รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.52
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.52.1
तत्र तां रजनीमुष्य केशिन्यां रघुनन्दनः ।
प्रभाते पुनरुत्थाय लक्ष्मणः प्रययौ तदा ॥ ७.५२.१ ॥
ที่นั่น หลังจากพักค้างคืนนั้นริมฝั่งแม่น้ำเกศินี ลักษมณ์ ความปีติของวงศ์รฆุ ตื่นอีกครั้งเมื่อรุ่งอรุณ แล้วก็ออกเดินทางในทันที
7.52.2
ततो ऽर्धदिवसे प्राप्ते प्रविवेश महारथः ।
अयोध्यां रत्नसम्पूर्णां हृष्टपुष्टजनावृताम् ॥ ७.५२.२ ॥
ครั้นถึงเวลาเที่ยงวัน มหารถผู้ยิ่งใหญ่ก็เข้าสู่อโยธยา เมืองที่เต็มไปด้วยอัญมณี และล้อมรอบด้วยผู้คนที่ร่าเริงและเจริญรุ่งเรือง
7.52.3
सौमित्रिस्तु परं दैन्यं जगाम सुमहामतिः ।
रामपादौ समासाद्य वक्ष्यामि किमहं गतः ॥ ७.५२.३ ॥
ส่วนสุมิตราบุตร แม้มีปัญญาลึกซึ้งยิ่ง กลับตกอยู่ในความหดหู่อย่างยิ่ง เมื่อมาถึงพระบาทของพระราม เขาคิดว่า "ข้าพเจ้าจะกล่าวอย่างไรเล่า มาถึงแล้ว ข้าพเจ้าได้ทำอะไรลงไป"
7.52.4
तस्यैवं चिन्तयानस्य भवनं शशिसन्निभम् ।
रामस्य परमोदारं पुरस्तान्समदृश्यत ॥ ७.५२.४ ॥
ขณะที่เขากำลังคิดเช่นนั้น วังอันโอฬารยิ่งของพระราม ซึ่งงดงามเหมือนพระจันทร์ ก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา
7.52.5
राज्ञस्तु भवनद्वारि सो ऽवतीर्य रथोत्तमात् ।
अवाङ्मुखो दीनमनाः प्रविवेशानिवारितः ॥ ७.५२.५ ॥
ที่ประตูวังของพระราชา เขาลงจากรถศึกอันวิเศษ แล้วเข้าไปด้วยหน้าก้มลงและจิตใจเศร้าหมอง ไม่มีผู้ใดขัดขวาง
7.52.6
स दृष्ट्वा राघवं दीनमासीनं परमासने ।
नेत्राभ्यामश्रुपूर्णाभ्यां ददर्शाग्रजमग्रतः ॥ ७.५२.६ ॥
เขาเห็นราฆวะนั่งอยู่บนอาสนะอันสูงสุดด้วยความโศกเศร้า และด้วยดวงตาที่เต็มไปด้วยน้ำตา เขามองเห็นพี่ชายของตนอยู่เบื้องหน้า
7.52.7
जग्राह चरणौ तस्य लक्ष्मणो दीनचेतनः ।
उवाच दीनया वाचा प्राञ्जलिः सुसमाहितः ॥ ७.५२.७ ॥
ลักษมณ์ มีใจระทมทุกข์ จับเท้าของพระองค์ไว้ และด้วยฝ่ามือที่ประนมและจิตที่ตั้งมั่นอย่างยิ่ง จึงกล่าวด้วยเสียงอันเศร้าสร้อย
7.52.8
आर्यस्याज्ञां पुरस्कृत्य विसृज्य जनकात्मजाम् ।
गङ्गातीरे यथोद्दिष्टे वाल्मीकेराश्रमे शुचौ ॥ ७.५२.८ ॥
ข้าพเจ้าได้ปฏิบัติตามพระบัญชาของพระองค์ผู้ทรงเกียรติ ได้ทิ้งธิดาของชนกไว้ริมฝั่งคงคา ในอาศรมอันบริสุทธิ์ของฤๅษีวาลมีกิ ตามที่ได้รับคำสั่งไว้ทุกประการ
7.52.9
तत्र तां च शुभाचारामाश्रमान्ते यशस्विनीम् ।
पुनरप्यागतो वीर पादमूलमुपासितुम् ॥ ७.५२.९ ॥
ที่นั่น ณ ชายขอบอาศรม ข้าพเจ้าได้ทิ้งนางผู้มีความประพฤติดีงามและมีเกียรติยศไว้ และบัดนี้ข้าพเจ้ากลับมาแล้ว วีรบุรุษเอ๋ย เพื่อถวายการรับใช้ที่พระบาทของพระองค์
7.52.10
मा शुचः पुरुषव्याघ्र कालस्य गतिरीदृशी ।
त्वद्विधा न हि शोचन्ति बुद्धिमन्तो मनस्विनः ॥ ७.५२.१० ॥
