வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परमार्थवित् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५४.१ ॥
ராமனின் சொல்லைக் கேட்ட, பரமார்த்தத்தை அறிந்த லக்ஷ்மணன் கைகூப்பி, ஒளிரும் தேஜஸ் கொண்ட ராகவனிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
7.54.2
अल्पापराधे काकुत्स्थ द्विजाभ्यां शाप ईदृशः ।
महान्नृगस्य राजर्षेर्यमदण्ड इवापरः ॥ ७.५४.२ ॥
காகுத்ஸ்தரே, சிறிய குற்றத்திற்காக இரண்டு பிராமணர்கள் இத்தகைய பெரிய சாபத்தை இட்டனர்; ராஜரிஷி நிருகனுக்கு அது யமனின் தண்டம் போல் இரண்டாவதாயிற்று.
7.54.3
श्रुत्वा तु पापसंयुक्तमात्मानं पुरषर्षभ ।
किमुवाच नृगो राजा द्विजौ क्रोधसमन्वितौ ॥ ७.५४.३ ॥
ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, தன்னைப் பாவம் சேர்ந்தவனாகக் கேட்ட அரசன் நிருகன், கோபம் கொண்ட அந்த இரு பிராமணர்களிடம் என்ன சொன்னான்?
7.54.4
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राघवः पुनरब्रवीत् ।
शृणु सौम्य यथा पूर्वं स राजा शापविक्षतः ॥ ७.५४.४ ॥
லக்ஷ்மணனால் இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட ராகவன் மீண்டும் சொன்னான்: ஓ சௌம்யனே, கேள்; முன்பு அந்த அரசன் சாபத்தால் எப்படிக் காயப்பட்டான் என்பதை.
7.54.5
अथाध्वनि गतौ विप्रौ विज्ञाय स नृगस्तदा ।
आहूय मन्त्रिणः सर्वान्नैगमान्सपुरोधसः ॥ ७.५४.५ ॥
அப்போது அந்த பிராமணர்கள் வழியில் சென்றுவிட்டதை அறிந்த நிருகன், அனைத்து அமைச்சர்களையும் நகர வணிகர்களையும் புரோகிதர்களுடன் அழைத்தான்.
7.54.6
तानुवाच नृगो राजा सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ।
दुःखेन सुसमाविष्टः श्रूयतां मे समाहितैः ॥ ७.५४.६ ॥
துக்கத்தால் மிகவும் அலைக்கழிக்கப்பட்ட அரசன் நிருகன் அவர்களிடமும் அனைத்து குடிமக்களிடமும் சொன்னான்: என் சொல்லை ஒருமனமாகக் கேளுங்கள்.
7.54.7
नारदः पर्वतश्चैव मम दत्त्वा महद्भयम् ।
गतौ त्रिभुवनं भद्रौ वायुभूतावनिन्दितौ ॥ ७.५४.७ ॥
நாரதரும் பர்வதரும் எனக்கு மிகுந்த பயத்தை அளித்துவிட்டு, காற்றாக உருமாறி மூவுலகங்களுக்கும் சென்றுவிட்டார்கள்; அவ்விருவரும் நல்லவர்களும் குற்றமற்றவர்களுமாவர்.
7.54.8
कुमारो ऽयं वसुर्नाम स देवो ऽद्याभिषिच्यताम् ।
श्वभ्रं च यत्सुखस्पर्शं क्रियतां शिल्पिभिर्मम ।
यत्राहं सङ्क्षयिष्यामि शापं ब्राह्मणनिःसृतम् ॥ ७.५४.८ ॥
இந்தக் குமாரன் வசு என்னும் பெயருடைய தேவன்; இன்று இவனுக்கு அபிஷேகம் செய்யப்படட்டும். பிராமணரின் சாபத்தால் நான் வசிக்கவிருக்கும், இனிய தொடுகையுள்ள குழி ஒன்றைச் சிற்பிகள் எனக்காக அமைக்கட்டும்.
7.54.9
वर्षघ्नमेकं श्वभ्रं तु हिमघ्नमपरं तथा ।
ग्रीष्मघ्नं तु सुखस्पर्शमेकं कुर्वन्तु शिल्पिनः ॥ ७.५४.९ ॥
ஒரு குழி மழையைத் தடுக்கட்டும்; மற்றொன்று குளிரைத் தடுக்கட்டும்; இன்னொன்று வெப்பத்தைத் தடுத்து இனிய தொடுகையுள்ளதாக இருக்கட்டும். சிற்பிகள் இவற்றைச் செய்யட்டும்.
