ವಾಲ್ಮೀಕಿ ರಾಮಾಯಣ · ಸರ್ಗ 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
ದಿವ್ಯಸದೃಶವಾದ, ಅದ್ಭುತ ದರ್ಶನದ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಕೇಳಿ, ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಲಕ್ಷ್ಮಣನು ರಾಘವನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
ಓ ಕಾಕುತ್ಸ್ಥ, ದೇಹವನ್ನು ತ್ಯಜಿಸಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರು — ದ್ವಿಜನೂ ರಾಜನೂ — ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಅನುಮೋದಿತರಾಗಿ, ಮತ್ತೆ ದೇಹದೊಂದಿಗೆ ಹೇಗೆ ಕೂಡಿದರು?
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
ಅವನ ಆ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿ, ಸತ್ಯಪರಾಕ್ರಮಿ ರಾಮನು ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರ ಆ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
ಓ ರಘುಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮಹಾತ್ಮರ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ತೇಜೋಮಯರಾದ ಇಬ್ಬರು ವಿಪ್ರರು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ಋಷಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದರು.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
ಮೊದಲು ಅಲ್ಲಿ ಭಗವಾನ್ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯರು ಹುಟ್ಟಿದರು. 'ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಗನಲ್ಲ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ಅವರು ಮಿತ್ರನಿಂದ ದೂರ ಸರಿದರು.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಮಿತ್ರನದು; ಮೊದಲು ಊರ್ವಶಿಯಲ್ಲಿ ಇಡಲ್ಪಟ್ಟಿತ್ತು. ವರುಣನ ತೇಜಸ್ಸಿರುವ ಆ ಕುಂಭದಲ್ಲಿ ಆ ತೇಜಸ್ಸು ಹುಟ್ಟಿತು.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
ಕೆಲ ಕಾಲದ ನಂತರ, ಮಿತ್ರ ಮತ್ತು ವರುಣರಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ, ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ವಸಿಷ್ಠರು ಇಕ್ಷ್ವಾಕು ವಂಶದ ದೈವವಾಗಿ ಜನಿಸಿದರು.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಇಕ್ಷ್ವಾಕು, ಹುಟ್ಟಿದ ತಕ್ಷಣವೇ ನಿರ್ದೋಷಿಯಾದ ಅವರನ್ನು, ಓ ಸೌಮ್ಯನೇ, ನಮ್ಮ ಈ ವಂಶದ ಕಲ್ಯಾಣಕ್ಕಾಗಿ ಪುರೋಹಿತರನ್ನಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡನು.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
ಹೀಗೆ ಅಪೂರ್ವ ದೇಹವುಳ್ಳ ಮಹಾತ್ಮ ವಸಿಷ್ಠರ ಹುಟ್ಟು ವಿವರಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿತು. ಓ ಸೌಮ್ಯನೇ, ನಿಮಿಯ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅದು ಹೇಗಾಯಿತೆಂದು ಕೇಳು.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
ರಾಜನು ವಿದೇಹನಾಗಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಆ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು, ಆ ಮನೀಷಿಗಳು ಅವನನ್ನು ಯಜ್ಞ ದೀಕ್ಷೆಗೆ ಸೇರಿಸಿದರು.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
ಆ ರಾಜನ ದೇಹವನ್ನು, ಶ್ರೇಷ್ಠ ದ್ವಿಜರು ಪೌರರು ಮತ್ತು ಸೇವಕರೊಂದಿಗೆ ಸುಗಂಧ, ಮಾಲೆ, ವಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಕಾಪಾಡಿದರು.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
ನಂತರ ಯಜ್ಞ ಮುಗಿದಾಗ ಭೃಗು ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಓ ಪಾರ್ಥಿವನೇ, ನಿನ್ನ ಚಿತ್ತವನ್ನು ನಾನು ಮರಳಿ ತರುತ್ತೇನೆ; ನಾನು ನಿನ್ನ ಮೇಲೆ ಸಂತುಷ್ಟನಾಗಿದ್ದೇನೆ."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡು ನಿಮಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: ರಾಜರ್ಷಿಯೇ, ವರವನ್ನು ಬೇಡು. ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸು ಯಾವುದರಲ್ಲಿದೆ ಎಂದು ನಿರ್ಧರಿಸು.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಾಗ ನಿಮಿ ಹೇಳಿದನು: ದೇವೋತ್ತಮರೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸಲಿ.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ನಿಮಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಸರಿ. ನೀನು ಎಲ್ಲ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಕಣ್ಣುಗಳಲ್ಲಿ ವಾಯುರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವೆ.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
ಭೂಪತಿಯೇ, ನಿನ್ನ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ ಕಣ್ಣುಗಳು ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚುತ್ತವೆ; ವಾಯುರೂಪದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ನೀನು ವಿಶ್ರಾಂತಿಗಾಗಿ ಪದೇ ಪದೇ (ರೆಪ್ಪೆ ಮುಚ್ಚುತ್ತೀಯೆ).
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಬಂದ ದಾರಿಯಲ್ಲೇ ಹೊರಟುಹೋದರು. ಮಹಾತ್ಮರಾದ ಋಷಿಗಳೂ ನಿಮಿಯ ದೇಹವನ್ನು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿಸಿದರು.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಅರಣಿಯನ್ನಿಟ್ಟು ಮಹಾತ್ಮರು ಬಲದಿಂದ ಮಥನ ಮಾಡಿದರು. ಮಂತ್ರ ಮತ್ತು ಹೋಮಗಳೊಂದಿಗೆ, ಆಗ ನಿಮಿಯ ಪುತ್ರನಿಗಾಗಿ (ಹೀಗೆ ಮಾಡಿದರು).
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
ಅರಣಿಯನ್ನು ಮಥಿಸಿದಾಗ ಮಹಾತಪಸ್ವಿ (ಮಿಥಿ) ಪ್ರಕಟಗೊಂಡನು. ಮಥನದಿಂದ ಅವನನ್ನು 'ಮಿಥಿ' ಎಂದು, ಜನನದಿಂದ 'ಜನಕ'ನಾದನೆಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ವಿದೇಹನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಕಾರಣ ಅವನು 'ವೈದೇಹ' ಎಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
ಹೀಗೆ ವಿದೇಹರಾಜ ಜನಕನು ಪೂರ್ವಜನಾದನು. ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ 'ಮಿಥಿ' ಎಂಬ ಹೆಸರಿನವನು; ಅವನಿಂದಲೇ ಇವನು 'ಮೈಥಿಲ' ಎನಿಸಿದನು.