வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.50
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.50.1
दृष्ट्वा तु मैथिलीं सीतामाश्रमे सम्प्रवेशिताम् ।
सन्तापमगमद्घोरं लक्ष्मणो दीनचेतनः ॥ ७.५०.१ ॥
மிதிலை இளவரசி சீதை ஆசிரமத்தில் விடப்பட்டிருப்பதைக் கண்டு, துயரம் நிறைந்த மனத்துடன் லக்ஷ்மணன் கடுமையான துன்பத்தில் ஆழ்ந்தான்।
7.50.2
अब्रवीच्च महातेजाः सुमन्त्रं मन्त्रसारथिम् ।
सीतासन्तापजं दुःखं पश्य रामस्य सारथे ॥ ७.५०.२ ॥
மஹாதேஜஸ்வியான லக்ஷ்மணன் ஆலோசனையே தேராளியான சுமந்திரனிடம் கூறினான்: "தேரோட்டியே, சீதையின் துயரத்திலிருந்து பிறந்த ராமனின் துக்கத்தைப் பார்!"
7.50.3
ततो दुःखतरं किं नु राघवस्य भविष्यति ।
पत्नीं शुद्धसमाचारां विसृज्य जनकात्मजाम् ॥ ७.५०.३ ॥
தூய நடத்தை கொண்ட மனைவி ஜனகனின் மகள் சீதையை விட்டுவிட்ட பிறகு, ராகவனுக்கு இதைவிட துயரமான ஒன்று என்ன நேரும்?
7.50.4
व्यक्तं दैवादहं मन्ये राघवस्य विना भवम् ।
वैदेह्या सारथे नित्यं दैवं हि दुरतिक्रमम् ॥ ७.५०.४ ॥
தேரோட்டியே, சீதை இல்லாமல் ராகவனின் இருப்பு விதியால் ஏற்பட்டது என்று நான் நினைக்கிறேன்; விதியை எப்போதும் கடக்க முடியாது.
7.50.5
यो हि देवान्सगन्धर्वानसुरान्सह राक्षसैः ।
निहन्याद्राघवः क्रुद्धः स दैवमनुवर्तते ॥ ७.५०.५ ॥
கோபம் கொண்டால் கந்தர்வர்களுடன் தேவர்களையும், ராட்சசர்களுடன் அசுரர்களையும் அழிக்க வல்ல ராகவனும் விதியைப் பின்பற்றுகிறான்.
7.50.6
पुरा रामः पितुर्वाक्याद्दण्डके विजने वने ।
उषित्वा नव वर्षाणि पञ्च चैव महावने ॥ ७.५०.६ ॥
முன்பு ராமன் தந்தையின் சொல்லுக்காக தண்டக வனத்தின் ஆளற்ற காட்டிலும், அந்த மஹாவனத்திலும் ஒன்பது ஆண்டுகளும், ஐந்து ஆண்டுகளும் வாழ்ந்தான்.
7.50.7
ततो दुःखतरं भूयः सीताया विप्रवासनम् ।
पौराणां वचनं श्रुत्वा नृशंसं प्रतिभाति मे ॥ ७.५०.७ ॥
பின்னர் சீதையின் நாடுகடத்தல் மேலும் மிகுந்த துயரமானது. குடிமக்களின் சொற்களைக் கேட்டபோது அது எனக்கு கொடுமையாகத் தோன்றுகிறது.
7.50.8
को नु धर्माश्रयः सूत कर्मण्यस्मिन्यशोहरे ।
मैथिलीं प्रतिसम्प्राप्तः पौरैर्हीनार्थवादिभिः ॥ ७.५०.८ ॥
சூதனே, புகழை அழிக்கும் இச்செயலில் தர்மத்தை ஆதாரமாகக் கொண்டவர் யார்? அர்த்தமற்ற சொற்கள் பேசும் குடிமக்களால் மைதிலியை அடைந்தவர் எவர்?
7.50.9
एता वाचो बहुविधाः श्रुत्वा लक्ष्मणभाषिताः ।
सुमन्त्रः श्रद्धया प्राज्ञो वाक्यमेतदुवाच ह ॥ ७.५०.९ ॥
லக்ஷ்மணன் சொன்ன இத்தனை வகையான சொற்களைக் கேட்ட அறிவுள்ள சுமந்திரன் மரியாதையுடன் இந்தச் சொல்லைக் கூறினான்.
7.50.10
न सन्तापस्त्वया कार्यः सौमित्रे मैथिलीं प्रति ।
दृष्टमेतत्पुरा विप्रैः पितुस्ते लक्ष्मणाग्रतः ॥ ७.५०.१० ॥
சௌமித்திரியே, மைதிலியைப் பற்றி நீ துயரப்படக் கூடாது. இது முன்பே உன் தந்தையின் முன்னிலையில் அந்தணர்களால் கணிக்கப்பட்டது.
