Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.47.1
अथ नावं सुविस्तीर्णां नैषादीं राघवानुजः ।
आरुरोह समायुक्तां पूर्वमारोप्य मैथिलीम् ॥ ७.४७.१ ॥
Entonces Lakṣmaṇa, el hermano menor del Rāghava, después de hacer subir primero a Maithilī, subió él mismo a la amplia barca del Niṣāda, que estaba preparada.
7.47.2
सुमन्त्रं चैव सरथं स्थीयतामिति लक्ष्मणः ।
उवाच शोकसन्तप्तः प्रयाहीति च नाविकम् ॥ ७.४७.२ ॥
Lakṣmaṇa, atormentado por el dolor, dijo: «Que Sumantra permanezca aquí con su carro», y al barquero: «Adelante».
7.47.3
ततस्तीरमुपागम्य भागीरथ्याः स लक्ष्मणः ।
उवाच मैथिलीं वाक्यं प्राञ्जलिर्बाष्पसम्प्लुतः ॥ ७.४७.३ ॥
Entonces, llegado a la orilla del Bhāgīrathī, Lakṣmaṇa, anegado en lágrimas, con las manos juntas dijo estas palabras a Maithilī.
7.47.4
हृद्गतं मे महच्छल्यं यस्मादार्येण धीमता ।
अस्मिन्निमित्ते वैदेहि लोकस्य वचनीकृतः ॥ ७.४७.४ ॥
Oh Vaidehī, hay una gran espina clavada en mi corazón, pues por este asunto el sabio Ārya (Rāma) me ha convertido en objeto de habladurías en el mundo.
7.47.5
श्रेयो हि मरणं मे ऽद्य मृत्युर्वा यत्परं भवेत् ।
न चास्मिन्नीदृशे कार्ये नियोज्यो लोकनिन्दिते ॥ ७.४७.५ ॥
Hoy, para mí, la muerte es preferible, o la muerte suprema; y no debí ser encargado de una tarea tan censurada por el mundo.
7.47.6
प्रसीद च न मे पापं कर्तुमर्हसि शोभने ।
इत्यञ्जलिकृतो भूमौ निपपात स लक्ष्मणः ॥ ७.४७.६ ॥
«Sé benévola, oh radiante, y no deberías hacerme cometer una falta» —diciendo esto, con las manos juntas, Lakṣmaṇa cayó al suelo.
7.47.7
रुदन्तं प्राञ्जलिं दृष्ट्वा काङ्क्षन्तं मृत्युमात्मनः ।
मैथिली भृशसंविग्ना लक्ष्मणं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४७.७ ॥
Al ver a Lakṣmaṇa llorando, con las manos juntas, deseando la muerte para sí mismo, la Maithilī, profundamente agitada, le dijo estas palabras.
7.47.8
किमिदं नावगच्छामि ब्रूहि तत्त्वेन लक्ष्मण ।
पश्यामि त्वां न च स्वस्थमपि क्षेमं महीपतेः ॥ ७.४७.८ ॥
Lakṣmaṇa, no comprendo qué es esto. Dime la verdad. Veo que no estás en paz, ni parece estar bien el bienestar del rey.
7.47.9
शापितो ऽसि नरेन्द्रेण यत्त्वं सन्तापमागतः ।
तद्ब्रूयाः सन्निधौ मह्यमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४७.९ ॥
El rey te ha obligado con juramento, y por eso has caído en tal aflicción. Dímelo en mi presencia; te lo ordeno.
7.47.10
वैदेह्या चोद्यमानस्तु लक्ष्मणो दीनचेतनः ।
अवाङ्मुखो बाष्पकलं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४७.१० ॥
Instigado por Vaidehī, Lakṣmaṇa, con el ánimo abatido y el rostro bajo, con la voz quebrada por las lágrimas, pronunció estas palabras.
7.47.11
श्रुत्वा परिषदो मध्ये ह्यपवादं सुदारुणम् ।
पुरे जनपदे चैव त्वत्कृते जनकात्मजे ।
रामः सन्तप्तहृदयो मा निवेद्य गृहं गतः ॥ ७.४७.११ ॥
Tras oír en medio de la asamblea la cruelísima calumnia que se difundía por la ciudad y el campo por tu causa, oh hija de Janaka, Rāma, con el corazón profundamente afligido, se fue a casa sin siquiera informarme.
7.47.12
न तानि वचनीयानि मया देवि तवाग्रतः ।
यानि राज्ञा हृदि न्यस्तान्यमर्षात्पृष्ठतः कृतः ॥ ७.४७.१२ ॥
Oh diosa, aquellas palabras que el rey guardó en su corazón y que, por indignación, pronunció a tus espaldas, no debo decírtelas en tu presencia.
7.47.13
सा त्वं त्यक्ता नृपतिना निर्दोषा मम सन्निधौ ।
पौरापवादभीतेन ग्राह्यं देवि न ते ऽन्यथा ॥ ७.४७.१३ ॥
El rey te ha abandonado, aunque eres inocente. Comprende esto en mi presencia, oh diosa: temiendo la calumnia de los ciudadanos, el rey ha hecho esto. No lo interpretes de otro modo.
7.47.14
आश्रमान्तेषु च मया त्यक्तव्या त्वं भविष्यसि ।
राज्ञः शासनमाज्ञाय तवेदं किल दौर्हृदम् ॥ ७.४७.१४ ॥
En los límites de los ermitaños tendré que dejarte; conocida la orden del rey, este es en verdad tu antojo de embarazo.
7.47.15
तदेतज्जाह्नवीतीरे ब्रह्मर्षीणां तपोवनम् ।
पुण्यं च रमणीयं च मा विषादं कृथाः शुभे ॥ ७.४७.१५ ॥
Este es el bosque de austeridades de los brahmarṣis en la orilla del Ganges, sagrado y encantador. No te desesperes, oh afortunada.
7.47.16
राज्ञो दशरथस्येष्टः पितुर्मे मुनिपुङ्गवः ।
सखा परमको विप्रो वाल्मीकिः सुमहायशाः ॥ ७.४७.१६ ॥
Vālmīki, el brahmán, el mejor de los sabios, querido por el rey Daśaratha, supremo amigo de mi padre, de gran renombre.
7.47.17
पादच्छायामुपागम्य सुखमस्य महात्मनः ।
उपवासपरैकाग्रा वस त्वं जनकात्मजे ॥ ७.४७.१७ ॥
Acercándote a la sombra de sus pies, mora felizmente junto a ese magnánimo, oh hija de Janaka, dedicada al ayuno y con la mente concentrada.
7.47.18
पतिव्रतात्वमास्थाय रामं कृत्वा सदा हृदि ।
श्रेयस्ते परमं देवि तथा कृत्वा भविष्यति ॥ ७.४७.१८ ॥
Asumiendo el voto de la esposa devota y manteniendo siempre a Rāma en el corazón, oh diosa — haciendo así, tu suprema bienaventuranza llegará.