Vālmīki-Rāmāyaṇa · Sarga 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
Nachdem Lakṣmaṇa jene Erzählung gehört hatte, göttlich anmutend und wundersam anzusehen, sprach er, hocherfreut, diese Worte zu Rāghava.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
O Kākutstha, wie kamen jene beiden, ein Brahmane und ein König, die ihre Körper abgelegt hatten, wieder mit einem Körper zusammen, von den Göttern gebilligt?
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
Nachdem er seine Worte gehört hatte, erzählte Rāma von wahrer Tapferkeit jene Geschichte des großmütigen Vasiṣṭha.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
O Bester der Raghus, aus jenem Krug, erfüllt von der Strahlkraft der Großmütigen, wurden zwei aus Glanz bestehende Brahmanen geboren, die besten der Seher.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
Zuerst entstand dort der ehrwürdige Seher Agastya. Mit den Worten „Ich bin nicht dein Sohn“ entfernte er sich von Mitra.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
Jene Strahlkraft gehörte Mitra; zuvor war sie in Urvaśī niedergelegt. In jenem Krug, wo Varuṇas Strahlkraft war, entstand jene Strahlkraft.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
Nach einiger Zeit wurde Vasiṣṭha, geboren von Mitra und Varuṇa und mit Glanz begabt, als Gottheit des Ikṣvāku-Geschlechts geboren.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
Ikṣvāku, von großem Glanz, wählte ihn, der von Geburt an makellos war, zum Hauspriester, o Sanfter, zum Wohl unseres Geschlechts.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
So ist der Ursprung Vasiṣṭhas erzählt worden, des Großmütigen mit dem beispiellosen Körper. Nun höre, o Sanfter, wie es sich mit Nimi verhielt.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
Als sie den König körperlos sahen, verbanden ihn alle jene Weisen, die Denker, mit der Opferweihe.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
Die Besten der Zweimalgeborenen bewachten den Leib des Königs zusammen mit den Stadtbewohnern und Dienern, mit Düften, Girlanden und Gewändern.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
Als dann das Opfer vollendet war, sprach Bhṛgu dort: "O König, ich werde deinen Geist zurückbringen; ich bin mit dir zufrieden."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
Alle Götter, hoch erfreut, sprachen so zu Nimi: O königlicher Weiser, wähle eine Gabe. Bestimme, wohin dein Geist sich richtet.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
Als alle Götter so zu ihm gesprochen hatten, sagte Nimi: O Bester der Götter, möge ich in den Augen aller Wesen wohnen.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
Da sprachen die Götter zu Nimi: Gut so. Du wirst in den Augen aller Wesen umherwandeln, als Wind geworden.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
O Herr der Erde, um deinetwillen blinzeln die Augen, denn du, als Wind umherziehend, hältst immer wieder inne, um zu ruhen.
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
So gesprochen, gingen alle Götter den Weg zurück, den sie gekommen waren; und die hochherzigen Weisen sammelten den Körper des Nimi.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
Dort legten die Hochherzigen das Reibholz nieder und drehten es mit Kraft; mit Mantras und Opfergaben, damals, um einen Sohn des Nimi zu erlangen.
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
Als das Feuerholz gerieben wurde, erschien der große Asket Mithi. Vom Reiben wurde er Mithi genannt, und durch seine Geburt wurde er Janaka. Weil er aus Videha geboren wurde, wird er als Vaidehā erinnert.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
So wurde Janaka, König von Videha, der erste dieser Linie. Mithi mit Namen, von großem Glanz, war sein Ahnherr; durch ihn wurde dieser Maithila.