വാല്മീകി രാമായണം · സർഗം 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परमार्थवित् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५४.१ ॥
രാമന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പരമാർത്ഥമറിയുന്ന ലക്ഷ്മണൻ കൈകൂപ്പി, ദീപ്തതേജസ്സുള്ള രാഘവനോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
7.54.2
अल्पापराधे काकुत्स्थ द्विजाभ्यां शाप ईदृशः ।
महान्नृगस्य राजर्षेर्यमदण्ड इवापरः ॥ ७.५४.२ ॥
കാകുത്സ്ഥാ, ചെറിയ അപരാധത്തിന് രണ്ടു ദ്വിജന്മാർ ഇത്രയും വലിയ ശാപം നൽകി; രാജർഷി നൃഗന് അത് യമദണ്ഡം പോലെ ആയി.
7.54.3
श्रुत्वा तु पापसंयुक्तमात्मानं पुरषर्षभ ।
किमुवाच नृगो राजा द्विजौ क्रोधसमन्वितौ ॥ ७.५४.३ ॥
പുരുഷശ്രേഷ്ഠാ, പാപം ചേർന്നവനായി സ്വയത്തെ കേട്ട നൃഗരാജാവ് കോപിച്ച ആ രണ്ടു ദ്വിജന്മാരോട് എന്ത് പറഞ്ഞു?
7.54.4
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राघवः पुनरब्रवीत् ।
शृणु सौम्य यथा पूर्वं स राजा शापविक्षतः ॥ ७.५४.४ ॥
ലക്ഷ്മണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ രാഘവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: ഹേ സൗമ്യാ, കേൾക്കൂ; മുൻപ് ആ രാജാവ് ശാപത്താൽ എങ്ങനെ മുറിവേറ്റുവെന്ന്.
7.54.5
अथाध्वनि गतौ विप्रौ विज्ञाय स नृगस्तदा ।
आहूय मन्त्रिणः सर्वान्नैगमान्सपुरोधसः ॥ ७.५४.५ ॥
അപ്പോൾ ആ ദ്വിജന്മാർ വഴിയിൽ പോയി എന്നറിഞ്ഞ നൃഗൻ മന്ത്രിമാരെയും നഗരവ്യാപാരികളെയും പുരോഹിതരെയും എല്ലാം വിളിച്ചുവരുത്തി.
7.54.6
तानुवाच नृगो राजा सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ।
दुःखेन सुसमाविष्टः श्रूयतां मे समाहितैः ॥ ७.५४.६ ॥
ദുഃഖത്താൽ അത്യന്തം വ്യാകുലനായ നൃഗരാജാവ് അവരോടും എല്ലാ പ്രജകളോടും പറഞ്ഞു: എന്റെ വാക്ക് ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
7.54.7
नारदः पर्वतश्चैव मम दत्त्वा महद्भयम् ।
गतौ त्रिभुवनं भद्रौ वायुभूतावनिन्दितौ ॥ ७.५४.७ ॥
നാരദനും പർവതനും എനിക്ക് മഹാഭയം നൽകി, വായുരൂപികളായി മൂന്നു ലോകങ്ങളിലേക്ക് പോയി; ആ ഇരുവരും മംഗളകരും നിർദോഷരുമായിരുന്നു.
7.54.8
कुमारो ऽयं वसुर्नाम स देवो ऽद्याभिषिच्यताम् ।
श्वभ्रं च यत्सुखस्पर्शं क्रियतां शिल्पिभिर्मम ।
यत्राहं सङ्क्षयिष्यामि शापं ब्राह्मणनिःसृतम् ॥ ७.५४.८ ॥
ഈ കുമാരൻ വസു എന്ന ദേവനാണ്; ഇന്ന് ഇവന് അഭിഷേകം ചെയ്യട്ടെ. ബ്രാഹ്മണന്റെ ശാപത്താൽ ഞാൻ വസിക്കേണ്ട, സുഖസ്പർശമുള്ള കുഴി ശില്പികൾ എനിക്കായി നിർമ്മിക്കട്ടെ.
7.54.9
वर्षघ्नमेकं श्वभ्रं तु हिमघ्नमपरं तथा ।
ग्रीष्मघ्नं तु सुखस्पर्शमेकं कुर्वन्तु शिल्पिनः ॥ ७.५४.९ ॥
ഒരു കുഴി മഴയെ തടയട്ടെ, മറ്റൊന്ന് തണുപ്പിനെ തടയട്ടെ, വേറൊന്ന് ചൂടിനെ തടഞ്ഞ് സുഖസ്പർശമുള്ളതാവട്ടെ; ശില്പികൾ ഇവ നിർമ്മിക്കട്ടെ.
7.54.10
फलवन्तश्च ये वृक्षाः पुष्पवत्यश्च या लताः ।
विरोप्यन्तां बहुविधाश्छायावन्तश्च गुल्मिनः ॥ ७.५४.१० ॥
ഫലം തരുന്ന വൃക്ഷങ്ങളും പൂവിടുന്ന വള്ളികളും നടട്ടെ; തണൽ നൽകുന്ന പലതരം കുറ്റിച്ചെടികളും നടട്ടെ.
