Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.55.1
एष ते नृगशापस्य विस्तरो ऽभिहितो मया ।
यद्यस्ति श्रवणे श्रद्धा शृणुष्वेहापरां कथाम् ॥ ७.५५.१ ॥
Te he narrado el relato completo de la maldición de Nṛga. Si tienes el deseo de escuchar, escucha ahora otra historia.
7.55.2
एवमुक्तस्तु रामेण सौमित्रिः पुनरब्रवीत् ।
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे नृप ॥ ७.५५.२ ॥
Así interpelado por Rāma, Saumitri Lakṣmaṇa volvió a hablar: Oh rey, nunca me canso de las historias maravillosas.
7.55.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राम इक्ष्वाकुनन्दनः ।
कथां परमधर्मिष्ठां व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.३ ॥
Así interpelado por Lakṣmaṇa, Rāma, deleite del linaje de Ikṣvāku, comenzó a relatar una historia muy rica en el supremo dharma.
7.55.4
आसीद्राजा निमिर्नाम इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
पुत्रो द्वादशमो वीर्ये धर्मे च परिनिष्ठितः ॥ ७.५५.४ ॥
Entre los magnánimos Ikṣvākus hubo un rey llamado Nimi, el duodécimo hijo, firmemente asentado en el valor y el dharma.
7.55.5
स राजा वीर्यसम्पन्नः पुरं देवपुरोपमम् ।
निवेशयामास तदा अभ्याशे गौतमस्य तु ॥ ७.५५.५ ॥
Aquel rey, dotado de valor, fundó entonces una ciudad semejante a la ciudad de los dioses, junto a la morada de Gautama.
7.55.6
पुरस्य सुकृतं नाम वैजयन्तमिति श्रुतम् ।
निवेशं यत्र राजर्षिर्निमिश्चक्रे महायशाः ॥ ७.५५.६ ॥
La bien construida ciudad era conocida con el nombre de Vaijayanta, donde el rey sabio Nimi, de gran fama, estableció su morada.
7.55.7
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य सुमहापुरम् ।
यजेयं दीर्घसत्रेण पितुः प्रह्लादयन्मनः ॥ ७.५५.७ ॥
Tras establecer una gran ciudad, surgió en él el propósito: "Realizaré un sacrificio con un largo satra, que alegrará el ánimo de mi padre."
7.55.8
ततः पितरमामन्त्र्य इक्ष्वाकुं हि मनोः सुतम् ।
वसिष्ठं वरयामास पूर्वं ब्रह्मर्षिसत्तमम् ॥ ७.५५.८ ॥
Entonces, habiéndose dirigido a su padre Ikṣvāku, hijo de Manu, eligió primero como sacerdote a Vasiṣṭha, el mejor de los brahmarṣis.
7.55.9
अनन्तरं स राजर्षिर्निमिरिक्ष्वाकुनन्दनः ।
अत्रिमङ्गिरसं चैव भृगुं चैव तपोधनम् ॥ ७.५५.९ ॥
Después, aquel rājarṣi Nimi, alegría del linaje de Ikṣvāku, eligió también a Atri, Aṅgiras y Bhṛgu, cuya riqueza es la austeridad.
7.55.10
तमुवाच वसिष्ठस्तु निमिं राजर्षिसत्तमम् ।
वृतो ऽहं पूर्वमिन्द्रेण अन्तरं प्रतिपालय ॥ ७.५५.१० ॥
Entonces Vasiṣṭha dijo a Nimi, el mejor de los rājarṣis: "Ya he sido elegido por Indra; espera un intervalo."
7.55.11
अनन्तरं महाविप्रो गौतमः प्रत्यपूरयत् ।
वसिष्ठो ऽपि महातेजा इन्द्रयज्ञमथाकरोत् ॥ ७.५५.११ ॥
Después, el gran brahmín Gautama cumplió la tarea a continuación, y el espléndido Vasiṣṭha también realizó el sacrificio de Indra.
7.55.12
निमिस्तु राजा विप्रांस्तान्समानीय नराधिपः ।
अयजद्धिमवत्पार्श्वे स्वपुरस्य समीपतः ।
पञ्चवर्षसहस्राणि राजा दीक्षामुपागमत् ॥ ७.५५.१२ ॥
Pero el rey Nimi, señor de los hombres, reunió a aquellos brahmines y celebró el sacrificio en la ladera del Himavat, cerca de su propia ciudad. El rey entró en la consagración durante cinco mil años.
7.55.13
इन्द्रयज्ञावसाने तु वसिष्ठो भगवनृषिः ।
सकाशमागतो राज्ञो हौत्रं कर्तुमनिन्दितः ॥ ७.५५.१३ ॥
Al terminar el sacrificio de Indra, el bienaventurado sabio Vasiṣṭha, intachable, llegó ante el rey para desempeñar el oficio de hotṛ.
7.55.14
तदन्तरमथापश्यद्गौतमेनाभिपूरितम् ।
कोपेन महताविष्टो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ ७.५५.१४ ॥
Entonces vio que había sido ocupado por Gautama. Vasiṣṭha, hijo de Brahmā, poseído por una gran ira, lo vio.
7.55.15
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी मुहूर्तं समुपाविशत् ।
तस्मिन्नहनि राजर्षिर्निद्रया ऽपहृतो भृशम् ॥ ७.५५.१५ ॥
Deseando ver al rey, se sentó por un momento. Aquel día el sabio real fue muy vencido por el sueño.
7.55.16
ततो मन्युर्वसिष्ठस्य प्रादुरासीन्महात्मनः ।
अदर्शनेन राजर्षेर्व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.१६ ॥
Entonces surgió la ira en el magnánimo Vasiṣṭha. Como el sabio real no era visto, comenzó a hablar.
7.55.17
यस्मात्त्वमन्यं वृतवान्मामवज्ञाय पार्थिव ।
चेतनेन विनाभूतो देहस्तव भविष्यति ॥ ७.५५.१७ ॥
Porque me despreciaste y elegiste a otro, oh rey, tu cuerpo quedará sin conciencia.
7.55.18
ततः प्रबुद्धो राजर्षिः श्रुत्वा शापमुदाहृतम् ।
ब्रह्मयोनिमथोवाच संरम्भात् क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.५५.१८ ॥
Entonces el sabio real, despierto y habiendo oído la maldición pronunciada, habló al nacido de Brahmā, Vasiṣṭha, agitado, aturdido por la ira.
7.55.19
अजानतः शयानस्य क्रोधेन कलुषीकृतः ।
मुक्तवान्मयि शापाग्निं यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.५५.१९ ॥
Sobre mí, que dormía sin saberlo, tú, turbado por la ira, has lanzado otro fuego de maldición, como la vara de Yama.
7.55.20
तस्मात्तवापि ब्रह्मर्षे चेतनेन विना कृतः ।
देहः सुरुचिरप्रख्यो भविष्यति न संशयः ॥ ७.५५.२० ॥
Por tanto, oh sabio, tu cuerpo también quedará sin conciencia; sin embargo, será tan hermoso como el de los dioses, no hay duda.
7.55.21
सहसैव बभूवतुर्विदेहौ तत्तुल्याधिगतप्रभाववन्तौ ॥ ७.५५.२१ ॥
De repente ambos quedaron sin cuerpo y alcanzaron un poder igual a aquel.