อย่าโศกเศร้าเลย บุรุษผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์ เส้นทางของกาลเวลาเป็นเช่นนี้ บุคคลผู้มีปัญญาและจิตใจสูงส่งอย่างพระองค์ย่อมไม่โศกเศร้า
7.52.11
सर्वे क्षयान्ता निचयाः पतनान्ताः समुच्छ्रयाः ।
संयोगा विप्रयोगान्ता मरणान्तं च जीवितम् ॥ ७.५२.११ ॥
การสะสมทั้งปวงย่อมจบลงด้วยความเสื่อมสลาย ความสูงส่งทั้งปวงย่อมจบลงด้วยการล้มลง การประจวบเหมาะย่อมจบลงด้วยการพลัดพราก และชีวิตย่อมจบลงด้วยความตาย
7.52.12
तस्मात्पुत्रेषु दारेषु मित्रेषु च धनेषु च ।
नातिप्रसङ्गः कर्तव्यो विप्रयोगो हि तैर्ध्रुवम् ॥ ७.५२.१२ ॥
ฉะนั้น ไม่ควรยึดติดกับบุตร ภรรยา มิตร หรือทรัพย์สินอย่างเกินควร เพราะการพลัดพรากจากสิ่งเหล่านั้นเป็นสิ่งที่แน่นอน
7.52.13
शक्तस्त्वमात्मना ऽ ऽत्मानं विनेतुं मनसैव हि ।
लोकान्सर्वांश्च काकुत्स्थ किं पुनः शोकमात्मनः ॥ ७.५२.१३ ॥
ข้ากากุตสถ พระองค์ทรงสามารถควบคุมพระองค์เองได้ และควบคุมโลกทั้งปวงได้ด้วยใจเพียงอย่างเดียว ความโศกเศร้าของพระองค์เองจะเป็นอะไรไปได้เล่า
7.52.14
नेदृशेषु विमुह्यन्ति त्वद्विधाः पुरुषर्षभाः ।
अपवादः स किल ते पुनरेष्यति राघव ॥ ७.५२.१४ ॥
ราฆวะ บุรุษผู้เป็นเลิศในหมู่มนุษย์เช่นพระองค์ย่อมไม่หลงใหลในเรื่องเช่นนี้ แต่คำครหาของชาวเมืองนั้นจะกลับมาหาพระองค์อีกเป็นแน่
7.52.15
यदर्थं मैथिली त्यक्ता अपवादभयान्नृप ।
सो ऽपवादः पुरे राजन्भविष्यति न संशयः ॥ ७.५२.१५ ॥
ข้าแต่พระราชา คำครหาของชาวเมืองนั้นเอง ซึ่งทำให้ไมถิลีถูกทอดทิ้งเพราะความกลัวต่อคำครหานั้น จะเกิดขึ้นในนครอย่างไม่ต้องสงสัย
7.52.16
स त्वं पुरुषशार्दूल धैर्येण सुसमाहितः ।
त्यजैनां दुर्बलां बुद्धिं सन्तापं मा कुरुष्व ह ॥ ७.५२.१६ ॥
บุรุษผู้เป็นเสือในหมู่มนุษย์เอ๋ย ขอพระองค์จงมีความมั่นคงและจิตที่ตั้งมั่นด้วยความอดทน จงละความคิดอ่อนแอนี้เสีย และอย่าปล่อยใจให้ทุกข์ร้อนเลย
7.52.17
एवमुक्तः स काकुत्स्थो लक्ष्मणेन महात्मना ।
उवाच परया प्रीत्या सौमित्रिं मित्रवत्सलः ॥ ७.५२.१७ ॥
เมื่อลักษมณ์ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่กล่าวเช่นนั้นแล้ว พระกากุตสถ ผู้รักใคร่มิตรสหาย จึงตรัสกับสุมิตราบุตรด้วยความรักใคร่อย่างยิ่ง
7.52.18
एवमेतन्नरश्रेष्ठ यथा वदसि लक्ष्मण ।
परितोषश्च मे वीर मम कार्यानुशासने ॥ ७.५२.१८ ॥
ลักษมณ์ผู้เป็นเลิศในหมู่มนุษย์ สิ่งนั้นเป็นจริงดังที่เจ้าพูด และวีรบุรุษเอ๋ย เราพอใจในคำแนะนำของเจ้าเกี่ยวกับหน้าที่ของเรา
7.52.19
निवृत्तिश्चागता सौम्य सन्तापश्च निराकृतः ।
भवद्वाक्यैः सुरुचिरैरनुनीतो ऽस्मि लक्ष्मण ॥ ७.५२.१९ ॥
ลักษมณ์ผู้อ่อนโยน ข้าได้รับความผ่อนคลายแล้ว และความทุกข์ของข้าก็ถูกขจัดไป ข้าได้รับการปลอบประโลมด้วยถ้อยคำอันไพเราะของเจ้า