Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
Habiendo oído aquella historia, semejante a lo divino y de maravilloso aspecto, Lakṣmaṇa, muy complacido, dijo estas palabras a Rāghava.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
¡Oh Kākutstha! ¿Cómo aquellos dos, un brahmán y un rey, que habían depuesto sus cuerpos, volvieron a unirse con un cuerpo, aprobados por los dioses?
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
Habiendo oído sus palabras, Rāma, de verdadero valor, relató aquella historia del magnánimo Vasiṣṭha.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
¡Oh mejor de los Raghu! De aquella vasija llena del resplandor de los magnánimos nacieron dos brahmanes hechos de esplendor, los mejores de los sabios.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
Primero surgió allí el venerable sabio Agastya. Diciendo: «No soy tu hijo», se apartó de Mitra.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
Aquel resplandor era de Mitra, depositado antes en Urvaśī; en aquella vasija donde estaba el resplandor de Varuṇa, surgió aquel resplandor.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
Tiempo después, Vasiṣṭha, nacido de Mitra y Varuṇa y dotado de esplendor, nació como la deidad de la línea de Ikṣvāku.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
Ikṣvāku, de gran esplendor, lo eligió como sacerdote de la familia en cuanto nació, sin mancha, oh amable, para bien de nuestro linaje.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
Así ha sido contado el origen de Vasiṣṭha, el de alma grande y cuerpo sin precedentes. Ahora escucha, oh amable, cómo sucedió con Nimi.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
Al ver al rey sin cuerpo, todos aquellos sabios, los prudentes, lo unieron a la iniciación del sacrificio.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
Los mejores de los dos nacidos guardaban el cuerpo del rey, junto con los habitantes de la ciudad y los sirvientes, con perfumes, guirnaldas y vestidos.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
Entonces, al concluir el sacrificio, Bhṛgu dijo allí: "Oh rey, traeré de vuelta tu mente; estoy complacido contigo."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
Todos los dioses, muy complacidos, dijeron así a Nimi: Oh, sabio real, elige un don. Determina dónde está puesta tu mente.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
Cuando todos los dioses así le hablaron, Nimi dijo entonces: Oh, mejores de los dioses, que habite en los ojos de todos los seres.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
Entonces los dioses dijeron a Nimi: Muy bien. Te moverás en los ojos de todos los seres, convertido en viento.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
Oh señor de la tierra, por ti los ojos parpadean, pues tú, moviéndote como viento, te detienes una y otra vez para descansar.
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
Habiendo dicho esto, todos los dioses se marcharon por donde habían venido; y los sabios magnánimos reunieron el cuerpo de Nimi.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
Allí, colocando la varilla de fuego, los magnánimos la frotaron con fuerza; con mantras y ofrendas, entonces, para obtener un hijo de Nimi.
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
Cuando el palo de fuego era agitado, apareció el gran asceta Mithi. Por el batido se le llamó Mithi, y por su nacimiento llegó a ser Janaka. Como nació de Videha, se le recuerda como Vaidehā.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
Así, Janaka, rey de Videha, fue el primero de aquella línea. Llamado Mithi, de gran esplendor, fue su progenitor; por él este linaje se volvió Maithila.