง ทรงพยุงให้ลุกขึ้น ตรัสว่า จงประทับบนอาสนะเถิด แล้วจึงตรัสถ้อยคำเหล่านี้
7.44.19
भवन्तो मम सर्वस्वं भवन्तो जीवितं मम ।
भवद्भिश्च कृतं राज्यं पालयामि नरेश्वराः ॥ ७.४४.१९ ॥
ท่านทั้งหลายคือทั้งหมดของเรา ท่านทั้งหลายคือชีวิตของเรา ข้าพเจ้ารักษาราชอาณาจักรที่ท่านทั้งหลายได้สถาปนาไว้ โอ เจ้าแห่งมนุษย์ทั้งหลาย
7.44.20
भवन्तः कृतशास्त्रार्था बुद्ध्या च परिनिष्ठिताः ।
सम्भूय च मदर्थो ऽयमन्वेष्टव्यो नरेश्वराः ॥ ७.४४.२० ॥
ท่านทั้งหลายได้เรียนรู้ความหมายของคัมภีร์แล้ว และมั่นคงด้วยปัญญา โอ เจ้าแห่งมนุษย์ทั้งหลาย ขอให้ท่านทั้งหลายร่วมกันพิจารณาเรื่องนี้เพื่อเรา
7.44.21
तथा वदति काकुत्स्थे अवधानपरायणाः ।
उद्विग्नमनसः सर्वे किं नु राजाभिधास्यति ॥ ७.४४.२१ ॥
เมื่อพระรามแห่งวงศ์กากุตสถ์ตรัสดังนี้ ทุกคนต่างตั้งใจฟังอย่างจดจ่อ ใจของทุกคนวิตกกังวล พากันคิดว่า พระราชาจะตรัสว่าอย่างไรต่อไปหนอ