Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.54
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.54.1
रामस्य भाषितं श्रुत्वा लक्ष्मणः परमार्थवित् ।
उवाच प्राञ्जलिर्वाक्यं राघवं दीप्ततेजसम् ॥ ७.५४.१ ॥
Als Lakṣmaṇa, der die höchste Wahrheit kennt, Rāmas Worte gehört hatte, faltete er die Hände und sprach diese Worte zu Rāghava, dessen Glanz strahlt.
7.54.2
अल्पापराधे काकुत्स्थ द्विजाभ्यां शाप ईदृशः ।
महान्नृगस्य राजर्षेर्यमदण्ड इवापरः ॥ ७.५४.२ ॥
O Nachkomme des Kakutstha, für ein geringes Vergehen sprachen die beiden Brahmanen einen so großen Fluch aus; über den königlichen Weisen Nṛga kam er wie ein zweiter Stab Yamas.
7.54.3
श्रुत्वा तु पापसंयुक्तमात्मानं पुरषर्षभ ।
किमुवाच नृगो राजा द्विजौ क्रोधसमन्वितौ ॥ ७.५४.३ ॥
O bester der Männer, was sagte König Nṛga zu den beiden zornigen Brahmanen, als er hörte, dass er mit Sünde beladen sei?
7.54.4
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राघवः पुनरब्रवीत् ।
शृणु सौम्य यथा पूर्वं स राजा शापविक्षतः ॥ ७.५४.४ ॥
So angesprochen von Lakṣmaṇa, sprach Rāghava wieder: „Höre, Sanfter, wie jener König einst vom Fluch verwundet wurde.“
7.54.5
अथाध्वनि गतौ विप्रौ विज्ञाय स नृगस्तदा ।
आहूय मन्त्रिणः सर्वान्नैगमान्सपुरोधसः ॥ ७.५४.५ ॥
Als Nṛga erfuhr, dass die beiden Brahmanen unterwegs aufgebrochen waren, rief er alle Minister, die Kaufleute der Stadt und die Hofpriester zusammen.
7.54.6
तानुवाच नृगो राजा सर्वाश्च प्रकृतीस्तथा ।
दुःखेन सुसमाविष्टः श्रूयतां मे समाहितैः ॥ ७.५४.६ ॥
König Nṛga, tief von Kummer übermannt, sprach zu ihnen und zu allen Untertanen: „Hört meine Worte mit gesammeltem Sinn.“
7.54.7
नारदः पर्वतश्चैव मम दत्त्वा महद्भयम् ।
गतौ त्रिभुवनं भद्रौ वायुभूतावनिन्दितौ ॥ ७.५४.७ ॥
Nārada und Parvata, die mir große Furcht eingeflößt hatten, gingen in Gestalt des Windes in die drei Welten; die beiden Tadellosen und Gütigen.
7.54.8
कुमारो ऽयं वसुर्नाम स देवो ऽद्याभिषिच्यताम् ।
श्वभ्रं च यत्सुखस्पर्शं क्रियतां शिल्पिभिर्मम ।
यत्राहं सङ्क्षयिष्यामि शापं ब्राह्मणनिःसृतम् ॥ ७.५४.८ ॥
Dieser Prinz, der Gott namens Vasu, er werde heute gesalbt. Und die Handwerker sollen mir eine Grube von angenehmer Berührung bauen, wo ich wegen des vom Brahmanen ausgesprochenen Fluches wohnen werde.
7.54.9
वर्षघ्नमेकं श्वभ्रं तु हिमघ्नमपरं तथा ।
ग्रीष्मघ्नं तु सुखस्पर्शमेकं कुर्वन्तु शिल्पिनः ॥ ७.५४.९ ॥
Eine Grube soll vor Regen schützen, eine andere vor Kälte, und eine vor Hitze, von angenehmer Berührung; die Handwerker sollen sie bauen.
