รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परमार्थवित् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५४.१ ॥
ลักษมณ์ซึ่งรู้ความหมายสูงสุดได้ฟังคำของพระราม จึงประนมมือกล่าวถ้อยคำนี้แก่พระราฆวะผู้มีรัศมีรุ่งโรจน์
7.54.2
अल्पापराधे काकुत्स्थ द्विजाभ्यां शाप ईदृशः ।
महान्नृगस्य राजर्षेर्यमदण्ड इवापरः ॥ ७.५४.२ ॥
ข้าแต่ผู้สืบเชื้อสายกากุตสถ เพียงความผิดเล็กน้อยพราหมณ์ทั้งสองกลับให้คำสาปรุนแรงเช่นนี้ ตกลงแก่พระราชฤๅษีนฤคะ ดุจไม้เท้าอีกอันของยม
7.54.3
श्रुत्वा तु पापसंयुक्तमात्मानं पुरषर्षभ ।
किमुवाच नृगो राजा द्विजौ क्रोधसमन्वितौ ॥ ७.५४.३ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ เมื่อพระราชานฤคะได้ฟังว่าตนเองถูกประกาศว่าเกี่ยวข้องกับบาป พระองค์ตรัสอะไรแก่พราหมณ์ทั้งสองผู้เต็มไปด้วยความโกรธ
7.54.4
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राघवः पुनरब्रवीत् ।
शृणु सौम्य यथा पूर्वं स राजा शापविक्षतः ॥ ७.५४.४ ॥
เมื่อลักษมณ์กล่าวดังนี้แล้ว พระราฆวะจึงตรัสต่อไปว่า ฟังเถิดผู้อ่อนโยน เรื่องราวว่าพระราชาองค์นั้นต้องบาดเจ็บจากคำสาปเป็นอย่างไรเมื่อก่อน
7.54.5
अथाध्वनि गतौ विप्रौ विज्ञाय स नृगस्तदा ।
आहूय मन्त्रिणः सर्वान्नैगमान्सपुरोधसः ॥ ७.५४.५ ॥
ครั้งนั้น เมื่อทรงทราบว่าพราหมณ์ทั้งสองได้เดินทางไปตามทางแล้ว พระนฤคะจึงเรียกประชุมเสนาอำมาตย์ทั้งปวง พ่อค้าในเมือง และปุโรหิตทั้งหลาย
7.54.6
तानुवाच नृगो राजा सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ।
दुःखेन सुसमाविष्टः श्रूयतां मे समाहितैः ॥ ७.५४.६ ॥
พระราชานฤคะถูกความทุกข์ครอบงำอย่างหนัก จึงตรัสแก่เสนาอำมาตย์และประชาชนทั้งหมดว่า จงตั้งใจฟังคำของเราเถิด
7.54.7
नारदः पर्वतश्चैव मम दत्त्वा महद्भयम् ।
गतौ त्रिभुवनं भद्रौ वायुभूतावनिन्दितौ ॥ ७.५४.७ ॥
นารทะและปรรพตะ ทั้งสองผู้มีความงามและปราศจากมลทิน ได้ก่อความหวาดกลัวอย่างใหญ่หลวงแก่เรา แล้วไปยังสามโลกในร่างของลม
7.54.8
कुमारो ऽयं वसुर्नाम स देवो ऽद्याभिषिच्यताम् ।
श्वभ्रं च यत्सुखस्पर्शं क्रियतां शिल्पिभिर्मम ।
यत्राहं सङ्क्षयिष्यामि शापं ब्राह्मणनिःसृतम् ॥ ७.५४.८ ॥
ขอให้กุมารผู้มีนามว่าวสุ เทพองค์นี้ ได้รับการอภิเษกในวันนี้ และขอให้ช่างฝีมือสร้างหลุมที่สัมผัสแล้วให้ความสุขให้แก่เรา เราจะอยู่ในหลุมนั้นเพราะคำสาปที่พราหมณ์เปล่งออกมา
7.54.9
वर्षघ्नमेकं श्वभ्रं तु हिमघ्नमपरं तथा ।
ग्रीष्मघ्नं तु सुखस्पर्शमेकं कुर्वन्तु शिल्पिनः ॥ ७.५४.९ ॥
ขอให้ช่างฝีมือสร้างหลุมหนึ่งเพื่อกันฝน อีกหลุมหนึ่งเพื่อกันความหนาว และอีกหลุมหนึ่งเพื่อกันความร้อน ที่สัมผัสแล้วให้ความสุข
