รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.47.1
अथ नावं सुविस्तीर्णां नैषादीं राघवानुजः ।
आरुरोह समायुक्तां पूर्वमारोप्य मैथिलीम् ॥ ७.४७.१ ॥
จากนั้น พระลักษมณ์ผู้เป็นน้องชายของพระราฆพ ให้พระไมถิลีขึ้นเรือไปก่อน แล้วจึงขึ้นเรือของพวกนิษาทที่กว้างขวางและเตรียมพร้อมแล้วนั้นด้วยตนเอง
7.47.2
सुमन्त्रं चैव सरथं स्थीयतामिति लक्ष्मणः ।
उवाच शोकसन्तप्तः प्रयाहीति च नाविकम् ॥ ७.४७.२ ॥
พระลักษมณ์ผู้เศร้าโศกเป็นอย่างยิ่ง ตรัสว่า "ขอให้สุมันตระอยู่ที่นี่พร้อมรถของเขาเถิด" แล้วตรัสกับนายเรือว่า "ไปเถิด"
7.47.3
ततस्तीरमुपागम्य भागीरथ्याः स लक्ष्मणः ।
उवाच मैथिलीं वाक्यं प्राञ्जलिर्बाष्पसम्प्लुतः ॥ ७.४७.३ ॥
ครั้นถึงฝั่งแม่น้ำภาคีรถี พระลักษมณ์ผู้น้ำตานองหน้า ประนมมือ จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้กับพระไมถิลี
7.47.4
हृद्गतं मे महच्छल्यं यस्मादार्येण धीमता ।
अस्मिन्निमित्ते वैदेहि लोकस्य वचनीकृतः ॥ ७.४७.४ ॥
ข้าแต่พระวิเทหี ในใจของหม่อมฉันมีหนามใหญ่ฝังอยู่ เพราะเรื่องนี้เองที่พระอารยะผู้มีปัญญา (พระราม) ทำให้หม่อมฉันกลายเป็นเรื่องที่คนในโลกพูดถึง
7.47.5
श्रेयो हि मरणं मे ऽद्य मृत्युर्वा यत्परं भवेत् ।
न चास्मिन्नीदृशे कार्ये नियोज्यो लोकनिन्दिते ॥ ७.४७.५ ॥
สำหรับหม่อมฉันในวันนี้ ความตายดีกว่า หรือความตายอันสูงสุดใดก็ตามที่จะมีได้ ทั้งไม่ควรให้หม่อมฉันมารับหน้าที่เช่นนี้ อันเป็นที่โลกติเตียน
7.47.6
प्रसीद च न मे पापं कर्तुमर्हसि शोभने ।
इत्यञ्जलिकृतो भूमौ निपपात स लक्ष्मणः ॥ ७.४७.६ ॥
"ขอได้โปรดเมตตา ข้าแต่ผู้งดงาม อย่าให้หม่อมฉันต้องทำบาปเลย" กล่าวดังนั้นแล้ว พระลักษมณ์ประนมมือทรุดลงกับพื้นดิน
7.47.7
रुदन्तं प्राञ्जलिं दृष्ट्वा काङ्क्षन्तं मृत्युमात्मनः ।
मैथिली भृशसंविग्ना लक्ष्मणं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४७.७ ॥
เมื่อพระไมถิลีเห็นพระลักษมณ์ร้องไห้ ประนมมืออยู่ และปรารถนาความตายแก่ตนเอง ก็ตกพระทัยอย่างยิ่ง จึงตรัสถ้อยคำนี้กับพระลักษมณ์
7.47.8
किमिदं नावगच्छामि ब्रूहि तत्त्वेन लक्ष्मण ।
पश्यामि त्वां न च स्वस्थमपि क्षेमं महीपतेः ॥ ७.४७.८ ॥
พระลักษมณ์ หม่อมฉันไม่เข้าใจว่านี่คืออะไร จงบอกความจริงแก่หม่อมฉันเถิด หม่อมฉันเห็นว่าท่านไม่สบายใจ และความปลอดภัยของพระราชาก็ดูไม่มั่นคงเช่นกัน
7.47.9
शापितो ऽसि नरेन्द्रेण यत्त्वं सन्तापमागतः ।
तद्ब्रूयाः सन्निधौ मह्यमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४७.९ ॥
ท่านถูกพระราชาผูกมัดด้วยคำสาบาน จึงทำให้ท่านต้องมาตกอยู่ในความทุกข์เช่นนี้ จงบอกเรื่องนั้นต่อหน้าหม่อมฉันเถิด หม่อมฉันสั่งท่าน
7.47.10
वैदेह्या चोद्यमानस्तु लक्ष्मणो दीनचेतनः ।