7.54.10
फलवन्तश्च ये वृक्षाः पुष्पवत्यश्च या लताः ।
विरोप्यन्तां बहुविधाश्छायावन्तश्च गुल्मिनः ॥ ७.५४.१० ॥
Man pflanze fruchttragende Bäume und blühende Ranken, und Büsche vielerlei Art, die Schatten spenden.
7.54.11
क्रियतां रमणीयं च श्वभ्राणां सर्वतोदिशम् ।
सुखमत्र वसिष्यामि यावत्कालस्य पर्ययः ॥ ७.५४.११ ॥
Alle Richtungen um die Gruben sollen reizvoll gestaltet werden; hier werde ich bequem wohnen, so lange die Zeit verstreicht.
7.54.12
पुष्पाणि च सुगन्धीनि क्रियतां तेषु नित्यशः ।
परिवार्य यथा मे स्युरध्यर्धं योजनं तथा ॥ ७.५४.१२ ॥
In ihnen sollen stets duftende Blumen sein, so dass sie mich einen und einen halben Yojana weit umgeben.
7.54.13
एवं कृत्वा विधानं स सन्दिदेश वसं तदा ।
धर्मनित्यः प्रजाः पुत्र क्षत्रधर्मेण पालय ॥ ७.५४.१३ ॥
Nachdem er diese Vorkehrungen getroffen hatte, gab er damals Anweisungen über die Wohnstatt. Sohn, stets dem Dharma ergeben, schütze die Untertanen gemäß der Pflicht des Kriegers.
7.54.14
प्रत्यक्षं ते यथा शापो द्विजाभ्यां मयि पातितः ।
नरश्रेष्ठ सरोषाभ्यामपराधे ऽपि तादृशे ॥ ७.५४.१४ ॥
Wie du mit eigenen Augen gesehen hast, belegten mich die beiden Brahmanen im Zorn mit einem Fluch, o bester der Männer, obwohl ich keine solche Verfehlung begangen hatte.
7.54.15
मा कृथास्तनुसन्तापं मत्कृते ऽपि नरर्षभ ।
कृतान्तः कुशलः पुत्र येनास्मि व्यसनीकृतः ॥ ७.५४.१५ ॥
Gräme dich nicht im Geringsten um meinetwillen, Stier unter den Männern. Sohn, Kṛtānta (der Tod) ist sehr geschickt; durch ihn bin ich ins Unglück gestürzt worden.
7.54.16
प्राप्तव्यान्येव प्राप्नोति गन्तव्यान्येव गच्छति ।
लब्धव्यान्येव लभते दुःखानि च सुखानि च ॥ ७.५४.१६ ॥
Man erlangt genau das, was zu erlangen ist, geht genau dorthin, wohin man gehen soll, empfängt genau das, was zu empfangen ist — Leiden wie Freuden.
7.54.17
पूर्वे जात्यन्तरे वत्स मा विषादं कुरुष्व ह ॥ ७.५४.१७ ॥
Liebes Kind, dies ist durch die Frucht der Taten früherer Geburten geschehen; darum gib dich nicht der Verzweiflung hin.
7.54.18
एवमुक्त्वा नृपस्तत्र सुतं राजा महायशाः ।
श्वभ्रं जगाम सुकृतं वासाय पुरुषर्षभ ॥ ७.५४.१८ ॥
Nachdem er dies gesagt hatte, ging der König von großem Ruhm zu seinem Sohn — Stier unter den Männern — zur Grube, der Wohnstätte der Verdienstvollen.
7.54.19
एवं प्रविश्यैव नृपस्तदानीं श्वभ्रं महारत्नविभूषितं तत् ।
सम्पादयामास तदा महात्मा शापं द्विजाभ्यां हि रुषा विमुक्तम् ॥ ७.५४.१९ ॥
So betrat der Fürst damals jene mit großen Juwelen geschmückte Höhle, und der großherzige Mann vollzog den Fluch, den die beiden Brahmanen im Zorn ausgesprochen hatten.