رامايانا فالميكي · السارغا 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
لمّا سمع لاكشمانا تلك القصة الشبيهة بالإلهية والعجيبة المنظر، فرح فرحًا شديدًا وقال لراغافا هذه الكلمات.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
يا كاكوتستха، كيف عاد أولئك الاثنان، البراهمي والملك، اللذان تركا جسديهما، إلى الاتحاد بجسد مرة أخرى بموافقة الآلهة؟
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
لمّا سمع راما ذو البأس الحقيقي كلامه، روى تلك القصة عن فاسيشثا العظيم النفس.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
يا أفضل آل راغو، من تلك الجرة الممتلئة بتجلّي العظماء وُلد برهمانيان مصنوعان من النور، أفضل الحكماء.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
ظهر أولًا هناك الحكيم الجليل أغاستيا. قائلاً: «لست ابنك»، ابتعد عن ميترا.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
كان ذلك التجلي لميترا، الذي أودع من قبل في أورفاشي؛ وفي تلك الجرة نفسها حيث كان تجلي فارونا، نشأ ذلك التجلي.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
وبعد مدة، وُلد فاسيشتا، المولود من ميترا وفارونا والمتّصف بالبهاء، إلهًا لسلالة إكشفاكو.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
اختاره إكشفاكو ذو البهاء العظيم، وهو بلا عيب منذ ولادته، كاهنًا للأسرة، أيها الكريم، لخير سلالتنا هذه.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
هكذا رُوي ظهور فاسيشتا، ذي النفس العظيمة والجسد الذي لا نظير له. فاستمع الآن، أيها الكريم، كيف جرى ذلك مع نيمي.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
فلما رأوا الملك بلا جسد، ضمّه جميع أولئك الحكماء العارفون إلى تدشين القربان.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
وكان أفضل المولودين مرتين يحرسون جسد الملك مع أهل المدينة والخدم، بالعطور والأكاليل والثياب.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
ثم لما اكتمل القربان، قال بهرغو هناك: "أيها الملك، سأعيد إليك عقلك؛ فإني راضٍ عنك."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
فرح الآلهة جميعًا فرحًا عظيمًا، فقالوا لنيمي: أيها الحكيم الملكي، اختر نعمة، وحدد ما يتعلق به قلبك.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
ولما خاطبه جميع الآلهة بهذا، قال نيمي حينئذٍ: يا أفضل الآلهة، ليكن مقامي في عيون جميع الكائنات.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
فقالت الآلهة لنيمي حينئذٍ: حسنًا. ستتجول في عيون جميع الكائنات متخذًا هيئة الريح.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
يا سيد الأرض، بسببك ترمش العيون، لأنك وأنت تتحرك كالريح تتوقف مرارًا لتستريح.
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
وبعد أن قالوا ذلك، ذهب جميع الآلهة من حيث أتوا؛ وجمع الحكماء العظماء جسد نيمي.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
هناك وضع العظماء عود الإشعال وأداروه بقوة؛ بالتراتيل والقرابين، حينئذٍ، طلبًا لابن نيمي.
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
عندما كانت الخشبة تُدار لإشعال النار ظهر الزاهد العظيم ميثي. وسُمّي ميثي لأنه وُلد بالتحريك، وصار جنكا بالولادة. ولأنه وُلد من فيديها سُمّي فايدهيا.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
وهكذا صار جنكا، ملك فيديها، أول هذا النسب. وكان ميثي ذا الضياء العظيم جدّه، وبه صار هذا مَيْثِلا.