Rāmāyaṇa de Vālmīki · Sarga 7.57
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
7.57.1
तां श्रुत्वा दिव्यसङ्काशां कथामद्भुतदर्शनाम् ।
लक्ष्मणः परमप्रीतो राघवं वाक्यमब्रवीत् ॥ ७.५७.१ ॥
Tendo ouvido aquela história, semelhante ao divino e de aspecto maravilhoso, Lakṣmaṇa, muito satisfeito, disse estas palavras a Rāghava.
7.57.2
निक्षिप्तदेहौ काकुत्स्थ कथं तौ द्विजपार्थिवौ ।
पुनर्देहेन संयोगं जग्मुर्देवसम्मतौ ॥ ७.५७.२ ॥
Ó Kākutstha, como aqueles dois, um brâmane e um rei, que haviam deposto seus corpos, voltaram a unir-se a um corpo, aprovados pelos deuses?
7.57.3
तस्य तद्भाषितं श्रुत्वा रामः सत्यपराक्रमः ।
तां कथां कथयामास वसिष्ठस्य महात्मनः ॥ ७.५७.३ ॥
Tendo ouvido suas palavras, Rāma, de verdadeiro valor, relatou aquela história do magnânimo Vasiṣṭha.
7.57.4
यस्तु कुम्भो रघुश्रेष्ठ तेजःपूर्णो महात्मनोः ।
तस्मिंस्तेजोमयौ विप्रौ सम्भूतावृषिसत्तमौ ॥ ७.५७.४ ॥
Ó melhor dos Raghu, daquele pote cheio do esplendor dos magnânimos nasceram dois brâmanes feitos de esplendor, os melhores dos sábios.
7.57.5
पूर्वं समभवत्तत्र ह्यगस्त्यो भगवानृषिः ।
नाहं सुतस्तवेत्युक्त्वा मित्रं तस्मादपाक्रमत् ॥ ७.५७.५ ॥
Primeiro surgiu ali o venerável sábio Agastya. Dizendo: «Não sou teu filho», afastou-se de Mitra.
7.57.6
तद्धि तेजस्तु मित्रस्य उर्वस्याः पूर्वमाहितम् ।
तस्मिन्समभवत्कुम्भे तत्तेजो यत्र वारुणम् ॥ ७.५७.६ ॥
Aquele esplendor pertencia a Mitra, antes depositado em Urvaśī; naquele mesmo pote onde estava o esplendor de Varuṇa, surgiu aquele esplendor.
7.57.7
कस्यचित्त्वथ कालस्य मित्रावरुणसम्भवः ।
वसिष्ठस्तेजसा युक्तो जज्ञे इक्ष्वाकुदैवतम् ॥ ७.५७.७ ॥
Passado algum tempo, Vasiṣṭha, nascido de Mitra e Varuṇa e dotado de esplendor, nasceu como a divindade da linhagem de Ikṣvāku.
7.57.8
तमिक्ष्वाकुर्महातेजा जातमात्रमनिन्दितम् ।
वव्रे पुरोधसं सौम्य वंशस्यास्य भवाय नः ॥ ७.५७.८ ॥
Ikṣvāku, de grande esplendor, escolheu-o, imaculado desde o nascimento, como sacerdote da família, ó gentil, para o bem da nossa linhagem.
7.57.9
एवं त्वपूर्वदेहस्य वसिष्ठस्य महात्मनः ।
कथितो निर्गमः सौम्य निमेः शृणु यथा ऽभवत् ॥ ७.५७.९ ॥
Assim foi contado o surgimento de Vasiṣṭha, o de alma grande e corpo sem precedentes. Agora ouve, ó gentil, como aconteceu com Nimi.
7.57.10
दृष्ट्वा विदेहं राजानमृषयः सर्व एव ते ।
तं च ते योजयामासुर्यागदीक्षां मनीषिणः ॥ ७.५७.१० ॥
Ao ver o rei sem corpo, todos aqueles sábios, os sábios prudentes, o uniram à iniciação do sacrifício.