अवाङ्मुखो बाष्पकलं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४७.१० ॥
พระลักษมณ์ถูกพระวิเทหีเร่งเร้า มีใจหดหู่ ก้มหน้า เสียงสั่นด้วยน้ำตา จึงกล่าวถ้อยคำเหล่านี้
7.47.11
श्रुत्वा परिषदो मध्ये ह्यपवादं सुदारुणम् ।
पुरे जनपदे चैव त्वत्कृते जनकात्मजे ।
रामः सन्तप्तहृदयो मा निवेद्य गृहं गतः ॥ ७.४७.११ ॥
ข้าแต่พระธิดาของพระชนก เมื่อได้ยินคำกล่าวร้ายอันรุนแรงยิ่งต่อหน้าที่ประชุม แพร่สะพัดไปทั่วทั้งเมืองและชนบท เพราะพระองค์ พระรามทรงมีพระทัยระทมอย่างยิ่ง จึงเสด็จเข้าวังไปโดยมิได้บอกหม่อมฉันเลย
7.47.12
न तानि वचनीयानि मया देवि तवाग्रतः ।
यानि राज्ञा हृदि न्यस्तान्यमर्षात्पृष्ठतः कृतः ॥ ७.४७.१२ ॥
ข้าแต่เทวี ถ้อยคำที่พระราชาทรงเก็บไว้ในพระทัย และด้วยความขุ่นเคืองทรงกระทำลับหลังพระองค์นั้น หม่อมฉันจะไม่กล่าวให้พระองค์ได้ยินต่อหน้า
7.47.13
सा त्वं त्यक्ता नृपतिना निर्दोषा मम सन्निधौ ।
पौरापवादभीतेन ग्राह्यं देवि न ते ऽन्यथा ॥ ७.४७.१३ ॥
พระองค์ถูกพระราชาทอดทิ้งทั้งที่ไม่มีความผิด ต่อหน้าหม่อมฉันนี้ ข้าแต่เทวี ด้วยความกลัวคำครหาของชาวเมือง พระราชาจึงทรงกระทำเช่นนี้ ขอพระองค์อย่าเข้าใจเป็นอย่างอื่นเลย
7.47.14
आश्रमान्तेषु च मया त्यक्तव्या त्वं भविष्यसि ।
राज्ञः शासनमाज्ञाय तवेदं किल दौर्हृदम् ॥ ७.४७.१४ ॥
ที่ชายเขตอาศรมนั้น หม่อมฉันจะต้องทิ้งพระองค์ไว้ เมื่อรู้พระบัญชาของพระราชาแล้ว นี่คงเป็นความปรารถนาของพระองค์ในขณะตั้งครรภ์
7.47.15
तदेतज्जाह्नवीतीरे ब्रह्मर्षीणां तपोवनम् ।
पुण्यं च रमणीयं च मा विषादं कृथाः शुभे ॥ ७.४७.१५ ॥
นี่คือป่าตบะของพวกพรหมฤษีบนฝั่งแม่น้ำคงคา ศักดิ์สิทธิ์และงดงาม ข้าแต่ผู้เป็นมงคล อย่าได้เศร้าโศกเลย
7.47.16
राज्ञो दशरथस्येष्टः पितुर्मे मुनिपुङ्गवः ।
सखा परमको विप्रो वाल्मीकिः सुमहायशाः ॥ ७.४७.१६ ॥
วาลมีกิ พราหมณ์ ผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่ฤๅษี เป็นที่รักของพระท้าวทศรถ เป็นมิตรสูงสุดของบิดาของหม่อมฉัน ผู้มีเกียรติยศอันยิ่งใหญ่
7.47.17
पादच्छायामुपागम्य सुखमस्य महात्मनः ।
उपवासपरैकाग्रा वस त्वं जनकात्मजे ॥ ७.४७.१७ ॥
ข้าแต่พระธิดาของพระชนก ขอพระองค์จงเข้าไปพึ่งร่มเงาที่พระบาทของท่านผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่นั้น แล้วพำนักอย่างสุขสบาย มุ่งมั่นอยู่กับการถือศีลอดและตั้งจิตมั่นเพียงหนึ่งเดียว
7.47.18
पतिव्रतात्वमास्थाय रामं कृत्वा सदा हृदि ।
श्रेयस्ते परमं देवि तथा कृत्वा भविष्यति ॥ ७.४७.१८ ॥
ข้าแต่เทวี ขอพระองค์ตั้งมั่นในการเป็นภรรยาผู้ซื่อสัตย์ และระลึกถึงพระรามอยู่ในใจเสมอ เมื่อทรงกระทำเช่นนั้น ความเจริญสูงสุดของพระองค์จะเกิดขึ้น