வால்மீகி ராமாயணம் · சர்க்கம் 7.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.55.1
एष ते नृगशापस्य विस्तरो ऽभिहितो मया ।
यद्यस्ति श्रवणे श्रद्धा शृणुष्वेहापरां कथाम् ॥ ७.५५.१ ॥
நிருகனின் சாபத்தின் முழு விவரத்தையும் நான் உனக்குக் கூறினேன். கேட்பதில் உனக்கு ஆர்வம் இருந்தால், இப்போது வேறொரு கதையைக் கேள்.
7.55.2
एवमुक्तस्तु रामेण सौमित्रिः पुनरब्रवीत् ।
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे नृप ॥ ७.५५.२ ॥
ராமன் இவ்வாறு கூறியதும், சௌமித்ரி லக்ஷ்மணன் மீண்டும் சொன்னான்: ஓ அரசே, அற்புதமான கதைகளால் எனக்கு என்றும் திருப்தி ஏற்படுவதில்லை.
7.55.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राम इक्ष्वाकुनन्दनः ।
कथां परमधर्मिष्ठां व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.३ ॥
லக்ஷ்மணன் இவ்வாறு கூறியதும், இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகிழ்ச்சியான ராமன் பரம தர்மம் நிறைந்த ஒரு கதையைச் சொல்லத் தொடங்கினான்.
7.55.4
आसीद्राजा निमिर्नाम इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
पुत्रो द्वादशमो वीर्ये धर्मे च परिनिष्ठितः ॥ ७.५५.४ ॥
இக்ஷ்வாகுவின் மகாத்மாக்களில் நிமி என்ற பெயருடைய ஓர் அரசன் இருந்தான்; அவன் பன்னிரண்டாம் மகன், வீரத்திலும் தர்மத்திலும் நிலைபெற்றவன்.
7.55.5
स राजा वीर्यसम्पन्नः पुरं देवपुरोपमम् ।
निवेशयामास तदा अभ्याशे गौतमस्य तु ॥ ७.५५.५ ॥
வீரம் நிறைந்த அந்த அரசன் அப்போது கௌதமரின் அருகில் தேவர்களின் நகரம் போன்ற ஒரு நகரத்தை நிறுவினான்.
7.55.6
पुरस्य सुकृतं नाम वैजयन्तमिति श्रुतम् ।
निवेशं यत्र राजर्षिर्निमिश्चक्रे महायशाः ॥ ७.५५.६ ॥
அந்நகரத்தின் அழகிய பெயர் வைஜயந்தம் என்று அறியப்படுகிறது; அங்கே மகாபுகழ் பெற்ற ராஜரிஷி நிமி தன் வாசஸ்தலத்தை அமைத்தான்.
7.55.7
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य सुमहापुरम् ।
यजेयं दीर्घसत्रेण पितुः प्रह्लादयन्मनः ॥ ७.५५.७ ॥
அவன் மிகப் பெரிய நகரை நிறுவிய பின் எண்ணினான்: "நீண்ட சத்ரத்தால் யாகம் செய்வேன்; அது என் தந்தையின் மனத்தை மகிழ்விக்கும்."
7.55.8
ततः पितरमामन्त्र्य इक्ष्वाकुं हि मनोः सुतम् ।
वसिष्ठं वरयामास पूर्वं ब्रह्मर्षिसत्तमम् ॥ ७.५५.८ ॥
பின்னர் தன் தந்தையான மனுவின் மகன் இக்ஷ்வாகுவிடம் அனுமதி கேட்டு, முதலில் பிரம்மரிஷிகளில் சிறந்த வசிஷ்டரை புரோகிதராக வரித்தான்.
7.55.9
अनन्तरं स राजर्षिर्निमिरिक्ष्वाकुनन्दनः ।
अत्रिमङ्गिरसं चैव भृगुं चैव तपोधनम् ॥ ७.५५.९ ॥
பின்னர் அந்த இக்ஷ்வாகு குலத்தின் மகிழ்ச்சியான ராஜரிஷி நிமி, அத்ரி, அங்கிரஸ், மற்றும் தவமே செல்வமான பிருகு ஆகியோரையும் வரித்தான்.
7.55.10
तमुवाच वसिष्ठस्तु निमिं राजर्षिसत्तमम् ।
वृतो ऽहं पूर्वमिन्द्रेण अन्तरं प्रतिपालय ॥ ७.५५.१० ॥
அப்போது வசிஷ்டர் ராஜரிஷிகளில் சிறந்த நிமியிடம் கூறினார்: "நான் முன்பே இந்திரனால் வரிக்கப்பட்டவன்; சிறிது காத்திரு."
