Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

รามายณะของวาลมีกิ · สรรค 7.55

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

7.55.1

एष ते नृगशापस्य विस्तरो ऽभिहितो मया ।
यद्यस्ति श्रवणे श्रद्धा शृणुष्वेहापरां कथाम् ॥ ७.५५.१ ॥

นี่คือเรื่องราวทั้งหมดของคำสาปของพระนฤค ข้าได้เล่าให้ฟังแล้ว หากท่านมีศรัทธาในการฟัง จงฟังเรื่องราวอื่นอีกเรื่องหนึ่งเถิด

7.55.2

एवमुक्तस्तु रामेण सौमित्रिः पुनरब्रवीत् ।
तृप्तिराश्चर्यभूतानां कथानां नास्ति मे नृप ॥ ७.५५.२ ॥

เมื่อพระรามตรัสดังนี้แล้ว พระลักษมณ์บุตรแห่งสุมิตราจึงกล่าวอีกว่า ข้าแต่พระองค์ ข้าไม่เคยอิ่มเอมกับเรื่องราวอันน่าอัศจรรย์เลย

7.55.3

लक्ष्मणेनैवमुक्तस्तु राम इक्ष्वाकुनन्दनः ।
कथां परमधर्मिष्ठां व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.३ ॥

เมื่อพระลักษมณ์ตรัสดังนี้แล้ว พระรามผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์อิกษวากุ จึงเริ่มเล่าเรื่องราวอันเปี่ยมด้วยธรรมอันสูงสุด

7.55.4

आसीद्राजा निमिर्नाम इक्ष्वाकूणां महात्मनाम् ।
पुत्रो द्वादशमो वीर्ये धर्मे च परिनिष्ठितः ॥ ७.५५.४ ॥

ในวงศ์อิกษวากุอันยิ่งใหญ่ มีพระราชาพระองค์หนึ่งพระนามว่านิมิ เป็นพระโอรสองค์ที่สิบสอง ทรงมั่นคงในความกล้าหาญและธรรม

7.55.5

स राजा वीर्यसम्पन्नः पुरं देवपुरोपमम् ।
निवेशयामास तदा अभ्याशे गौतमस्य तु ॥ ७.५५.५ ॥

พระราชาผู้พร้อมด้วยความกล้าหาญนั้น ในครั้งนั้นได้สร้างนครที่เปรียบได้กับนครของเทวดา ณ ที่ใกล้อาศรมของพระโคตมะ

7.55.6

पुरस्य सुकृतं नाम वैजयन्तमिति श्रुतम् ।
निवेशं यत्र राजर्षिर्निमिश्चक्रे महायशाः ॥ ७.५५.६ ॥

นครอันงดงามนั้นมีนามว่าไวชยันตะ เป็นที่รู้กันมา ณ ที่นั้นพระราชฤๅษีนิมิผู้มีเกียรติยศยิ่งใหญ่ได้ตั้งที่ประทับ

7.55.7

तस्य बुद्धिः समुत्पन्ना निवेश्य सुमहापुरम् ।
यजेयं दीर्घसत्रेण पितुः प्रह्लादयन्मनः ॥ ७.५५.७ ॥

เมื่อสร้างนครอันยิ่งใหญ่นั้นแล้ว ความคิดหนึ่งก็เกิดขึ้นในพระองค์ว่า "เราจะประกอบยัญพิธีสัตระอันยาวนาน ซึ่งจะทำให้จิตของบิดาเบิกบาน"

7.55.8

ततः पितरमामन्त्र्य इक्ष्वाकुं हि मनोः सुतम् ।
वसिष्ठं वरयामास पूर्वं ब्रह्मर्षिसत्तमम् ॥ ७.५५.८ ॥

ครั้นแล้วพระองค์ทูลลาพระบิดา คือพระอิกษวากุผู้เป็นโอรสของมนุ และก่อนอื่นได้เลือกวสิษฐะผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่พรหมรษีให้เป็นปุโรหิต

7.55.9

अनन्तरं स राजर्षिर्निमिरिक्ष्वाकुनन्दनः ।
अत्रिमङ्गिरसं चैव भृगुं चैव तपोधनम् ॥ ७.५५.९ ॥

ต่อมา พระราชฤๅษีนิมิผู้เป็นที่รื่นรมย์ของวงศ์อิกษวากุ ได้เลือกอัตริ อังคีรส และภฤคุผู้มีความมั่งคั่งคือตบะ

7.55.10

तमुवाच वसिष्ठस्तु निमिं राजर्षिसत्तमम् ।
वृतो ऽहं पूर्वमिन्द्रेण अन्तरं प्रतिपालय ॥ ७.५५.१० ॥

ขณะนั้นวสิษฐะได้กล่าวแก่พระนิมิผู้ประเสริฐที่สุดในหมู่พระราชฤๅษีว่า "ข้าได้รับเลือกจากพระอินทร์มาก่อนแล้ว จงรอให้ถึงเวลาเถิด"

7.55.11

अनन्तरं महाविप्रो गौतमः प्रत्यपूरयत् ।
वसिष्ठो ऽपि महातेजा इन्द्रयज्ञमथाकरोत् ॥ ७.५५.११ ॥

