Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परमार्थवित् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५४.१ ॥
Ao ouvir as palavras de Rāma, Lakṣmaṇa, conhecedor da verdade suprema, uniu as mãos e dirigiu estas palavras a Rāghava, de esplendor flamejante.
7.54.2
अल्पापराधे काकुत्स्थ द्विजाभ्यां शाप ईदृशः ।
महान्नृगस्य राजर्षेर्यमदण्ड इवापरः ॥ ७.५४.२ ॥
Ó descendente de Kakutstha, por uma pequena ofensa os dois brâmanes lançaram uma maldição tão grande; sobre o rei-sábio Nṛga ela caiu como um segundo bastão de Yama.
7.54.3
श्रुत्वा तु पापसंयुक्तमात्मानं पुरषर्षभ ।
किमुवाच नृगो राजा द्विजौ क्रोधसमन्वितौ ॥ ७.५४.३ ॥
Ó melhor dos homens, ao ouvir-se declarado unido ao pecado, o que disse o rei Nṛga aos dois brâmanes, cheios de ira?
7.54.4
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राघवः पुनरब्रवीत् ।
शृणु सौम्य यथा पूर्वं स राजा शापविक्षतः ॥ ७.५४.४ ॥
Assim interpelado por Lakṣmaṇa, Rāghava falou novamente: «Ouve, ó gentil, como aquele rei outrora foi ferido pela maldição.»
7.54.5
अथाध्वनि गतौ विप्रौ विज्ञाय स नृगस्तदा ।
आहूय मन्त्रिणः सर्वान्नैगमान्सपुरोधसः ॥ ७.५४.५ ॥
Então, sabendo que os dois brâmanes haviam partido pelo caminho, Nṛga convocou todos os seus ministros, os mercadores da cidade e os capelães.
7.54.6
तानुवाच नृगो राजा सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ।
दुःखेन सुसमाविष्टः श्रूयतां मे समाहितैः ॥ ७.५४.६ ॥
O rei Nṛga, profundamente tomado pela dor, falou a eles e a todos os súditos: «Ouvi as minhas palavras com atenção.»
7.54.7
नारदः पर्वतश्चैव मम दत्त्वा महद्भयम् ।
गतौ त्रिभुवनं भद्रौ वायुभूतावनिन्दितौ ॥ ७.५४.७ ॥
Nārada e Parvata, tendo-me causado grande temor, partiram para os três mundos sob a forma de vento; aqueles dois, benévolos e irrepreensíveis.
7.54.8
कुमारो ऽयं वसुर्नाम स देवो ऽद्याभिषिच्यताम् ।
श्वभ्रं च यत्सुखस्पर्शं क्रियतां शिल्पिभिर्मम ।
यत्राहं सङ्क्षयिष्यामि शापं ब्राह्मणनिःसृतम् ॥ ७.५४.८ ॥
Este príncipe, o deus chamado Vasu, que seja ungido hoje. E que os artesãos façam para mim um poço de toque agradável, onde habitarei por causa da maldição proferida pelo brâmane.
7.54.9
वर्षघ्नमेकं श्वभ्रं तु हिमघ्नमपरं तथा ।
ग्रीष्मघ्नं तु सुखस्पर्शमेकं कुर्वन्तु शिल्पिनः ॥ ७.५४.९ ॥
Que um poço proteja da chuva, outro do frio, e um do calor, de toque agradável; que os artesãos os façam.
7.54.10
फलवन्तश्च ये वृक्षाः पुष्पवत्यश्च या लताः ।
विरोप्यन्तां बहुविधाश्छायावन्तश्च गुल्मिनः ॥ ७.५४.१० ॥
Que se plantem árvores frutíferas e trepadeiras floridas, e arbustos de muitas espécies que dêem sombra.
7.54.11
क्रियतां रमणीयं च श्वभ्राणां सर्वतोदिशम् ।
सुखमत्र वसिष्यामि यावत्कालस्य पर्ययः ॥ ७.५४.११ ॥
Que todas as direções ao redor dos poços sejam tornadas agradáveis; aqui habitarei confortavelmente enquanto o tempo passar.
7.54.12
पुष्पाणि च सुगन्धीनि क्रियतां तेषु नित्यशः ।
परिवार्य यथा मे स्युरध्यर्धं योजनं तथा ॥ ७.५४.१२ ॥
Que neles sempre haja flores perfumadas, para que me cerquem por um yojana e meio.
7.54.13
एवं कृत्वा विधानं स सन्दिदेश वसं तदा ।
धर्मनित्यः प्रजाः पुत्र क्षत्रधर्मेण पालय ॥ ७.५४.१३ ॥
Tendo feito estes preparativos, deu então instruções sobre a morada. Filho, sempre devotado ao dharma, protege os súditos segundo o dever do guerreiro.
7.54.14
प्रत्यक्षं ते यथा शापो द्विजाभ्यां मयि पातितः ।
नरश्रेष्ठ सरोषाभ्यामपराधे ऽपि तादृशे ॥ ७.५४.१४ ॥
Como viste com os teus próprios olhos, os dois brâmanes, irados, lançaram uma maldição sobre mim, ó melhor dos homens, embora eu não tivesse cometido tal ofensa.
7.54.15
मा कृथास्तनुसन्तापं मत्कृते ऽपि नरर्षभ ।
कृतान्तः कुशलः पुत्र येनास्मि व्यसनीकृतः ॥ ७.५४.१५ ॥
Não te aflijas nem um pouco por minha causa, touro entre os homens. Filho, Kṛtānta (a Morte) é muito hábil; por ele fui levado à desgraça.
7.54.16
प्राप्तव्यान्येव प्राप्नोति गन्तव्यान्येव गच्छति ।
लब्धव्यान्येव लभते दुःखानि च सुखानि च ॥ ७.५४.१६ ॥
Alguém obtém exatamente o que deve ser obtido, vai exatamente aonde deve ir, recebe exatamente o que deve receber — tanto dores quanto alegrias.
7.54.17
पूर्वे जात्यन्तरे वत्स मा विषादं कुरुष्व ह ॥ ७.५४.१७ ॥
Querido filho, isto aconteceu pelo fruto das ações de nascimentos anteriores; portanto, não te entregues ao desalento.
7.54.18
एवमुक्त्वा नृपस्तत्र सुतं राजा महायशाः ।
श्वभ्रं जगाम सुकृतं वासाय पुरुषर्षभ ॥ ७.५४.१८ ॥
Tendo dito isto, o rei de grande fama, ao seu filho — touro entre os homens — partiu para a cova, morada dos virtuosos.
7.54.19
एवं प्रविश्यैव नृपस्तदानीं श्वभ्रं महारत्नविभूषितं तत् ।
सम्पादयामास तदा महात्मा शापं द्विजाभ्यां हि रुषा विमुक्तम् ॥ ७.५४.१९ ॥
Assim, entrando então naquela caverna adornada com grandes joias, o rei de grande alma cumpriu a maldição que os dois brâmanes haviam proferido com ira.