7.50.11
भविष्यति दृढं रामो दुःखप्रायो ऽपि सौख्यभाक् ।
प्राप्स्यते च महाबाहुर्विप्रयोगं प्रियैर्ध्रुवम् ॥ ७.५०.११ ॥
ராமன் நிச்சயமாக துயரம் மிகுந்தவனாக இருந்தாலும் இன்பத்தையும் பெறுவான். வலிமையான தோள்களையுடைய ராமன் தன் அன்புக்குரியவர்களிடமிருந்து பிரிவை நிச்சயமாக அடைவான்.
7.50.12
त्वां चैव मैथिलीं चैव शत्रुघ्नभरतावुभौ ।
सन्त्यजिष्यति धर्मात्मा कालेन महता महान् ॥ ७.५०.१२ ॥
உன்னையும், மைதிலியையும், சத்ருக்னனையும் பரதனையும் இருவரையும், அந்த தர்மாத்மாவான மகான் ராமன் நீண்ட காலத்திற்குப் பின் கைவிடுவான்.
7.50.13
इदं त्वयि न वक्तव्यं सौमित्रे भरते ऽपि वा ।
राज्ञा वो व्याहृतं वाक्यं दुर्वासा यदुवाच ह ॥ ७.५०.१३ ॥
சௌமித்ரி, இதை உன்னிடமோ பரதனிடமோ கூறக்கூடாது. அரசர் உங்களிடம் சொன்ன சொல்லும், துர்வாசர் சொன்ன சொல்லும் இதுவே.
7.50.14
महाजनसमीपे च मम चैव नरर्षभ ।
ऋषिणा व्याहृतं वाक्यं वसिष्ठस्य च सन्निधौ ॥ ७.५०.१४ ॥
நரர்களில் சிறந்தவனே, பெரியோர் முன்னிலையிலும் என் முன்னிலையிலும், வசிஷ்டரின் சந்நிதியிலும் ரிஷி சொன்ன சொல் இதுவே.
7.50.15
ऋषेस्तु वचनं श्रुत्वा मामाह पुरुषर्षभः ।
सूत न क्वचिदेवं ते वक्तव्यं जनसन्निधौ ॥ ७.५०.१५ ॥
ரிஷியின் சொல்லைக் கேட்டு அந்த புருஷோத்தமன் என்னிடம் சொன்னார்: 'சூதனே, மக்கள் முன்னிலையில் நீ இதை ஒருபோதும் சொல்லக்கூடாது.'
7.50.16
तस्याहं लोकपालस्य वाक्यं तत्सुसमाहितः ।
नैव जात्वनृतं कार्यमिति मे सौम्य दर्शनम् ॥ ७.५०.१६ ॥
அந்த உலகக் காவலனின் சொல்லை நான் மிக்க கவனத்துடன் கேட்கிறேன். சௌம்யனே, பொய்யை ஒருபோதும் செய்யக்கூடாது என்பதே என் நிலைப்பாடு.
7.50.17
सर्वथैव न वक्तव्यं मया सौम्य तवाग्रतः ।
यदि ते श्रवणे श्रद्धा श्रूयतां रघुनन्दन ॥ ७.५०.१७ ॥
சௌம்யனே, உன் முன்னிலையில் இதை நான் எந்த வகையிலும் சொல்லக்கூடாது. ரகுநந்தனே, உனக்குக் கேட்கும் விருப்பம் இருந்தால் கேள்.
7.50.18
यद्यप्यहं नरेन्द्रेण रहस्यं श्रावितः पुरा ।
तथाप्युदाहरिष्यामि दैवं हि दुरतिक्रमम् ॥ ७.५०.१८ ॥
முன்பு அரசர் எனக்கு இந்த இரகசியத்தைக் கேட்கச் செய்திருந்தாலும், தெய்வம் நிச்சயமாக கடக்க முடியாதது என்பதால் நான் இதைச் சொல்வேன்.
7.50.19
येनेदमीदृशं प्राप्तं दुःखं शोकसमन्वितम् ।
न त्वया भरते वाच्यं शत्रुघ्नस्यापि सन्निधौ ॥ ७.५०.१९ ॥
எதனால் இத்தகைய துக்கமும் துயரமும் நேர்ந்ததோ, அதை நீ பரதனிடம் சொல்லக் கூடாது; சத்ருக்னன் அருகில் இருக்கும்போதும் சொல்லக் கூடாது.
7.50.20
तच्छ्रुत्वा भाषितं तस्य गम्भीरार्थपदं महत् ।
तथ्यं ब्रूहीति सौमित्रिः सूतं वाक्यमथाब्रवीत् ॥ ७.५०.२० ॥
அவருடைய ஆழ்ந்த பொருள் கொண்ட அந்த பெரிய சொற்களைக் கேட்டு, சௌமித்ரி சாரதியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்: "உண்மையைச் சொல்."