ต่อมา พราหมณ์ผู้ยิ่งใหญ่โคตมะได้ทำหน้าที่นั้นแทนตามลำดับ ฝ่ายวสิษฐะผู้รุ่งโรจน์ก็ได้ประกอบยัญพิธีของพระอินทร์

7.55.12

निमिस्तु राजा विप्रांस्तान्समानीय नराधिपः ।
अयजद्धिमवत्पार्श्वे स्वपुरस्य समीपतः ।
पञ्चवर्षसहस्राणि राजा दीक्षामुपागमत् ॥ ७.५५.१२ ॥

ส่วนพระนิมิผู้เป็นจอมกษัตริย์ได้เชิญพราหมณ์เหล่านั้นมา แล้วประกอบยัญพิธีบนไหล่เขาหิมาลัย ใกล้นครของพระองค์ พระราชาทรงเข้าสู่พิธีทีกษาเป็นเวลาห้าพันปี

7.55.13

इन्द्रयज्ञावसाने तु वसिष्ठो भगवनृषिः ।
सकाशमागतो राज्ञो हौत्रं कर्तुमनिन्दितः ॥ ७.५५.१३ ॥

เมื่อพิธียัญของพระอินทร์สิ้นสุดลง วสิษฐะผู้เป็นฤๅษีผู้ทรงพระภาคและไร้ที่ติ ได้มาเฝ้าพระราชาเพื่อทำหน้าที่โหตฤ

7.55.14

तदन्तरमथापश्यद्गौतमेनाभिपूरितम् ।
कोपेन महताविष्टो वसिष्ठो ब्रह्मणः सुतः ॥ ७.५५.१४ ॥

เมื่อนั้นท่านเห็นว่าตำแหน่งนั้นถูกพระโคตมะครองไปแล้ว วสิษฐะบุตรแห่งพระพรหมก็ถูกความโกรธอันใหญ่หลวงครอบงำ เมื่อเห็นเช่นนั้น

7.55.15

स राज्ञो दर्शनाकाङ्क्षी मुहूर्तं समुपाविशत् ।
तस्मिन्नहनि राजर्षिर्निद्रया ऽपहृतो भृशम् ॥ ७.५५.१५ ॥

ท่านปรารถนาจะพบพระราชา จึงนั่งลงรอชั่วครู่ ในวันนั้นพระราชฤๅษีถูกความง่วงนอนครอบงำอย่างหนัก

7.55.16

ततो मन्युर्वसिष्ठस्य प्रादुरासीन्महात्मनः ।
अदर्शनेन राजर्षेर्व्याहर्तुमुपचक्रमे ॥ ७.५५.१६ ॥

ครั้นแล้วความโกรธก็เกิดขึ้นในวสิษฐะผู้ยิ่งใหญ่ เพราะไม่ได้พบพระราชฤๅษี ท่านจึงเริ่มเปล่งวาจา

7.55.17

यस्मात्त्वमन्यं वृतवान्मामवज्ञाय पार्थिव ।
चेतनेन विनाभूतो देहस्तव भविष्यति ॥ ७.५५.१७ ॥

ข้าแต่พระราชา เพราะท่านดูหมิ่นข้าและเลือกผู้อื่น ร่างกายของท่านจะไร้สติสัมปชัญญะ

7.55.18

ततः प्रबुद्धो राजर्षिः श्रुत्वा शापमुदाहृतम् ।
ब्रह्मयोनिमथोवाच संरम्भात् क्रोधमूर्च्छितः ॥ ७.५५.१८ ॥

ครั้นแล้วพระราชฤๅษีตื่นขึ้น เมื่อได้ฟังคำสาปที่กล่าวออกมา ด้วยความโกรธจนสับสนงุนงง พระองค์จึงกล่าวกับวสิษฐะผู้เกิดจากพระพรหมด้วยความปั่นป่วนใจ

7.55.19

अजानतः शयानस्य क्रोधेन कलुषीकृतः ।
मुक्तवान्मयि शापाग्निं यमदण्डमिवापरम् ॥ ७.५५.१९ ॥

ท่านได้ปล่อยไฟแห่งคำสาปมาใส่ข้า ผู้กำลังหลับอยู่โดยไม่รู้ตัว ท่านถูกความโกรธทำให้มืดมัว ดุจดั่งบ่วงแห่งยมอีกอันหนึ่ง

7.55.20

तस्मात्तवापि ब्रह्मर्षे चेतनेन विना कृतः ।
देहः सुरुचिरप्रख्यो भविष्यति न संशयः ॥ ७.५५.२० ॥

เพราะเหตุนั้น ข้าแต่พราหมณ์ผู้เป็นพรหมรษี ร่างกายของท่านก็จะถูกทำให้ไร้สติสัมปชัญญะเช่นกัน แต่กระนั้นร่างนั้นจะงดงามดุจเทวดา ไม่ต้องสงสัยเลย

7.55.21

सहसैव बभूवतुर्विदेहौ तत्तुल्याधिगतप्रभाववन्तौ ॥ ७.५५.२१ ॥

ทั้งสองพลันกลายเป็นผู้ไร้กายทันที และได้รับอานุภาพเทียบเท่ากับสิ่งนั้น