ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.47
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.47.1
अथ नावं सुविस्तीर्णां नैषादीं राघवानुजः ।
आरुरोह समायुक्तां पूर्वमारोप्य मैथिलीम् ॥ ७.४७.१ ॥
ಆಗ ರಾಘವನ ತಮ್ಮ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, ನಿಷಾದನ ಆ ವಿಶಾಲವಾದ ಸಿದ್ಧಗೊಂಡಿದ್ದ ದೋಣಿಯನ್ನು ಏರಿದನು; ಮೊದಲು ಮೈಥಿಲಿಯನ್ನು ಹತ್ತಿಸಿದ ಬಳಿಕ.
7.47.2
सुमन्त्रं चैव सरथं स्थीयतामिति लक्ष्मणः ।
उवाच शोकसन्तप्तः प्रयाहीति च नाविकम् ॥ ७.४७.२ ॥
ಶೋಕದಿಂದ ಸಂತಪ್ತನಾದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು, 'ಸುಮಂತ್ರನು ರಥದೊಂದಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯೇ ನಿಲ್ಲಲಿ' ಎಂದೂ, ನಾವಿಕನಿಗೆ 'ಮುಂದೆ ನಡೆಸು' ಎಂದೂ ಹೇಳಿದನು.
7.47.3
ततस्तीरमुपागम्य भागीरथ्याः स लक्ष्मणः ।
उवाच मैथिलीं वाक्यं प्राञ्जलिर्बाष्पसम्प्लुतः ॥ ७.४७.३ ॥
ಆಗ ಭಾಗೀರಥಿಯ ತೀರವನ್ನು ತಲುಪಿ, ಕಣ್ಣೀರಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಕೈಮುಗಿದು ಮೈಥಿಲಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.47.4
हृद्गतं मे महच्छल्यं यस्मादार्येण धीमता ।
अस्मिन्निमित्ते वैदेहि लोकस्य वचनीकृतः ॥ ७.४७.४ ॥
ಓ ವೈದೇಹಿ, ನನ್ನ ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ದೊಡ್ಡ ಮುಳ್ಳಿದೆ; ಈ ಕಾರಣದಿಂದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಆರ್ಯನು (ರಾಮ) ನನ್ನನ್ನು ಲೋಕದ ನಿಂದೆಗೆ ಗುರಿ ಮಾಡಿದ್ದಾನೆ.
7.47.5
श्रेयो हि मरणं मे ऽद्य मृत्युर्वा यत्परं भवेत् ।
न चास्मिन्नीदृशे कार्ये नियोज्यो लोकनिन्दिते ॥ ७.४७.५ ॥
ಇಂದು ನನಗೆ ಮರಣವೇ ಶ್ರೇಯಸ್ಸು, ಅಥವಾ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮರಣವೇ; ಲೋಕ ನಿಂದಿಸುವ ಇಂಥ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ನಿಯೋಜಿಸಬಾರದಿತ್ತು.
7.47.6
प्रसीद च न मे पापं कर्तुमर्हसि शोभने ।
इत्यञ्जलिकृतो भूमौ निपपात स लक्ष्मणः ॥ ७.४७.६ ॥
ಓ ಶೋಭನೆ, ಪ್ರಸನ್ನಳಾಗು; ನನ್ನಿಂದ ಪಾಪ ಮಾಡಿಸಬೇಡ ಎಂದು ಕೈಮುಗಿದು ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ನೆಲಕ್ಕೆ ಬಿದ್ದನು.
7.47.7
रुदन्तं प्राञ्जलिं दृष्ट्वा काङ्क्षन्तं मृत्युमात्मनः ।
मैथिली भृशसंविग्ना लक्ष्मणं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.४७.७ ॥
ಅಳುತ್ತಾ, ಕೈಮುಗಿದು, ತನಗಾಗಿ ಮರಣವನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿರುವ ಲಕ್ಷ್ಮಣನನ್ನು ನೋಡಿ, ಅತ್ಯಂತ ವ್ಯಾಕುಲಳಾದ ಮೈಥಿಲಿ ಲಕ್ಷ್ಮಣನಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
7.47.8
किमिदं नावगच्छामि ब्रूहि तत्त्वेन लक्ष्मण ।
पश्यामि त्वां न च स्वस्थमपि क्षेमं महीपतेः ॥ ७.४७.८ ॥
ಲಕ್ಷ್ಮಣ, ಇದೇನೆಂದು ನನಗೆ ತಿಳಿಯುತ್ತಿಲ್ಲ. ಸತ್ಯವಾಗಿ ಹೇಳು. ನೀನು ಸ್ವಸ್ಥನಾಗಿರುವಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ; ರಾಜನ ಕ್ಷೇಮವೂ ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲ.
7.47.9
शापितो ऽसि नरेन्द्रेण यत्त्वं सन्तापमागतः ।
तद्ब्रूयाः सन्निधौ मह्यमहमाज्ञापयामि ते ॥ ७.४७.९ ॥
ರಾಜನು ನಿನಗೆ ಪ್ರಮಾಣ ಮಾಡಿಸಿದ್ದರಿಂದಲೇ ನೀನು ಈ ದುಃಖಕ್ಕೆ ಒಳಗಾಗಿರುವೆ. ಅದನ್ನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೇಳು; ನಾನು ನಿನಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ.