7.57.11
तं च देहं नरेन्द्रस्य रक्षन्ति स्म द्विजोत्तमाः ।
गन्धैर्माल्यैश्च वस्त्रैश्च पौरभृत्यसमन्विताः ॥ ७.५७.११ ॥
Os melhores dos duas-vezes-nascidos guardavam o corpo do rei, junto com os habitantes da cidade e os servidores, com perfumes, guirlandas e vestes.
7.57.12
ततो यज्ञे समाप्ते तु भृगुस्तत्रेदमब्रवीत् ।
आनयिष्यामि ते चेतस्तुष्टो ऽस्मि तव पार्थिव ॥ ७.५७.१२ ॥
Então, concluído o sacrifício, Bhṛgu disse ali: "Ó rei, trarei de volta a tua mente; estou satisfeito contigo."
7.57.13
सुप्रीताश्च सुराः सर्वे निमेश्चेतस्तथाब्रुवन् ।
वरं वरय राजर्षे क्व ते चेतो निरूप्यताम् ॥ ७.५७.१३ ॥
Todos os deuses, muito satisfeitos, disseram a Nimi: Ó sábio real, escolhe uma dádiva. Decide onde está a tua mente.
7.57.14
एवमुक्तः सुरैः सर्वैर्निमेश्चेतस्तदाब्रवीत् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वसेयं सुरसत्तमाः ॥ ७.५७.१४ ॥
Quando todos os deuses assim lhe falaram, Nimi disse então: Ó melhores dos deuses, que eu habite nos olhos de todos os seres.
7.57.15
बाढमित्येव विबुधा निमेश्चेतस्तदा ऽब्रुवन् ।
नेत्रेषु सर्वभूतानां वायुभूतश्चरिष्यसि ॥ ७.५७.१५ ॥
Então os deuses disseram a Nimi: Muito bem. Andarás nos olhos de todos os seres, tornado vento.
7.57.16
त्वत्कृते च निमिष्यन्ति चक्षूंषि पृथिवीपते ।
वायुभूतेन चरता विश्रमार्थं मुहुर्मुहुः ॥ ७.५७.१६ ॥
Ó senhor da terra, por tua causa os olhos piscam, pois tu, movendo-te como vento, param de novo e de novo para descansar.
7.57.17
एवमुक्त्वा तु विबुधाः सर्वे जग्मुर्यथागतम् ।
ऋषयो ऽपि महात्मानो निमेर्देहं समाहरन् ॥ ७.५७.१७ ॥
Tendo falado assim, todos os deuses partiram pelo caminho por onde tinham vindo; e os sábios magnânimos reuniram o corpo de Nimi.
7.57.18
अरणिं तत्र निक्षिप्य मथनं चक्रुरोजसा ।
मन्त्रहोमैर्महात्मानः पुत्रहेतोर्निमेस्तदा ॥ ७.५७.१८ ॥
Ali, colocando a vara de fogo, os magnânimos a giraram com força; com mantras e oblações, então, para obter um filho de Nimi.
7.57.19
अरण्यां मथ्यामानायां प्रादुर्भूतो महातपाः ।
मथनान्मिथिरित्याहुर्जननाज्जनको ऽभवत् ।
यस्माद्विदेहात्सम्भूतो वैदेहस्तु ततः स्मृतः ॥ ७.५७.१९ ॥
Quando a vara de fogo era agitada, surgiu o grande asceta Mithi. Pelo batimento foi chamado Mithi, e pelo nascimento tornou-se Janaka. Por ter nascido de Videha, é lembrado como Vaidehā.
7.57.20
एवं विदेहराजश्च जनकः पूर्वको ऽभवत् ।
मिथिर्नाम महातेजास्तेनायं मैथिलो ऽभवत् ॥ ७.५७.२० ॥
Assim, Janaka, rei de Videha, tornou-se o primeiro dessa linhagem. Chamado Mithi, de grande esplendor, foi seu progenitor; por meio dele este tornou-se Maithila.