Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.55
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.55.1
एष ते नृगशापस्य विस्तरो ऽभिहितो मया ।
यद्यस्ति श्रवणे श्रद्धा शृणुष्वेहापरां कथाम् ॥ ७.५५.१ ॥
Contei-te o relato completo da maldição de Nṛga. Se tens fé em ouvir, escuta agora outra história.
7.55.2
एवमुक्तस्तु रामेण सौमित्रिः पुनरब्रवीत् ।
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे नृप ॥ ७.५५.२ ॥
Assim interpelado por Rāma, Saumitri Lakṣmaṇa voltou a falar: Ó rei, nunca fico saciado com histórias maravilhosas.
7.55.3
लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राम इक्ष्वाकुनन्दनः ।
कथां परमधर्मिष्ठां व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.३ ॥
Assim interpelado por Lakṣmaṇa, Rāma, alegria da linhagem de Ikṣvāku, começou a narrar uma história riquíssima em dharma supremo.
7.55.4
आसीद्राजा निमिर्नाम इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
पुत्रो द्वादशमो वीर्ये धर्मे च परिनिष्ठितः ॥ ७.५५.४ ॥
Entre os magnânimos Ikṣvākus houve um rei chamado Nimi, o décimo segundo filho, firmemente estabelecido na bravura e no dharma.
7.55.5
स राजा वीर्यसम्पन्नः पुरं देवपुरोपमम् ।
निवेशयामास तदा अभ्याशे गौतमस्य तु ॥ ७.५५.५ ॥
Aquele rei, dotado de bravura, fundou então uma cidade semelhante à cidade dos deuses, perto da morada de Gautama.
7.55.6
पुरस्य सुकृतं नाम वैजयन्तमिति श्रुतम् ।
निवेशं यत्र राजर्षिर्निमिश्चक्रे महायशाः ॥ ७.५५.६ ॥
A cidade bem construída era conhecida pelo nome de Vaijayanta, onde o régio sábio Nimi, de grande fama, estabeleceu sua morada.
7.55.7
तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य सुमहापुरम् ।
यजेयं दीर्घसत्रेण पितुः प्रह्लादयन्मनः ॥ ७.५५.७ ॥
Tendo estabelecido uma grande cidade, surgiu nele o propósito: "Realizarei um sacrifício com um longo satra, que alegrará o coração de meu pai."
7.55.8
ततः पितरमामन्त्र्य इक्ष्वाकुं हि मनोः सुतम् ।
वसिष्ठं वरयामास पूर्वं ब्रह्मर्षिसत्तमम् ॥ ७.५५.८ ॥
Então, tendo se dirigido a seu pai Ikṣvāku, filho de Manu, escolheu primeiro como sacerdote Vasiṣṭha, o melhor dos brahmarṣis.
7.55.9
अनन्तरं स राजर्षिर्निमिरिक्ष्वाकुनन्दनः ।
अत्रिमङ्गिरसं चैव भृगुं चैव तपोधनम् ॥ ७.५५.९ ॥
Depois, aquele rājarṣi Nimi, alegria da linhagem de Ikṣvāku, escolheu também Atri, Aṅgiras e Bhṛgu, cuja riqueza é a austeridade.
7.55.10
तमुवाच वसिष्ठस्तु निमिं राजर्षिसत्तमम् ।
वृतो ऽहं पूर्वमिन्द्रेण अन्तरं प्रतिपालय ॥ ७.५५.१० ॥
Então Vasiṣṭha disse a Nimi, o melhor dos rājarṣis: "Já fui escolhido por Indra; espera um intervalo."
7.55.11
अनन्तरं महाविप्रो गौतमः प्रत्यपूरयत् ।
वसिष्ठो ऽपि महातेजा इन्द्रयज्ञमथाकरोत् ॥ ७.५५.११ ॥
Depois, o grande brâmane Gautama cumpriu a tarefa em seguida, e o resplandecente Vasiṣṭha também realizou o sacrifício de Indra.
7.55.12
निमिस्तु राजा विप्रांस्तान्समानीय नराधिपः ।
अयजद्धिमवत्पार्श्वे स्वपुरस्य समीपतः ।
पञ्चवर्षसहस्राणि राजा दीक्षामुपागमत् ॥ ७.५५.१२ ॥
Mas o rei Nimi, senhor dos homens, reuniu aqueles brâmanes e realizou o sacrifício na encosta do Himavat, perto de sua própria cidade. O rei entrou na consagração por cinco mil anos.
7.55.13
इन्द्रयज्ञावसाने तु वसिष्ठो भगवनृषिः ।
सकाशमागतो राज्ञो हौत्रं कर्तुमनिन्दितः ॥ ७.५५.१३ ॥
Quando o sacrifício de Indra terminou, o bem-aventurado sábio Vasiṣṭha, irrepreensível, veio à presença do rei para exercer o ofício de hotṛ.
7.55.14
तदन्तरमथापश्यद्गौतमेनाभिपूरितम् ।
कोपेन महताविष्टो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ ७.५५.१४ ॥
Então viu que Gautama o havia ocupado. Vasiṣṭha, filho de Brahmā, tomado por grande ira, percebeu isso.
7.55.15
स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी मुहूर्तं समुपाविशत् ।
तस्मिन्नहनि राजर्षिर्निद्रया ऽपहृतो भृशम् ॥ ७.५५.१५ ॥
Desejando ver o rei, sentou-se por um momento. Naquele dia, o sábio real foi grandemente vencido pelo sono.
7.55.16
ततो मन्युर्वसिष्ठस्य प्रादुरासीन्महात्मनः ।
अदर्शनेन राजर्षेर्व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.१६ ॥
Então a ira surgiu no magnânimo Vasiṣṭha. Como o sábio real não era visto, ele começou a falar.
7.55.17
यस्मात्त्वमन्यं वृतवान्मामवज्ञाय पार्थिव ।
चेतनेन विनाभूतो देहस्तव भविष्यति ॥ ७.५५.१७ ॥
Porque me desprezaste e escolheste outro, ó rei, o teu corpo ficará sem consciência.
7.55.18
ततः प्रबुद्धो राजर्षिः श्रुत्वा शापमुदाहृतम् ।
ब्रह्मयोनिमथोवाच संरम्भात् क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.५५.१८ ॥
Então o sábio real, despertado e tendo ouvido a maldição proferida, falou ao nascido de Brahmā, Vasiṣṭha, em agitação, atordoado pela ira.
7.55.19
अजानतः शयानस्य क्रोधेन कलुषीकृतः ।
मुक्तवान्मयि शापाग्निं यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.५५.१९ ॥
Sobre mim, que dormia sem saber, tu, turvado pela ira, lançaste outro fogo de maldição, como o bastão de Yama.
7.55.20
तस्मात्तवापि ब्रह्मर्षे चेतनेन विना कृतः ।
देहः सुरुचिरप्रख्यो भविष्यति न संशयः ॥ ७.५५.२० ॥
Portanto, ó sábio, também o teu corpo ficará sem consciência; contudo será tão belo como o dos deuses, não há dúvida.
7.55.21
सहसैव बभूवतुर्विदेहौ तत्तुल्याधिगतप्रभाववन्तौ ॥ ७.५५.२१ ॥
De repente, ambos ficaram sem corpo e alcançaram um poder igual ao dele.