7.47.10
वैदेह्या चोद्यमानस्तु लक्ष्मणो दीनचेतनः ।
अवाङ्मुखो बाष्पकलं वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.४७.१० ॥
ವೈದೇಹಿಯ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ದುಃಖಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ಮುಖ ತಗ್ಗಿಸಿ, ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ಗದ್ಗದಿತ ಕಂಠದಿಂದ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.47.11
श्रुत्वा परिषदो मध्ये ह्यपवादं सुदारुणम् ।
पुरे जनपदे चैव त्वत्कृते जनकात्मजे ।
रामः सन्तप्तहृदयो मा निवेद्य गृहं गतः ॥ ७.४७.११ ॥
ಸಭೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ, ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದ ನಗರದಲ್ಲೂ ಗ್ರಾಮಪ್ರದೇಶದಲ್ಲೂ ಹರಡಿದ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರ ಅಪವಾದವನ್ನು ಕೇಳಿ, ಓ ಜನಕನ ಮಗಳೇ, ನೊಂದ ಹೃದಯದ ರಾಮನು ನನಗೆ ತಿಳಿಸದೆಯೇ ಮನೆಗೆ ಹೋದನು.
7.47.12
न तानि वचनीयानि मया देवि तवाग्रतः ।
यानि राज्ञा हृदि न्यस्तान्यमर्षात्पृष्ठतः कृतः ॥ ७.४७.१२ ॥
ದೇವಿ, ರಾಜನು ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ಕೋಪದಿಂದ ನಿನ್ನ ಹಿಂದೆ ಮಾಡಿದ ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ನಾನು ನಿನ್ನ ಮುಂದೆ ಹೇಳಬಾರದು.
7.47.13
सा त्वं त्यक्ता नृपतिना निर्दोषा मम सन्निधौ ।
पौरापवादभीतेन ग्राह्यं देवि न ते ऽन्यथा ॥ ७.४७.१३ ॥
ರಾಜನು ನಿನ್ನನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದಾನೆ, ನೀನು ನಿರ್ದೋಷಿ; ನನ್ನ ಸಮ್ಮುಖದಲ್ಲಿ ಇದನ್ನು ತಿಳಿ, ದೇವಿ — ಪ್ರಜೆಗಳ ನಿಂದೆಯ ಭಯದಿಂದ ರಾಜನು ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದನು, ಇದನ್ನು ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾವಿಸಬೇಡ.
7.47.14
आश्रमान्तेषु च मया त्यक्तव्या त्वं भविष्यसि ।
राज्ञः शासनमाज्ञाय तवेदं किल दौर्हृदम् ॥ ७.४७.१४ ॥
ಆಶ್ರಮಗಳ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಿಡಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ; ರಾಜನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ತಿಳಿದು, ಇದೇ ನಿನ್ನ ಗರ್ಭದ ಬಯಕೆ.
7.47.15
तदेतज्जाह्नवीतीरे ब्रह्मर्षीणां तपोवनम् ।
पुण्यं च रमणीयं च मा विषादं कृथाः शुभे ॥ ७.४७.१५ ॥
ಇದು ಗಂಗಾ ತೀರದ ಬ್ರಹ್ಮರ್ಷಿಗಳ ತಪೋವನ, ಪವಿತ್ರವೂ ರಮಣೀಯವೂ ಆಗಿದೆ; ಶುಭೇ, ವಿಷಾದಪಡಬೇಡ.
7.47.16
राज्ञो दशरथस्येष्टः पितुर्मे मुनिपुङ्गवः ।
सखा परमको विप्रो वाल्मीकिः सुमहायशाः ॥ ७.४७.१६ ॥
ರಾಜ ದಶರಥನಿಗೆ ಪ್ರಿಯನಾದ, ನನ್ನ ತಂದೆಯ ಪರಮ ಮಿತ್ರನಾದ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ವಾಲ್ಮೀಕಿ, ಮಹಾ ಕೀರ್ತಿಯುಳ್ಳವರು.
7.47.17
पादच्छायामुपागम्य सुखमस्य महात्मनः ।
उपवासपरैकाग्रा वस त्वं जनकात्मजे ॥ ७.४७.१७ ॥
ಅವರ ಪಾದಚ್ಛಾಯೆಯನ್ನು ಸೇರಿ, ಆ ಮಹಾತ್ಮನ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ಸುಖವಾಗಿ, ಉಪವಾಸ ನಿಷ್ಠೆಯಿಂದ, ಏಕಾಗ್ರಚಿತ್ತಳಾಗಿ ನೀನು ವಾಸಿಸು, ಜನಕನ ಮಗಳೇ.
7.47.18
पतिव्रतात्वमास्थाय रामं कृत्वा सदा हृदि ।
श्रेयस्ते परमं देवि तथा कृत्वा भविष्यति ॥ ७.४७.१८ ॥
ಪತಿವ್ರತಾ ಧರ್ಮವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ, ಸದಾ ರಾಮನನ್ನು ಹೃದಯದಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡು, ದೇವಿ, ಹಾಗೆ ಮಾಡಿದರೆ ನಿನಗೆ ಪರಮ ಮಂಗಳ ಉಂಟಾಗುವುದು.