7.54.10
फलवन्तश्च ये वृक्षाः पुष्पवत्यश्च या लताः ।
विरोप्यन्तां बहुविधाश्छायावन्तश्च गुल्मिनः ॥ ७.५४.१० ॥
ขอให้ปลูกต้นไม้ที่มีผลและเถาไม้ที่มีดอก พร้อมพุ่มไม้หลายชนิดที่ให้ร่มเงา
7.54.11
क्रियतां रमणीयं च श्वभ्राणां सर्वतोदिशम् ।
सुखमत्र वसिष्यामि यावत्कालस्य पर्ययः ॥ ७.५४.११ ॥
ขอให้ทำให้ทุกทิศรอบหลุมเหล่านั้นน่ารื่นรมย์ ณ ที่นี้เราจะอยู่อย่างสุขสบายตราบเท่าที่กาลเวลาจะผ่านไป
7.54.12
पुष्पाणि च सुगन्धीनि क्रियतां तेषु नित्यशः ।
परिवार्य यथा मे स्युरध्यर्धं योजनं तथा ॥ ७.५४.१२ ॥
ขอให้มีดอกไม้หอมอยู่ในหลุมเหล่านั้นเสมอ เพื่อให้ดอกไม้ล้อมรอบเราไปได้ราวหนึ่งโยชน์ครึ่ง
7.54.13
एवं कृत्वा विधानं स सन्दिदेश वसं तदा ।
धर्मनित्यः प्रजाः पुत्र क्षत्रधर्मेण पालय ॥ ७.५४.१३ ॥
เมื่อทรงจัดการเช่นนี้แล้ว พระองค์จึงทรงสั่งเรื่องที่พำนัก ลูกเอ๋ย ผู้ยึดมั่นในธรรมอยู่เสมอ จงปกครองประชาชนตามหน้าที่ของกษัตริย์นักรบ
7.54.14
प्रत्यक्षं ते यथा शापो द्विजाभ्यां मयि पातितः ।
नरश्रेष्ठ सरोषाभ्यामपराधे ऽपि तादृशे ॥ ७.५४.१४ ॥
ดังที่เจ้าได้เห็นกับตาแล้ว พราหมณ์ทั้งสองด้วยความโกรธได้ให้คำสาปแก่เรา ทั้งที่เราไม่ได้กระทำความผิดเช่นนั้น ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ
7.54.15
मा कृथास्तनुसन्तापं मत्कृते ऽपि नरर्षभ ।
कृतान्तः कुशलः पुत्र येनास्मि व्यसनीकृतः ॥ ७.५४.१५ ॥
ข้าแต่บุรุษผู้ดุจวัว อย่าโศกเศร้าแม้เพียงเล็กน้อยเพราะเรา ลูกเอ๋ย พระกาลผู้เชี่ยวชาญยิ่ง และด้วยพระองค์นั้นเราจึงต้องประสบความทุกข์ยาก
7.54.16
प्राप्तव्यान्येव प्राप्नोति गन्तव्यान्येव गच्छति ।
लब्धव्यान्येव लभते दुःखानि च सुखानि च ॥ ७.५४.१६ ॥
คนเราย่อมได้รับสิ่งที่พึงได้รับเท่านั้น ย่อมไปยังที่ที่พึงไปเท่านั้น ย่อมได้รับสิ่งที่พึงได้รับเท่านั้น ทั้งความทุกข์และความสุข
7.54.17
पूर्वे जात्यन्तरे वत्स मा विषादं कुरुष्व ह ॥ ७.५४.१७ ॥
ลูกรัก เรื่องนี้เกิดขึ้นจากผลของกรรมในชาติก่อน ฉะนั้นอย่าท้อแท้เลย
7.54.18
एवमुक्त्वा नृपस्तत्र सुतं राजा महायशाः ।
श्वभ्रं जगाम सुकृतं वासाय पुरुषर्षभ ॥ ७.५४.१८ ॥
เมื่อตรัสดังนี้แล้ว พระราชาผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ก็เสด็จไปยังหลุมนั้น ซึ่งเป็นที่พำนักของผู้ทำบุญ ทิ้งพระโอรสไว้ ข้าแต่บุรุษผู้ประเสริฐ
7.54.19
एवं प्रविश्यैव नृपस्तदानीं श्वभ्रं महारत्नविभूषितं तत् ।
सम्पादयामास तदा महात्मा शापं द्विजाभ्यां हि रुषा विमुक्तम् ॥ ७.५४.१९ ॥
ดังนั้น พระราชาผู้ยิ่งใหญ่ในจิตใจได้เสด็จเข้าไปในหลุมที่ประดับด้วยรัตนะอันยิ่งใหญ่นั้น แล้วทรงทำให้คำสาปที่พราหมณ์ทั้งสองเปล่งออกมาด้วยความโกรธเป็นจริง