7.54.11
क्रियतां रमणीयं च श्वभ्राणां सर्वतोदिशम् ।
सुखमत्र वसिष्यामि यावत्कालस्य पर्ययः ॥ ७.५४.११ ॥
കുഴികളുടെ ചുറ്റുമുള്ള എല്ലാ ദിശകളും മനോഹരമാക്കട്ടെ; കാലം കഴിയുന്നതുവരെ ഞാൻ ഇവിടെ സുഖമായി വസിക്കും.
7.54.12
पुष्पाणि च सुगन्धीनि क्रियतां तेषु नित्यशः ।
परिवार्य यथा मे स्युरध्यर्धं योजनं तथा ॥ ७.५४.१२ ॥
അവയിൽ എപ്പോഴും സുഗന്ധമുള്ള പൂക്കൾ ഉണ്ടാവട്ടെ; അവ എനിക്കു ചുറ്റും ഒന്നരയോജന ദൂരം വരെ ഉണ്ടാകട്ടെ.
7.54.13
एवं कृत्वा विधानं स सन्दिदेश वसं तदा ।
धर्मनित्यः प्रजाः पुत्र क्षत्रधर्मेण पालय ॥ ७.५४.१३ ॥
ഇങ്ങനെ ക്രമീകരണങ്ങൾ ചെയ്ത്, അപ്പോൾ അദ്ദേഹം വാസസ്ഥാനത്തെക്കുറിച്ച് കല്പിച്ചു. പുത്രാ, എപ്പോഴും ധർമ്മത്തിൽ നിലകൊണ്ട്, ക്ഷത്രിയധർമ്മപ്രകാരം പ്രജകളെ പാലിക്കുക.
7.54.14
प्रत्यक्षं ते यथा शापो द्विजाभ्यां मयि पातितः ।
नरश्रेष्ठ सरोषाभ्यामपराधे ऽपि तादृशे ॥ ७.५४.१४ ॥
നീ നേരിട്ട് കണ്ടതുപോലെ, രണ്ടു ബ്രാഹ്മണർ കോപത്തോടെ എന്നിൽ ശാപം ചൊരിഞ്ഞു — ഹേ നരശ്രേഷ്ഠാ, അത്തരമൊരു അപരാധം എന്നിൽ ഇല്ലായിരുന്നിട്ടും.
7.54.15
मा कृथास्तनुसन्तापं मत्कृते ऽपि नरर्षभ ।
कृतान्तः कुशलः पुत्र येनास्मि व्यसनीकृतः ॥ ७.५४.१५ ॥
ഹേ നരർഷഭാ, എനിക്കുവേണ്ടി അല്പംപോലും ദുഃഖിക്കരുത്. പുത്രാ, കൃതാന്തൻ (കാലൻ) അതിസമർത്ഥനാണ്; അവനാണ് എന്നെ ദുരിതത്തിൽ ആഴ്ത്തിയത്.
7.54.16
प्राप्तव्यान्येव प्राप्नोति गन्तव्यान्येव गच्छति ।
लब्धव्यान्येव लभते दुःखानि च सुखानि च ॥ ७.५४.१६ ॥
ലഭിക്കേണ്ടത് തന്നെയാണ് ഒരുവൻ നേടുന്നത്; പോകേണ്ടിടത്തേക്ക് തന്നെ അവൻ പോകുന്നു; കിട്ടേണ്ടത് തന്നെ അവൻ നേടുന്നു — ദുഃഖങ്ങളും സുഖങ്ങളും.
7.54.17
पूर्वे जात्यन्तरे वत्स मा विषादं कुरुष्व ह ॥ ७.५४.१७ ॥
പ്രിയ പുത്രാ, പൂർവ്വജന്മങ്ങളിലെ കർമ്മഫലമായാണ് ഇതു സംഭവിച്ചത്; അതിനാൽ വിഷാദിക്കരുത്.
7.54.18
एवमुक्त्वा नृपस्तत्र सुतं राजा महायशाः ।
श्वभ्रं जगाम सुकृतं वासाय पुरुषर्षभ ॥ ७.५४.१८ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവിടെ ആ മഹായശസ്വിയായ രാജാവ് തന്റെ പുത്രനോട് — ഹേ പുരുഷർഷഭാ — പുണ്യകർമ്മികളുടെ വാസത്തിനായി കുഴിയിലേക്ക് പോയി.
7.54.19
एवं प्रविश्यैव नृपस्तदानीं श्वभ्रं महारत्नविभूषितं तत् ।
सम्पादयामास तदा महात्मा शापं द्विजाभ्यां हि रुषा विमुक्तम् ॥ ७.५४.१९ ॥
ഇങ്ങനെ ആ രാജാവ് അപ്പോൾ മഹാരത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട ആ ഗുഹയിൽ പ്രവേശിച്ചു; ആ മഹാത്മാവ് രണ്ടു ബ്രാഹ്മണർ കോപത്താൽ ഉച്ചരിച്ച ശാപം സാക്ഷാത്കരിച്ചു.