7.54.10
फलवन्तश्च ये वृक्षाः पुष्पवत्यश्च या लताः ।
विरोप्यन्तां बहुविधाश्छायावन्तश्च गुल्मिनः ॥ ७.५४.१० ॥
பழம் தரும் மரங்களும், பூக்கும் கொடிகளும் நடப்படட்டும்; பல வகையான நிழல் தரும் செடிகளும் புதர்களும் நடப்படட்டும்.
7.54.11
क्रियतां रमणीयं च श्वभ्राणां सर्वतोदिशम् ।
सुखमत्र वसिष्यामि यावत्कालस्य पर्ययः ॥ ७.५४.११ ॥
குழிகளைச் சுற்றியுள்ள எல்லாத் திசைகளும் இனிமையானவையாக அமைக்கப்படட்டும். காலம் கழியும் வரை நான் இங்கு சுகமாக வசிப்பேன்.
7.54.12
पुष्पाणि च सुगन्धीनि क्रियतां तेषु नित्यशः ।
परिवार्य यथा मे स्युरध्यर्धं योजनं तथा ॥ ७.५४.१२ ॥
அவற்றில் எப்போதும் நறுமணமுள்ள மலர்கள் இருக்கட்டும்; அவை எனக்குச் சுற்றிலும் ஒன்றரை யோசனை தூரம் வரை இருக்கட்டும்.
7.54.13
एवं कृत्वा विधानं स सन्दिदेश वसं तदा ।
धर्मनित्यः प्रजाः पुत्र क्षत्रधर्मेण पालय ॥ ७.५४.१३ ॥
இவ்வாறு ஏற்பாடுகளைச் செய்து, அப்போது அவர் வாசஸ்தலத்தைப் பற்றி கட்டளையிட்டார். மகனே, எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்து, க்ஷத்திரிய தர்மப்படி மக்களைப் பாதுகாப்பாயாக.
7.54.14
प्रत्यक्षं ते यथा शापो द्विजाभ्यां मयि पातितः ।
नरश्रेष्ठ सरोषाभ्यामपराधे ऽपि तादृशे ॥ ७.५४.१४ ॥
நீ கண்ணாரக் கண்டபடி, இரு பிராமணர்கள் சினந்து எனக்கு சாபமிட்டனர் — ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, அத்தகைய குற்றம் எனக்கு இல்லாதிருந்தும்.
7.54.15
मा कृथास्तनुसन्तापं मत्कृते ऽपि नरर्षभ ।
कृतान्तः कुशलः पुत्र येनास्मि व्यसनीकृतः ॥ ७.५४.१५ ॥
ஓ நரர்களில் சிறந்தவனே, என் பொருட்டு சிறிதளவும் துயரடையாதே. மகனே, கிருதாந்தன் (காலன்) மிகவும் திறமையானவன்; அவனால்தான் நான் துன்பத்திற்கு ஆளானேன்.
7.54.16
प्राप्तव्यान्येव प्राप्नोति गन्तव्यान्येव गच्छति ।
लब्धव्यान्येव लभते दुःखानि च सुखानि च ॥ ७.५४.१६ ॥
அடையவேண்டியதையே ஒருவன் அடைகிறான்; செல்லவேண்டிய இடத்தையே செல்கிறான்; பெறவேண்டியதையே பெறுகிறான் — துன்பங்களும் இன்பங்களும்.
7.54.17
पूर्वे जात्यन्तरे वत्स मा विषादं कुरुष्व ह ॥ ७.५४.१७ ॥
அன்பு மகனே, முற்பிறவிகளில் (கர்மத்தின் பயனாக) இவ்வாறு நிகழ்ந்தது; ஆகவே வருந்தாதே.
7.54.18
एवमुक्त्वा नृपस्तत्र सुतं राजा महायशाः ।
श्वभ्रं जगाम सुकृतं वासाय पुरुषर्षभ ॥ ७.५४.१८ ॥
இவ்வாறு கூறிவிட்டு, அங்கே அந்த மகாபுகழ் மன்னன் தன் மகனிடம் — ஓ புருஷர்களில் சிறந்தவனே — புண்ணியர்களின் வாசத்திற்காக குழியை நோக்கிச் சென்றான்.
7.54.19
एवं प्रविश्यैव नृपस्तदानीं श्वभ्रं महारत्नविभूषितं तत् ।
सम्पादयामास तदा महात्मा शापं द्विजाभ्यां हि रुषा विमुक्तम् ॥ ७.५४.१९ ॥
இவ்வாறு அந்த அரசன் அப்போது பெரும் ரத்தினங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட அந்தக் குகையில் நுழைந்து, அந்த மகாத்மா இரு பிராமணர்கள் கோபத்தால் விடுத்த சாபத்தை நிறைவேற்றினான்.