7.55.11
अनन्तरं महाविप्रो गौतमः प्रत्यपूरयत् ।
वसिष्ठो ऽपि महातेजा इन्द्रयज्ञमथाकरोत् ॥ ७.५५.११ ॥
பின்னர் மகா பிராம்மணரான கௌதமர் அதை ஈடுசெய்தார்; மகாதேஜஸ்வியான வசிஷ்டரும் இந்திரயாகத்தைச் செய்யச் சென்றார்.
7.55.12
निमिस्तु राजा विप्रांस्तान्समानीय नराधिपः ।
अयजद्धिमवत्पार्श्वे स्वपुरस्य समीपतः ।
पञ्चवर्षसहस्राणि राजा दीक्षामुपागमत् ॥ ७.५५.१२ ॥
ஆனால் நராதிபனான நிமி அந்த பிராம்மணர்களை ஒன்று திரட்டி, தன் நகருக்கு அருகில், இமயத்தின் அடிவாரத்தில் யாகம் செய்தான்; அரசன் ஐயாயிரம் ஆண்டுகள் தீட்சை மேற்கொண்டான்.
7.55.13
इन्द्रयज्ञावसाने तु वसिष्ठो भगवनृषिः ।
सकाशमागतो राज्ञो हौत्रं कर्तुमनिन्दितः ॥ ७.५५.१३ ॥
இந்திர யாகம் முடிந்ததும், குற்றமற்ற பகவான் முனிவர் வசிட்டர் அரசனிடம் ஹௌத்ர பணியைச் செய்ய வந்தார்.
7.55.14
तदन्तरमथापश्यद्गौतमेनाभिपूरितम् ।
कोपेन महताविष्टो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ ७.५५.१४ ॥
அப்போது கௌதமரால் நிரப்பப்பட்டிருந்ததைக் கண்டார். பெரும் சினத்தால் ஆட்கொள்ளப்பட்ட பிரம்மாவின் மகனான வசிட்டர் அவ்வாறு கண்டார்.
7.55.15
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी मुहूर्तं समुपाविशत् ।
तस्मिन्नहनि राजर्षिर्निद्रया ऽपहृतो भृशम् ॥ ७.५५.१५ ॥
அவர் அரசனைக் காணும் விருப்பத்துடன் சிறிது நேரம் அமர்ந்தார். அந்நாளில் அரசரிஷி தூக்கத்தால் மிகவும் ஆட்கொள்ளப்பட்டார்.
7.55.16
ततो मन्युर्वसिष्ठस्य प्रादुरासीन्महात्मनः ।
अदर्शनेन राजर्षेर्व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.१६ ॥
பின்னர் மஹாத்மா வசிட்டருக்கு சினம் எழுந்தது. அரசரிஷி காணப்படாததால் அவர் பேசத் தொடங்கினார்.
7.55.17
यस्मात्त्वमन्यं वृतवान्मामवज्ञाय पार्थिव ।
चेतनेन विनाभूतो देहस्तव भविष्यति ॥ ७.५५.१७ ॥
நீ என்னை அவமதித்து வேறொருவரைத் தேர்ந்தெடுத்ததால், அரசே, உன் உடல் உணர்வின்றி ஆகிவிடும்.
7.55.18
ततः प्रबुद्धो राजर्षिः श्रुत्वा शापमुदाहृतम् ।
ब्रह्मयोनिमथोवाच संरम्भात् क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.५५.१८ ॥
அப்போது விழித்தெழுந்த அரசரிஷி, சொல்லப்பட்ட சாபத்தைக் கேட்டு, பிரம்மயோனியான வசிட்டரிடம் ஆத்திரத்தால் மயங்கியவராய்ச் சொன்னார்.
7.55.19
अजानतः शयानस्य क्रोधेन कलुषीकृतः ।
मुक्तवान्मयि शापाग्निं यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.५५.१९ ॥
அறியாமல் தூங்கிக்கொண்டிருந்த என்மீது கோபத்தால் கலங்கியவன், யமதண்டம் போன்ற மற்றொரு சாபத்தீயை விட்டுவிட்டான்.
7.55.20
तस्मात्तवापि ब्रह्मर्षे चेतनेन विना कृतः ।
देहः सुरुचिरप्रख्यो भविष्यति न संशयः ॥ ७.५५.२० ॥
ஆகையால் பிரம்மரிஷியே, உமது உடலும் உணர்வின்றிப் போகும்; ஆயினும் தேவர்களைப் போல் அழகாயிருக்கும், ஐயமில்லை.
7.55.21
सहसैव बभूवतुर्विदेहौ तत्तुल्याधिगतप्रभाववन्तौ ॥ ७.५५.२१ ॥
உடனே அவ்விருவரும் உடலற்றவர்களாயினர்; அதற்கு இணையான ஆற்றலையும் அடைந்தனர்.